Znany jest sposób rozdzielania rozdrobnio¬ nych cial-stalych o róznym ciezarze wlasciwym i róznej wielkosci ziarn w cyklonie za pomoca zawiesiny rozdzielajacej.Wedlug tego sposobu rozdzielany material doprowadza sie pod cisnieniem clo zawiesiny rozdzielajacej w kierunku stycznym do obwodu cyklonu. Ciezar wlasciwy zawiesiny rozdzielaja¬ cej jest przy tym poczatkowo mniejszy od cie¬ zaru wlasciwego, potrzebnego do przebiegu roz¬ dzialu. Przy odpowiednim doborze róznych zmiennych czynników tworzy sie u dolu stozko¬ wego cyklonu przy jego wylocie wierzcholko¬ wym zawiesina, zawierajaca oprócz czastek mie¬ szaniny czastki o ciezarze wlasciwym wiekszym od ciezaru wlasciwego tak zwanego materialu obciazajacego.W górnej czesci cyklonu znajduje sie otwór, w poblizu którego gromadza sie oprócz ziarn mieszaniny o ciezarze wlasciwym mniejszym od ciezaru ziarn materialu rozdzielanego drob¬ niutkie czastki materialu obciazajacego, tj. ma¬ terialu w postaci kurzu o ciezarze wlasciwym wiekszym, niz ciezar wlasciwy rozdzielajacej za¬ wiesiny.Material ten nalezy oddzielic od ziarn roz¬ dzielanej mieszaniny, gdyz jego obecnosc w niej jest niepozadana. Przy rozdziale wegla np. jest nim popiól, przy rudzie zas — jej zanieczy¬ szczenia. Material ten mozna zuzytkowac do sporzadzenia zawiesiny rozdzielajacej.Przez odzyskiwanie materialu obciazajacego zmniejsza sie straty materialu rozdzielanego i zwieksza sie wydajnosc urzadzenia. Jednak spo¬ sób, ten posiada pewne niedogodnosci, które sa tym wieksze, im mniejsze sa wymiary ziarn roz¬ dzielanej mieszaniny, poniewaz tym trudniej-szym staje sie oddzielenie od nich--material u obciazajacego.Nalezy wiec dazyc, aby ilosc odzyskiwanego materialu obciazajacego zostala zmniejszona do koniecznego minimum. Mozna to osiagnac wed¬ lug wynalazku, wytwarzajac strumien zawiesi¬ ny rozdzielajacej w kierunku zasadniczo prze¬ ciwnym do kierunku, w którym czastki opusz¬ czaja cyklon. Wedlug wynalazku mozna to wy¬ konac, w ten sposób, ze zawiesine, opuszczajaca cyklon przez jej otwór wierzcholkowy, odpro¬ wadza sie do dowolnego zbiornika, posiadajace¬ go otwór wylotowy umozliwiajacy oddzielenie ziarn, oraz jeden lub kilka otworów wlotowych do doprowadzania swiezej cieczy. W ten spo¬ sób drobniejsze czastki, przewaznie stanowiace material obciazajacy, zostaja doprowadzone z powrotem do cyklonu. Dzieki temu zawiesina opuszczajaca cyklon zawiera raczej grubsze ziarna o ciezarze wlasciwym wiekszym od cie¬ zaru wlasciwego zawiesiny rozdzielajacej. Sa to na ogól skladniki rozdzielanej mieszaniny. Jest rzecza korzystna, aby ponownie doprowadzana ciecz byla ta sama, która stosuje sie do wytwo¬ rzenia zawiesiny zasilajacej cyklon; jest nia zwykle woda. Mozna jednak uzyc do zasilania wyzej wymienionego zbiornika cieczy o innym Ciezarze wlasciwym, niz ciezar wlasciwy zawie¬ siny doprowadzanej do cyklonu. Wedlug wyna¬ lazku mozna opisany wyzej strumien wytworzyc najlepiej za pomoca drugiego cyklonu, do któ¬ rego zawiesine opuszczajaca cyklon pierwszy przez otwór wierzcholkowy jego stozka, — do¬ prowadza sie przez otwór wlotowy, znajdujacy sie po stronie przeciwnej wierzcholka stozka cy¬ klonu.Sposób ten mozna, w razie potrzeby, ulep¬ szyc przez zapobiezenie wyplywowi reszty drobniejszych czastek, z opisanego zbiornika, do którego doprowadza sie w opisany wyzej spo¬ sób zawartosc drugiego cyklonu.Sposób wedlug wynalazku umozliwia oczysz¬ czenie z materialu obciazajacego frakcji rozdzie¬ lanych materialów o ciezarze wlasciwym wie¬ kszym od ciezaru wlasciwego zawiesiny roz¬ dzielajacej. Pozostaje jeszcze tylko odzyskac material obciazajacy, towarzyszacy frakcji opusz: czajacej górna czesc cyklonu. Dzieki temu znacznie zmniejsza sie straty materialu obcia¬ zajacego, odzyskiwanie go zas zostaje znacznie uproszczone. Nalezy jednak przy tym pamietac, ¦ze material obciazajacy, opuszczajacy cyklon przez górny jego otwór, sklada sie z bardzo drobnych czastek, wplywajacych w mniejszym stopniu na proces rozdzialu mieszaniny. W spo* sobie wedlug wynalazku najwazniejsza dla roz¬ dzialu czesc materialu obciazajacego, który wed¬ lug dotychczasowych sposobów odprowadzano z cyklonu i wydzielano osobno, pozostaje w cyklo¬ nie. Dzieki temu osiaga sie znacznie wieksza wydajnosc urzadzenia rozdzielajacego. Ponie¬ waz przy sposobie wedlug wynalazku znacznie mniejsza ilosc materialu obciazajacego opuszcza cyklon, przeto w celu utrzymywania zadanej ge¬ stosci zawiesiny rozdzielajacej trzeba dodawac do niej znacznie mniej swiezej zawiesiny roz¬ dzielajacej,, niz uprzednio. Ciecz~ doprowadzana do pierwszego cyklonu moze posiadac znacznie mniejszy . ciezar wlasciwy. W znany sposób przy uzyciu cyklonu do utrzymywania stalego ciezaru" wlasciwego zawiesiny, wynoszacego 1,45, nalezy uzyc zawiesiny o ciezarze wlasciwym poczatkowym 1,3; wedlug wynalazku zas wystar¬ cza do tego celu poczatkowy ciezar wlasciwy zawiesiny, wynoszacy 1,05. • Dalsza zaleta wynalazku jest moznosc zasto¬ sowania cyklonu o wiekszych wymiarach wierz¬ cholkowego otworu wylotowego bez szkodliwego oddzialywania na ciezar wlasciwy zawiesiny rozdzielajacej i straty materialu obciazajacego.Dzieki temu wieksze kawalki materialu rozdzie¬ lanego; które moglyby spowodowac zatkanie ot¬ woru wylotowego (w razie uzycia cyklonu poje¬ dynczego), . pociagajace za soba, zaburzenia w dzialaniu urzadzenia, przedostaja sie przez ot¬ wór bez przeszkód. Ponadto istnieje moznosc znacznego podwyzszenia górnej granicy wymia¬ rów ziarn rozdzielanych materialów. PL