Najdluzszy cz-as trwania patentu do 19 listopada 1963 r.Celem wynalazku jest zbudowanie dla zasto¬ sowania w linii wedlug patentu nr 33569 uchwy¬ tu, zapewniajacego swobodne przesuwanie sie w nim przewodu (linki) w kierunku osi przewodu, dzieki czemu slupy przelotowe zostaja uwolnio¬ ne od dzialania jakichkolwiek sil w kierunku wzdluz osi przewodu.Drugim niemniej waznym celem wynalazku jest zbudowanie uchwytu, zabezpieczajacego prze¬ wody od zerwania a to przez usuniecie samej przyczyny zrywania sie przewodów w pracy nor¬ malnej.Poza przyczynami gwaltownej natury, jak przestrzelenie, wybuch bomby itd., przewody u- legaja zerwaniu w pracy normalnej z reguly w punktach zawieszenia na slupach przelotowych, gdzie wystepuje zmiana kata nachy enia prze- , wodu do poziomu.Wartosc tego kata zmienia sie przy zmia¬ nach zwisu przewodu wskutek zmian temperatu¬ ry lub obciazenia, jak równiez w razie rozkoly¬ sania sie przewodu. Zmiany te wywoluja przegi¬ nanie sie przewodu po luku o bardzo malym pro¬ mieniu i to w kierunku to w jedna, to w druga strone, co wywoluje miejscowe odksztalcenie ma¬ terialu, znacznie przekraczajace granice od¬ ksztalcen elastycznych.Wielokrotne zmienne nadmierne, a wiec juz plastyczne odksztalcenia prowadza do zerwania przewodu. Zupelne odciazenie slupów przeloto¬ wych od wszelkich sil w kierunku osi przewodu osiaga sie w uchwycie wedlug wynalazku przez ulatwienie przesuwania sie przewodu po uchwy¬ cie wzdluz osi przewodu, przy czym dla usunie¬ cia tarcia przewód przetacza sie po krazkach^a same krazki- tocza sie po torze tocznym na sztyw¬ nym wsporniku.Przed nadmiernymi odksztalceniami zabezpie-cza sie "przewód w uc{iwycie wedlug wynalazku przez oparcie go na krazkach tocznych, umiesz- czóirych *lik torze tocznym o* tak duzym promie¬ niu, by r|ie mogly, \$ystapic odksztalcenia, wiek¬ sze od odksztalcen elastycznych. Przy zgieciu lin¬ ki, skladajacej sie z drucików o srednicy o , po luku o promieniu R wzgledne wydluzenie lub skrócenie krancowych wlókien zgietego drucika wynosi: 2K Przy dostatecznie duzym -R odksztalcenia mo¬ ga byc utrzymane w granicach odksztalcen ela¬ stycznych. Odksztalcen w kierunkach zmiennych unika sie przy stosowaniu uchwytu wedlug wy¬ nalazku dzieki temu, ze przewód moze unosic sie ponad krazki toczne przy mniejszym zwisie oraz dzieki dostatecznej dlugosci toru tocznego. Prze¬ wód moze tylko na wiekszej lub mniejszej czesci dlugosci toru tocznego o promieniu R przylegac do krazków, lecz w zadnym przypadku nie moze przyjac krzywizny o promieniu mniejszym od R, ani tez wygiac sie w kierunku przeciwnym.Fig. 1, 2 i 3 rysunku przedstawiaja uchwyt wedlug wynalazku do izolatora wisiorowego, przy czym fig. 1 przedstawia przekrój poprzecz¬ ny przez uchwyt, fig. 2 — przekrój podluzny wzdluz osi linki, a fig. 3 — widok z góry.Fig. 4, 5 i 6 przedstawiaja uchwyt wedlug wynalazku, przeznaczony do izolatora stojacego, przy czym fig. 4 przedstawia przekrój poprzecz¬ ny uchwytu, fig. 5 — przekrój podluzny wzdluz osi przewodu, wreszcie fig. 6 — widok z góry.Uchwyt wedlug wynalazku do izolatora wi¬ siorowego sklada sie (liczac od punktu zawiesze¬ nia uchwytu do izolatora) z wieszadelka 7, na którym za pomoca walka 8 zawieszony jest wah- liwy drazek U. Na tym drazku wahliwym A na czopie 5 zawieszony jest wieszak 6. Na czopie 3, umocowanym na dolnym koncu wieszaka 6, za¬ wieszony jest wahliwie sztywny wspornik — tor toczny {9, którego górna powierzchnia stanowi odcinek kola o wzglednie duzym promieniu R. Po górnej powierzchni wspornika 19 toczyc sie mo¬ ga krazki i4, zaopatrzone w zlobki. W zlobkach tych ulozona jest linka przewodu napowietrzne¬ go, która moze swobodnie przetaczac sie po kraz¬ kach w kierunku wzdluz jej osi, przy czym kraz¬ ki 1J^ przetaczaja sie same po torze tocznym, czyli po wsporniku 19. Krazki 1U za pomoca osiek 18 i plaskich blaszek 17 sa polaczone w rodzaj lancucha Galla bez konca, dzieki któremu przy przetaczaniu sie linki po krazkach a krazków po wsporniku 19 — krazki, staczajace sie ze wspor¬ nika, przechodza pod wspornik, po czym sa wcia¬ gane z powrotem na wspornik 19 z drugiej jego strony.W ten sposób przy dluzszych przesunieciach linki w stosunku do uchwytu (na przyklad przy regulowaniu zwisów podczas montazu lub w ra¬ zie zerwania linki) linka zawsze przetacza sie ' swobodnie po krazkach, a krazki po torze tocz¬ nym. Wystep 20 na górnej powierzchni wsporni¬ ka 19, wchodzacy w zlobki krazków od dolu, nie pozwala na zsuniecie sie krazków ze wspornika w kierunku prostopadlym do osi linki.Osadzony w dolnym koncu drazka wahliwego U za pomoca walka 16 krazek zamykajacy 15 nie pozwala lince na wysuniecie sie ze zlobków kraz¬ ków 1U w kierunku prostopadlym do osi linki.W rezultacie linka jest mocno trzymana w uchwycie wzgledem sil prostopadlych do osi lin¬ ki; natomiast swobodnie przetacza sie w uchwy¬ cie w kierunku wzdluz osi linki, tak ze zadne si¬ ly w kierunku wzdluz osi linki nie moga byc prze¬ niesione na uchwyt, a zatem ani na izolator, ani na slup przelotowy.Dzieki dosc duzemu promieniowi R górnej po¬ wierzchni toru tocznego wspornika 19 linka jest •chroniona zarówno od nadmiernych naprezen, jak i od plastycznych odksztalcen wskutek zgi¬ nania, przez co niebezpieczenstwo zmeczenia ma¬ terialu, a wiec i niebezpieczenstwo zerwania lin¬ ki zostaje usuniete, oczywiscie, prócz wypadków przestrzelenia, przerabania lub innych umysl¬ nych uszkodzen linki.Przy zmianach zwisów linki pod wplywem zmian temperatury i obciazenia (sadz) linka al¬ bo calkowicie przylega do krazków tocznych 1S+, albo czesciowo unosi sie nad skrajnymi krazka¬ mi. W kazdym razie przylegajaca do krazków czesc linki (na srodku uchwytu) zachowuje wciaz ten sam promien zgiecia. Dlugosc toru tocznego powinna byc taka, aby przy najwiekszym zwisie linka przylegala do wszystkich krazków tocz¬ nych 1 U, znajdujacych sie na wsporniku 19, za¬ chowujac tuz poza uchwytem kierunek stycznej do lukowej czesci linki.Przy montazu linki drazek wahliwy U usta¬ wia sie umyslnie pod prostym katem do wiesza¬ ka 6, przez co krazek zamykajacy 15 usuwa sie 2 nad krazków 1A, pozwalajac na latwe zalozenie linki do zlobka krazków, po czym przy zawiesze¬ niu uchwytu na izolatorze wisiorowym drazek wahliwy U ustawia sie pod wplywem ciezaru uchwytu i linki osiowo z wieszakiem 6, przy czym krazek zamykajacy 15 zabezpiecza linke od wysu¬ niecia sie w bok ze zlobków krazków 1A.Zamiast jednostronnego wieszaka 6 z czopa¬ mi £ i .5 moze byc uzyte strzemie,%skladajace sie z dwóch ramion i dwóch bolców. W tym przy¬ padku trzeba przy montazu zdejmowac jeden z bolców. Na fig. 4, 5 i 6 przedstawiony jest uchwyt — 2 —dla izolatora stojacego o takich samych wlasci¬ wosciach.Na izolator stojacy nasadzony jest stojak 11, zaopatrzony u dolu w czapke 9, pasujaca do lba izolatora i zabezpieczona przed spadnieciem z izo¬ latora za pomoca kitu i srubek 13. Na czopie 3 osadzony jest wahliwie wspornik 19, po którym moga sie przetaczac krazki 11+. Górna powierz¬ chnia wspornika 19 tworzy tor toczny o duzym promieniu R. W zlobki krazków 11+ wlozona jest linka, zabezpieczona od wypadniecia ze zlobków przez krazek zamykajacy 12. Krazki 11+ sa pola¬ czone w lancuch bez konca w rodzaju lancucha Galla. PL