Lopatka, pletwa lub skrzydelko, ustawione pod pewnym katem natarcia dodatnim a poru¬ szane poprzecznie do osi podluznej statku, wy¬ woluja strona zgodna z kierunkiem ich rucnu nacisk na wode, Jctóremu odpowiada wypadKowa reakcja wywolujaca ruch postepowy statku. Za tylna strona lopatki powstaje prad wody, którego szybkosc jest równa szybkosci lopatki. Masa wo¬ dy, bedaca w ruchu, posiada zapas energii ru¬ chu mv. który moze byc czesciowo wykorzystany do wywolania reakcjL w kierunku ruchu poste¬ powego statku z chwila, gdy nastapi ruch zwrot¬ ny lopatki i przestawienie kata natarcia lopatki z ujemnego na dodatni. Tego rodzaju naped jest przedmiotem wynalazku i mozna go otrzymac przez wprawienie w ruch wahadlowy jednej lub wiecej pletw (lopatek), symetrycznie wzgledem siebie ulozonych, majacych moznosc przyjmowa¬ nia odpowiednich do ich kierunku ruchu dodat¬ nich katów natarcia.Na zalaczonym rysunku przedstawiono dwa przyklady rozwiazania tego rodzaju napedu, w którym: fig. 1 przedstawia schematycznie widok z góry pierwszego rozwiazania tego zadania przy pomocy dwu obracanych na swych osiach pletw, wprawianych w ruch wahadlowy, fig. 2 — wi¬ dok z boku jednej pletwy, a fig. 3 — drugie roz¬ wiazanie zadania w widoku perspektywicznym.Litery p i p1 oznaczaja dwie symetrycznie ulo¬ zone pletwy, osadzone obrotowo okolo osi / i f1 na drazkajh lu na ramach d i d1, wykonujacych ru¬ chy wahadlowe okolo osi obrotu h i h1, ulozysko- wanych na bocznych scianach statku. Drazki d i d1 posiadaja na swych koncach wsporniki k i k1 z dwoma wystepami, ograniczajacymi ruch pletw dookola osi / i f1. Litera w oznacza po¬ ziom wody.Wahniecia drazków d i d1 otrzymuje sie przy pomocy walu wykorbionego, którego korby sa ustawione pod katem 180o wzgledem siebie sprzegnietego z drazkami d i d1 w miejscu r i r1.Pletwy moga przyjmowac ponizej podane pozy¬ cje.Przy ruchu drazków lub ram d i dl od srod¬ ka na zewnatrz pletwy p i p1, natrafiajac na opór wody, odchylaja sie do srodka, opierajac sie o wewnetrzne wystepy wsporników k i k1 w ten sposób, ze ich powierzchnie czolowe tworza dodatni kat natarcia, po czym nastepuje dalszy ruch dra,zków z pletwami az do krancowego zewnetrznego punktu wychylenia, w czasie któ¬ rego pletwy, naciskajac swymi powierzchniami czolowymi na wode, odrzucaja ja do tylu, a reakcja tego zjawiska wywiera nacisk przez drazki d i dl oraz osie h i hl na statek wzdluz osi podluznej • statku. W tym czasie za poruszajacymi sie plet¬ wami powstaje prad wody o kierunku zgodnym z ruchem pletw. W krancowym zewnetrznym wychyleniu drazków badz ram z pletwami naste¬ puje zmiana kierunku wahnien. Woda plynaca za pletwami, uderza w momencie ustania ruchu pletw o nie, cisnie przez pewien jeszcze moment na pletwy p i pl i powoduje w ten sposób zmiane po¬ lozenia pletw, dociskajac je (Jo zewnetrznych wy¬ stepów wsporników k i k1. Drazki d i. dl przy ruchu zwrotnym ku srodkowi pociagaja za soba pletwy pi p1, które, tworzac swymi nowymi po¬ wierzchniami czolowymi znowu dodatni kat na¬ tarcia w stosunku do zmienionego kierunku ru¬ chu i wracajac do krancowego wewnetrznego polozenia drazków, trafiaja na prady wody, powstale za pletwami w poprzedniej fazie i daja reakcje wypadkowa wzdluz osi podluznej statku, po czym powtarzaja sie te zjawiska przy kazdej zmianie ruchu drazków d i dl.Fig. 3 obrazuje drugi sposób rozwiazania za¬ dania. Pletwa p2 zwiazana jest na stale z draz¬ kiem d2, osadzonym obrotowo w lozyslni n, pro¬ stopadlym do poziomej osi obrotu m, zwiazanej ze statkiem równolegle do jego osi podluznej.Pletwa p2 z drazkiem d2, dzieki korbie zwiazanej w miejscu z z drazkiem b2 wykonujacym ruch posuwisto zwrotny, moze wykonac skret o pe¬ wien kat s i wahniecie o kat g. W czasie jednego suwu drazka b2, drazek d2 zrobi dwa ruchy: P.O.Z.G./13 Oddz. w B-stoku — 150 skret w osi pionowej n o kat s, a nastepnie wahniecie w lozysku poziomym o kat q. Przy tym rozwiazaniu przestawianie kata natarcia pletwy (lopatki) w jnomentach krancowych wy¬ chylen wywolywane jest nie sila pradu wody, powstalego w poprzedniej fazie, lecz droga me¬ chaniczna. PL