Komore, przeznaczona do ladunku ma¬ terialu wybuchowego w glebi otworu mino¬ wego, wykonuje sie zazwyczaj przez umieszczenie w otworze malego ladunku i wywolanie wybuchu. Powstale w ten spo¬ sób wglebienie nastepnie napelnia sie ma¬ terialem wybuchowym, którego wybuch rozsadza skale. Wada tego sposobu jest to, ze przy pierwszym wybuchu powstaja szczeliny, przez które uchodza gazy z wy¬ buchu wlasciwego, oslabiajac dzieki temu jego efekt.W celu zapobiezenia tej niedogodnosci i uzyskania w glebi otworu minowego ko¬ mory o szczelnych scianach i wymiarach, wystarczajacych do umieszczenia w niej potrzebnej ilosci materialu wybuchowego lepiej jest wykonac te komore za pomoca specjalnego narzedzia.Przedmiotem wynalazku niniejszego jest wiertlo do wykonywania podobnych komór w otworach minowych, wyrózniajace sie tym, ze sklada sie z wiertniczego swidra wahadlowego, którego ostrze jest wykona* ne tak, aby moglo zamieniac przynajmniej czesciowo sila naporu wiertarki na sile odsrodkowa, która oddala ostrze od osi wykonywanego otworu,"przez co oddzialy-wa na scianki wykonywanej komory po¬ wiekszajac w ten sposób jej srednice.Na rysunku przedstawiono tytulem przy¬ kladu wiertlo wedlug wynalazku. Fig. 1 przedstawia przekrój podluzny wiertla, fig. 2 — przekrój podluzny prostopadly do przekroju na fig. 1, fig. 3 — widok boczny wiertla z ostrzem znajdujacym sie w polo¬ zeniu przedstawionym na fig. 1, przy obró¬ ceniu wiertla o kat 90° wzgledem wiertla wedlug fig. 2, fig. 4 — widok wiertla od dolu, odpowiadajacy fig. 2, fig. 5 — prze¬ krój podluzny odmiany wiertla, fig. 6 — widok boczny wiertla, odwróconego pod katem 90° wzgledem polozenia wiertla na fig. 5, fig. 7 — widok od dolu, fig. 8 — widok czesciowo w przekroju drugiej od¬ miany wiertla, przedstawionego na fig. 5, fig. 9 — widok tego wiertla od dolu.Na fig. 1 — 4 cyfra 1 oznacza oprawe wiertla, skladajaca sie z dwócb symetrycz¬ nych polówek 20 i 21, które wzajemnie przylegaja do siebie i sa u góry zakonczone nagwintowana nasadka 4 w postaci poló¬ wek walca. Polówki 20 i 21 sa polaczone ze soba za pomoca kielicha 2 zaopatrzo¬ nego w wewnetrzny gwint 3, dopasowany do nagwintowanej nasadki- 4. Pomiedzy polówkami 20 i 21 jest umieszczony wa¬ hadlowy swider 5 o ksztalcie cwierci elip¬ sy. Swider jest osadzony na sworzniu 6, osadzonym w wydrazeniach 7, wykonanych w polówkach 20 i 21. Czesc zewnetrzna swidra posiada ostrze 8 o jednej krawedzi tnacej oraz ostrze 9 o kilku krawedziach tnacych.Oprawa wiertla od dolu posiada rów¬ niez ostrza 11, które kontynuuja rozpocze¬ te wiercenie i kieruja prace ostrzy 8 i 9, skoro swider znajdzie sie w polozeniu uwi¬ docznionym na fig. 2 i 3.Sworzen 6 nie koniecznie musi byc osa¬ dzony na osi oprawy wiertla. Mozna go umiescic z boku, jak to zaznaczono na fig. 2 linia przerywana.Oprawe wiertla mozna równiez wykonac z jednego kawalka zamiast z dwóch czesci.Wówczas swider jest osadzony na sworz¬ niu umieszczonym w oprawie.Przedstawione wiertlo pracuje w opisa¬ ny ponizej sposób. Po wywierceniu w skale otworu o odpowiedniej dlugosci wprowa¬ dza sie do niego wiertlo, przy czym swider znajduje sie w polozeniu zaznaczonym na fig. 2 linia przerywana. Skoro ostrza 9 do¬ siegna dna otworu, sila naporu wiertarki na oprawe wiertla zamienia sie czesciowo w sile odsrodkowa, która stara sie oddalic swider od osi wykonywanego otworu, wskutek czego swider ten zaczyna oddzia¬ lywac na scianki otworu, powiekszajac je¬ go srednice. Skoro swider znajduje sie w polozeniu zaznaczonym na fig. 2 i 3 linia pelna, ostrza 11 wierca w dalszym ciagu otwór, podczas gdy ostrza 8 i 9 rozszerzaja go tworzac komore.. / W przypadku gdy sworzen 6 swidra nie znajduje sie na osi podluznej opiawy wiertla, dzialanie wahadlowe, spowodowa¬ ne przez nacisk i obracanie wiertarki, wy¬ stepuje w wiekszym stopniu.Za pomoca opisanego swidra mozna nie tylko wykonac komore na dnie otworu mi¬ nowego, ale równiez wiercic w skale od poczatku otwór o promieniu równym odleg¬ losci konców ostrzy od osi wahania swidra, przy czym wystarczy rozpoczac wiercenie na krótkim odcinku o srednicy mniejszej, niz srednica oprawy wiertla.Wedlug gdmiany wiertla, przedstawio¬ nej na fig. 5 — 7, swider wahadlowy 5 jest wykonany z odpowiedniego metalu w po¬ staci pólksiezyca. Jest on osadzony wa¬ hadlowo na sworzniu 6 osadzonym w wy¬ drazeniu 7, wykonanym w jednolitej opra¬ wie 15. Swider 5 posiada otwór 16, dzie¬ ki czemu jedna strona swidra jest lzejsza ocj drugiej. Przy braku nacisku swider chowa sie samoczynnie do wnetrza oprawy, — 2 —¦jak to uwidoczniono linia .przerywana na ¦fig. 5.Oprawa od dolu jest równiez zaopatrzo¬ na w ostrza 11, które kontynuuja wiercenie i prowadza cale wiertlo w czasie wykony¬ wania komory.Okazalo sie, ze przy takim urzadzeniu uzyskuje sie znacznie lepsze wyniki, jezeli zaopatrzy sie go w kilka takich wahadlo¬ wych swidrów w postaci pólksiezyca; osa¬ dzonych wewnatrz oprawy równolegle do siebie. Równiez i w tym przypadku u do¬ lu oprawy wiertla znajduja sie ostrza tna¬ ce, które wierca w skale pierwotny otwór cylindryczny, sluzacy jako prowadnica przy wykonywaniu komory przez swidry wahadlowe.Fig. 8 i 9 przedstawiaja inna odmiane wiertla, posiadajacego jednolity kadlub 39, zaopatrzony w dwa wydrazenia 31 w któ¬ rych sa osadzone na sworzniu 6 swidry wahadlowe 5 w postaci pólksiezyców. Sa one osadzone równolegle do siebie i od¬ dzielone scianka 36. Podobnie, jak swider na fig. 5, posiadaja one po jednej stronie otwory odciazajace, dzieki czemu w stanie spoczynku wiertla moga samoczynnie cho¬ wac sie do wnetrza oprawy (polozenie po¬ dobne, jak zaznaczone linia przerywana dla swidra 5 na fig. 5).Oprawa tego wiertla jest zaopatrzona od dolu w krawedzie tnace 11, które rozpo¬ czynaja prace, skoro swidry wahadlowe znajduja sie w polozeniu czynnym. Dzieki pracy tych krawedzi tnacych 11 otrzymuje sie otwór prowadniczy, który nadaje okre¬ slony kierunek wiertlu przy wykonywaniu komory. Swidry wahadlowe wedlug fig. 5 — 9 sa zaopatrzone w zaglebienia 38, które opierajac sie o wystepy 37 ograni¬ czaja obrót swidrów przy ich chowaniu sie do wnetrza kadluba. PL