Przy stosowaniu sposobów sluzacych do wymywania gazów lub par znane jest stosowanie pluczek przeciwpradowych, przy czym do usuwania rozcienczonych resztek gazu potrzebne sa stosunkowo znaczne ilosci cieczy. Dotychczas wycho¬ dzono przy stosowaniu tych sposobów z zalozenia, ze ilosc cieczy wymywajacej, przeznaczona do uskutecznienia wymywa¬ nia, musi przeplywac przez cala wysokosc wiezy pluczki. Okazalo sie jednak przy tym, ze woda wymywajaca, która wyply¬ wa u dolu wiezy, bynajmniej nio- jest na¬ sycona.Sposób wedlug wynalazku polega na tym, ze ilosc cieczy, niezbedna w ogóle do osiagniecia potrzebnego w kazdym po¬ szczególnym przypadku stopnia oczysz¬ czenia, przeprowadza sie nie wzdluz ca¬ lej drogi, od stopnia najmniejszego steze¬ nia mieszaniny gazowej az do stopnia ste¬ zenia poczatkowego, lecz ze ta cala ilosc cieczy znajduje zastosowanie .jedynie w strefie najmniejszego stezenia, natomiast w strefie duzego stezenia ilosc cieczy wy¬ mywajacej jest mniejsza. Sposób ten mo¬ ze np. byc zastosowany do tego, aby w pluczce przeciwpradowej wymywac dwu¬ tlenek wegla za pomoca wody pod cisnie¬ niem z gazu surowego, którego gaz nosny nie rozpuszcza sie w cieczy wymywajacej lub tez rozpuszcza sie w niej jedyniez trudem, przy czym w odpowiednim do¬ wolnym miejscu, lezacym w górnej po¬ lowie pluczki, odgalezia sie czesc wody wymywajacej. Ta odgaleziona ilosc wody pod cisnieniem, zawierajaca zaledwie nie¬ wielkie ilosci dwutlenku wegla, zuzyta zostaje w osobnej pluczce, aby np. wy¬ myc najpierw siarkowodór z jakiegokol¬ wiek gazu lub chocby z tego samego gazu.Zaleta sposobu wedlug wynalazku po¬ lega na tym, ze za pomoca tej samej ilo¬ sci wody i energii, która jest potrzebna wedlug innych sposobów do wymywania samego tylko dwutlenku wegla mozna uwolnic od niepozadanych domieszek tak¬ ze i inne gazy o innym iskladzie.Sposób wedlug wynalazku opisany jest ponizej w odniesieniu do przykladu wy¬ konania go w zwiazku z urzadzeniem do przemiany tlenku wegla z zastosowaniem cisnienia. Zaklada sie przy tym, ze pewien gaz surowy, zawierajacy tlenek wegla, np. gaz wodny, obciazony pewna domieszka siarkowodoru, ma byc przerobiony w urza¬ dzeniu do przemiany tlenku wegla, na¬ stepnie zas przerobiony dalej na wodór w przemywalniku dwutlenku wegla pod cis¬ nieniem. Substancje kontaktowe, znajdu¬ jace zastosowanie w urzadzeniu konwer- syjnym, sa, jak wiadomo, wrazliwe na siar¬ kowodór; zanim przeto gaz zawierajacy tlenek wegla zostanie wprowadzony do urzadzenia konwersyjnego, nalezy go naj¬ pierw oczyscic z siarkowodoru. Dotych¬ czas uskuteczniano to za pomoca koszto¬ wnych urzadzen suszacych lub urzadzen do oczyszczania lugiem. Urzadzenia te zostaja wedlug wynalazku zastapione przez pluczke siarkowodoru, wlaczona w obieg krazenia wody urzadzenia do wy¬ mywania dwutlenku wegla, przy czym pluczka ta jest zasilana stale czescia wo¬ dy pod cisnieniem, odgalezionej z urza¬ dzenia do wymywania dwutlenku wegla.Gaz, wzbogacony w dwutlenek wegla po przemianie tlenku wegla (tak zwany gaz konwertowany), wymywa sie nastepnie wo¬ da pod cisnieniem, przy czym pluczke za¬ sila sie u góry wieksza iloscia wody, u do¬ lu zas, po pobraniu czesci wody w celu doprowadzenia jej do pluczki siarkowo¬ doru, mniejsza iloscia wody. Poniewaz rozpuszczalnosc siarkowodoru w wodzie jest trzy razy wieksza niz rozpuszczalnosc dwutlenku wegla, przeto z pluczki do dwutlenku wegla odprowadza sie w od¬ powiednim miejscu okolo l/i czesci wody. zraszajacej w celu wymywania gazu.Przy zastosowaniu sposobu wedlug wynalazku staja sie zbedne materialy, po¬ trzebne dotychczas do utrzymywania w pracy urzadzen suszacych lub urzadzen do oczyszczania lugiem. Koszty budowy urzadzen zostaja dzieki wynalazkowi ni¬ niejszemu równiez znacznie obnizone, po¬ niewaz koszty dodatkowej pluczki do siar¬ kowodoru stanowia zaledwie ulamek ko¬ sztów potrzebnych dawniej do uwalniania gazu konwertowanego od siarkowodoru.Jezeli np. gaz konwertowany zawiera tez wieksze ilosci dwutlenku wegla, to wo¬ da wymywajaca, potrzebna do wymycia siarkowodoru, pochlania tez pewna czesc dwutlenku, wskutek czego urzadzenie konwersyjne zostaje uwolnione od tej cze¬ sci, co przy uwzglednieniu stanów rów¬ nowagi w aparacie do przetwarzania tlen¬ ku wegla, pociaga za soba zmniejszone zuzycie pary potrzebnej do przenrany tlenku wegla.Na rysunku przedstawione jest tytu¬ lem przykladu schematycznie urzadzenie sluzace do wykonywania sposobu wedlug wynalazku w zastosowaniu do przemiany tlenku wegla.Surowy gaz, wytworzony w odpowied¬ nim generatorze i sprezony za pomoca sprezarki, np. do 20 atm nadcisnienia, np. gaz wt)dny, zawierajacy siarkowodór, wchodzi przewodem 1 do pluczki 2 do siarkowodoru w jej czesci dolnej, prze¬ plywa przez wypelnienie pluczki, zrasza- — 2 —ne ustawiczn:e woda, i uchodzi z górnej czesci pluczki, po oczyszczeniu od siarko¬ wodoru, przewodem rurowym 3 do urza¬ dzenia 4 do przemiany tlenku wegla, w którym przeksztalca sie pod tym samym cisnieniem zawarty w gazie tlenek wegla w obecnosci pary wodnej i materialów kontaktowych w dwutlenek wegla, przy czym jednoczesnie na kazda jednostke ob¬ jetosci tlenku wegla przypada jedna jed¬ nostka objetosci wyzwolonego wodoru, Skonwertowany gaz, wzbogacony pod wzgledem zawartosci dwutlenku wegla, opuszcza urzadzenie konwersyjne prze¬ wodem rurowym 5 i wchodzi od dolu do pluczki 6 do. dwutlenku wegla, przeply¬ wa on przez wypelnienie pluczki z dolu do góry i opuszcza ]e w górnej jej czesci, uchodzac przewodem rurowym 7 jako gaz czysty. Stad dochodzi on do dalszego urzadzenia do oczyszczania dwutlenku wegla lub tez do miejsca zuzytkowania gazu.Woda wymywajaca, potrzebna do zra¬ szania pluczki 6, jest zasysana pompa S, napedzana silnikiem 16, z odpowiedniego zbiornika przewodem rurowym 17 i jest doprowadzana przewodem rurowym 9 do górnej czesci pluczki 6. Warstwa substan¬ cji wymywajacej w pluczce 6 jest podzie¬ lona na dwie czesci 10 i 11. Pomiedzy ty¬ mi dwiema warstwami czesciowymi znaj¬ duje sie pierscieniowa komora wodna 12.Czesc wody, splywajacej z góry, zbiera sie w tej komorze pierscieniowej 12, po¬ zostala zas czesc wody przeplywa przez dolna warstwe 11 pluczki 6. Podczas prze¬ plywania wody wymywajacej przez war¬ stwy 10 i 11 dwutlenek wegla ulega wy¬ myciu z gazu skonwertowanego, wcho¬ dzacego przewodem 5, osiagajac potrzeb¬ ny stopien czystosci, odpowiadajacy ilosci doprowadzanej wody. Pozostala woda wymywajaca, obciazona dwutlenkiem we¬ gla, wchodzi przewodem rurowym 13 do turbiny rozprezajacej 14, skad plynie da¬ lej przewodem 15 do urzadzenia do rege¬ neracji wody, np. do wiezy przewietrza¬ jacej, w której dwutlenek wegla zostaje usuniety z wody. Czesc wody, zbierajaca sie w komorze pierscieniowej 12, jest od¬ prowadzana za pomoca pompy 18 prze¬ wodem rurowym 19 do górnej czesci plu¬ czki 2 do siarkowodoru, w któreij prze¬ plywa przez warstwe substancji wymywa¬ jacej z góry na dól. Obciazona tu siarko¬ wodorem woda plynie nastepnie przewo¬ dem rurowym 20 do osobnej turbiny roz¬ prezajacej 21, z której plynie ona dalej przewodem rurowym 22 do urzadzenia przygotowujacego wode, przy czym jed¬ noczesnie mozna uzyskac siarkowodór da¬ jacy sie nastepnie zastosowac do dowol¬ nych innych celów. Nastepnie pluczke 6 zrasza sie znowu, jak to wyzej opisano, woda uwolniona od gazów. Turbiny roz¬ prezajace sa sprzezone z pompa 8 i z sil¬ nikiem napedowym 16, dzieki czemu przez rozprezanie gazu zawartego w wo¬ dzie w znany sposób mozna odzyskac z powrotem czesc energii zuzytej na tlo¬ czenie wody. PL