PL3117B1 - Sposób otrzymywana metali o tak wysokim punkcie topliwosci jak tungsten. - Google Patents

Description

Celem przedstawionego wynalazku jest otrzymywanie metali o bardzo wysokim stopniu topliwosci, specjalnie w zastosowa¬ niu do tungstenu i molibdenu. Sposób po¬ zwala na otrzymanie metali zapomoca to¬ pienia, co naldaje im szczególne zalety; tungsten otrzymywany wedlug tego nowego sposobu, przedstawia produkt nowy, bardzo rózny od tungstenu, fabrykowanego wedlug dotychczasowych metod.Dotad niepodobna bylo otrzymywac tungstenu topionego, poniewaz przy uzyciu tygli z weglaJ, wytwanza sie weglan tung¬ stenu, a przy uzycilu tygli z innych mate- rjatlów zostaija one zniszczone zanim je¬ szcze tungsten sie stopi.Sposób wedlug niniejszego wynalazku usuwa te trudnosci i polega w zasadzie na wprowadzeniu luku elektrycznego w osrod¬ ku gazowym pomiedzy dwie elektrody (np. tungstenowe) oraz na stopniowem nasypy- waniu proszku tungstenowego na bieguny luku (albo nawet na jeden, najlepiej biegun dodatni, jezeli luk jest zasilany pradem sta¬ lym) , Przy odpowiedniem regulowaniu lu¬ ku na biegunie elektrody, nastepuje po¬ wierzchowne topienie i prosziek tungstenu, spadajac na biegun stopniowo sie stapia; w miare przedluzenia operacji, stopniowo ob¬ jetosc elektrody zwieksza sie. Jako gaz o- taczajacy, najwlasciwszy jest wodór, mozna jednak stosowac go lacznie z azotem lub z innym gazem, posiadajacym te same wla¬ snosci. Uzycie kilku gazów jest pozadane w celu oczyszczenia tungstenu, gdyz tung¬ sten znajdujacy sie w handlu, zawiera cze-sto obce diotnieszki. Zamiast proszku me* talicznego mozna takze stosowac utleniony produkt metalu (np. kwas tuagstenowy}, o ile otaczajacy elektrody gaiz zawiera wodór.Ponizej przedstawiono przyklad urza¬ dzenia aparatu do zrealizowania sposobu wedlug wynalazku.Przyrzad posiada dwie prostopadle e- lektrody; w (górnej znajduje sie, w kierunku osi, maly kanal doprowadzal jacy proszek, przeznaczony do topifenia. Rozdzielacz w postaci np. malej sruby Archimedesa, za¬ biera, proszek tungstenu z odpowiedniego 2bibrn£ka4 dop^i^waidza pomaicf otwór kanalu w góriiej Elektrodzie; proszek spada stop¬ niowo na; biegun dolny i topi sie, jak wyzej wskazano. Aby topienie bylo zupelne i rów¬ nomierne na calej powierzchni dolnej elek¬ trody, moze sie ona przesuwac w plaszczyz¬ nie poziomej, a wtedy luk elektryczny jest doprowadzany do wszystkich punktów e- lektrody. W miare zwiekszania sie przez tungsten dlugosci dolnej elektrody, oddala sie ja tak, aby luk posiadal zawsze poza¬ dana dlugosc. Wszelkie regulowanie moze odbywac sie automatycznie zapomoca la¬ twego do zastosowania elektrycznego albo mechanicznego urzadzenia, np. malego sil¬ nika, który, za posrednictwem sruby, obraca dolna elektrode i zapomoca regulatora od¬ suwa elektrody, oraz normuje doplyw pro¬ szku, wedlug szybkosci topienia.Proszek tungstenu mozna doprowadzac do luku w sposób niezalezny od pradu e- lektrycznego; w danym razie luk otrzymuje sie zapomoca jakiegokolwiek znanego urza¬ dzenia elektrodowi Otrzymana stopiona mase poddaje sie kuciu dlaJ majdania jej odpowiedniej do uzyt¬ ku postaci, np. drucików do lampek elek¬ trycznych. Kucie i wyciaganie uskutecznia sie na goraco w srodowisku obojetnem lub redukujacem. Druciki nadaja sie bardzo do lamp elektrycznych prózniowych lub ga¬ zowych, przewyzszajac co do zalet obecnie uzywane. Stopiony materjal mozna rów¬ niez kuc i pilowate dla otrzymania plytek.Ze wzgledu na uzyskane przez topienie zalety, tungsten otrzymany tym sposobem, o wiele latwiej daje sie obrabiac* niz fabry¬ kowany wedlug metod obecnie stosowanych. PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patent o* w e. Sposób otrzymywania tungstenu topio¬ nego i innych metiili o wysokim punkcie to¬ pliwosci, znaimienny tern, ze male ilosci me¬ talu jaki pragnie sie wyprodukowac, all^p materji zawierajacej metal (tlenki, siarcza¬ ny i t. dl); wprowadza sie stopniowo w luk elektryczny pomiedzy dwie elektrody me¬ talowe, w odpowiedniem srodowisku gazo- wem, przyczem topienie odbywa sie w luku. Societc des Brevets Berthet. Zastepca: I. Myszczynski, rzecznik patentowy. Druk L. Boguslawskiego, Warszawa. PL