Przedmiotem niniejszego wynalazku jest cewka zaopatrzona w rdzen oraz plaszcz z materialu magnetycznego. Cecha charakterystyczna tej cewki jest nieznacz¬ na zaleznosc jej samoindukcji od zmian temperatury, wskutek czego cewka ta na¬ daje sie do stosowania zwlaszcza wtedy, gdy dopuszczalne sa tylko bardzo male zmiany jej samoindukcji, np. w elektrycz¬ nych filtrach wielkiej czestotliwosci.Znane cewki wielkiej czestotliwosci u rdzeniach z proszku zelaznego wykazuja na ogól zbyt duzy cieplny wspólczynnik sa¬ moindukcji, aby mogly spelniac postawio¬ ny powyzej warunek. Jest to spowodowane przewaznie duzymi wspólczynnikami roz¬ szerzalnosci cieplnej materialu stosowane¬ go do izolowania proszku zelaznego. Z te¬ go powodu znane cewki nie sa stosowane do wspomnianych celów.Cewke o malym cieplnym wspólczynni¬ ku samoindukcji uzyskuje sie wedlug wy¬ nalazku w ten sposób, ze cewke zaopatru¬ je sie w rdzen i w plaszcz z podzielonego magnetycznie materialu, przy czym mate¬ rial rdzeniowy, wykonany z izolowanych przewodników magnetycznych ulozonych w kierunku linii sil, posiada duza rzeczy¬ wista przenikalnosc magnetyczna, miedzy zas rdzeniem i plaszczem jest przewidzia¬ na szczelina powietrzna o takich wymia¬ rach, aby magnetyczny strumien rozprosze¬ nia, bedacy praktycznie niezalezny od po¬ dluznych zmian szczeliny powietrznej, spo-wodowanych cieplnym rozszerzaniem sie rdzenia i plaszcza, byl przynajmniej rów¬ ny strumieniowi linii sil, przechodzacemu przez szczeline powietrzna.Wynalazek jest wyjasniony na dwóch przykladach wykonania cewek, przedsta¬ wionych na rysunku.Cewka, przedstawiona na fig-, 1, posia¬ da podzielony magnetycznie rdzen 1, wy¬ konany np. z izolowanych od siebie drutów zelazonikiowych o duzej przenikalnosci magnetycznej. Na rdzeniu tym nawiniete jest uzwojenie 2. Rdzen z uzwojeniem jest otoczony plaszczem 3 np. ze sprasowanego proszku zelaznego, jakkolwiek moze byc on sporzadzony równiez z innego materialu.Miedzy rdzeniem i plaszczem przewidziana jest szczelina powietrzna 4, która ze wzgle¬ du na duza rzeczywista przenikalnosc ma¬ gnetyczna rdzenia, np. 200 do 300, moze posiadac znaczna dlugosc, nie obnizajac przy tym w widoczny sposób rzeczywistej przenikalnosci magnetycznej calosci obwo¬ du magnetycznego. Mialoby to miejsce, gdyby rdzen byl sporzadzony z materialu o malej rzeczywistej przewodnosci magne¬ tycznej, np. z proszku sprasowanego.Wskutek znacznej dlugosci szczeliny po¬ wietrznej duza stosunkowo czesc calkowi¬ tego strumienia linii sil wystepuje jako strumien rozproszenia naokolo wlasciwej szczeliny powietrznej miedzy rdzeniem i plaszczem. Stwierdzono, ze jezeli ten strumien rozproszenia jest dostatecznie wiekszy od strumienia linii sil przechodza¬ cego bezposrednio przez szczeline po¬ wietrzna a przynajmniej równy mu, to uzy¬ skuje sie maly cieplny wspólczynnik samo- indukcji. Jak wykazaly pomiary, mozna z latwoscia uzyskac wspólczynnik cieplny 5/1000°/o na 1°C. Powyzszy fakt mozna wy¬ jasnic w ten sposób, ze spowodowane ciepl¬ nym rozszerzaniem sie rdzenia i plaszcza wydluzenia szczeliny w kierunku jej dlugo¬ sci oddzialywaja tylko na strumien linii sil, przechodzacy bezposrednio przez szczeline powietrzna, podczas gdy strumien rozpro¬ szenia pozostaje prawie bez zmiany.Duza rzeczywista przenikalnosc magnety tyczna materialu rdzenia daje równiez te zalete, ze tylko nieznaczna ilosc linii sie przecina uzwojenie 2, a zatem straty wsku¬ tek pradów wirowych w tym uzwojeniu sa nieznaczne, co jest korzystne ze wzgledu na mala stratnosc cewki, Wada konstrukcji plaszcza przedsta¬ wionego na fig. 1 jest to, ze w miejscu, w którym strumien linii sil, przechodzacy bez¬ posrednio przez szczeline powietrzna, prze* nika do plaszcza, wystepuje skupienie linii sil, a zatem stosunkowo silne natezenie po¬ la magnetycznego. Nie jest to pozadane ze wzgledu na straty na hystereze.i straty na prady wirowe.W konstrukcji przedstawionej na fig. 2 uniknieto omawianego skupienia linii sil, poniewaz plaszcz 3 jest zaopatrzony w wy¬ drazenie cylindryczne 4' i 5 otaczajace kon¬ ce rdzenia 1, tak iz powierzchnia utworzo¬ nej w ten sposób szczeliny powietrznej jest znacznie wieksza niz w konstrukcji wedlug fig. 1.Jak przedstawiono na fig. 1 i 2, plaszcz sklada sie z dwóch zesruboWanych ze soba czesci, a to w tym celu, aby samoindukcje cewki mozna bylo doregulowac do pozada¬ nej wartosci. Plaszcz posiada celowo ksztalt bryly obrotowej, aby uzyskac dobre odekranowanie i zwiekszenie przekroju tej czesci obwodu magnetycznego. Duzy prze¬ krój umozliwia wytlaczanie plaszcza z izo¬ lowanego proszku zelaznego, co ulatwia je¬ go wytwarzanie, przy czym obok malej in-. dukcji magnetycznej utrzymuje sie w poza¬ danych granicach straty powstale wskutek hysterezy i pradów wirowych. PL