Przedmiotem wynalazku niniejszego jest urzadzenie, w którym pomiedzy lancu* chami zamocowane sa zgarniacze, przesur wajace sie w rynnie. Do polaczenia zgamiar czy z lancuchami 'stosuje sie uchwyty, osar dzonej na obu koncach zgarniaczy. Uchwyt taki jest zaojpatrzony w poziome wyciecie, przy pomocy którego laczy sie lancuch ze zgarniaczem. Zaleta tego polaczenia pole¬ ga przede wszystkimi na tym, iz gru¬ bosc zgarniaczy, ich dlugosc jak tez ksztalt ich przekroju poprzecznego nie sa zalezne od specjalnych laczników, wla^ czonych miedzy ogniwa lancucha. Oprócz tego zgarniacze moga byc latwo i dogodnie laczone z lancuchami, wzglednie od nich odlaczane, co izaleca sie szczególnie przy wymianie -uszkodzonych zgarniaczy. Zalez¬ nie od celu urzadzenia zgarniajacego mo z|na umieszczac zgarniacze w idowolnych odstepach jeden od drugiego.W porównaniu z innymi lancuchami, lancuchy z ogniwami pierscieniowymi po^ siadaja wieksza wytrzymalosc i nie wyiruu gaja smarowania i dozoru, jak tez zuzywa¬ ja sie w znacznie mniejszym stopniu. Zaj¬ muja one mniej miejsca i sa dogodniejsze w uzyciu niz lancuchy przegubowe, które mozna prowadzic jedynie w jednej plasz¬ czyznie. Umozliwiono równiez polaczenie Zgarniaczy z lancuchami przez zastosowla^ nie pewnego luzu, dzieki czemu zgarniacze moga ustawiac sie ukosnie wzgledem pch dluznej osi rynny. Ulatwia to odjpowiledmienakladanie sie lancuchów na kola napedo we, a zgarniacze w pewnej onierze moga przesuwac sie przy trafianiu na przeszko- dy. Przy wysunieciu sie % kola lancuch, po przesunieciu isie na odcinku o dlugosci jed¬ nego ogniwa lub kilku ogniw, samoczynnie miasuwa sie pqnownie na kolo, przy czym zgarniacze zajmuja polozenie ukosne. Kaz¬ de takie polozenie zgarniaczy wplywa w pe¬ wnej mierze na przesuwanie urobku, wobec czego stosuje sie laczniki, nadajace zgar¬ niaczom polozenie ukosne wzgledem podluz¬ nej osi rynny.Wykonanie kól do napedzania lancu¬ chów jest polaczone z pewnymi trudnoscia¬ mi. W celu korzystnego przenoszenia sil zarówno pionowe ogniwa lancucha, jak tez jego poziome ogniwa powinny sprzegac sie z kolem lancuchowym. Wydrazenia, po¬ wstajace z tego powodu w kole, latwo zaty¬ kaja sie mialem, czego nastepstwem moze byc zasuwanie sie lancucha z kola. Wyna¬ lazek zapobiega temu, stosujac na dnie roiwków kól lancuchowych otwory, pnzez które wypada mial, gromadzacy sie w row¬ ku.Koncowe ogniwo znanych lancuchów na jednej stronie jest przerwane i zaopatrzen ne w dwa czopy, jak tez w zlaczke, nasu¬ nieta na te czopy. Ogniwa, polaczone ze so- ba za pomoca tego koncowego ogniwa, nw ga zakleszczac sie w przestrzeni utworzo- nej miedzy czopem i zlaczka, ogniwo zas koncowe napreza sie niekorzystnie, powsta¬ ja równiez przeszkody przy przesuwaniu sie lancucha. Wedlug wynalazku: zlaczka jest zaopatrzona w lukowe wyciecie, które odpowiada dokladnie wewnetrznemu zat okragleniiu ogniwa, tak iz wewnetrzna sifcro- na tej zlaczki posiada ksztalt odpowiada^ jacy w przyblizeniu ksztaltowi zwyklego ogniwa.Na rysunkach 1 i 2 uwidoczniono przy¬ klady wykonania wynalazku. Fig. 1 przed* stawia urzadzenie zgarniajace w widoku podluznym, tj. w kierunku osi rynny, fig. 2 — w widoku z boku, tj. prostopadle do si rynny, fig. 3, — odmienne wykonanie w widoku z przodu, fig. 4 — inne odmienne wykonanie w widoku z przodu, fig. 5 — widok z boku, a fig. 6 — dalsze odmienne wykonanie w widoku podluznym. Fig. 7 — 14 przedstawiaja odmienne wykonania w widoku podluznym lub z boku, czesciowo w przekroju, a fig. 15 — 18 — dalsze odr mienne wykonania w obu widokach, czes¬ ciowo w przekroju. Fig. 19 przedstawia ko¬ lo lancuchowe w przekroju poprzecznym, fig. 20 — w widoku; z boku i czesciowo w przekroju podluznym, a fig. 21 — w rzucie poziomym, fig. 22 i 23, jak tez 24 i 25 przedstawiaja w perspektywie, wzglednie schematycznie, dwa rozmaite zestawienia urzadzen zgarniajacych, fig. 26 i 27 — ze¬ spól kól lancuchowych w widoku z boku i w przekroju (podluznym, fig. 28 — odmien¬ ne wykonanie tego zespolu w widoku z przodu, a fig. 29 — koncowe ogniwo lan¬ cucha w widoku z przekrojona zlaczka.Okrezne urzadzenie zgarniajace, prze¬ suwajace sie w rynnie k, sklada sie z dwóch lancuchów c oraz z licznych zgarniaczy e, przesuwajacych sie w pionowym polozeniu w rynnie k. Zgarniacze e moga posiadac ksztalt dowolny. Dolny lancuch opiera sie o ramiona podstawy i zlobu.Na koncach kazdego zgarniacza uimo cowane sa laczniki, sluzace do laczenia go z lancuchem. Zgarniacz taki jest zaopa¬ trzony w wyciecie, w którym dokonywa sie to laczenie.W wykonaniu wedlug fig. 1 i 2 zasto¬ sowano widelki a, zaopatrzone w poziome wciecie b, podczas gdy zgarniacz e po- siada haczyk h, wisuwany w ogniwo c, u- mieszczone w wycieciu b. W wykonaniach, przedstawionych na fig. 3 do 6, stosuje sie widelki a1 z haczykiem hl i zgarniacz e.z wycieciem b1, wzglednie z wycieciem b\ Bo zlaczeniu widelek a, a1 ze zgarniaczem e za pomoca nitów /, ogniwo, znajdujace sie w wycieciu b, b1 lub w wycieciu &2, jest po- — 2 —laczone ze zgarniaczem tak, iz nie moze przesuwac sie w kierunku pionowymi, pod¬ czas gdy haczyki h, h1 zapobiegaja przesu¬ waniu sie ogniwa w bok.Haczyk h1 (fig. 3 i 6) posiada taki ksztalt, iz przy obracaniu widelek wsuwa sie w ogniwo. Do polaczenia widelek ze zgarniaczem wystarcza w danym przypad¬ ku jeden nit /.Zamiast grubszych widelek a (fig. 2) mozna stosowac podwójne ciensze widelki a1 (fig. 5), umocowane po obu stronach zgarniacza e, przy czym widelki te wypel¬ niaja w przyblizeniu przestrzen pomiedzy dwoma ogniwami napietego lancucha. Za¬ pobiega to przesuwaniu sie zgarniacza.W wykonaniu wedlug fig. 7 i 8 zasto¬ sowano widelkowaty kablak a3, którego zgieta czesc wystaje poza koniec zgarnia^ cza, przy czym ogniwo lancucha jest osa^ dzone pomiedzy tym polaczeniem a zgarnita- czem. Kablak a3, polaczony ze zgarniaczem e za pomoca sruby x, posiadajacej leb stoz¬ kowy, lub wiekszej liczby takich srub, jest umocowany w przestrzeni, utworzonej mie¬ dzy pasami katownika lub ceownika zgar¬ niacza (linie kropkowane — kreskowane na fig. 7 i 8).Fig. 9 i 10 przedstawiaja wykonanie, w którym uchwyt stanowi blacha a4, zaopa^ trzona w widelki p, które otaczaja wyciety koniec zgarniacza e. Ogniwo lancucha jest umieszczone pomiedzy widelkami p, a wy¬ cietym koncem zgarniacza, sruba r laczy blache a4 ze zgarniaczem i sluzy jednocze¬ snie do przymocowania ogniwa lancucha.Blachy a4 sluza jako podpory przy przesu¬ waniu sie lancuchów tak, iz zapobiegaja zuzywaniu sie ogniw lancucha. Blachy a4 sa latwo wymienne.W wykonaniu wedlug fig. 11 i 12 za¬ stosowano na koncach zgarniacza e zaciski górne s, ponizej których zgarniacz jest wy¬ ciety tak, iz powstaje wolna przestrzen do zamocowania ogniwa c lancuchaJ za pomoca zacisku dolnego aB i srub t Fig. 13 i 14 uwidoczniaja zgarniacz e, do którego wy¬ cietego konca przez spawanie przymocowac no leb v sruby u. sruba taka sluzy do umo¬ cowania ogniw c lancucha za posrednic¬ twem plytki w. Sruba u moze byc równiez wkrecona w gwint, wyciety w zgarniaczu e.Fig. 15 — 18 przedstawiaja wykona¬ nia, w których do laczenia zgarniacza e z ogniwami c lancuchów sluza szczeki aG, przykrecone do zgarniacza e za, pomoca srub 2. Kazde szczeki a6 skladaja sie z pla¬ skiego ucha a7, przykreconego do zgarnia¬ cza, i z ramion a8 o odpowiedniej s^ero- kosci. W wykonaniu wedlug fig. 15 i 16 lu¬ kowa powierzchnia 3, laczaca ucho a7 i ra¬ miona a8, ogranicza odchylanie ramion a8 do góry wzgl. w dól. Na zewnetrznym koncu ramion zastosowano zakrzywienia i, które zapobiegaja wysuwaniu sie ogniw c lancucha z ramion a8, sruba 5, laczaca ra^ miana szczek ze soba, umozliwia stale za¬ mocowanie ogniw c pomiedzy ramionaoni aP (fig. 15), lub tez ramiona a8 szczek moga byc zaopatrzone na powierzchniach we¬ wnetrznych w nasadki 6, których laczna wysokosc jest nieco wieksza niz grubosc o- gniwa c lancucha, tak iz ogniwa e moga ukladac sie ukosnie jedno wzgledem drugte- go (fig. 17 i 18). W ten sposób laczy sie ogniwa c lancucha ze zgarniaczem e. Obu ramionom a8 nadaje sie ksztalt jednakowy.Poniewaz szczeki a6 sa polaczone rozlacznie ze zgarniaczami e, mozna wiec stosowac zgarniacze o dowolnym ksztalcie przy ta¬ kich samych lancuchach i takich samych lacznikach. Jedno ramie szczeki np. górne moze byc polaczone na stale ze zgarnia¬ czem, poniewaz przy rozluznieniu polacze¬ nia drugiego ramienia ze zgarniaczem imo- zna go wyjac np. dla wymiany po uszko¬ dzeniu.W celu polaczenia zgarniacza e z pozio¬ mymi ogniwami c lancucha, kola napedowe lancuchów nalezy wykonac tak, aby pozio¬ me ogniwa ukladaly sie wraz z ramionami — 3 —szczek w odpowiednich wydrazeniach na obwodzie kól, a pionowe ogniwa — w wy¬ drazeniach, dostosowanych do tych ogniw.Na fig. 19 — 21 ogniwa ax, równolegle do osi kola, ukladaja sie pomiedzy dwudziel¬ nymi zebami 10 — 11, a pomiedzy czescia^ mi tych zebów 10 i 11 znajduje sie rowek 12, w który wchodza pionowe ogniwa a?.Na dnie rowka 12 ponizej czesci 10 zeba wykonano wydrazenie U, które jest skie¬ rowane w dól ku osi kola 18 oraz w bok ku powierzchni przeciwleglej zgarniaczom e (fig. 19). Wydrazenie W moze posiadac równiez ksztalt przedstawiony w dolnej czesci fig. 19. Przez te wydrazenia wypada mial, gromadzacy sie w rowku 12, tak iz ten mial nie zanieczyszcza zazebienia ogniw z kolem. Wymiar wydrazen H zwieksza sie od wnetrza na zewnatrz, co umozliwia la¬ twe wypadanie mialu. Boczna powierzch¬ nia kola 13 jest gladka z wyjatkiem wy¬ drazen H, podczas gdy boczna powierzch¬ nia kola, zwrócona ku zgarniaczom e, jest zaopatrzona na swym obwodzie w wydra¬ zenia 15 o takich wymiarach, iz przez te wydrazenia moga byc przesuniete szczeki wzglednie uchwyty.Wolna przestrzen pomiedzy ogniwami a ramionami szczek (fig. 17, 18) moze slu¬ zyc do osiagania ukosnego polozenia zgar¬ niaczy wzgledem osi zlobu (fig. 22, 23).Przy tym (polozeniu mozliwe jest odprowa¬ dzanie materialu w kierunku poprzecznym zlobu- W tym celu boczne scianki zlobu sa czesciowo przechylne lub moga byc obra- cane w dól. Zgarniacze powinny otrzymac takie polozenie ukosne, aby material znaj¬ dowal sie zawsze w przestrzeni ostrokatnej, utworzonej przy pomocy zgarniacza ii jed¬ nej scianki zlobu. Przy przesuwaniu w dól (fig. 22) wierzcholek kazdego ostrego kata powinien wiec wyprzedzac drugi koniec zgarniacza w kierunku strzalki, podczas gdy przy przesuwaniu w góre (fig. 23) dru¬ gi koniec zgarniacza wyprzedza wierzcho¬ lek kata w kierunku strzalki. Lancuchy c moga przesuwac sie wzdluz bocznych scia nek (fig. 22), w którym to przypadku zgarniacze, nalezace do dolnego pasma lan¬ cuchów, sa ulozone bardziej ukosnie, niz górne zgarniacze, tak iz odpowiadaja mniejszym wymiarom zlobu w jego dolnej czesci, przy czym kierunek ukosnego polo- zenia dolnych zgarniaczy jest przeciwny kierunkowi polozenia górnych zgarniaczy.Odpowiednile polozenie zgarniaczy osia¬ ga .sie za pomoca krazków 20, 21 (fig. 24).Zgarniacze przesuwaja sie po kolach 13, 131 w normalnym polozeniu a wiec równo¬ legle do osi kól. Zmiane polozenia zgarnia¬ czy mozna osiagnac równiez, przestawiajac kola 13, 181 wzgledem siebie w kierunku ich obwodu (fig. 25), tak iz we wszelkich miejscach zlobu zgarniacze maja poloze¬ nie ukosne. Zmniejszenie ostrego kata dol¬ nych zgarniaczy przeprowadza sie za po* moca krazków 201, 211. W celu umozliwie¬ nia przestawiania kól w kierunku ich ob¬ wodu kolo 131 jest osadzone luzno na wale 22 (fig. 26), oraz jest zaopatrzone na jed¬ nej z powierzchni czolowych w slimacznice 24, 25, której slimak 2U posiada czworo* katna glowe, slimak 24 zazebia sie z kolem slimakowym 25, zaklinowanym na wale 22.Podczas obrotu slimaka 24, kolo 131 prze¬ kreca sie o dowolny kat wzgledem drugie¬ go kola 13. Kolo 131 jest polaczone z walem 22 przez zazebianie sie slimaka 24 z kolem 25. W odmiennym wykonaniu (fig. 28) kazde z kól 13 jest polaczone na stale z ko¬ lami 26 o ukosnych zebach, osadzonymi na wale 22 i obracanymi za pomoca kól 27 o ukosnych zebach. Przymajjanniej jedno z tych kól mozna przesuwac wzdluz walu 28 za pomoca widelek 29, a przy tym przesu¬ waniu osiaga sie wzajemne katowe prze- stawienie kól 13.Ogniwo koncowe c1 kazdego lancucha (fig. 29) jest przerwane na jednej stronie, na której jest zaopatrzone w dwa czopy n z nalozona zlaczka o, zabezpieczona zatycz- kami w swym polozeniu, srodkowa czesc m — 4 —tej plytki jest wycieta lukowo i twórczy cio najmniej w przyblizeniu przedluzenie we¬ wnetrznej lukowej .powierzchni ogniwa.Czesc m moze byc równiez plaska. PL