Juz kilkakrotnie próbowano osiagnac wieksza szybkostrzelnosc maszynowej bro¬ ni palnej przez laczenie tej broni w" zespoly o dwóch lub wiecej lufach, przy czym dla uzyskania mozliwosci strzelania z kazdej lufy, np. w zespole o dwóch lufach, potrze¬ ba bylo ruchome czesci kazdej broni palnej zespolu przymusowo uruchamiac, co wy¬ magalo stosowania specjalnych narzadów sprzeglowych i komplikowalo jej budowe, przy czym bron taka byla nieporeczna, ko¬ sztowna i posiadala znaczny ciezar.Próbowano równiez budowac samoczyn¬ na bron palna w postaci zespolu o kilku lu¬ fach, dzialajacego za pomoca odprowadza¬ nych z lufy gazów. Doswiadczenia te nie daly jednak pozadanego wyniku, poniewaz nie osiagnieto znaczniejszej szybkosci strze¬ lania. Z powodu sprzezenia ruchomych na¬ rzadów kazdej broni palnej zespolu trzeba bylo ta sama energia poruszac co najmniej podwójna mase, przez co zmniejszyla sie odpowiednio szybkosc ruchów.Przedmiotem wynalazku niniejszego jest, w przeciwienstwie do powyzszego, bron palna, stanowiaca zespól dwóch luf i dzialajaca samoczynnie lub za pomoca na¬ pedu silnikowego, przy czym bron ta nie posiada poprzednio wymienionych wad.Wynalazek niniejszy polega na tym, ze jedna lufa broni palnej jest nieruchoma (moze tez byc ruchoma), druga zas rucho¬ ma, przy czym ruchoma lufa, podczas jej ruchu po strzale do przodu przesuwa sie poza swe polozenie zajmowane przy strzale w celu umozliwienia nowego zaladowania,który to ruch do przodu zostaje wykorzy¬ stany do doprowadzenia trzonu zamkowego nieruchomej lufy w polozenie zajmowane przy strzale, tak iz strzal z pierwszej lufy nastepuje wtedy, gdy druga lufa znajduje sie w obrebie swego przedniego polozenia.Poniewaz druga lufa powoduje gotowosc do strzalu pierwszej lufy, to znaczy, dopro¬ wadza trzon zamkowy pierwszej lufy w po¬ lozenie zajmowane przy strzale, to zbytecz¬ ne jest stosowanie specjalnych narzadów sprzeglowych, które powodowalyby zmien¬ ne poruszanie sie ruchomych czesci oby¬ dwóch luf. Wskutek tego obydwie lufy mo¬ ga byc ze soba latwo zespolone, co obniza znacznie koszt produkcji i ciezar broni, w porównaniu do ceny i ciezaru broni w przypadku uzycia dwóch oddzielnych kara¬ binów maszynowych.Wobec tego, iz do poruszania rucho¬ mych czesci broni palnej wedlug wynalaz¬ ku niniejszego wykorzystane sa gazy pro¬ chowe, to znaczy, ze bron pracuje samo¬ czynnie, nalezy polaczenie luf wykonac w ten sposób, aby energia odrzutowa lub energia przesuwu do tylu pierwszej lufy lub tez energia gaizów prochiowych odpro¬ wadzanych z pierwszej lufy zostala wyko¬ rzystana do cofniecia drugiej lufy w polo¬ zenie do strzalu.W celu udoskonalenia wynalazku ruch odrzutowy drugiej lufy po strzale zostaje hamowany za pomoca zderzaka sprezyste¬ go, co powoduje, ze przesuw do przodu dru¬ giej lufy zostaje przyspieszony, a trzon zamkowy pierwszej lufy odpowiednio szyb¬ ko zostaje doprowadzony w polozenie, któ¬ re zajmuje przy strzale. Wskutek tego szybkostrzelnosc broni zostaje znacznie zwiekszona.Na rysunkach przedstawiono kilka przykladów wykonania wynalazku. Fig. 1 przedstawia pionowy przekrój podluzny ze¬ spolu luf karabinowych, w którym naboje sa umieszczone w magazynku pudelkowym, a fig. 2 — przekrój wzdluz linii a — a na fig. 1, przy czym górna lufa zespolu wy¬ konywa ruch ku przodowi.Lufa 3 jest sztywno polaczona z oslo¬ na 1, przy czym w poblizu wylotu posiada nasade 3g do odprowadzania gazów. W na¬ sadzie tej i w oslonie 1 prowadzona jest lu¬ fa ruchoma 2. Lufa ta z przodu jest zaopa¬ trzona w pierscieniowy kolnierz 2g sluza¬ cy za tlok gazowy, z tylu zas posiada zgru¬ bienie 2a, na którym osadzone jest jeszcze zebro 2e wraz z wyrzutnikiem 2w, które czesciowo wchodza w trzon zamkowy 5. W trzonie zamkowym 5 osadzona jest iglica 6 oraz wyciag nabojowy 7. Trzon zamkowy 5 daje sie przesuwac podluznie i w swym przednim polozeniu (fig. 1) daje sie nieco przechylac. Przechylenie to nastepuje wsku¬ tek tego, ze jego wystep 5k wchodzi w od¬ powiedni rowek oslony 1, posiadajacy uko¬ sne scianki. Wystep 2k zgrubienia 2a lu¬ fy 2 polaczony jest z trzonem zamkowym 9 dolnej lufy i w przednim polozeniu gór¬ nej lufy wpycha go za plaszczyzne oporo¬ wa Ir.W przypadku, gdy obie lufy sa rucho¬ me, prostopadly wystelp iglicy dolnej lufy wchodzi w odpowiedni wykrój w zgrubie¬ niu 2a lufy 2. Doprowadzanie nabojów do obydwóch luf odbywa sie z magazynów, u- mieszczonych z prawego boku zespolu. Ma¬ gazyn taki sklada sie z pudelka 10, podaj¬ nika 12 i jego sprezyny 11.Za polozenie wyjsciowe uwazane jest tylne polozenie lufy 2. W tym polozeniu jej trzon zamkowy jest z nia polaczony i zaryglowany, poniewaz jego wystep 5k zo¬ staje naciskany w dól. Przyjmuje sie, ze w polozeniu wyjsciowym w lufie 2 nie ma naboju, przy czym trzon zamkowy 9 dol¬ nej lufy znajduje sie równiez w tylnym polozeniu. Gdy lufa 2 jest popychana do przodu sprezyna A, to trzon zamkowy 5 porusza sie wraz z nia dopóty, dopóki wy¬ step 5k nie zaczepi o przedmia scianke row¬ ka In. Pod dzialaniem ukosnej powierzch¬ ni tej scianki trzon zamkowy 5 podnosi sie — 2 —do góry odsuwajac sie od powierzchni 2r i odryglowuje lufe umozliwiajac przez to jej ruch dalej do przodu, podczas którego zebro 2e wysuwa w znany sposób nabój z magazynku i zabiera go ze soba. W tym samym czasie trzon zamkowy 9 dolnej lu¬ fy przesuwa sie do przodu i nabój z maga¬ zynku wprowadza do nieruchomej lufy 3.Gdy trzon zamkowy 9 uderza o lufe 3, to tylny jego koniec pod dzialaniem ukos¬ nej powierzchni wystepu 2k zostaje nacis¬ niety w dól i wchodzi za ryglujaca po¬ wierzchnie lv. Górna lufa 2 posuwa sie po zaryglowaniu trzonu zamkowego 9j nieco dalej do przodu, przy czym zabiera ze soba iglice 8 za posrednictwem wystepu 8a, wskutek czego zostaje zbity kapiszon nabo¬ ju, wprowadzonego do dolnej lufy 3. Po strzale z dolnej lufy 3 odprowadzane z niej gazy odrzucaja górna lufe 2 w tyl. Wkrót¬ ce po rozpoczeciu ruchu lufy 2 do tylii trzon zamkowy 9 zostaje odchylony do gó¬ ry pod naciskiem wystepu 2k, odsuniety od powierzchni ryglujacej Ir i przesuniety do tylu, przy czym, jak to zwykle bywa, luska nabojowa zostaje wyciagnieta i wyrzu¬ cona.Podczas swego ruchu w tyl lufa 2 przesuwa sie za nabój doprowadzony przez podajnik 12 i uderza w swój trzon zamko¬ wy 5, wskutek czego wystep 5k tego trzo¬ nu zostaje nacisniety w dól i wychodzi z rowka In, tak iz trzon zamkowy 5 zaczepia za ryglujaca powierzchnie 2r i zostaje za¬ ryglowany w lufie 2.Gdy lufa 2 wraz z trzonem zamkowym 5 przesuwa sie w swe polozenie tylne, to iglica 6 uderza o tylna sciane oslony i zbi¬ ja kapiszon naboju, znajdujacego sie w górnej lufie 2. Gdy ruch wsteczny spowo¬ dowany strzalem ustaje, sprezyna U popy¬ cha lufe 2 do przodu, trzon zas zamkowy 5 zostaje odryglowany. zebro 2a przesuwa Ide razem z lufa, a wyrzutnik 2w wyrzuca wystrzelona luske. Przez wystrzelenie no¬ wego naboju wprowadzonego w dolna lufe 3 dzialanie znów sie powtarza. Obie lufy moga byc polozone bardzo blisko jedna od drugiej, co umozliwia polaczenie obydwóch magazynków w jeden.Równiez jest mozliwe doprowadzanie nabojów za pomoca tasm nabojowych. W celu uikniecia stosowania dwóch oddziel¬ nych tasm, przez karabin mozna przeciag¬ nac normalna tasme jednorzedowa o po¬ dwójnym rozdziale lub tasme dwurzedowa o pojedynczym rozdziale. Równiez mozliwe jest stosowanie magazynków bebenkowych lub innych urzadzen zasilajacych.Przyklad wykonania broni z dwurzedo¬ wa tasma nabojowa jest uwidoczniony na fig. 3 — 5, a mianowicie, fig. 3 przedsta¬ wia pionowy przekrój podluzny, fig. 4 —¦ przekrój wzdluz linii 6 — & na fig. 3, a fig. 5 — przekrój wzdluz linii a — a na fig. 3 po wyjeciu trzonu zamkowego 5.W kazdym pólcylindrycsnym ogniwie 26 metalowej tasmy nabojowej sa umiesz¬ czone jeden za drugim dwa naboje przy¬ trzymywane za pomoca (sprezynujacych klamer 26k. Poszczególne ogniwa tasmy sa polaczone jedno z drugim przegubowo za pomoca trzpieni 27. Zagiete jezyczki 26z zapobiegaja stykaniu sie wierzcholków na¬ bojów jednego szeregu z kapiszonami na¬ bojów drugiego szeregu. Otwór 26f w ko¬ morze donosnika umozliwia wnikanie wy- pychacza nabojowego 17, który obraca sie naokolo osi 18, przy czym na, osi 16 jest osadzona zapadka 15. Obydwa te narzady znajduja sie pod naciskiem sprezyny 19.Tasma nabojowa przesuwa sie w komorze wykonanej w oslonie 1, przy czym zapadka 25 zapobiega cofaniu sie tej tasmy. Su¬ wak 20 donosnika jest osadzony pionowo w oslonie 1 i posrodku posiada czop 20z, któ¬ ry wchodzi w rowek 2n zgrubienia 2a lufy.Na dolnym koncu suwaka 20 znajduje sie dzwignia 21 donosnika, osadzona obrotowo na osi 22 i naciskana sprezyna 23. Spre¬ zyna A opiera sie o zgrubienie 2a lufy i jest w nim prowadzona. Na zgrubieniu lufy — 3 —znajduje sie zebro 2e, zaopatrzone w wy- rzutnik 2w i posiadajace sciety ukosnie ko¬ niec 2s. Poza tym wykonanie broni palnej nie rózni sie od przedstawionego na fig. 1 i 2. Za trzonem zamkowym 5 znajduje sie zderzak 13 ze sprezyna zderzakowa 1U.Przy uruchamianiu nieuwidocznionego na rysunku jezyczka spustowego sprezyna U przesuwa lufe 2 z polozenia tylnego do przodu. Trzon zamkowy 5 zostaje odryglo- wany i zatrzymany, wyrzutnik 2w wyrzu¬ ca pusta luske z lufy 2. Trzon zamkowy 9 wsuwa w lufe 3 nabój z szeregu I tasmy nabojowej, przy czym ten trzon zamkowy zostaje zaryglowany w oslonie, po czym na¬ stepuje strzal, odprowadzane zas z lufy po strzale gazy odrzucaja w tyl lufe 2, jak to wyzej opisano. Podczas tego przebiegu za-' padka 15 byla odchylona, a w przednim polozeniu lufy 2 opada na plaszczyzne opo¬ rowa zgrubienia 2a. Przy ruchu wstecznym lufy 2 zapadka 15 zostaje podniesiona i u- ruchamia wypychacz nabojowy 17, który wysuwa nabój z szeregu II tasmy nabojo¬ wej i ustawia go naprzeciwko lufy. Zbyt silnemu przesunieciu sie naboju zapobiega sciety ukosnie koniec 2s zebra 2e, po czym lufa 2 nasuwa sie na nabój, przy czym na¬ bój zsuwa sie z krawedzi oslony i opiera sie o trzon zamkowy 5. Zgrubienie 2a lufy przy jej ruchu w tyl zwalnia znów zapad¬ ke 15, wobec czego wypychacz nabojowy 17 wychodzi z otworu w komorze donosni¬ ka. W tym czasie czop 20z suwaka 20 prze¬ suwa sie w podnoszacej sie czesci rowka 2n, wykonanego w zgrubieniu 2a lufy, wskutek czego dzwignia 21 donosnika po¬ suwa taime nabojowa o jedno ogniwo da¬ lej, przy czym zapadka zaporowa 25 zapo¬ biega jej cofaniu sie, a trzon zamkowy 5 zostaje zaryglowany w lufie i cofajac sie razem z lufa uderza iglica w zderzak 13, co powoduje strzal. Przy pózniejszym ru¬ chu do przodu lufy 2 czop 20z suwaka 20 przesuwa sie w rowku 2n w dól, dzieki cze¬ mu dzwignia 21 donosnika zaczepia za na¬ stepne ogniwo tasmy nabojowej. Wsuwanie naboju do lufy 2 odbywa sie, jak to opi¬ sano wyzej, podczas jej ruchu w tyl, przy gotowanie zas naboju do tej czynnosci na¬ stepuje podczas ruchu tej lufy ku przodo^ wi. Jest, oczywiscie, rzecza mozliwa, aby szereg I zasilal lufe 2, a szereg II — lufe 3 nie wychodzac poza ramy wynalazku.Na fig. 6 — 11 przedstawiono przyklad odmiennego wykonania wynalazku, w któ¬ rym fig. 6vprzedstawia widok z dolu donos¬ nika, przy czym dla wiekszej jasnosci ry¬ sunku tasma nabojowa zostala wyjeta, fig. 7 — przekrój wzdluz linii a — a na fig. 6, fig. 8 — widok z dolu donosnika, fig. y — przekrój wzdluz linii d — d na fig. 8 w podzialce powiekszonej, fig. 10 — w po- dzialce powiekszonej przekrój srodkowego lozyska donosnika, a fig. 11 — widok z dolu lozyska srodkowego przedstawionego na fig. 10.Liczba 31 oznaczona jest ruchoma lufa, majaca nasunac sie na nabój 38, utrzymy¬ wany w tasmie nabojowej 37 za pomoca sprezynujacych klamer. Lufa 31 jest szty¬ wno polaczona z plytka 32. Liczba 33 ozna¬ czony jest donosnik, który w tym przykla¬ dzie wykonania sluzy równiez do wypy¬ chania niabojów z tasmy nabojowej. Do¬ nosnik 33 jest osadzony wahliwie na czo¬ pie 3Ua oslony 3U i daje sie nieco obracac, przy czym jego poprzeczne ramiona 33au sa prowadzone w pierscieniowych rowkach 3Uf oslony. Takie osadzenie umozliwia przede wszystkim obrót narzadu 33 o kat li, odpowiadajacy jego ruchowi donoszace¬ mu, to jest przesuwajacemu tasme nabojo¬ wa.W celu umozliwienia ruchu wahliwego tego narzadu 33, srodkowy jego lozyskowy otwór jest utworzony przez cylindryczne wiercenie w kierunku osi I, odpowiadajace czopowi 3A.a, oraz przez cylindryczne wier¬ cenie o takiej samej srednicy pochylone pod katem a do si obrotu I (fig. 10), przy czym (fig. 7) konce ramion poprzecznych 33qu — 4 —musza byc ukosnie sciete o kat a (fig. 9).Narzad 33 posiada wiec dwa stopnie swo¬ body ruchu. Momenty obrotowe w plasz¬ czyznie prostopadlej do osi lufy sa przej¬ mowane za pomoca ramion poprzecznych.Liczba 33z oznaczony jest zab, stanowiacy czesc dzwigni 33, który sluzy z jednej stro¬ ny do przesuwania tasmy nabojowej, z dru¬ giej zas strony do wypychania z tasmy na¬ bojów i doprowadzania ich dio wlazu nabo¬ jowego 326, przy czym ten zab 33z wcho¬ dzi przez otwór 376 w tasmie nabojowej 37. Zab 33s, równiez stanowiacy czesc na¬ rzadu 33, w polozeniu nieczynnym wcho¬ dzi w rowek wykonany w plytce 32, któ¬ rego jedna czesc stanowi szczeline! przecho¬ dzaca na wylot tej plytki. Stopien Z rowka powoduje ruch wahliwy tego narzadu, a czesc s rowka — ruch obrotowy. W miej¬ scu oznaczonym litera h rozpoczyna sie znów czesc gleboko wydrazona,"a w miejscu oznaczonym litera r rozpoczyna sie krzywa zwrotna. Sprezyna 35 dociska zab 33s za pomoca czopa 36 stale w glab rowka ste¬ rowniczego.Gdy lufa 31 zaczyna cofac sie, to zab 33s uderza o poczatek Z iplytszej czesci rowka, a narzad 33 zostaje przechylony o kat a i wypycha nabój 38 z klamry sprezy¬ nowej tasmy nabojowej 37 do wlazu nabo¬ jowego 326, dzieki czemu przy dalszym ru¬ chu wstecznym lufa moze sie nasunac na nabój, po czym krzywa czesc s rowka zmu¬ sza narzad 33 do obrotu o kat li, przy czym zab 33z znajduje sie jeiszcze w otworze 376 tasmy nabojowej, wskutek czego tasma na¬ bojowa zostaje przesunieta. Gdy zab 33s dochodzi do czesci h krzywej, wpada on w krzywa szczeline, stanowiaca czesc toru, dzieki czemu zab 33z zostaje znów wyciag¬ niety z tasmy nabojowej, przy czym krzy¬ wa zwrotna r doprowadza narzad 33 z powrotem w jego polozenie wyjsciowe. Co¬ faniu sie tasmy nabojowej w znany sposób zapobiega zapadka.Montaz tego urzadzenia jest dogodny, przy czym krzywa sterownicza moze byc wykonana na dowolnej czesci broni palnej, przebywajacej podczas jej ladowania do¬ statecznie dluga droge.Jezeli nabój znajdujacy sie w lufie ru¬ chomej zostaje wystrzelony przy uderzeniu iglicy o nieruchoma scianke, wówczas wskutek odrzutu lufa jest dociskana do tej scianki dopóty, dopóki sprezyna powrotna nie przesunie lufy znów naprzód. Ogólny czas dzialania zostaje przez to nieco prze¬ dluzony. Taki przyklad wykonania jest uwi¬ doczniony na fig. 1 i 2.Na fig. 3 — 5 uwidocznione jest jed¬ nak inne rozwiazanie, wedlug którego na¬ bój znajdujacy sie w ruchomej lufie zosta¬ je wystrzelony jeszcze przed osiagnieciem przez lufe polozenia koncowego wskutek u- derzenia o podatny zderzak. Odrzut po strzale zwieksza szybkosc ruchu wstecznego lufy, wskutek czego sprezyna zderzaka zo¬ staje scisnieta i po ustaniu cisnienia gazów prochowych nadaje lufie dodatkowe przy¬ spieszenie przy jej ruchu do przodu, wsku¬ tek czego znacznie zostaje skrócony czas jej ruchu ku przodowi, a tym samym zo¬ staje zwiekszona szybkostrzelnosc. Odpalen nie moze, oczywiscie, byc uskuteczniane w dowolny sposób przed osiagnieciem przez lufe polozenia koncowego, przy czym ener¬ gia odrzutu nie zostaje zniszczona, lecz zo¬ staje wykorzystana jako zródlo energii dla ruchu ku przodowi.Dzwignia spustowa zatrzymuje rucho¬ ma lufe w jej tylnym polozeniu po kazdej przerwie ognia, za wyjatkiem przypadku, kiedy brak jest nabojów. Aby przy recznie dokonywanym repetowaniu uniemozliwic odpalenie naboju, wprowadzonego do lufy ruchomej, nalezy zapobiec temu, aby w tym przypadku iglica mogla byc uruchomiona, co da sie uskutecznic np. przez przedwcze¬ sne ograniczenie ruchu wstecznego lufy luib tez w inny sposób. Przy ladowaniu z maga¬ zynków nalezy umiescic uchwyt ladowniczy tak, aby uchwyt ten mógl byc uruchomio- — 5 —ny dopiero wtedy, gdy magazynek zostal uprzednio zdjety. PL