Wynalazek dotyczy pieców elektrycz¬ nych i ma na celu umozliwienie ogrzewania stosunkowo dlugich przedmiotów, np. dzwi¬ garów zelaznych, osi, walów i tym podob¬ nych przedmiotów, jak równiez topienia w tyglach badz panwiach metali, szkla, emalji i innych podobnych materjalów.Osiaga sie to, wedlug niniejszego wyna¬ lazku, przez umieszczenie wewnatrz pieca elektrod pionowo lub nieco skosnie na jed¬ nej powierzchni plaskiej lub walcowej. Lu¬ ki swietlne, powstajace pomiedzy dolnemi koncami elektrod a przewodzacym elek¬ trycznosc wzniesieniem na dnie pieca, wy¬ twarzaja strefe grzejna, której cieplo roz¬ chodzi sie na wszystkie strony, Przedmito- ty lub materjaly ogrzewane umieszcza sie , w strefie grzejnej po jednej stronie lub, co jest bardziej celowe, z obydwóch stron.Cieplo dziala na materjal w piecu nietylko bezposrednio, ale równiez posrednio przez promieniowanie sklepienia. Spód pieca pod elektrodami wykonywa sie odpowiednio z wegla lub grafitu, które umieszcza sie na wzniesieniu z materjalu ogniotrwalego, np. z karborundu. Celem zapobiezeniai utlenia¬ niu sie lub wyparowaniu warstwy, bezpo¬ srednio wystawionej na dzialanie promieni ciepla, pokrywa sie ja grafitem, lub weglem w stanie sproszkowanym. Wegiel spro¬ szkowany powoduje spokojne palenie sie luków. Ilosc elektrod zalezy glównie od rodzaju pradu, jak równiez od ksztaltu pie¬ ca. Przy pradzie trójfazowym stosuje sie zazwyczaj trzy elektrody. O ile przestrzen pieca ma ksztalt wydluzony, to ilosc elek-s» trad wynosi wielokrotnosc trzech. Przy pradzie dwufazowym stosuje sie dwie elek¬ trody, badz wielokrotnosc dwóch; przy pradzie jednofazowym lub stalym — dwie elektrody lub wiecej.By ulatwic wkladanie i wyjmowanie ma- terjalu ogrzewanego lub tygli, na jednym, badz obydwóch koncach pieca umieszcza sie otwory. Jezeli piec jest bardzo dlugi, to otwory moga sie równiez znajdowac i w in¬ nych scianach pieca. Oddzielne otwory slu¬ za do wymiany elektrod. Czesci scian pie¬ ca, silnie ogrzewane przez luki, sa wylozo¬ ne karborundem, lub innym odpowiednim materjaleni.Gdy^stasuje sie wiecej niz trzy elektro¬ dy, to w pewnych wypadkach mozna umie¬ scic je nie na powierzchni plaskiej, a na powierzchni krzywej, np. walcowej. W ta¬ kiej konstrukcji pieca materjal ogrzewany umieszcza sie pomiedzy elektrodami a wkle¬ sla sciama pieca od zewnetrznej strony wal¬ ca, który tworza elektrody.Fig. 1 i 2 przedstawiaja przekrój po¬ przeczny i podluzny pieca, wykonanego we¬ dlug wynalazku; fig. 3 i 4 — przekrój pio¬ nowy i poziomy po linji y—y, wzglednie x—x pieca innej konstrukcji. Fig. 5 daje przekrój poziomy trzeciej konstrukcji pieca, wykonanego wedlug wynalazku, a mianowi¬ cie pieca walcowego.W wykonaniu, przedstawiónem na fig. 1 i 2, piec ma trzy elektrody 1, które prze¬ chodza przez sklepienie pieca 2 ku wzniesie¬ niu 3 na dnie pieca, wykonanemu z materja- lu ogniotrwalego. Luki swietlne 5 powstaja pomiedzy elektrodami a warstwa 6 grafitu, wegla, koksu lub innego podobnego mate- rjalu, nasypanego na wzniesieniu 3. Z jed¬ nej lub obydwu stron wzniesienia 3 znaj¬ duja sie wglebienia 7, w których materjal topi sie lub ogrzewa. Przez otwory 8 wpro¬ wadza sie materjal do pieca i obserwuje przebieg topienia. Do tego samego celu slu¬ za otwory w bocznych scianach pieca, umie¬ szczone naprzeciw elektrod.W wykonaniu, przedstawionem na fig. 3, 4 i 5, elektrody 11 przechodza pionowo lub nieco skosnie przez sklepienie 12 do wne¬ trza pieca. Wzniesienie 13 na spodzie 14 tworzy podklad dla warstwy 15 z wegla lub grafitu, na która nasypuje sie warstwe pro¬ szku weglowego lub grafitowego; warstwa ta tworzy biegun przeciwny; pomiedzy nia a elektrodami wytwarzaja sie luki swietlne 17. Elektrody sa umieszczone, jak na fig. 4, w jednej plaiszczyznie lub tez, jak na fig. 5, na powierzchni walca. W pierwszym wy¬ padku strefa ogrzewajaca biegnie po linji prostej, w "drugim zas po kole. Promienie ciepla 18 padaja nai tygle lub panwie 19, u- mteszczone pomiedzy strefa grzejna a ze¬ wnetrzna sciana pieca.Aby tygle mozna bylo wyjmowac, sciana pieca ma) otwory 2^0. Przez otwory 21, umie¬ szczone ponad otworami 20, mozna do pieca _ wstawiac narzedzia, np. dmuchawki! do de¬ cia szkla lub tym podobne narzedzia.Warstwy 15 i 16, tworzace biegun prze¬ ciwny, mozna zmieniac przez drzwiczki 22.Przez odpowiedni ksztalt sklepienia o- siaga sie to, ze promienie cieplne luków swietlnych, skierowane do góry, odbijaja sie ku tyglom.Piec na fig. 4 ma tylko dwa tygle z kaz¬ dej strony elektrod. Zwiekszajac dlugosc pieca i1 ilosc elektrod, mozna znacznie zwiekszyc liczbe tygli. PL