Znane jest wytwarzanie czesci za- niec suwakowych z materialu innego metal i przytwierdzanie tych czesci do my nosnej, np. przez przyklejanie. Ten sób wytwarzania zamkniec suwako- ch, zwlaszcza masowego, wymaga za- sowania wszystkich maszyn pomocni- ch, znanych przy wytwarzaniu suwako- ch zamkniec metalowych. Maszyny te iadaja przyrzad do równomiernego u- dania ogniwek zamkniecia tak, aby ich sci przytwierdzajace byly wszystkie erowane w te sama strone, a takze przy- d do doprowadzania ogniwek zamknie- do tasmy nosnej.Jest równiez rzecza znana ksztaltowa¬ nie materialu innego niz metal w postac ogniwek zamkniecia na tasmie nosnej przy zastosowaniu ciepla i cisnienia. Oba spo¬ soby postepowania nastreczaja trudnosci, co nie wymaga szczególnego uzasadnienia.Znane jest tez wytwarzanie przez wy¬ cinanie (wytlaczanie) z tasmy metalowej czesci wyjsciowej ogniwek zamkniec su¬ wakowych, przy czym wspomniana czesc wyjsciowa sklada sie z listwy srodkowej i z odgalezien laczacych sie w równych od¬ stepach i rozmieszczonych wzajemnie przeciwlegle wzdluz dluzszych boków tej czesci. Czesc te przymocowuje sie do tasmynosnej za pomoca odgietych ku sobie od¬ galezien w ten sposób, ze listwa srodkowa znajduje sie w pewnym odstepie od kra¬ wedzi listwy nosnej. Wytworzone palaki sa polaczone ze soba listwa srodkowa. Prze¬ cinajac wspomniana listwe w kierunku po¬ przecznym, zawsze miedzy dwiema parami odgalezien, oddziela sie od siebie te pala¬ ki, które posiadaja w miejscu wygiecia, zaleznie od rodzaju przeciecia, badz brzeg schodzacy sie z krawedziami odgalezien, badz tez podwyzszenie tego brzegu. W ten sposób wytwarza sie czynne czesci ogni¬ wek zamkniecia. Niedogodnoscia tego spo¬ sobu postepowania jest fakt, ze wymaga on duzo obróbki, polegajacej na skrawaniu materialu czesci, trzymajacej sie tasmy nosnej jedynie za pomoca swoich odgale¬ zien.Wedlug wynalazku uzyskuje sie duzy stopien udoskonalenia przy wytwarzaniu zamkniec suwakowych z materialu innego niz metal, np. z celuloidu, dzieki temu, ze tasmie celuloidowej przez wytlaczanie na¬ daje sie postac drabinki, której szcze¬ ble sa zaopatrzone w rozszerzenia w posta¬ ci nosków. Jezeli taka drabinke zegnie sie na ksztalt litery U dookola jej osi podluz¬ nej, nalozy ja na tasme nosna i przyklei do tejze tasmy za pomoca zewnetrznych czesci podluznych, wówczas szczeble, wy¬ giete równiez w postac litery U, beda sta¬ nowily bezposrednio czesci czynne ogniwek zajnknieci;a. Chcac uzyskac gietkosc cale¬ go szeregu ogniwek zamkniecia mozna po¬ szczególne- szczeble drabinki oddzielic od siebie*, przecinajac w odpowiednich miej¬ scach listewki podluzne. Te obróbke mo- z#& równiez, latwo wykonac nie obawiajac sie, niekorzystnego wplywu na wlasciwe p$o&eiue ogniwek zamkniecia, poniewaz pr^ecieci^ uskutecznia sie na wspomnia¬ nych listewkach drabinki, opierajacych aie n& t&sjnie. nosnej. Mozna jednak uzy¬ skac znacza, gietkosc szeregu ogniwek za- znk&ie£i& równiez w ten sposób, ze listewki boczne drabinki oslabia sie za pomoce rowków przed przymocowaniem ich do tasmy nosnej, przy czym wspomniane zmniejszenia przekroju tych listewek na¬ daja potrzebna gietkosc szeregowi ogni¬ wek przytwierdzonemu do tasmy nosnej.Na rysunku uwidoczniono tasme, wy¬ konana nip. z celuloidu wedlug sposobu stanowiacego przedmiot wynalazku, w po¬ szczególnych okresach obróbki.Szczeble 5 tasmy plaskiej (fig. 1), której przez wytlaczanie otworów podluz¬ nych i nadaje sie ksztalt drabinki ze szczeblami 5 i bocznymi brzegami 7, sa zaopatrzone na swych brzegach w rozsze¬ rzenia 6 na ksztalt nosków. W ten sposób wytworzona drabinke zgina sie w kierun¬ ku strzalki przedstawionej na fig. 1 w po¬ stac litery U, tak ze mozna jej brzegi bo¬ czne nasunac na zgrubiony brzeg 8 tasmy nosnej 9 po poprzednim nasmarowaniu te¬ go brzegu odpowiednim lepiszczem. Szcze¬ ble 5 wystaja ponad brzeg 8 tasmy 9 w postaci poszczególnych palaków (fig. 2).Po polaczeniu drabinki z tasma nosna i wyschnieciu lepiszcza, wykonywa sie w brzegach bocznych 7 wciecia 10, dzieki którym szczeble 5, stanowiace w ten spo¬ sób ogniwka zamkniecia, zostaja od siebie oddzielone (fig. 3), Miejisca tych wciec mozna poprzednio narysowac lub ustalic za pomoca wyzlobien 11, które mozna wy¬ konac w brzegach bocznych 7 równoczes¬ nie z wytlaczaniem szczebli (fig. 2).Gietkosc szeregu ogniwek zamkniecia mozna równiez uzyskac w ten sposób, ze wykonywa sie ma brzegach bocznych przed umocowaniem czesci zamkniecia na tasmie nosnej oslabienia przekroju np. w postaci rowków 12 (fig. 3), dzieki czemu poszcze¬ gólne ogniwka sa ze soba polaczone na ta¬ smie nosnej w sposób gietki.Zamykanie jak równiez otwieranie za¬ mkniecia suwakowego odbywa sie w spo*- sób znany za pomoca suwaka nie przedsta¬ wionego na rysunku. — 2 — PL