W komunikacji telefonicznej lub radio¬ telefonicznej zachodzi czasem ipotrzeba uzycia mikrofonu przy bardzo silnych ha¬ lasach w otoczeniu. Azeby halas nie za¬ gluszal rozmowy i przeszkadzal jak naj¬ mniej, stosuje sie mikrofon przymocowa¬ ny kolo ust i akustycznie osloniety od oto¬ czenia.Najdogodniejsza postacia takiego mi¬ krofonu jest laryngafon, to jest mikrofon przylozony wprost do krtani osoby mówia¬ cej i przymocowany oglowiem, tak ze Oiso- ba mówiaca ma rece wolne i wieksza swo¬ bode ruchów. Dzieki jednak bezposrednie¬ mu stykowi z krtania laryngafon pracuje w warunkach innych niz mikrofon zwyk¬ ly, gdyz dzialaja nan nie fale dzwiekowe powietrza, lecz drgasuia krtani. Przy wpra¬ wianiu zas mebrany w drgania za posred¬ nictwem tkanki ciala nja krtani wystepuje silne znieksztalcenie mowy ze wzgledu na tlumifenie w tej tkance wyzszych tonów widma glosu.Znane laryngafony sa to mikrofonyweglowe lub kwarcowe, wykazujace w od¬ twarzaniu dzwieków mowy wiernosc bar¬ dzo mala. Wynalazek natomiast dotyczy liaryngjafonu elektromagnetycznego i 'po¬ lega na polepszeniu jego wiernosci odtwa¬ rzania dzwieków mowy przez wykorzysta¬ nie rezonansu membrany taje, by korygo¬ wal znieksztalcenie mowy, wywolane tlu¬ mieniem w tkance ciala na krtani, za¬ chodzacym przy czestotliwosciach wiek¬ szych.Wynik najkorzystniejiszy uzyskuje sie przez zastosowanie w mikrofonie naisob- nym dwóch laryngafonów z membranami grubosci róznej, tak by rezonans ich mem- r bran lezal przy wysokosci tonu róznej, lecz obu w zakresie wiekszych czestotliwosci widma glosu ludzkiego.Rysunek przedstawia dwa przyklady laryngafonu elektromagnetycznego. Fig. 1 przedstawia przekrój podluzny larynga¬ fonu elektromagnetycznego,'fig. 2 — jego (przekrój poprzeczny wzdluz linii A — B na fig. 1, fig. 3 — przekrój podluzny pary latryngafonów mikrotelefonu nasobnego wedlug wynalazku, majacych membrany o grubosci róznej. - Laryngafon wedlug fig. 1, 2 ma ma¬ gnes trwaly m, przymocowany sruba s do dna puszki o. Na jego bieguny nalozone sa cewki c, polaczone w szereg. Membrcajna p z materialu magnetycznego o ksztalcie wydluzonego prostokata jest przymocowa¬ na obu koncami do obrzeza puszki o tak, ze od biegunów magnesu jest oddzielona mala szczelina powietrzna.Fig. 3 przedstawia dwa takie larynga- fony, polaczone elektrycznie wspólnym sznurem przylaczowym, przy czym ich membrany p sa grubosci róznej, co na rysunku" przedstawiono przesadnie.Dzialanie laryngafonu elektromagne¬ tycznego polega na tym, ze drganie krta¬ ni, zachodzace przy mówieniu, udziela sie przez dotyk membranie laryngafonu. W takt drgan membrany zmienia sie szero¬ kosc szczeliny, a z nia — strumien magne¬ tyczny, zamkniety pomiedzy biegunami magnesu przez membrane. Zmiany stru¬ mienia indukuja w cewkach sile elektro- bodzcza. Wytworzony nia prad foniczny mozna badz wyslac na linie telefoniczna, badz po odpowiednim wzmocnieniu uzyc go do modulacji radiostacji nadaw¬ czej.Wiernosc laryngafonu zalezy glównie od doboru sztywnosci membrany. Udziela¬ nie sie drgan glosowych membranie za po¬ srednictwem krtani ; daje zjiieksfczibaicenie mowy wobec tlumienia w tkaoice ciala to¬ nów wysokich, zawartych zwlaszcza w dzwiekach syczacych. Laryngfafon powi¬ nien korygowac tlumiace dzdalaaiie krtani, odtwarzac wiec tony wysokie silniej, niz niskie. Zadanie to spelnia lairymgafon we¬ dlug wynalazku,,jego membrana rezonuje bowiem "na tonach wysokich, stlumionych w krtani, odtwarza je,wiec silniej. Jej rezonans lezy w górnej czesci widma glo- isu ludzkiego, mianowicie przy czestotli¬ wosci wynoszacej od 700 okr/sek do 3 000 okr/sek. Dobre wyniki daje np. membrana rezonujaca przy czestotliwosci okolo 1 500 okr/sek. fW mikrotelefonie wedlug fig. 3 mem¬ brany obu laryngafonów sa dobrane tak, ze rezonuja przy czestotliwosci róznej; membrana np. jednego laryngafonu rezo¬ nuje przy czestotliwosci 1000 okr/sek, membrana zas drugiego — przy czestotli¬ wosci 2 500 okr/sek; pierwsza z tych mem¬ bran odtwarza szczególnie silnie pasmo w poblizu czestotliwosci 1000 okr/sek, druga zas odtwarza szczególnie silnie pasmo w poblizu górnej granicy widma glosu ludzkiego, tak iz dzieki wspóldzia¬ laniu obu laryngafpnów uwydatniona zostaje cala górna czesc widma glosu ludzkiego, co nadaje gjosowi wlasciwa barwe i zrozumialosc. — 2 — PL