Przedmiotem wynalazku niniejszego jest sposób obróbki koksujacych sie wegli przed ich destylacja w celu otrzymywania w piecach koksowniczych pólkoksu oraz koksu wyzszych gatunków.Scislosc i jednorodnosc pólkoksu i koksu osiagano dotychczas przez mieszanie w okreslonych stosunkach wegla koksuja¬ cego sie badz to z pólkoksem, badz tez z pylem koksowym, badz wreszcie z weglem chudym albo tez z utlenionym weglem koksujacym sie.Wiadomo, ze wegle koksujace sie, bo¬ gate w substancje bitumiczne i magazyno¬ wane w lecie w duzych masach badz tez w grtibych warstwach, rozgrzewaja sie tym szybciej, im dluzszy jest okres upalów oraz im wyzsza jest temperatura zewnetrz¬ na.Siedliska ognia, powstajacego w szcze¬ gólnie nagrzanych miejscach masy, moga spowodowac zapalenie sie calego1 zapasu wegla. Wiadomo równiez, ze wegle koksu¬ jace sie, które podczas przechowywania ulegly slabszemu lub silniejszemu ogrza¬ niu, nie wykazuja juz takich samych wlas¬ ciwosci koksowania sie, jak w chwili wy¬ dobycia ich z kopalni.Stwierdzono obecnie, ze utlenianie ko¬ ksujacych sie wegli«przez r ogrzewanie ichmozna ograniczyc w taki sposób, iz przez destylacje takich wegli w temperaturach zawartych miedzy 550 i 1 200°C wytwarza si$ pólkoks albo koks dobrze skawalony, zwarty, o duzej gestosci, reaktywny i bar¬ dzo jednorodny.Istotnie otrzymywane koks i pólkoks sa zwarte, czyli maja postac jednego bloku ciagnacego sie na calej dlugosci pieca; produkt .ten jest tak samo prawidlowo spieczony w srodkowych czesciach pieca, jak i w poblizu miejsc, stykajacych sie ze scianami grzejnymi, otaczajacymi mase wegla przeznaczona do skoksowania.Wewnatrz bloku koksowego nie stwier¬ dzono ani obecnosci nacieków smolowych, znanych w Niemczech pod nazwa szwów smolowych, ani koksu porowatego lub pia- nowatego.Dzieki tej wielkiej jednorodnosci koksu lub pólkoksu osiaga sie znaczna ich re¬ aktywnosc. Koks lub pólkoks, wytworzone w ten sposób z zachowaniem zreszta nie¬ zmienionych pozostalych warunków kokso¬ wania, sa znacznie reaktywniejsze, niz produkty takie, otrzymane z mieszanin wegli podstawowych z innymi produktami mniej topliwymi, a przede wszystkim z produktami, wytworzonymi z wegli suro¬ wych.Z drugiej strony czas koksowania we¬ gli, poddanych odpowiednio regulowane¬ mu ogrzewaniu utleniajacemu, jest krótszy od czasu koksowania odpowiednich wegli surowych, wskutek czego osiaga sie zwiek¬ szenie wydajnosci urzadzen koksowni¬ czych, przy zalozeniu oczywiscie, ze w obu przypadkach powstale warunki pro¬ cesu koksowania sa jednakowe.Sposób wedlug wynalazku niniejszego polega zasadniczo na poddawaniu calej ilosci wyjsciowego wegla spiekajacego sie regulowanemu ogrzewaniu utleniajacemu.W praktyce to ogrzewanie utleniajace uskutecznia sie calkowicie lub tylko za¬ kancza w urzadzeniu, w którym przecho¬ wuje sie wegiel, utrzymywanym w tempe¬ raturze nizszej od temperatury poczatku mieknienia wegla, przy czym wegiel prze¬ bywa w tym urzadzeniu przez zmienny okres czasu; ten okres czasu jest czynni¬ kiem regulujacym utlenianie wegla w za¬ leznosci od jego rodzaju, od przemian, ja¬ kim wegiel mógl podlegac podczas zabie¬ gów poprzedzajacych jego magazynowanie w omówionym urzadzeniu, oraz od tempe¬ ratury utrzymywanej w nim, Urzadzenie do przechowywania wegla moze byc ogrzewane w jakikolwiek sposób.Mozna go równiez nie ogrzewac, a wpro¬ wadzac do niego wegiel kamienny uprzed¬ nio ogrzany. Sciany tego urzadzenia nale¬ zy w tym przypadku mniej lub wiecej izo¬ lowac cieplnie.Ponizej podano przyklad wykonania sposobu wedlug wynalazku nie ogranicza¬ jac jego zakresu do wskazówek podanych w tym przykladzie, dotyczacym obróbki wegla koksujacego z Carmaux.Surowy wegiel koksujacy sie z kopaln Carmaux doprowadza sie z sypnia 1 po¬ przez regulowany zasilacz 2 do pierwsze¬ go pieca 3 typu Buttnera, z którego wen¬ tylator 4 zasysa odlociny odprowadzajac je do odpylacza 5. Wegiel przechodzi na¬ stepnie w ilosciach regulowanych przez zasilacz obrotowy 6 do drugiego pieca 7 typu Koppersa, ogrzewanego posrednio. W ten sposób wegiel zostaje ogrzany do mo¬ zliwie wysokiej temperatury (300 — 310°C), przy czym nie powinno zachodzic mieknienie masy wegla.Przy ujsciu z pieca 7 wegiel jest zabie¬ rany podnosnikiem 8, który go doprowa¬ dza do górnej czesci wiezy pionowej 9 w chwili, w której ma on jeszcze temperatu¬ re dosc wysoka. Jego opadanie z dolnej czesci wiezy 9 jest regulowane w taki spo¬ sób, zeby z jednej strony jego osuwanie sie bylo równomierne i odbywalo sie rów¬ nomiernym ruchem przemieszczenia pio¬ nowego, co sie osiaga przez umieszczenie — 2 —u podstawy wiezy stozków 10 z blachy, a z drugiej strony — zeby wegiel pozostawal w wiezy w ciagu okolo 120 godzin.Wieza 9 zasila wózki ladownicze A pie¬ ców koksowniczych 13.W tych warunkach temperatura wegla wynosi 150 — lóO^C u wierzcholka wiezy oraz 130 — 140°C u jej wylotu.Dzieki temu dlugotrwalemu ogrzewaniu wegiel utlenia sie poczawszy juz od pieca 3 i 7, po czym utlenianie odbywa sie dalej w wiezy zwanej wieza przemiany. W tej ostatnio wymienionej wiezy utlenianie od¬ bywa sie kosztem tlenu powietrza otacza¬ jacego ziarna wegla albo kosztem tlenu zawartego w weglu. Regulowanie czasu pozostawania wegla w wiezy pozwala na osiagniecie najodpowiedniejszego stopnia utleniania, ograniczonego jedynie topli¬ woscia wegla, z która nalezy sie liczyc.Zwlaszcza dobrym pod wzgledem go¬ spodarczym jest sposób ogrzewania utle¬ niajacego wegli, polegajacy na stosowaniu goracych odlotowych gazów spalinowych pieca, w którym koksuje sie wegiel kamien¬ ny. Cieplo, zawarte w tych goracych ga¬ zach spalinowych, wyzyskuje sie do stop¬ niowego ogrzewania masy wegla, umiesz¬ czonego w zespole wiez metalowych, zao¬ patrzonych w rury ulozone w róznych kie¬ runkach, wewnatrz których kraza te gora¬ ce gazy przed odprowadzeniem ich do atmosfery.Jezeli rozporzadza sie suchym weglem surowym, otrzymanym np. przez obróbke na pneumatycznych stolach oczyszczaja¬ cych, to wystarcza w tych warunkach u- miescic wegiel prawidlowo w zespole wiez grzejnych w taki sposób, aby w zaleznosci od rodzaju wegla, od stopnia jego uprzed¬ niego utlenienia, od temperatury i czasu przebywania w wiezy osiagnac zadany stopien jego spiekania sie.Jezeli natomiast rozporzadza sie suro¬ wym weglem wilgotnym, to wprowadza sie go np. za pomoca pochylej rury 3 do pieca do suszenia, zaopatrzonego w odpylacz 5.Suchy wegiel cieply (okolo 80 — 100°C) wprowadza sie równomiernie do wiez grzejnych, z których kazda jest zaopa¬ trzona ponad otworem wypustowym w sto¬ zek prowadniczy 10, sluzacy do powodo¬ wania równomiernego spadania wegla w wiezy podczas ladowania wózków weglo¬ wych A. Na fig. 2 uwidoczniono kanal zbiorczy 11 do gazów spalinowych z pie¬ ców koksowniczych, ponad którym znajdu¬ je sie dmuchawa ssaco-tloczaca 12, dopro¬ wadzajaca gazy spalinowe do komory roz¬ dzielczej 14, a nastepnie przez rury 15 do komory zbiorczej 16, ponad która znajdu¬ je sie komin 17, przeznaczony do wypusz¬ czania ochlodzonych gazów spalinowych do atmosfery. PL