Przedmiotem wynalazku niniejszego jest sposób wytwarzania plyt, które sa wykona¬ ne tak jak dykta z kilku sklejonych warstw, przy czym tylko jedna lub tez kilka warstw jest wykonanych z fornieru, pozostale zas sa wykonane z papieru, albo innego znane¬ go materialu izolacyjnego lub podobnego, Celem wynalazku jest otrzymanie takiej plyty, która by prócz wlasciwosci, jakie po¬ siadaja zwykle dykty, posiadala wlasciwo¬ sci naklejonych na forniery materialów lub tez materialów, które moga byc uzyskane za pomoca przesycania odpowiednia ciecza.Nalezy przy tym zwrócic uwage na to, a- zeby wlasciwosci te nie pogorszyly sie wskutek sklejania poszczególnych warstw.Wedlug wynalazku niniejszego zostalo to uwzglednione i tym samym dana jest mozliwosc otrzymywania materialu o do¬ wolnych wlasciwosciach i to za pomoca srodków i urzadzen, znajdujacych sie w kazdej wytwórni dykt, tak iz nie ma po¬ trzeby sprowadzania w tym celu jakichkol¬ wiek drogich urzadzen lub maszyn. Plyta wedlug wynalazku nie jest grubsza ani tez ciezsza od zwyklej plyty z dykty, zwykle je^t ona raczej lzejsza i znacznie tansza.Dokonywano juz prób polaczenia plyt drewnianych z papierem, papa lub podob¬ nym materialem w celu otrzymania tym sposobem zlozonej plyty o doskonalej sci¬ slosci, a mianowicie przez poddawanie ply-ty po nalozeniu na nia spoiwa bardzo wiel¬ kiemu sciskaniu za pomoca prasy. Uzyski¬ wano tym sposobem material bardzo scisly, prawie jednolity, nie posiadajacy jednak cennej wlasciwosci naklejonych na drewno warstw, mianowicie zdolnosci izolacyjnej; sposób ten jest stosunkowo drogi.Wedlug wynalazku niniejszego plyte, zlozona z fornierów, sklejonych warstw pa¬ pieru, papy lub materialu izolacyjnego, wy¬ twarza sie tak samo, jak zwykla dykte, przy czym po zespoleniu posmarowanych odpowiednim spoiwem poszczególnych warstw plyte poddaje sie nieznacznemu ci¬ snieniu w suszarni ogrzanej do 100°C. Lek¬ ki nacisk, stosowany najkorzystniej kilka¬ krotnie z krótkimi przerwami, powoduje la¬ twiejsze wnikanie spoiwa w pory materia¬ lu, powiekszone jeszcze przez dzialanie pa¬ ry, która wytwarza sie wskutek dzialania ciepla. Wraz z para wydziela sie równiez wilgoc, dzieki czemu po wyjeciu z suszarni otrzymuje sie juz gotowa sucha plyte, któ¬ rej poszczególne warstwy sa ze soba pola¬ czone bez stracenia takich wlasciwosci jak zdolnosc izolacyjna, czego nie mozna otrzy¬ mac przy stosowaniu wysokiego) cisnienia.Plyta po wyjeciu z suszarni jest juz nie¬ przemakalna, o ile do jej wytwarzania uzy¬ to odpowiedniego spoiwa, które pod dzia¬ laniem uchodzacej pary wnika we wszyst¬ kie pory materialu sklejonego.Przez przesycanie odpowiednimi mate¬ rialami, np. kazeina, lub przez dodanie ta¬ kich materialów do spoiwa mozna nadac plycie jeszcze inne wlasciwosci,, np. odpor¬ nosc w wysokich temperaturach, wlasciwo¬ sci izolacji dzwiekowej i t. d.Wedlug wynalazku niniejszego otrzy¬ muje sie nowy material budowlany, wytwa¬ rzany podobnie jak dykta, któremu w spo¬ sób bardzo prosty mozna nadac wlasciwo¬ sci pozadane do danego celu.Jezeli na plyte srodkowa, sluzaca za warstwe podstawowa innych warstw, nie uzywa sie dykty, jak to czyniono przy in¬ nych doswiadczeniach, a stosuje sie tylko jedna warstwe fornieru, to uzyskuje sie zu¬ pelnie nowy produkt, niezwykle lekki i gietki, który mimo to, przy uzyciu warstw z odpowiedniego materialu, odpowiedniego spoiwa i odpowiedniego materialu impre¬ gnowanego, posiada wysoko wartosciowe wlasciwosci, przy czym mozna uzyc fornie¬ rów gorszej jakosci i tanszych gatunków drewna, gdyz pokrywa sie je z zewnatrz innymi warstwami. Przesuwajac plyty przez suszarnie mozna je zginac i ksztaltowac, np. w postac falista. Mozna im równiez na¬ dawac ksztalt róznych przedmiotów lub ich czesci.Równiez mozna wytwarzac plyty grub¬ sze, skladajace sie z wiecej niz z trzech warstw, np. z paru lub kilku zespolów po trzy warstwy kazdy.Doswiadczenia wykazaly, ze przy wy¬ twarzaniu plyt, skladajacych sie z wiecej niz z trzech warstw, nalezy zwrócic uwage na to, jakie materialy winny byc ze soba sklejane. Okazalo sie, ze opisany powyzej sposób moze byc zastosowany tylko wtedy, jesli forniery z drewna beda oklejane war¬ stwami z papieru, papy lub materialu izo¬ lacyjnego, nie mozfc natomiast miec zasto¬ sowania naklejanie na plyte podstawowa, skladajaca sie z powyzszych warstw, dal¬ szych warstw z papieru, papy lub warstw izolacyjnych. Jesli to ma miejsce, wówczas najlepiej uzyc spoiwa nie wytrzymujacego wysokiej temperatury. W tym przypadku stosuje sie wiec tak zwany sposób skleja¬ nia na zimno, przy czym warstwe nalepia¬ na, odwijana najkorzystniej z rolek, przy¬ ciska sie walkami po uprzednim pokryciu jej spoiwem. Sposób taki proponowano juz poiprzednioi do oklejania fornierów papie¬ rem i papa, jak to juz wspomniano powy¬ zej, lecz zawiódl on, gdyz w ten sposób drewno nie wiaze sie dobrze z masa papie¬ rowa, wobec czego nie spotyka sie na ryn¬ ku plyt, skladajacych sie z fornierów w po¬ laczeniu z warstwami z papieru lub papy. — 2 -Plyta zlozona Wedlug wynalazku moze posiadac takze dwie warstwy fornierów z drewna lub wieksza liczbe takich warstw, nalozonych jedna na drtiga, lecz wówczas musza byc one sklejane wedlug zasady sto¬ sowanej przy wyrobie zwyklych plyt z dykty.Przy wytwarzaniu plyty zlozonej, skla¬ dajacej sie z dowolnej liczby warstw, ulo¬ zonych jedna na druga w dowolnej kolej¬ nosci, nalezy wiec zwrócic uwage na naste¬ pujace szczególy.Drewno z drewnem nalezy sklejac spo¬ sobem stosowanym przy wytwarzaniu zwy¬ klych plyt z dykty.Drewno z warstwa z papieru, papy lub materialu izolacyjnego nalezy sklejac przez wywieranie nieznacznego nacisku w wyso¬ kiej temperaturze, co zostalo opisane po¬ wyzej.Warstwy z papieru, papy lub materialu izolacyjnego nalezy sklejac ze soba sposo¬ bem sklejania na zimno. PL