Wynalazek niniejszy dotyczy sposobu wprowadzania krazków w ksztalcie tar¬ czek, t. j. stosunkowo plaskich lub cien¬ kich do lozyska krazkowego, którego oba pierscienie obiegowe wyposazone sa w rowki toczne.Wkladanie takich krazków pomiedzy pierscienie obiegowe uskutecznia sie do¬ tychczas w rozmaity sposób. Najczesciej postepujemy w sposób, praktykowany w lozyskach kulkowych, t. j. jeden z pier¬ scieni obiegowych zaopatrujemy w swoisty otwór do wkladania. W tym jednak ra¬ zie, pomimo zamkniecia tego otworu od¬ powiednio dopasowana pokrywka, rowki toczne zostaja przerwane, co czestokroc bywa powodem zatrzymania ruchu, wsku¬ tek uszkodzenia lozyska lub krazków tocznych.Wedlug innego znowu sposobu pro¬ ponowano, dla ulatwienia wprowadzania krazków, ustawiac pierscienie obiegowe wzgledem siebie mimosrodowo i wkladac tyle krazków, ile ich sie pomiescic moze miedzy pierscieniami w polozeniu mimo- srodowem, poczem krazki te sa rozsu¬ wane po calym obwodzie pierscieni obie¬ gowych po powrocie tychze do normal¬ nego polozenia roboczego. Sposób ten ma jednak znaczna niedogodnosc, polegajaca na tern, ze miedzy krazkami, po ich roz¬ mieszczeniu na calym obwodzie, powstaja znaczne odstepy, gdyz ilosc krazków, jaka mozna wprowadzic, jest dosc ogra¬ niczona.Wreszcie znany jest sposób, nadajacy sie do wkladania stosunkowo plaskich wzglednie cienkich krazków w postaci tarczek i polegajacy na tern, ze wsuwa sie je miedzy pierscienie toczne równo¬ legle do osi lozyska w polozeniu obró- conem na plask czyli z osiami obrotuprostopadlemr do osi lozyska, poczem do¬ piero ustawia sie je w zwykle polozenie robocze. Stosujac jednak ten. sposób, poddaje sie tworzywo tak krazków tocz¬ nych, jak i pierscieni obiegowych, dodat¬ kowym naprezeniom, wskutek czego dlu¬ gosc i szerokosc krazków nie moze prze¬ kroczyc pewnych granic.Sposób stanowiacy przedmiot wynalaz¬ ku niniejszego, usuwa w zupelnosci wszystkie niedogodnosci, rozpatrywane powyzej/ a ponadto posiada i te wyzszosc, iz mozna wlozyc mozliwie najwieksza ilosc krazków, nie narazajac przytem tworzywa na jakiekolwiek naprezenia, jako ceche, znamionujaca ten wynalazek, nalezy uwazac okolicznosc, ze krazki wklada sie pomiedzy pierscienie scisle jeden obok drugiego tak, iz ich powierzch¬ nie sztorcowe sa zwrócone wzajemnie do siebie, a wiec prostopadle do normalnego ich polozenia roboczego. Pierscienie obie¬ gowe w tym celu sa ustawiane wówczas mimosrodowo wzgledem siebie. Po wlo¬ zeniu wszystkich krazków pierscienie te ustawia sie znów w normalnem spólsrod- kpwem polozeniu roboczem, przyczem krazki rozmieszcza sie jednostajnie po calym obwodzie powierzchni; tocznej i wreszcie obraca je o 90° dokola osi prostopadlej wzgledem osi lozyska.Zastosowanie wynalazku niniejszego i wlozenie mozliwie najwiekszej ilosci krazków jest mozliwe tylko wtedy, gdy szerokosc kazdego krazka jest nie wiek¬ sza lub tylko nieco wieksza od polowy obwodu toru wewnetrznego, podzielonej przez ilosc krazków.Na zalaczonych rysunkach uwidocz¬ niono schematycznie przebieg wkladania, w, zastosowaniu np. do lozyska jednorze¬ dowego. Fig. 1 wyobraza widok boczny lozyska w chwili rozpoczecia wkladania krazkówf fig. .2 — widok boczny lozy¬ ska z pierscieniami obiegowemi, ustawio- nemi w polozeniu normalnem z calko¬ wita iloscia krazków, które jednak nie sa jeszcze irozmieszczone jednostajnie i nie sa obrócone do polozenia roboczego, fig. 3 — czesciowy przekrój poprzeczny lozyska w wiekszej skali i fig. 4 — widok boczny lozyska w stanie gotowym do pracy.Na rysunkach oznaczono litera a pier¬ scien obiegowy wewnetrzny, zas litera b — pierscien obiegowy zewnetrzny. Oba te pierscienie tworza tor dla krazków c.Dla wprowadzenia tych krazków c mie¬ dzy pierscienie obiegowe, pierscienie te (fig. 1) ustawia sie wzgledem siebie mimo¬ srodowo, poczem miedzy krawedzie ich wklada sie krazki jeden po drugim w je- dnem i tern samem miejscu c1 w ten spo¬ sób, ze plaszczyzna ich srodkowa zlewa sie z plaszczyzna przeprowadzona przez os lozyska.Po wlozeniu w ten sposób wszystkich krazków w górnem pólkolu w przestrzen, zawarta miedzy obu pierscieniami, pier¬ scien wewnetrzny ustawia sie w poloze¬ niu normalnem czyli spólsrodkowo z pier¬ scieniem zewnetrznym b (fig. 2). Mozna to z latwoscia uskutecznic, skoro tylko wszystkie krazki znajda sie pomiedzy obydwoma zlobkami obiegowemi. Po do¬ konaniu tego rozmieszcza sie krazki jedno: stajnie po calym obwodzie toru i wreszcie przekreca je okolo osi prostopadlych wzgle¬ dem osi lozyska, do polozenia roboczego (rys. 3), poczem lozysko jest gotowe do uzytku (fig. 4).Aby mozna bylo, stosownie do wyna¬ lazku niniejszego, wprowadzic tyle kraz¬ ków, ile ich wogóle moze sie pomiescic w lozysku, szerokosc tych krazków musi byc tak dobrana, izby wszystkie krazki, przekrecone o kat prosty wzgledem swego polozenia roboczego, zajmowaly nie wie¬ cej niz polowe obwodu toru obiegowego.Innemi slowy, szerokosc krazków7 musi wynosic nie wiecej lub nie o wiele wie¬ cej, niz wynosi polowa wewnetrznegotoru obiegowego, podzielona przez ilosc krazków. PL