Wynalazek dotyczy powiekszania poly¬ sku przedmiotów pocynkowanych.Elektrolitycznie wykonane powloki cyn¬ kowe sa tanie i posiadaja takie wlasciwo¬ sci, ze moga byc wyzyskiwane do celów o- chronnych i zdobniczych, zwlaszcza po wy¬ polerowaniu. Aczkolwiek sam cynk nie jest bardzo odporny na nagryzanie, jednak nie przyspiesza on nagryzania zelaza lub stali, jak to ma miejsce przy uzyciu takich metali, jak miedz lub nikiel. Poniewaz w elektro¬ motorycznym szeregu cynk stoi wyzej, wiec powloki cynkowe sa nawet w stanie chro¬ nic zelazo lub stal od rdzewienia, gdy ob¬ nazone sa znaczne czesci powierzchni me¬ talu podkladowego.Pomimo to elektrolitycznie wykonane powloki cynkowe nie sa stosowane w tak szerokim zakresie, na jaki zasluguja, gdyz ladniejszy wyglad, jaki moze byc im na¬ dany przez polerowanie, nie jest trwaly.Znanymi sposobami elektrolitycznego po¬ wlekania cynkiem osiaga sie najczesciej ciemne powloki o nieladnej barwie, a zda¬ rza sie takze, np, w przypadku stosowania zbyt duzej gestosci pradu na katodzie, ze powloka pokrywa sie warstwa brazowawa.Lecz nawet i wtedy, gdy osiaga sie powlo¬ ki o wygladzie prawie zadowalajacym, cie¬ mnieja one szybko i ich kolor staje sie nie¬ ladny. Ukazuja 'sie tez na nich latwo pla¬ my, nip, w razie dotkniecia palcami.Obecnie stwierdzono, ze powlokom cyn¬ kowym, zwlaszcza utworzonym elektroli¬ tycznie, mozna nadac piekny polysk i uczy¬ nic je odpornymi na tworzenie sie plam, je-sli podda sie je traktowaniu lagodnie utle¬ niajacemu, np, w kwasnym lub zasadowym roztworze zawierajacym srodek utleniaja¬ cy, zwlaszcza w kwasnym roztworze nad¬ tlenku wodoru. Takie powloki sa ponadto znacznie odporniejsze na nagryzanie i na utrate polysku „od powlok nie poddawanych tej obróbce.¦* Prcedmi&t z\,powloka cynkowa niebly- szczaca, ewentualnie o barwie brazowej, zanurza sie, najkorzystniej w temperatu¬ rze pokojowej, na przeciag 10 — 30 sekund w jednym zi nastepujacych roztworów: a) roztwór wodny o. zawartosci xh — 1% wagowego kwasu azotowego; b) roztwór wodny o zawartosci 2 — 5% wagowych H2S04 i 2 — 5% wagowych 100- objetosciowego roztworu nadtlenku wo¬ doru; c) roztwór cyjanku potasowca, zawie¬ rajacy na 1 litr wody np. prócz 15 — 30 g NctCN nieco nadtlenku wodoru, np. 2 — 5% wagowych 100-objetosciowego roztworu nadtlenku wodoru.Pod nazwa 100-objetosciowy roztwór nadtlenku wodoru nalezy rozumiec wedlug zwykle uzywanego okreslenia roztwór nad¬ tlenku wodoru, którego' 1 cm3 w normal¬ nych warunkach jego rozkladu i cisnienia wytwarza100 cm3 tlenu w postaci gazu.Same substancje utleniajace, ani tez sa¬ me substancje kwasne lub zasadowe nie sa w stanie wytworzyc polysku zadowalajace¬ go. Przy zastosowaniu jedynie substancji utleniajacej usuwa sie tylko niekiedy nie¬ znaczne plamy, substancja zas kwasna lub zasadowa ze wzgledu na male stezenie, w jakim sie je stosuje, uzyta sama wywiera takze tylko nieznaczne dzialanie. Polysk o- siaga sie dopiero przez wspóldzialanie oby¬ dwóch wymienionych substancji Jako cialo utleniajace moze byc stoso¬ wany np* kwas azotowy, azotany, np. azo¬ tan sodu, ewentualnie w polaczeniu z kwa¬ sem, np. kwasem azotowym, lub w polacze¬ niu z zasada np- wodorotlenkiem sodu; po¬ nadto chlorany, np. chloran sodu, w pola¬ czeniu z kwasem lub zasada, nastepnie nad¬ siarczan sodu, nadsiarczan amonu, nad¬ chlorany oraz nadtlenki, np. nadtlenek so¬ du i nadtlenek wodoru.Jako substancje kwasne mozna zastoso¬ wac np. kwas azotowy, kwas siarkowy, kwas solny, kwajs fosforowy, kwas weglowy, kwas octowy, kwas cytrynowy i kwas mlekowy.Bardzo slabe kwasy, np. kwas weglowy i kwas podchlorawy, sa znacznie mniej sku¬ teczne od kwasów silniejszych- Stosowanie niektórych kwasów, np. kwasu jodowodoro- wego, w polaczeniu z nadtlenkiem wodoru nie jest wskazane ze wzgledów gospodar¬ czych, gdyz nastepuje przy tym zbyt szyb¬ ki rozklad nadtlenku.Zamiast kwasów lub tez razem z nimi mozna takze stosowac sole, np. chlorek ze¬ lazowy, nadsiarczan potasowy i dwusiar- czan sodu.Jako substancje zasadowe mozna stoso¬ wac np. wodorotlenki potasowców, np. wo¬ dorotlenek1 sodu, wodorotlenek potasu, wo¬ dorotlenek amonu, i weglany potasowców nie wylaczajac weglanu amonu.W polaczeniu z nadtlenkiem wodoru jest rzecza na ogól korzystniejsza stosowa¬ nie substancji kwasnych» gdyz substancje zasadowe przyspieszaja rozklad nadtlenku wodoru.Okazalo sie, ze siarczanowe kapiele e- lektrolityczne daja powloki cynkowe, któ¬ re przy traktowaniu ich kapielami wedlug wynalazku daja szczególnie dobre wyniki.Przy zastosowaniu kwasnych lub zasa¬ dowych substancji utleniajacych mozna w pewnych przypadkach zaniechac dodatku substancji kwasnych lub zasadowych. Na przyklad, kwas azotowy dziala zarówno ja¬ ko kwas, jak i jako substancja utleniajaca.Przy zastosowaniu kwasnych lub zasado¬ wych substancji utleniajacych trzeba zwra¬ cac uwage na to, aby stezenie nie bylo zbyt wielkie, aby nie wywolac niepozadanego dzialania zracego. Niektóre zasadowe lub - 2 -kwasne substancje utleniajace sa tak malo zasadowe lub kwasne, ze sile ich dzialania trzeba uzupelnic dodatkiem zasady lub kwasu. Niekiedy jest tez rzecza pozadana uzupelnianie kapieli za pomoca cial utlenia¬ jacych dosc silnie zasadowych lub kwa¬ snych.Stosunek ilosciowy miedzy substancja utleniajaca i kwasem lub zasada posiada wielkie znaczenie. Zastosowana ilosc sub¬ stancji kwasnej lub zasadowej nie moze byc tak duza, zeby przed uzyskaniem zado¬ walajacego polysku cynk zostal nagryzio- ny. Stwierdzenie wlasciwego stosunku w poszczególnych przypadkach za pomoca próby jest dosc latwe, przy czym postepu¬ je sie tak, ze do wody dodaje sie pewna ilosc substancji utleniajacej, a nastepnie bardzo mala ilosc substancji kwasnej lub zasadowej. Jesli po zanurzeniu swiezo po¬ wleczonego przedmiotu nie osiaga sie po¬ wierzchni zadowalajacej, wówczas dodaje sie dalsze ilosci kwasu lub zasady, az wy¬ nik stanie sie zadowalajacy.Jesli kapiel dziala zbyt powoli, mozna dodac substancji utleniajacej; jesli zas dziala zbyt szybko, kapiel nalezy rozcien¬ czyc woda.Sposób wedlug wynalazku moze byc stosowany nie tylko do galwanicznych po¬ wlok cynkowych, lecz równiez do powlok wytworzonych w sposób dowolny. Na ogól jednak uzyskuje sie najlepsze wyniki, gdy traktowaniu poddaje sie powloki mozliwie gladkie i czyste. O ile np. przedmiot jest powlekany w kapieli siarczanowej bez zad¬ nego srodka dodatkowego, wówczas powlo¬ ka jest bardzo chropowata, a jej kolor — nieladny. W tym przypadku nalezy zwiek¬ szyc w kapieli wedlug wynalazku stosunek ilosciowy kwasu lub zasady do srodka u- tleniajacego, aby uzyskac stosunkowo glad¬ ka powierzchnie. Lecz, na ogól, i to nie da¬ je w ostatecznym wygladzie powloki tak zadowalajacego wyniku, jak przy zastoso¬ waniu lepszego sposobu powlekania.We wszystkich przypadkach stosunki ilosciowe miedzy skladnikami kapieli zale¬ za od rodzaju uzytej kapieli i jej zastoso¬ wania.Okazalo sie, ze na powlokach cynko¬ wych, wytworzonych elektrolitycznie spo¬ sobem dowolnym, mozna uzyskac szczegól¬ nie dobre wyniki stosujac kwasne kapiele, zawierajace nadtlenek wodoru jako sklad¬ nik utleniajacy. Jako szczególnie odpowied¬ nie okazaly sie roztwory, zawierajace mniej wiecej 2 — 8% wagowych H202 i wykazu¬ jace wartosc pH = 0,5 — 3,5, najlepiej w granicach 1 — 2,5.Do zakwaszania tych roztworów naj¬ bardziej nadaje sie kwas siarkowy, który posiada ponadto te zalete, ze jest tani.Sole kwasne, np. sól zelaza lub miedzi, przyspieszaja katalitycznie rozklad nad¬ tlenku wodoru; nadaja sie wskutek tego mniej do zastosowania ich wedlug wyna~ lazku. Nalezy takze przy zastosowaniu nadtlenku wodbru unikac dodawania dlo kapieli zwiazków, których kation jest meta¬ lem stojacym w elektrolitycznym szeregu napieciowym nizej od cynku.Przy zastosowaniu kwasu siarkowego do zakwaszania stosunek ilosci wagowych nadtlenku wodoru (okreslonego jako H202) i kwasu (okreslonego jako H2S04) nie po¬ winien wykraczac poza wartosci krancowe 4:1 i 48 : 1. Przy zastosowaniu znacznie wiekszych lub znacznie mniejszych ilosci kwasu uzyskane wyniki nie sa zupelnie zadowalajace.O ile najkorzystniejszy stosunek mie¬ dzy nadtlenkiem i kwasem jest utrzymany, wówczas stezenie jonów wodoru musi sie znajdowac w obrebie pewnych okreslonych granic. W roztworze nadtlenku wodoru, za¬ wierajacym H202 w ilosci nip. 2%% flosc H2S04 moze sie miescic w granicach od x/2i% d* V2%- Granice te odpowiadaja stezeniom jonów wodoru, mieszczacym sie w obrebie wartosci pH od 2,2 do 1,4. W S^-owym roztworze H202 zawartosc — 3 —H2S04 moze ^wynosic mnie) wiecej % % — Stosunek stezenia nadtlenku wodoru i 2%. Granice te odpowiadaja stezeniom jo- kwasu siarkowego -mozna w przyblizeniu nów wodoru, mieszczacym sie w obrebie okreslic w sposób nastepujacy: wartosci pH mniej wiecej od 1,7 do 1, co 1) pH kapieli = log 360 zawartosc H20 w %% wagowych (stosunek H202 : #2S04 = 48 do 1) 2) pH kapieli = log 50 zawartosc H202 w %% wagowych (stosunek H202 : H^SO^ = 4 do 1) Sa to wartosci graniczne, ustalone w drodze prób. Nalezy jednak miec na uwa¬ dze, ze powyzsze równania nie wykazuja tych stosunków zupelnie dokladnie. War¬ tosc pH roztworu jest funkcja stalej dyso- cjacji kwasu o danym stezeniu, podczas gdy w równaniach uzyto przecietnej warto¬ sci stalej dysocjacji. Poniewaz jednak od¬ chylenia od wartosci rzeczywistych sa tyl¬ ko niewielkie, a duza dokladnosc nie jest potrzebna, wyzej podanie równania sa wy¬ starczajace w praktyce.Przy porównaniu obliczonych wartosci pH z wartosciami pH wyzej podanymi wy¬ nika w odniesieniu do 2% -owego roztworu H202 nastepujacy ich zakres: co 360 Ph=-^t= 2»2 co 50 do Ph= ^~= M- Wartosci te zgadzaja sie z wartoscia¬ mi wyzej podanymi. W odnAesdenilu do 8% -owego roztworu H202 wymienione po^ wyzej wartosci p H mieszcza sie w grani¬ cach miedzy 1 i 1,7. Niedokladnosc wzgle¬ dem najnizszej wartosci pH 8% -owego roz- co 3) pH kapieli = log tworu nadtlenku wynosi wiec tylko 2/10, co mozna pominac.Na ogól wartosc pH nie powinna byc mniejszaniz 1 i, aby ten warunek dopelnic, równanie, podane pod 2), mozna zmienic, jak nastepuje: 80 zawartosc H202 w % % wagowych.Na podstawie tego równania dolna gra¬ nica wartosci pH w 8% -owym roztworze nadtlenku jest równa 1, a w 2%-owym roztworze nadtlenku =1,6.Szczególnie korzystnym okazalo sie sto- co 4) pH kapieli = log sowanie H202 i H^O^ w stosunku wago¬ wym mniej wiecej jak 16 :1. Stosunek ten mozna okreslic w odniesieniu do róznych stezen nadtlenku równaniem: 160 zawartosc H202 w %'% wagowych. — "4Wobec tego np. 2% -owy roztwór nad¬ tlenku wodoru zawiera wiec mniej wiecej Vs% wagowego H^SO^ i posiada wedlug równania 4) wartosc pH wynoszaca mniej wiecej 1,9, podczas gdy rzeczywista war¬ tosc jego pH wynosi 1,82. Równiez 4%-owy roztwór nadtlenku wodoru zawiera XA% H2S04 i posiada wartosc pH obliczona na 1,6, podczas gdy rzeczywista wartosc pH wynosi mniej wiecej 1,61. Roztwór 8%-o- wy nadtlenku wodoru zawiera mniej wie¬ cej V2 % H2S04 i posiada wartosc pH obli¬ czona na 1,3, rzeczywista zas wartosc Ph= M-- Wartosc pH mozna ustalac w jakikol¬ wiek odpowiedni sposób, np. w drodze elektromagnetycznej. Jesli wartosc pH okreslonego roztworu ustala sie za pomoca wskazników barwnych, wówczas na ogól roztwór kwasu trzeba doprowadzic doi po- Wybitnie slabe substancje kwasne, np. kwas weglowy, nie moga byc stosowane do uzyskania niskiej wartosci pH. Lecz i takie ciala moga byc stosowane, jesli pozadane jest uzycie roztworów nadtlenku wodoru posiadajacych wartosc pH powyzej 1 lub tez powyzej 0,5.Przyklad I. Kawalki blachy stalowej 0 wymiarze 51 X 152 mm powleczono po¬ wloka w nizej podanych warunkach w roz¬ tworze elektrolitycznym, zawierajacym na 1 litr: cyjanku cynku 75 g cyjanku sodu 23 g wodorotlenku sodu 75 g Temperatura kapieli wynosila 20° — 30°C.Gestosc pradu na katodzie = 1,0 — 1,6 Amp/dm2.Tak pokryte powloka cynkowa blaszki oplukano woda, a nastepnie poddano je w zadanego stezenia i okreslic wartosc pH przed dodaniem nadtlenku, gdyz nadtlenek wywiera na wskaznik dzialanie odbarwia¬ jace, wskutek czego otrzymano by wyniki falszywe.Kwasów slabych, malo zdysocjonowa- nych, np. kwasu octowego, nie potrzeba stosowac w tak wielkim stezeniu, jakie wy¬ nikaloby z wartosci pH wedlug wyzej po¬ danych równan. Przy zastosowaniu 4%-o- wego roztworu nadtlenku wodoru wartosci pHt jakie w praktyce okazaly sie jako naj¬ bardziej odpowiednie, miescily sie w gra¬ nicach 2,95 — 2,68. Odpowiada to ilosci kwasu octowego, wynoszacej mniej wiecej 0,4 — 1,5% wagowych. Podane wyzej rów¬ nanie 1) moze byc zastosowane w postaci zmienionej, jak nizej podano, takze do cial slabo kwasnych, w obrebie równania 1 do 2 lub 1 do 3: temperaturze pokojowej dzialaniu kapieli, która stanowil 1%-owy wodny roztwór kwasu azotowego. Mniej wiecej po 10 — 30 sekundach uzyskano zadowalajacy po¬ lysk, po czym plukano woda i suszono.Przyklad II. Przedmiot pokryto w sposób znany powloka w kapieli zawiera¬ jacej na 1 litr: NaOH 38 g, NaCHN 80 g, ZnO 45 g i zelatyny 1 g.Przedmiot pokryty powloka cynkowa wyjeto z kapieli, wyplukano woda, a na¬ stepnie traktowano w roztworze zawieraja¬ cym azotan sodu w ilosci 2% wagowych i wodorotlenek sodu w ilosci 0,01 % „ Blyszczacy przedmiot plukano nastep¬ nie woda i osuszono. co 4000 pH kapieli = log zawartosc H202 w % % wagowych. — 5 —Przyklad UL Przedmiot pokryty po¬ wloka cynkowa sposobem wedlug przykla¬ du II poddano dzialaniu wodnego roztwo¬ ru zawierajacego azotan sodu w ilosci 2% wagowych i stezony kwas azotowy w ilosci 2 cm3 na 1 litr roztworu.Wyniki byly lepsze od tych, jakie osia¬ gnieto w przykladzie IL Przyklad IV. Przedmiot pokryty po¬ wloka cynkowa sposobem wedlug przykla¬ du II poddano dzialaniu kapieli, która stanowil roztwór wodny zawierajacy chloran sodu w ilosci 2% wagowych i kwas siarkowy w ilosci 0,25% „ Przyklad V. Przedmiot pokryty po¬ wloka cynkowa sposobem wedlug przykla¬ du II poddano dzialaniu roztworu wodne¬ go, zawierajacego chloran sodu W ilosci 2% wagowych i wodortlenek sodu w ilosci 1 % „ Przyklad VI. Przedmioty pokryte po¬ wloka cynkowa sposobem wedlug przykla¬ du I poddano w temperaturze pokojowej w ciagu 10 — 30 sekund traktowaniu w ka¬ pieli zawierajacej kwas siarkowy w ilosci 2 — 5% wago¬ wych i nadtlenek wodoru 100-objetosciowy w ilosci 2 — 5% wagowych.Przyklad VII. Przedmioty pokryte po¬ wloka cynkowa sposobem wedlug przykla¬ du 1 poddano w temperaturze pokojowej traktowaniu wodnym roztworem zawieraja¬ cym cyjanek sodu w ilosci 15 — 30 g na 1 litr roztworu nadtlenek wodoru 100-objetosciowy w ilosci 2 — 5% wagowych.Przyklad VIII. Przedmiot ze stali za¬ opatrzono znanym sposobem w powloke cynkowa w kapieli zawierajacej na 1 litr NaOH 38 g, NaCN 80 g, ZnO 45 g i zelatyny Ig.Przedmiot powleczony cynkiem pluka¬ no w wodzie i zanurzano w kapieli, która zawierala K202 w ilosci 4% wagowych i H2S04 w ilosci 0,25% wagowych.Mniej wiecej po 15 sekundach przed¬ miot byl dostatecznie blyszczacy. Wyjeto go z kapieli, wyplukano w wodzie i nastep¬ nie osuszono go.Okazalo sie, ze wymieniona powyzej kapiel jest nader przydatna do tego celu.Równiez i przy zastosowaniu kapieli o tej saxnej< zawartosci nadtlenku wodoru, za¬ wierajacej Vi2 — 1% H2S04, osiagnieto bardzo dobre wyniki.Przyklad IX. Pracowano wedlug przy¬ kladu VIII, z ta tylko róznica, ze zastoso¬ wano kapiel zawierajaca H202 w ilosci 2% wagowych i H2S04 w ilosci Vs% wagowych.Takze i w tym przypadku osiagnieto bardzo dobre wyniki. Jako bardzo sku¬ teczne okazaly sie roztwory o tej samej za¬ wartosci nadtlenku, lecz zawierajace HJS04 w ilosci 1/24 — V2% Czas potrzebny do osiagniecia zadowalajacego polysku wyno¬ sil w tym przypadku 10 -*- 20 sekund.Przyklad X Pracowano wedlug przy¬ kladu VIII, z ta tylko róznica, ze zastoso¬ wano kapiel zawierajaca ff^Oj* wiiosciS% wagowych i KtSQ4 w ilosci &. wagowych.— S —Osiagnieto bardzo dobre wyniki. Bardzo dobre wyniki osiagnieto równiez przy za¬ stosowaniu roztworów o tej samej zawarto¬ sci nadtlenku, lecz zawierajacych H2S04 w ilosci 1/6—2%.Przyklad XL Pracowanie wedlug przy¬ kladu VIII, z ta tylko róznica, ze zastoso¬ wano kapiel zawierajaca H202 w ilosci 4% wagowych i HCt w ilosci 0,15% wagowych.Osiagnieto wyniki bardzo dobre.Przyklad XII. Pracowano wedlug przykladu VIII, z ta tylko róznica, ze zasto¬ sowano kapiel zawierajaca H202 w ilosci 4% wagowych i kwas octowy w ilosci 0,6% wagowych.Osiagnieto bardzo dobre wyniki. Bar¬ dzo dobre wyniki osiagnieto równiez przy zastosowaniu roztworów o tej samej za¬ wartosci nadlentku, lecz zawierajacych kwas octowy w ilosci1 0,4 — 1,5%.Przed traktowaniem przedmiotu zaopa¬ trzonego w powloke cynkowa i wypluka¬ nego w kapieli wedlug wynalazku, mozna go jeszcze poddac dzialaniu kapieli kwas¬ nej, co umozliwia usuniecie cial obcych z powierzchni przedmiotu, np. pozostalosci roztworu, uzytego do elektrolitycznego po¬ wleczenia przedmiotu. W ten sposób mozna przedluzyc skutecznosc kapieli, przezna¬ czonej do nadawania przedmiotowi poly¬ sku, gdyz przy zwyklym postepowaniu wraz z powleczonym przedmiotem dostaja sie do kapieli substancje powodujace roz¬ klad nadtlenku wodoru.Przyklad XIII. Przedmiot metalowy zaopatruje sie w powloke cynkowa sposo¬ bem zwyklym w kapieli zawierajacej cyja¬ nek cynku, plucze sie woda, nastepnie za¬ nurza na bardzo krótki czas w % % -owym roztworze kwasu siarkowego, plucze woda i wreszcie wprowadza do kapieli wedlug przykladu VIII. Uzyskuje sie bardzo do¬ bry polysk przedmiotu. W ten sposób moz¬ na stosowac kapiel tak dlugo, az jej sku¬ tecznosc sie wyczerpie. Stwierdzono, ze przez uprzednie potraktowanie przedmio¬ tu w kapieli kwasnej okres skutecznego dzialania kapieli do wywolywania polysku zostal przedluzony o 50%.Do kwasnej kapieli mozna stosowac za¬ miast kwasu siarkowego takze inne kwasy organiczne lub nieorganiczne albo kwasne sole. Stezenie kwasnych cial w tej kapieli moze sie wahac w szerokich granicach, nie powinno jednak byc zbyt duze, aby nie na¬ stepowalo nagryzanie powierzchni cynku.Rozcienczony kwas siarkowy okazal sie jednak najodpowiedniejszym do tego celu.Ewentualnie, mozna tez zaniechac jed¬ nego i drugiego plukania, o których je6t wzmianka powyzej. Poniewaz przy zanie¬ chaniu drugiego plukania dostaje sie do ka¬ pieli do wywolywania polysku wraz z trak¬ towanym przedmiotem nieznaczna ilosc kwasu, nalezy zwracac uwage, aby kapiel ta nie stala sie zbyt kwasna.Do przygotowywania kapieli nalezy u- zywac tylko stosunkowo czystych kwasów, gdyz zanieczyszczenia, zawarte zwykle w kwasach technicznych, sa przyczyna roz¬ kladu kapieli. Z tego samego powodu nale¬ zy tez stosowane wedlug niniejszego wyna¬ lazku roztwory przechowywac i przewozic (najlepiej) w naczyniach szklanych, fajan¬ sowych z glazura, ebonitowych lub stalo¬ wych, przy czym stal winna byc bez jakiej¬ kolwiek skazy. Jesli uzywa sie naczyn olo¬ wianych, ze stopu Monela (stopu niklu i miedzi) lub podobnych, wówczas kapiele predzej ulegaja rozkladowi.W celu zwiekszenia trwalosci kapieli mozna do nich dodawac np. niewielkie ilo¬ sci znanych substancji stabilizujacych nad¬ tlenek. Dobre wyniki osiagnieto przez do¬ dawanie niewielkiej ilosci np. alkoholu, pi- rofosforanu sodu i cyniami sodu, gliceryny i t. d. — 7 -Roztwór stosowany do kapieli wedlug wynalazku moze byc sprzedawany o sto¬ sunkowo duzym stezeniu nadtlenku i sub¬ stancji kwasnej, tak ze kupujacy moze so¬ bie roztwór dowolnie rozcienczyc. Roztwo¬ ry te moga byc tez sprzedawane w postaci rozcienczonej albo tez moga byc przygoto¬ wywane na miejscu ich stosowania.Opisane roztwory moga byc stosowane nie tylko dó powlok, utworzonych w drodze elektrolizy, lecz takze do traktowania po¬ wlok cynkowych, utworzonych w jakikol¬ wiek inny sposób. PL