, Wynalazek mniejszy dotyczy rozdra- biarki, w której material jest doprowadza¬ ny do szerszej przestrzeni pomiedzy dwie¬ ma umieszczonymi na wprost siebie tarcza¬ mi obrotowymi, osadzonymi na osiach na¬ chylonych wzglediem siebie; na przeciwle¬ glych stronach obydwóch tarcz znajduja sie zeby, przy czym material rozdrobiony wchodzi przez szersza przestrzen pomiedzy obiema tarczami, a wychodzi z drugiej stro¬ ny, przeciwleglej stronie wejsciowej.Wedlug wynalazku jedna z tarcz jest obracana druga dzieki wspóldzialaniu ze¬ bów lub klów napedowych, umieszczonych odpowiednio na kazdej tarczy na obwodzie kola, wspólsrodkowego z osia tarczy i (naj - lepiej) posiadajacego promien mniejiszy od promieni obwodów kól, na których rozmie¬ szczone sa trzpienie.Zeby luib kly napedowe kazdej tarczy wystaja (najlepiej) równolegle do osi tar¬ czy na ksztalt zebów kól wiencowych. Sty¬ kajace sie zie soba powierzchnie napedowe izebów leza w plaszczyznach przechodza¬ cych przez osie tarcz. Wszelako powierzch¬ nie te moga bfec promieniowo pod katem do osi tarcz tak, iz zeby lub kly zwezaja sie od naisady ku koncowi w kierunku osiowym.Konce zebów lub klów moga byc zasad¬ niczo zaostrzone lub uksztaltowane na wzór zebów kól wiencowych.1 Wymieniona wyzej powierzchnia nalpedowa kazdego boku za-ba moze np* przechodzic w zakrzywiona czesc o ksztalcie w przyblizeniu luku! kolo¬ wego opisanego dbok^l^ srodka, lezacego i£a przeciwleglej } powierzchni napedowej tego zeba, tak iz proffl zebów sklada sie • z prostokatów luib trapezów, przechodza¬ cych w dwa przecinajace sie luki kolowe, z których fcaizdy jest opisany na rogu prosto¬ kata, przeciwleglego do tego rogu, z którym sie zlewa.Konce zebów lub klów moga byc pro¬ stopadle do osi tarczy lub moga byc nachy¬ lone wzgledlem tej osi tak, ze leza wszyst¬ kie na powierzchni stozkowej. Równiez i zwrócone ku osi powierzchnie ^ebów moga lezec na powierzchni stozkowej.Jedna z tych tarcz (lub obydwie) moga byc osadzone w lozyskach, które pozwala¬ lyby na przesuw tarcz w kierunku osibwym.Tarcze te moga byc zblizane do siebie za pomoca sprezyny, przy czym odpowiednie urzadzenie podwala na nastawianie normal¬ nej odleglosci roboczej pomiedzy tarczami1, Gdly jednal lub obydwie tarcze obrotowe sa ruchome w kierunku osiowym, np. wbrew napieciu sprezyny, to zeby lub1 kly nalpedo- we powinny wystawac w kierunku osiowym kazdej tarczy tak daleko, aby nie bylo moz¬ liwosci ich calkowitego rozlaczenia sie przy ruchu osiowym tarcz.Obydwie tarcze moga byc plaskie lub tez czynna powierzchnia jednej lub oby¬ dwóch tarcz, osadzonych obrotowo, moze posiadac ksztalt stozkowy, dzieki czemu zmniejsza sie kat pochylenia pomiedzy dwiemai powierzchniami tarcz od strony wezszej, czyli wyladowczej, a zwieksza sie ten kat po stronie ladbwania. Powierzchnia stozkowa moze orowadzic od brzegu lub ob¬ wodu tarczy 3 dochodzic do jei srodka lub tez moze posiadac ksztalt stozka scietego.Kat wierzcholkowy takiego stozka powi¬ nien byc uzgodniony z pochyleniem osi tarcz tak, aby te czesci Czynnych powierz¬ chni tarcz, Które leza w plaszczyznie ich od strony wezszej, czyli wyladowczej, byly wzgledem siebie równolegle. Czesc wezsza, czyli wyladowcza przestrzeni pomiedzy dwiema tarczami znajduje sie nizej niz* osie tarcz) i moze lezec w plaszczyznie pio¬ nowej, przeprowadzonej przez srodki oby¬ dwóch tarcz. W najdogodniejszym wykona¬ niu jedna z tarcz posiada powierzchnie plaska i jest osadzona na wale poziomym, druga zas tarcza ma ksztalt stozkowy i jest osadzona na wale nachylonym wzgledem poziomu.Na rysunku przedstawiony, jest przy¬ klad wykonania rozdrabiarki, przy czym f^ig. 1 przedstawia Czesciowo rozdrabiarke yr widoku' i czesciowo-w przekroju, fig. 2 — widdk z przodu w kierunku osiowym tarczy stozkowej, przedstawionej w czesciowym przekroju na fig. 1, a fig. 3 — widok z przodu tarczy plaskiej, przedstawionej w czesciowym przekroju na fig. 1.Dwie tarcze 10 i 11, zaopatrzone w trzpienie rozdrabiajace 12, stanowiace jed¬ na calosc z tarczami lub przymocowane do nich, sa odpowiednio przytwierdzone do plaskich plyt 13 i 14 za pomoca srub wpu¬ szczanych 15. Plaska plyta 13 jest zaklino¬ wana na wale poziomym 16, osadzonym w lozyskach 17 i 18 i zaopatrzonym w lozy¬ sko oporowe 19. Plaska plyta 14 jest zakli¬ nowana na wale 20, który moze przesuwac sie w kierunkiu Osiowym w lozyskach 21 i 22 i jest nachylony wzgledem poziomu, jak to widac na rysunku. Wal 20 jest zaopa¬ trzony w lozysko oporowe 23, które opiera sie o sprezyne buforowa 24, osadzona na podpórce 25.Czynna strona tarczy 10, z której wy¬ staja trzpienie 12, moze byc plaska i pro¬ stopadla db osi walu 16, jak to przedsta¬ wiono na rysunku, lub tez w niektórych przypadkach ta czynna strona moze posia¬ dac powierzchnie stozkowa. Czynna stro¬ na tarczy 11 ma ksztalt stozka scietego i posiada wieniec obwodowy 26. Dopelnienie polowy kata stozka tarczy 11 jest w razie zastosowania plaskiej tarczy 10 równej po- — 2 —chyleniu walu 16 wzgledem, walu 20 tak, iz wezsza przestrzen pomiedzy tarczami, znajdujaca sie w plaszczyznie, zawieraja¬ cej dwie osie, jest ograniczona plaszczyzna¬ mi równoleglymi, jak to przedstawiono na fig. 1, Waly 16 i 20 sa wykonane tak, ze ich osie leza w plaszczyznie pionowej, przy czym przestrzen wezsza pomiedzy tarcza¬ mi 10 i 11 znajdiuje sie ponizej walów 16 i 20.W celu napedij rozdraibiarki na wale 16 umieszczone jest i zaklinowane kolo nape¬ dowe 27, za. pomoca którego obracana jest plyta 13 i tarcza( 10.W celu napedzania tarczy 11 za pomo¬ ca tarczy 10 na tarczach 10, 11 umieszczo¬ ne sa zespoly zebów lub klów napedowych 28'ii 29 (z których na kazdej tarczy na fig. 1 przedstawiono tylko po dwa), umieszczo¬ nych odpowiednio na tarczach 10 i 11, przy czym zeby te sa rozmieszczone na kolach wspólsrodkowych z osiami tarcz, najlepiej blizej tych osi niz trzpienie 12. Zeby lub kly napedowe 28 i 29 wystaja zazwyczaj rów¬ nolegle do osi odpowiednich tarcz na wzór zebów kola wiencowego i posiadaja odpo¬ wiednie powierzchnie wspóldzialajcyce 31 i 32 w plaszczyznach, zawierajacych osie tarcz (trzpienie pryzmatyczne), lub w pla¬ szczyznach nieco nachylonych wzgledem tych osi tarcz, lecz przeprowadzonych przez promienie; wówczas zeby lub kly zwezaja sie od nasady ku koncowi (w kierunku osi tarczy). Czesci koncowe 33 i 34 odpowied¬ nich zebów sa zaostrzone lub wykonane na ksztalt zebów kola wiencowego. Powierzch¬ nie robocze 31 i 32 moga laczyc sie np. z kazdej strony zebów z zakrzywionymi cze¬ sciami koncowymi lukami kól, opisanych z punktów, polozonych na przeciwleglych po¬ wierzchniach napedowych zebów tak, iz profil kazdego zeba sklada sie z prostokata lub trapezu, polaczonego z dwoma przeci¬ najacymi sie lukami kolowymi, z których kazdy jest opisany z przeciwleglego rogu prostokata. Konce! czesci 33 i 34 zebów lub klów 28 i 29 moga byc prostopadle do osi tarcz, jak to przedstawiono na fig. 1, lub tez moga byc nachylone wzgledem nich i znajdowac sie na powierzchniach stozko¬ wych. Ponadto wewnetrzne powierzchnie zebów moga równiez znajdowac, si^ na po¬ wierzchniach stozkowych, jak to uwidocz¬ niono na fig. 1.Gdy jedna lub druga tarcza obrotowa (10 albo 11) lub obydwie te tarcze przesu¬ waja sie wbrew napieciu sprezyny 24, to zeby napedowe 28 i 29 powinny wystawac w kierunku osiowym kazdej tarczy dosta¬ tecznie daleko, aiby uniknac mozliwosci cal¬ kowitego rozlaczenia sie przy ruchu osio^ wym tarcz. Ponadto, gdy jedna z tarcz (11) jest stozkowa (jak na rystuiku) i jej os jest pochyla wzgledem osi drugiej tarczy (10), to zeby napedowe 29 moga byc rozmiesz¬ czone na tarczy stozkowej na nieco wiek¬ szym kole anizeli zeby napedowe 28 dru¬ giej tarczy, czyli zeby obydwóch tarcz sta¬ nowia dwa rózniace sienieznacznie zespoly, które jednak sa obliczone tak, ze) otrzymu¬ je sie równomierny naped dzieki ich zaze¬ bianiu sie ponizej osi.Tarcze 10 i 11 i plyty czolowe 13 i 14 znajduja siei w oslonie 39, która jest zaopa¬ trzona w lej wsypowy 40 u góry i otwór wy- sypowy w poblizu dna. Pod tarczami 10, 11 umieszczone jest koryto 42, w którym zbie¬ ra sie rozdrobiony material, który nastep¬ nie wydala sie z rozdrabiarki.Liczba zebów lub klów na kazdej tarczy jest zasadniczo jednakowa, tak iz obydwie tarcze obracaja sie z ta sama szybkoscia, przy czym zwykle stosiuje sie po piec ze¬ bów na kazdej tarczy. Gdy np. rozdrabiar- ka posiada tarcze plaska i tarcze stozkowa o srednicy 91,5 cm, to zespól zebów plas¬ kiej tarczy moze posiadac srednice zewne¬ trzna 21,6 cm, a zespól zebów tarczy stoz¬ kowej — 23,5 cm. Wewnetrzne srednice wienców zebów u nasady zebów moga wy¬ nosic, odpowiednio 12 cm i 14 cm. Wewne¬ trzne srednice wienców zebów na koncach — 3 —zebów moga wynosic odpowiednio 15,2 cni i 17,1 cm, a dlugosc zebów w kierunku an od konca cla njLsady mosa wynosic 12,2 crrw W cek* uruchomienia rozdrabiadd na¬ stawia sie wezsza dolna przestrzen pomie¬ dzy tarczami 10 i 11 przesuwajac wal 16 w kierunku osiowym i nastawiajac odpo¬ wiednio lozysko oporowe 19, aby uzyskac zadany stopien rozdrobienia surowego ma- terialu. Material stukowy doprowadza sie przez lej* wsypowy 46 do szerszej przestrze¬ ni pomiedzy tarczami 10, 11 u góry. rozdra- biarki. Tarcza W jest napedzana, za pomo¬ ca kola 27, a* tarcza. 11 — z ta sama szyb¬ koscia — dzieki wspóldzialania zebów 28 i 29. Material przechodzi dokola tarcz 10, 11 w kierunku wezszej przestrzeni pomie¬ dzy tarczami i podczas przesuwania sie po tej dradze ulega razdrobieniu, przy czym tarcza 11 moze wr razie- potrzeby poddawac sie w kierunku osiowym przezwyciezajac dzialania sprezyny 24. Material raztzrofcio* ny wysypuje sie z wezszej przestrzeni po¬ miedzy tarczami 10r 11 u dolu rozdrabiar- ki do koryta 42 i jestl usuwany z rozdra- biarki. PL