PL248680B1 - Ramka pszczela - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest ramka pszczela, posiadająca belkę górną i belkę dolną, połączone swoimi końcami za pomocą belek bocznych (3, 4). Charakteryzuje się ona tym, że pomiędzy dwoma przeciwległymi belkami: belką górną oraz belską dolną lub pomiędzy belkami bocznymi (3, 4) zamocowany i rozciągnięty jest arkusz węzy na bazie materiału (5). Korzystnie belka górna lub belka dolna składa się z dwóch belek złożeniowych (1.1, 1.2, 2.2) ułożonych równolegle i przylegających do siebie powierzchniami oraz połączonych ze sobą rozłącznie. W odmianach wykonania przylegające do siebie powierzchnie belek złożeniowych (1.1, 1.2, 2.2) posiadają zazębienia albo na przylegających do siebie powierzchniach belek złożeniowych (1.1, 1.2, 2.2) znajduje się rowek z przewężeniem oraz odpowiadający mu wsuwany wypust albo na przylegających do siebie powierzchniach belek złożeniowych (1.1, 1.2, 2.2) znajduje się czop i gniazdo albo belki złożeniowe (1.1, 1.2, 2.2) połączone są ze sobą za pomocą zatrzasków albo w belce górnej lub belce dolnej od wewnętrznej strony ramki znajduje się rowek z przewężeniem, w którym za pomocą sztyftu zamocowany jest arkusz (5) materiału. Opcjonalnie arkusz węzy (5) wykonany jest na bazie materiału jakim jest papier albo płótno, szczególnie korzystnie lniane albo bawełniane.

Description

Przedmiotem wynalazku jest ramka pszczela.

Ramka pszczela, jest drugim po samym ulu najważniejszym elementem w hodowli pszczół. Jest to prostokąt o charakterystycznych dla danego rodzaju ula wymiarach zewnętrznych, przy zachowaniu tzw. odstępów pszczelich, charakterystycznych dla fizjonomii pszczoły miodnej i wyznaczonych w procesie wielowiekowej obserwacji. Klasyczna ramka pszczela składa się z czterech elementów (belek) drewnianych, o charakterystycznych dla danego typu ula rozmiarach. Elementy te są ze sobą łączone na zasadzie spasowanego czopu i gniazda, poprzez wciśnięcie czopów w gniazda. Opcjonalnie stosuje się wzmocnienie klejem tych połączeń lub za pomocą gwoździ lub zszywek tapicerskich montowanych za pomocą zszywaczy elektrycznych lub pneumatycznych.

W dolnej i górnej belce ramki są nawiercane niewielkie otwory, przez które przewlekany jest i naprężany jeden odcinek drutu stalowego. Końce drutu są mocowane w sposób zabezpieczający przed wysunięciem i jednocześnie umożliwiający stykowe krótkotrwałe podłączenie źródła prądu. Czasami stosuje się także metalowe oczka wciskane w nawiercone w belkach otwory, które zapobiegają wrzynaniu się naprężonego drutu w strukturę ramki. Podłączając niewielkie napięcie (zazwyczaj 12V), na krótki czas (kilka sekund) doprowadza się do rozgrzania drutu i wtopienia się go w arkusz węzy położony wcześniej na tych drutach. Węza to cienki arkusz wosku pszczelego (o odpowiednich dla danego typu ramki rozmiarach) z mechanicznie odciśniętym na nim wzorem komórek pszczelich.

Wewnątrz każdej ramki, bez względu na jej wymiar zewnętrzny, pszczoły budują plaster z wosku pszczelego, w którym w zależności od potrzeb wychowują kolejne pokolenia pszczół lub składują zapasy. Ponieważ zbudowanie plastra pszczelego pochłania zasoby ula i angażuje dużą ilość pszczół, szacuje się, że wytworzenie przez pszczoły 1 kg wosku „kosztuje pszczoły” nawet 4 kg miodu. Pszczelarze od wielu lat wspomagają ten proces. Mianowicie z odzyskanego wosku pszczelego produkują arkusze wosku z odciśniętymi na nim zarysami sześciokątnych komórek pszczelich, na bazie których pszczoły budują swoje plastry. Takie arkusze noszą nazwę węzy pszczelej. Arkusz taki musi być odpowiednio zamontowany w ramce pszczelej. Właściwie jedynym stosowanym na całym świecie sposobem mocowania węzy w ramce jest wcześniejsze rozciągnięcie w osi ramki specjalnego oporowego drutu stalowego o średnicy dziesiątych części milimetra. Następnie na rozciągnięty drut w takiej ramce kładzie się arkusz węzy o odpowiednim wymiarze. Po podłączeniu prądu do końców tego drutu rozgrzewa się on do temperatury kilkudziesięciu stopni co powoduje jego wtopienie w arkusz węzy. Proces ten zwany wtapianiem węzy wymaga sporej wprawy, gdyż zbyt słabo rozgrzany drut nie będzie odpowiednio trzymał węzy, a zbyt mocno rozgrzany przetnie ją.

Zaletami tej technologii są normalizacja wymiarów ramek i węzy oraz odciążenie pszczół w procesie budowy plastrów, a tym samym zwiększenie ilości pozyskiwanego z ula miodu i innych produktów.

Najważniejszymi wadami tej technologii są:

1. Proces produkcji ramek jest wieloetapowy i dość skomplikowany.

2. Zmontowanie (złożenie) gotowej do użycia w ulu ramki jest pracochłonne. Gdzie najbardziej pracochłonną czynnością jest przeciągnięcie, ułożenie i naprężenie drutu a następnie poprawne wtopienie węzy. Etap ten zajmuje do kilku minut na każdą ramkę.

3. Węza wtopiona w ramkę powoduje, że o ile plastry przeznaczone na składowanie miodu i innych pszczelich zapasów są zazwyczaj wykorzystywane przez pszczoły w 100% powierzchni, to w przypadku plastrów w rodni (rodnia to część ula przeznaczona do wychowu nowych pokoleń pszczół) pszczoły bardzo często omijają obszary z drutem pozostawiając nieużywane powierzchnie plastrów, co zmniejsza efektywność hodowli.

4. Błędy z wtapianiem węzy powodują także „spływanie” węzy i pomijanie przez pszczoły takiej ramki. Bardzo często pszczoły takie ramki niszczą i odbudowują od zera, co pochłania zasoby rodziny pszczelej.

Jedyny obecnie stosowany sposób odzyskiwania miodu z ramek to proces wirowania. Odsklepioną ramkę (czyli ze ściętą woskową pokrywą, utworzoną przez pszczoły, a zamykającą komórki z dojrzałym miodem) wkłada się do wirówki, gdzie na skutek działania siły odśrodkowej miód jest wyrzucany z plastra. Pamiętać jednak należy, że siła, która wyrzuca miód z jednej strony, powoduje wciśnięcie go z drugiej strony i może spowodować wyrwanie plastrów z ramki. Druty wstępnie utrzymujące węzę powodują przecięcie plastra z miodem tym skuteczniej im szybsze jest wirowanie i więcej jest miodu w plastrze. Występuje tutaj konieczność odpowiedniego doboru siły dośrodkowej która jednocześnie jak najszybciej i najdokładniej odwiruje miód ale nie spowoduje zniszczenia plastrów, ponieważ spowoduje to zmuszenie pszczół do ich odbudowy zmniejszając ilość pozyskiwanego z ula miodu. Zatem wirowanie odbywa się etapowo z ograniczoną prędkością i nawet kilkukrotnym przekręcaniem (automatycznie lub ręcznie) plastrów w wirówce. Oznacza to wydłużenie procesu wirowania, co znacznie zmniejsza efektywność procesu.

Aby wyobrazić sobie skalę należy wziąć pod uwagę, że w każdym produkcyjnym ulu jest minimum 60 ramek, które mają żywotność do 2 lat (z uwzględnieniem dobrych praktyk). Zawodowe pasieki składają się z kilkuset do kilku tysięcy uli. Złożenie, zadrutowanie ramki i wtopienie węzy zajmuje kilka minut na każdą sztukę. Wirowanie plastrów z miodem zajmuje kilka do kilkunastu minut na partię, która w zależności od wielkości wirówki składa się z kilku do około setki ramek. Konieczność odbudowy przez pszczoły, każdej z uszkodzonych ramek to obniżenie zbiorów miodu na poziomie niecałego kilograma dla każdej ramki. W zawodowej pasiece znajduje się od kilkuset do kilku tysięcy ramek, których obróbka wiąże się z koniecznością zatrudnienia pracowników do produkcji ramek, oraz ich montażu i odwirowywania.

Z opisu wzoru użytkowego BR6900058U znana jest rama do stosowania w ulach, składająca się z dwóch plastikowych zagłówków z wydrążonymi występami na końcach, gdzie górne i dolne listwy, które uzupełniają ramę, są bezpośrednio dopasowane, wszystko jest przymocowane drutem przechodzącym naprzemiennie przez małe otwory dostarczone we wspomnianych zagłówkach.

Z opisu wzoru użytkowego PL63574Y1 znana jest ramka pszczela utworzona z listewek o przekroju prostokątnym, która składa się z dwóch identycznych skorup w kształcie ramek o poprzecznym trapezowym przekroju, złączonych ze sobą zatrzaskiem, a w przestrzeni pomiędzy podstawą górną i podstawą dolną ramki umieszczono, co najmniej dwie poprzeczki wzmacniające. Na wewnętrznej powierzchni ramki pszczelarskiej w ściance są wybrania, oraz w ściance przy podstawie górnej i podstawie dolnej są przelotowe otwory mocujące zastrzały. Na prawej powierzchni bocznej ścianki jest występ o poprzecznym prostokątnym przekroju, a na lewej powierzchni bocznej ścianki jest występ o poprzecznym trapezowym przekroju połączonym z przekrojem prostokątnym.

Ze zgłoszenia wzoru użytkowego RU110227U1 znana jest ramka pszczela składa się z czterech listew o przekroju teowym. Górna listwa wystaje poza listwy boczne na tyle, że tworzy ramiona do montażu ramki na fałdach korpusu ula. Dwie listwy boczne i dwa ograniczniki na końcach mają wycięte prostokątne rowki wchodzące w żebra górnej i dolnej listwy ramki. Napinacz, zabezpieczający górną i dolną listwę przed przypadkowymi ugięciami, jest zamontowany w równej odległości od listew bocznych i jest ograniczony płaszczyznami górnej i dolnej listwy oraz ich żeber. Druty są przymocowane do górnych i dolnych listew po obu stronach napinacza.

Z opisu zgłoszenia patentowego WO2016083855A2 znana jest ramka pszczela powszechnie stosowana w pszczelarstwie, wykonana z drewna, wosku pszczelego, metalu, tworzywa sztucznego lub ich kombinacji i dopasowana wymiarami do różnych typów uli pszczelarskich z osadzonym w niej fundamentem, który to fundament wciągają pszczoły woskiem pszczelim po umieszczeniu ramki w ulu. Ramka charakteryzuje się tym, że płytki ograniczające są zintegrowane z grzebieniem w płaszczyznach poziomych prostopadłych do płaszczyzny głównej ramy, a płytki ograniczające dzielą grzebień w ramie przynajmniej częściowo na sekcje grzebieniowe. Pręty końcowe ramy składają się z kilku połączonych segmentów bocznych, dzięki czemu sekcje grzebieniowe wraz z łączącymi je segmentami bocznymi można przesuwać wzdłuż płytek ograniczających względem siebie, dzięki czemu wysokość ram można regulować poprzez przesuwanie sekcji grzebieniowych.

Z opisu zgłoszenia wynalazku RU2016122693A znana jest szybko woskowana ramka pszczela, która zawiera dwie półramki, połączone zewnętrznymi pętlami. Półościeżnice posiadają występy oraz ryglowanie wzdłużne wzdłuż krawędzi zamykającej. Przy tym pierwsza półramka posiada występ tnący i wgłębienie, a druga półramka posiada występ współpracujący z wgłębieniem pierwszej półramki.

Z opisu wzoru użytkowego SK2023132U1 znana jest konstrukcja ramy pszczelarskiej wyposażona w belkę górną i boczną, gdzie belka górna jest połączona z belką boczną za pomocą połączenia na jaskółczy ogon, w który wsuwana jest belka dolna w otwory w prętach bocznych, natomiast drut wprowadza się w wycięcia w prętach bocznych.

Z opisu zgłoszenia patentowego CN108401949A znana jest węza pszczela wzmocniona wkładką tekstylną, w szczególności tkaniną lub włókniną, na którą nanoszona jest warstwa wosku pszczelego. Dokument ujawnia sposób wytwarzania arkusza węzy polegający na zatapianiu warstwy włókniny w wosku pszczelim i odciskaniu na niej zarysu komórek pszczelich. Rozwiązanie to ma na celu zwiększenie trwałości i elastyczności arkusza węzy oraz umożliwienie wielokrotnego użytkowania. Z opisu nie wy nika jednak konstrukcja ramki pszczelej ani sposób zamocowania takiego arkusza w ramce, w szczególności brak jest elementów rozłącznych, szczeliny zaciskowej czy systemu naprężania arkusza bez użycia drutów.

Z opisu zgłoszenia patentowego AU4520872A znana jest klasyczna ramka pszczela, w której węza wykonana z wosku lub tworzywa sztucznego jest mocowana do drewnianej ramy przy użyciu drutów lub prętów nośnych. Węza jest wtapiana w druty przy użyciu energii cieplnej w celu uzyskania stabilnego połączenia i zapewnienia odpowiedniego naprężenia. Ramka składa się z górnej belki, dolnej belki oraz dwóch belek bocznych połączonych w narożach w sposób trwały. Dokument nie ujawnia konstrukcji umożliwiającej mechaniczne unieruchomienie arkusza węzy poprzez zacisk, ani rozłącznych belek złożeniowych pozwalających na montaż bez procesu wtapiania drutów.

Z opisu zgłoszenia patentowego CN108432663A znany jest ul pszczeli o konstrukcji trapezowej, zawierający zestaw ramek pszczelich o zbieżnym kształcie dopasowanym do wewnętrznego profilu ścian ula. Ramki te wykonane są z tworzywa sztucznego i posiadają żebrowanie wzmacniające, umożliwiające montaż w układzie V-kształtnym. Celem rozwiązania jest poprawa wentylacji, stabilności mechanicznej i zwiększenie wydajności ula. Dokument nie dotyczy jednak budowy samej ramki w kontekście sposobu mocowania arkusza węzy; nie ujawnia także zastosowania szczelin zaciskowych, połączeń rozłącznych ani napinania arkusza materiałowego w ramce prostokątnej.

Problemami technicznymi do rozwiązania są uproszczenie montażu węzy w ramce pszczelej oraz eliminacja potrzeby stosowania drutu, przy jednoczesnym zapewnieniu odpowiedniego naprężenia i stabilności arkusza.

Przedmiotem wynalazku jest ramka pszczela, posiadająca belkę górną i belkę dolną połączone swoimi końcami za pomocą belek bocznych. Jego istotą jest to, że pomiędzy przeciwległymi parami belek ramki zamocowany i rozciągnięty jest arkusz węzy na bazie materiału. Korzystnie belka górna lub belka dolna składa się z dwóch belek złożeniowych ułożonych równolegle i przylegających do siebie powierzchniami oraz połączonych ze sobą rozłącznie. W odmianach wykonania przylegające do siebie powierzchnie belek złożeniowych posiadają zazębienia albo na przylegających do siebie powierzchniach belek złożeniowych znajduje się rowek z przewężeniem oraz odpowiadający mu wsuwany wypust, albo na przylegających do siebie powierzchniach belek złożeniowych znajduje się czop i gniazdo albo belki złożeniowe połączone są ze sobą za pomocą zatrzasków albo w belce górnej lub belce dolnej od wewnętrznej strony ramki znajduje się rowek z przewężeniem, w którym za pomocą sztyftu zamocowany jest arkusz materiału. Opcjonalnie arkusz węzy wykonany jest na bazie materiału jakim jest papier, albo płótno szczególnie korzystnie lniane albo bawełniane.

Korzystnym skutkiem zastosowania wynalazku jest to, że:

Skrócenie czasu montażu ramek (składania, drutowania i wtapiania węzy) z kilku minut do niespełna 30 sekund.

Brak konieczności stosowania jakichkolwiek narzędzi w procesie montażu ramki.

Likwidacja użycia metalowego drutu (podtrzymującego węzę) w ramkach.

Zwiększenie efektywności hodowli poprzez zlikwidowanie obszarów ramek pomijanych przez pszczoły na skutek błędów przy wtapianiu węzy.

Skrócenie procesu odwirowywania miodu poprzez zwiększenie prędkości wirowania.

Zmniejszenie praktycznie do zera uszkodzonych w procesie wirowania plastrów.

Pojawienie się nowej formy podawania leków i substancji wspomagających poprzez nasączanie nimi materiału nośnika, dzięki czemu możliwe będzie powolne uwalnianie substancji czynnej do walki z np. warrozą czyli pasożytem.

Możliwość oznaczania węzy (np. nadrukowanym na nośnik numerem seryjnym i/lub datą) stanowiącym informację o czasie wprowadzenia ramki do obiegu w pasiece jak i dodatkowe zabezpieczenie antykradzieżowe.

Przedmiot wynalazku w przykładzie wykonania jest uwidoczniony na rysunku, na którym poszczególne figury przedstawiają:

Fig. 1 - Widok perspektywiczny złożeniowy ramki pszczelarskiej w pierwszym przykładzie wykonania,

Fig. 2 - Widok perspektywiczny złożonej ramki pszczelarskiej z arkuszem węzy na bazie materiału w pierwszym przykładzie wykonania,

Fig. 3.1 -Pierwszy przykład przekroju ramek złożeniowych z płaską powierzchnią styku,

Fig. 3.2 -Drugi przykład przekroju ramek złożeniowych z małymi zazębieniami na powierzchni styku,

Fig. 3.3 -Trzeci przykład przekroju ramek złożeniowych z dużymi zazębieniami na powierzchni styku,

Fig. 3.4 - Czwarty przykład przekroju ramek złożeniowych z rowkiem z przewężeniem i wypustem,

Fig. 4 - Widok perspektywiczny złożeniowy ramki pszczelarskiej w drugim przykładzie wykonania,

Fig. 5.1 -Widok z boku górnej ramki z drugiego przykładu wykonania,

Fig. 5.2 -Widok z góry górnej ramki z drugiego przykładu wykonania,

Fig. 5.3 -Przekrój wzdłuż linii A-A ramki z fig. 5.2,

Fig. 5.5 -Widok z boku dolnej ramki z drugiego przykładu wykonania,

Fig. 5.6 -Widok z góry dolnej ramki z drugiego przykładu wykonania,

Fig. 5.7 -Przekrój wzdłuż linii B-B ramki z fig. 5.6,

Fig. 6 - Widok perspektywiczny złożeniowy ramki pszczelarskiej w trzecim przykładzie wykonania, Fig. 7 - Widok perspektywiczny złożeniowy ramki pszczelarskiej w czwartym przykładzie wykonania,

Fig. 8 - Widok perspektywiczny złożeniowy ramki pszczelarskiej w piątym przykładzie wykonania, Fig. 9 - Przykład przekroju belki górnej i dolnej z mocowaniem arkusza za pomocą sztyftów.

Ramka pszczela w pierwszym przykładzie wykonania przedstawiona na fig. 1 i 2 składa się z belki górnej 1 i belki dolnej 2 połączonych swoimi końcami za pomocą belek bocznych 3, 4. Belki wykonane są z drewna. Pomiędzy belką górną 1 oraz belką dolną 2 zamocowany i rozciągnięty jest arkusz węzy na bazie materiału 5. Belka górna 1 lub belka dolna 2 składa się z dwóch belek złożeniowych 1.1, 1.2, 2.1, 2.2 ułożonych równolegle i przylegających do siebie powierzchniami oraz połączonych ze sobą rozłącznie połączeniem wciskowym. Na fig. 3.1 przedstawiono przekrój poprzeczny pary górnych belek złożeniowych 1.1, 1.2, w których powierzchnie ściskające arkusz 5 materiału są płaskie. Na fig. 3.2 i 3.3 przedstawiono przekroje poprzeczne par górnych belek złożeniowych 1.1, 1.2, w których na powierzchniach ściskających arkusz węzy na bazie materiału 5 znajdują się zazębienia 1.1.1, 1.2.1 oraz 1.1.2, 1.2.2. Na fig. 3.4 przedstawiono przekrój poprzeczny pary górnych belek złożeniowych 1.1, 1.2, w których powierzchnie ściskające arkusz węzy na bazie materiału 5 znajdują się rowek z przewężeniem 1.1.3 oraz odpowiadający mu wsuwany wypust 1.2.3.

Ramka pszczela w drugim przykładzie wykonania przedstawiona na fig. 4 oraz fig. 5.1-5.6 składa się z belki górnej 1 i belki dolnej 2 połączonych swoimi końcami za pomocą belek bocznych 3, 4. Belki wykonane są z tworzywa polimerowego i wykonane są metodą wtrysku. Pomiędzy belką górną 1 oraz belką dolną 2 zamocowany i rozciągnięty jest arkusz węzy na bazie 5 nie pokazany w tym przykładzie na rysunku. Belka górna 1 lub belka dolna 2 składa się z dwóch belek złożeniowych 1.1, 1.2, 2.1,2.2 ułożonych równolegle i przylegających do siebie powierzchniami oraz połączonych ze sobą rozłącznie za pomocą czopów 1.1.4, 2.1.4 wciskanych w gniazda 1.1.5, 2.1.5.

Ramka pszczela w trzecim przykładzie wykonania przedstawiona na fig. 6 składa się z dwóch zestawów w skład których wchodzą belka górna złożeniowa 1.1, 1.2 i belka dolna 2.1,2.2 połączonych swoimi końcami za pomocą belek bocznych 3.1, 3.2, 4.1, 4.2. Belki w zestawach belek są wykonane z tworzywa polimerowego, połączone ze sobą i wykonane są metodą wtrysku. Zestawy belek łączone są ze sobą za pomocą zatrzasków 1.1.6, 1.1.7 znajdujących się na ich bocznych zewnętrznych powierzchniach. Pomiędzy belką górną 1 oraz belką dolną 2 zamocowany i rozciągnięty jest arkusz węzy na bazie materiału 5 nie pokazany w tym przykładzie na rysunku. Belka górna 1 lub belka dolna 2 składa się z dwóch belek złożeniowych 1.1, 1.2, 2.1,2.2 ułożonych równolegle i przylegających do siebie powierzchniami oraz połączonych ze sobą rozłącznie za pomocą czopów 1.1.4 wciskanych w gniazda 1.1.5.

Inne przykłady konstrukcji ramki przedstawione są na fig. 7 i 8. W tych przypadkach ramka składa się z dwóch wzajemnie zaciskających się elementów, będących de facto węższymi ramkami, z odpowiednimi systemami zatrzasków i gniazd na krawędziach oraz ewentualnie dodatkowymi pinami i gniazdami przytrzymującymi arkusz węzy na bazie materiału na powierzchniach zaciskowych.

Inny przykład mocowania arkusza węzy na bazie materiału 5 w ramce przedstawiono na fig. 9 rysunku. W tej odmianie wynalazku w belce górnej 1 oraz w belce dolnej 2 od wewnętrznej strony ramki znajdują się rowki 1.4, 2.4 z przewężeniem, w których to rowkach 1.4, 2.4 za pomocą sztyftu 6 zamocowany jest arkusz węzy na bazie materiału 5.

Wykaz oznaczeń:

1. Belka górna

1.1. pierwsza belka złożeniowa belki górnej

1.2. druga belka złożeniowa belki górnej

1.3 rowek w belce górnej

2. Belka dolna

2.1. pierwsza belka złożeniowa belki dolnej

2.2. druga belka złożeniowa belki dolnej

2.3. rowek w belce dolnej

3. Belka boczna

4. Belka boczna

5. Arkusz węzy na bazie materiału

5.1. Rękaw

6. Sztyft

Claims (11)

1. Ramka pszczela, posiadająca belkę górną (1) i belkę dolną (2) połączone swoimi końcami za pomocą belek bocznych (3, 4), znamienna tym, że pomiędzy przeciwległymi parami belek ramki (1,2; 3, 4) zamocowany i rozciągnięty jest arkusz węzy na bazie materiału (5).

2. Ramka według zastrz. 1, znamienna tym, że belka górna (1) lub belka dolna (2) składa się z dwóch belek złożeniowych (1.1, 1.2, 2.1,2.2) ułożonych równolegle i przylegających do siebie powierzchniami oraz połączonych ze sobą rozłącznie.

3. Ramka według zastrz. 2 znamienna tym, że przylegające do siebie powierzchnie belek złożeniowych (1.1, 1.2, 2.1,2.2) posiadają zazębienia (1.1.1, 1.2.1, 1.1.2, 1.2.2).

4. Ramka według zastrz. 2 znamienna tym, że na przylegających do siebie powierzchniach belek złożeniowych (1.1, 1.2, 2.1,2.2) znajduje się rowek z przewężeniem (1.1.3) oraz odpowiadający mu wsuwany wypust (1.2.3).

5. Ramka według zastrz. 2 znamienna tym, że na przylegających do siebie powierzchniach belek złożeniowych (1.1, 1.2, 2.1,2.2) znajduje się czop (1.1.4) i gniazdo (1.2.5).

6. Ramka według zastrz. 2 znamienna tym, że belki złożeniowe (1.1, 1.2, 2.1, 2.2) połączone są ze sobą za pomocą zatrzasków (1.1.6, 1.1.7).

7. Ramka według zastrz. 1, znamienna tym, że w belce górnej (1) lub belce dolnej (2) od wewnętrznej strony ramki znajduje się rowek (1.4, 2.4) z przewężeniem, w którym za pomocą sztyftu (6) zamocowany jest arkusz (5) materiału.

8. Ramka według zastrz. 1, znamienna tym, że arkusz węzy (5) wykonany jest na bazie materiału jakim jest papier.

9. Ramka według zastrz. 1, znamienna tym, że arkusz węzy (5) wykonany jest na bazie materiału jakim jest płótno.

10. Ramka według zastrz. 9, znamienna tym, że płótno jest płótnem lnianym.

11. Ramka według zastrz. 9, znamienna tym, że płótno jest płótnem bawełnianym.