PL246711B1 - Przegroda tynkarska okładziny elewacyjnej - Google Patents

Abstract

Zgłoszenie rozwiązuje problem uzyskania rozwiązania pozwalającego na zamocowanie przegrody tynkarskiej wytworzonej o optymalnych parametrach szczelności, bezpośrednio na warstwie bazowej okładziny termicznej kiedy tynk strukturalny jest granulacji do 0,6 mm lub bezpośrednio na okładzinie termicznej kiedy uziarnienie tynku jest powyżej 0,6 mm. Przegroda tynkarska okładziny elewacyjnej, charakteryzuje się tym, że ma osadczy element nośny (1) o zarysie zbliżonym do litery „U” w przekroju poprzecznym zamocowany trwale podstawą (1') na siatce (3) tynkarskiej wytworzonej z włókna szklanego, a we wnęce (1") elementu nośnego (1) ma osadzony segment stabilizujący (2). Osadczy element nośny (1) ma ścianki boczne (5) wyposażone na wewnętrznej powierzchni w zaczepowe wręby (6), natomiast segment stabilizujący (2) wyposażony jest w obszarze górnych obrzeży w boczne skrzydełka (7) oraz występy zatrzaskowe (8) usytuowane na zewnętrznej powierzchni ścianek bocznych (9) odpowiednio względem zaczepowych wrębów (6) osadczego elementu nośnego (1).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest przegroda tynkarska okładziny elewacyjnej płaszczyzn budowlanych zewnętrznych i wewnętrznych, cokołów, filarów czy ogrodzeń. Zastosowanie przegrody tynkarskiej zwane jest również powszechnie boniowaniem, które stanowi dekoracyjne opracowanie płaszczyzn budowlanych i/albo ich krawędzi.

Obecnie jako przegrody tynkarskie do boniowania stosuje się profile z tworzyw sztucznych. Profile takie pozwalają na łatwe i szybkie boniowanie płaszczyzn budowlanych. Typowy profil do boniowania zawiera podłużny korpus zawierający wnękę. Korpus profilu zagłębiany jest w płaszczyźnie budowlanej w celu realizacji boniowania tej płaszczyzny. Zazwyczaj profil do boniowania zawiera dodatkowo elementy mocujące w postaci pełnych lub dziurkowanych listew biegnących wzdłuż korpusu profilu do pewnego mocowania takiego profilu w płaszczyźnie budowlanej. Profil do boniowania może zawierać również dodatkowe elementy mocujące w postaci siatki montażowej, przymocowanej do elementów mocujących, aby zapewnić jeszcze bardziej pewne mocowanie profilu do boniowania do płaszczyzny budowalnej.

Z opisu wynalazku Nr PL 241497 znany jest profil do boniowania łamanej płaszczyzny budowlanej zawierający korpus do zagłębiania we wspomnianej płaszczyźnie budowlanej, który to korpus zawiera dwie krawędzie wzdłużne rozmieszczone w odstępie od siebie i biegnące wzdłuż długości korpusu, ścianę rozpiętą między krawędziami wzdłużnymi i wyznaczającą w korpusie wnękę biegnącą wzdłuż długości korpusu, dwa elementy mocujące biegnące wzdłuż długości korpusu, przy czym jeden z elementów mocujących jest połączony ze ścianą na zewnątrz korpusu w pobliżu jednej z krawędzi. Profil według wynalazku do boniowania łamanej płaszczyzny charakteryzuje się tym, że zawiera element dystansowy, który jest połączony ze ścianą na zewnątrz korpusu w pobliżu drugiej z krawędzi po stronie przeciwnej do wspominanego jednego z elementów mocujących, a drugi z elementów mocujących jest połączony z elementem dystansowym naprzeciw ściany korpusu tak, że może być zorientowany pod kątem w zakresie od 0° do 180° względem wspomnianego elementu dystansowego.

Z opisu wynalazku Nr PL 192894 znany jest sposób izolacji termicznej ścian polegający na nałożeniu na ścianę budynku płyt izolacyjnych, siatki podtynkowej i wykonaniu warstwy tynku elewacyjnego, przy czym płyty i siatka utrzymywane są na ścianie za pomocą zespołu kotwiąco-mocującego, charakteryzujący się tym, że do ściany budynku przytwierdza się za pomocą elementu kotwiącego kątownik, po czym przykłada się płytę izolacyjną, którą mocuje się za pomocą wewnętrznej blaszki ustalająco-mocującej. Następnie na tę płytę izolacyjną nakłada się siatkę podtynkową, położenie której ustala się za pomocą zespołu blaszek mocująco-ustalających, osadzonych razem z blaszką wewnętrzną na wspólnym ramieniu wahadłowego zaczepu, który mocuje się do kątownika przytwierdzonego do ściany, a po ułożeniu płyty izolacyjnej i siatki podtynkowej na ścianę nakłada się warstwę gruntową, podtynkową tak, aby nanoszony materiał przeniknął przez siatkę, po czym nakłada się warstwę tynku elewacyjnego.

Z opisu wynalazku Nr PL 225518 znany jest panel okładziny elewacyjnej ściany budynku, który charakteryzuje się tym, że stanowi go rdzeń wykonany z masy formierskiej w kształcie korzystnie spłaszczonego prostopadłościanu, z zakładkami lub bez, z zaokrąglonymi lub ostrymi jego górnymi krawędziami oraz tkanina szklana przysłonięta cienką warstwą tej masy stanowiącej dolną płaską jego powierzchnię tworząc razem monolit, którego przeciwległa górna powierzchnia posiada płytkie wytłoczenia stanowiące ozdobną fakturę.

Z opisu zgłoszonego wynalazku Nr P.384673 znany jest zestaw podokładzinowych listew dekoracyjnych, gdzie podstawa listwy osadczej ma postać płaskownika, z którego w pewnym oddaleniu od bocznych krawędzi, wyprowadzone są prostopadłe ścianki boczne tworzące kanał dla osadzenia listwy dekoracyjnej. Takie ukształtowanie listwy osadczej pozwala na zainstalowanie jej na ścianie pomieszczenia w trakcie wykończeniowego okładania ścian elementami typu glazura, terakota czy płyty gipsowo-kartonowe. Ścianki boczne stanowią dla siebie lustrzane odbicie i są wyposażone we wzdłużne rowki, które stanowią gniazda dla osadzenia wybrzuszeń listew dekoracyjnych. Ścianki boczne od strony wewnętrznej są wyposażone we wzdłużne ograniczniki, które zabezpieczają przed zbyt głębokim wciśnięciem listwy dekoracyjnej.

Z opisu wzoru użytkowego Nr W.100428 znana jest listwa kryjąca osadzona we wzdłużnym gnieździe szczelinowym, która posiada w przekroju poprzecznym kształt zbliżony do litery „T”.

Celem opracowania wynalazku jest uzyskanie rozwiązania pozwalającego na zamocowanie przegrody tynkarskiej wytworzonej o optymalnych parametrach szczelności i wytrzymałości kompletnej struktury elewacji na spękania, bezpośrednio na warstwie bazowej okładziny termicznej kiedy tynk strukturalny jest granulacji do 0,6 mm lub bezpośrednio na okładzinie termicznej kiedy uziarnienie tynku jest powyżej 0,6 mm. Montaż odbywa się bez konieczności frezowania termoizolacji w celu utworzenia rowka, w ten sposób struktura styropianu lub wełny nie zostaje naruszona.

Istotą przegrody tynkarskiej okładziny elewacyjnej w postaci listwy o zarysie ceowym w przekroju poprzecznym, posiadającej osadczy element nośny o zarysie litery „U”, zaczepowe wręby, segment stabilizujący oraz występy zatrzaskowe, jest to, że osadczy element nośny o zarysie litery „U” jest trwale zamocowany podstawą na tynkarskiej siatce wytworzonej z włókna szklanego. We wnęce osadczego elementu nośnego osadzony jest segment stabilizujący ukształtowany odpowiednio do dolnej i bocznych części osadczego elementu nośnego, przy czym segment stabilizujący wyposażony jest w obszarze górnych obrzeży w boczne skrzydełka oraz ma ostre wpusty blokujące usytuowane na zewnętrznej powierzchni ścianek bocznych odpowiednio względem ostrych wypustów blokujących ścianek bocznych osadczego elementu nośnego.

Korzystnie jest, że segment stabilizujący ma w przekroju poprzecznym kształt zbliżony do zarysu litery „T”.

Korzystnie jest, że segment stabilizujący ma w przekroju poprzecznym kształt zbliżony do zarysu litery „L”.

Korzystnie jest, że osadczy element nośny wytworzony jest z kopolimeru styrenu.

W odmianie wynalazku segment stabilizujący stanowi warstwa ozdobna wytworzona korzystnie z mikroelementów kruszywa kwarcowego oraz ochronna powłoka warstwy samoprzylepnej.

Zaletą rozwiązania według wynalazku jest uzyskanie rozwiązania pozwalającego na zamocowanie przegrody tynkarskiej wytworzonej o optymalnych parametrach szczelności, bezpośrednio na warstwie bazowej ETICS. Montaż odbywa się bez konieczności frezowania termoizolacji w celu utworzenia rowka, w ten sposób struktura styropianu lub wełny nie zostaje naruszona. Zaletą jest również zachowanie parametrów szczelności i nie naruszalności zasady bezspoinowej metody ocieplenia przy zastosowaniu przegrody w montażu paneli elewacyjnych przyklejanych bezpośrednio na warstwę bazową ocieplenia.

Przedmiot wynalazku przedstawiony jest na rysunku, na którym:

Fig. 1 uwidacznia przegrodę tynkarską w przekroju poprzecznym,

Fig. 2 przedstawia przegrodę tynkarską z segmentem stabilizującym z bocznymi skrzydełkami w kształcie litery „T”,

Fig. 3 przedstawia przegrodę tynkarską z segmentem stabilizującym z bocznymi skrzydełkami w kształcie odwróconej litery „L”,

Fig. 4 przedstawia przegrodę tynkarską w odmianie wynalazku, gdzie wnęka osadczego elementu nośnego wypełniona jest warstwą ozdobną wytworzoną z mikroelementów kruszywa kwarcowego.

Przegroda tynkarska okładziny elewacyjnej według wynalazku ma osadczy element nośny 1 o zarysie zbliżonym do litery „U” w przekroju poprzecznym oraz posiada segment stabilizujący 2. Osadczy element nośny 1 wytworzony jest korzystnie z kopolimeru styrenu, ale może być wytwarzany z innych materiałów. Osadczy element nośny 1 zamocowany jest trwale podstawą 1’ na tynkarskiej siatce 3 wytworzonej z włókna szklanego, a we wnęce 1” ma osadzony segment stabilizujący 2. Osadczy element nośny 1 ma ściankę dolną 4 oraz ścianki boczne 5 wyposażone na wewnętrznej powierzchni w ostre wypusty blokujące 6. Segment stabilizujący 2 wyposażony jest w obszarze górnych obrzeży w boczne skrzydełka 7 osłonowe. Segment stabilizujący 2 wyposażony jest w ostre wpusty blokujące 8 usytuowane na zewnętrznej powierzchni ścianek bocznych 9 odpowiednio względem ostrych wypustów blokujących 6 ścianek bocznych 5 osadczego elementu nośnego 1.

W odmianie wynalazku uwidocznionej na Fig. 2 segment stabilizujący 2 ma w przekroju poprzecznym kształt zbliżony do zarysu litery „T”.

W drugiej odmianie wynalazku uwidocznionej na Fig. 3 segment stabilizujący 2 ma w przekroju poprzecznym kształt zbliżony do zarysu odwróconej litery „L”.

W trzeciej odmianie wynalazku, uwidocznionej na Fig. 4, segment stabilizujący (2) stanowi warstwa ozdobna (10) wytworzona z mikroelementów kruszywa kwarcowego oraz ochronna powłoka (11) warstwy samoprzylepnej.

Warstwa ozdobna 10 może mieć różnorodną postać ozdobną.

Do zamocowania tynkarskiej siatki 3 w warstwie bazowej elewacji zastosowane zostały zaprawy klejowe bezcementowe, a przegrodę tynkarską zamocowano bezpośrednio do wytworzonego filunku przy pomocy specjalistycznego kleju silikonowego.

Materiałem do produkcji przegrody tynkarskiej według wynalazku jest kopolimer o niskim współczynniku rozszerzalności liniowej o krystalicznej budowie, sztywności i odporności na zarysowania, odporności na zmienne temperatury i ścieranie, odporności na UV i odporności chemicznej. Cechy dodatkowe to łatwość przetwarzania, łatwość barwienia w masie.

Segment stabilizujący 2 montowany jest w przypadku zastosowania gotowych dekoracyjnych paneli elewacyjnych przyklejanych na warstwę bazową, wówczas przegroda tynkarska jest elementem łączącym poszczególne detale, co pozwala zachować jednolity bezszczelinowy wymóg aplikacji.

Claims (5)

1. Przegroda tynkarska okładziny elewacyjnej, w postaci listwy o zarysie ceowym w przekroju poprzecznym, posiadająca osadczy element nośny o zarysie litery „U”, zaczepowe wręby, segment stabilizujący oraz występy zatrzaskowe, znamienna tym, że osadczy element nośny (1) o zarysie litery „U” jest trwale zamocowany podstawą (1’) na tynkarskiej siatce (3) wytworzonej z włókna szklanego, a we wnęce (1”) osadczego elementu nośnego (1) osadzony jest segment stabilizujący (2) ukształtowany odpowiednio do dolnej i bocznych części osadczego elementu nośnego (1), przy czym segment stabilizujący (2) wyposażony jest w obszarze górnych obrzeży w boczne skrzydełka (7) oraz ma ostre wpusty blokujące (8) usytuowane na zewnętrznej powierzchni ścianek bocznych (9) odpowiednio względem ostrych wypustów blokujących (6) ścianek bocznych (5) osadczego elementu nośnego (1).

2. Przegroda, według zastrz. 1, znamienna tym, że segment stabilizujący (2) ma w przekroju poprzecznym kształt zbliżony do zarysu litery „T”.

3. Przegroda, według zastrz. 1, znamienna tym, że segment stabilizujący (2) ma w przekroju poprzecznym kształt zbliżony do zarysu litery „L”.

4. Przegroda, według zastrz. 1, znamienna tym, że osadczy element nośny (1) wytworzony jest korzystnie z kopolimeru styrenu.

5. Przegroda, według zastrz. 1, znamienna tym, że segment stabilizujący (2) stanowi warstwa ozdobna (10) wytworzona z mikroelementów kruszywa kwarcowego oraz ochronna powłoka (11) warstwy samoprzylepnej.