PL244928B1 - Pompa satelitowa - Google Patents

Abstract

Pompa satelitowa, której korpus podzielony jest na co najmniej dwie części stanowiące korpusy, charakteryzuje się tym, że w korpusie tylnym (3) umieszczony jest współosiowo z korpusem tylnym (3) kanał ssący (KS), co najmniej dwa kanały wewnętrzne (KW) poprowadzone przez całą długość korpusu tylnego (3) i kanał pierścieniowy (KP), który poprowadzony jest w korpusie tylnym (3) sąsiadująco z płytą kompensacyjną tylną (6) i współosiowo z wałem (7). Ponadto pompa zawiera komorę kompensacyjną (KK) o kształcie pierścienia, która sąsiaduje z płytą kompensacyjną tylną (6), zaś kanał ssący (KS) ma średnicę wewnętrzną nie większą niż średnica wewnętrzna korpusu centralnego (2) zarówno w przypadku kiedy korpus przedni (1) z korpusem centralnym (2) stanowią jedną część jak i w przypadku kiedy korpus przedni (1) i korpus centralny (2) stanowią osobne części. Kanały wewnętrzne (KW) łączą kanał ssący (KS) z kanałem pierścieniowym (KP) i kanał pierścieniowy (KP) połączony jest z otworami ssącymi (OS) poprowadzonymi w płycie kompensacyjnej tylnej (6).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest pompa satelitowa mająca zastosowanie zwłaszcza w napędach hydraulicznych maszyn i urządzeń.

Znany jest silnik hydrauliczny satelitowy według opisu patentowego PL nr 71 329 utworzony z planety, licznych zazębionych z nią satelitów oraz zazębionej z nią wielogarbnej krzywki zewnętrznej o wielu garbach skierowanych do wewnątrz zwanej obwodnicą.

Znana jest z polskiego opisu patentowego PL 391422 pompa satelitowa, której korpus jest wykonany w postaci otwartego naczynia cylindrycznego, wewnątrz którego osadzona jest centralnie obwodnica i wał obrotowy, na którym osadzona jest planeta. Z obwodnicą i planetą współpracują satelity. Utworzona pomiędzy planetą, obwodnicą i satelitami przestrzeń jest zamknięta płytami rozrządu, które z kolei są dociśnięte kolektorami ssącym i tłocznym. W korpusie pompy, na całym obwodzie, korzystnie w równych odstępach, są usytuowane promieniowo otwory ssące, korzystnie o przekroju okrągłym, przy czym otwory ssące są usytuowane współosiowo z otworami znajdującymi się w wewnętrznym kolektorze pompy, zaś na korpusie pompy, wokół otworów ssących, jest usytuowany obrotowo zbiorczy kolektor ssący o możliwe dużym polu przekroju poprzecznego kanału przepływu cieczy, umożliwiający dopływ cieczy z przewodu ssącego do otworów ssących w korpusie. Płyta rozrządu po stronie wysokiego ciśnienia stanowi jednocześnie płytę kompensacyjną.

Znana jest z polskiego opisu patentowego PL 215061 konstrukcja kompensacji luzów osiowych satelitów i planety w silniku hydraulicznym satelitowym, w którym jedna przestrzeń kompensacyjna połączona jest kanałem z wewnętrznym kanałem zasilającym mechanizm roboczy silnika, natomiast druga przestrzeń kompensacyjna połączona jest kanałem z wewnętrznym kanałem odpływowym z mechanizmu roboczego silnika.

Znana jest z polskiego opisu patentowego PL 185724 konstrukcja kompensacji luzów osiowych satelitów i planety w maszynie wyporowej typu obiegowo-krzywkowego, w której jedna przestrzeń kompensacyjna połączona jest kanałem z umieszczonym w nim zaworem zwrotnym z wewnętrznym kanałem zasilającym mechanizm roboczy silnika, natomiast druga przestrzeń kompensacyjna połączona jest kanałem z umieszczonym w nim zaworem zwrotnym wewnętrznym z kanałem odpływowym z mechanizmu roboczego silnika. Przy czym obydwie przestrzenie kompensacyjne są połączone ze sobą luzem obwodowym wzdłuż śrub osiowo integrujących ze sobą elementy maszyny.

Znana jest z polskiego opisu patentowego PL 219147 konstrukcja kompensacji luzów osiowych satelitów i planety, w której każda przestrzeń kompensacyjna jest połączona co najmniej jednym ka nałem ze szczeliną płaską utworzoną przez czoło planety i płytę kompensacyjną.

Znana jest z rozprawy doktorskiej Krzysztofa Elgerta pt. „Badania kompensacji luzów osiowych w hydraulicznych silnikach satelitowych” powstałej na Wydziale Mechanicznym Politechniki Gdańskiej konstrukcja kompensacji luzów osiowych satelitów i planety, w której przestrzeń kompensacyjna połączona jest pojedynczymi kanałami z gniazdem osadzenia uszczelniacza czołowego planety.

Zespół kompensacji luzów osiowych satelitów i planety w silniku hydraulicznym satelitowym, pompie ogranicza przecieki wewnętrzne w maszynie a tym samym poprawia sprawność maszyny. Zaprojektowanie poprawnie działającej kompensacji (zespołu kompensacji) nie jest jednakże proste. Stanowiło to cel wynalazku zwłaszcza w związku z niedogodnościami znanych konstrukcji.

Znane rozwiązania konstrukcyjne kompensacji luzów osiowych satelitów i planety są obarczone następującymi niedogodnościami. W znanej pompie satelitowej z PL 391422 występują dwa wewnętrzne kolektory: ssący i tłoczny oraz zbiorczy kolektor ssący usytuowany obrotowo na korpusie. Powoduje to, że gabaryty pompy są znaczne i jej ciężar jest duży. Ponadto, tylko płyta rozrządu z otworami tłocznymi (po stronie wysokiego ciśnienia) jest zrównoważona. Natomiast, płyta rozrządu z otworami dopływowymi jest niekorzystnie wyginana w kierunku kolektora ssącego siłami pochodzącymi od ciśnienia w komorach roboczych. Przy czym kierunek odkształcenia tej płyty jest niekorzystnie na zewnątrz mechanizmu roboczego.

W przypadku, kiedy obydwie przestrzenie kompensacyjne są połączone ze sobą luzem obwodowym wzdłuż śrub osiowo integrujących ze sobą elementy maszyn jak opisano w PL 185724 w obydwu komorach kompensacyjnych panuje takie ciśnienie jak w wewnętrznym kanale zasilającym silnik. Obydwie płyty kompensacyjne odkształcają się w jednakowym stopniu. W przypadku niewłaściwego działania zaworu zwrotnego następuje niepożądany przeciek cieczy z kanału wysokiego ciśnienia przez komory kompensacyjne do kanału niskiego ciśnienia. Powoduje to niewłaściwe działanie kompensacji, wzrost luzów osiowych i pojawienie się dodatkowego niepożądanego przecieku w szczelinach mechanizmu roboczego.

W przypadku, kiedy obydwie przestrzenie kompensacyjne połączone są pojedynczymi kanałami z gniazdem osadzenia uszczelniacza czołowego planety jak opisano w rozprawie doktorskiej Krzysztofa Elgerta pt. „Badania kompensacji luzów osiowych w hydraulicznych silnikach satelitowych”, w obydwu komorach kompensacyjnych panuje ciśnienie średnie z ciśnień panujących w komorach roboczych maszyny satelitowej pod warunkiem, że uszczelniacz czołowy działa poprawnie. W momencie pojawienia się przecieku przez uszczelniacz (lub obydwa uszczelniacze) może wystąpić spadek ciśnienia w komorze kompensacyjnej (lub w obydwu komorach w razie nieprawidłowej pracy obydwu uszczelniaczy), niejednakowa deformacja płyt kompensacyjnych, powiększenie luzu osiowego planety i satelitów i w efekcie wzrost niepożądanych przecieków z komór roboczych wysokiego ciśnienia do komór niskiego ciśnienia.

W przypadku, kiedy przestrzeń kompensacyjna jest połączona co najmniej jednym kanałem ze szczeliną płaską utworzoną przez czoło planety i płytę kompensacyjną jak w PL 219147 ciśnienie w komorze kompensacji jest zależne od położenia kanału względem szczeliny płaskiej utworzonej przez planety i płyty kompensacyjne. Ponadto wymagane jest duże pole kompensacji, co powoduje zwiększenie gabarytów maszyny wyporowej.

Celem wynalazku jest opracowanie konstrukcji pompy satelitowej pozbawionej powyższych niedogodności.

Cel ten został osiągnięty w taki sposób, że w pompie satelitowej według wynalazku w jej korpusie tylnym wewnątrz jest poprowadzony współosiowo z tym korpusem kanał ssący, korzystnie o przekroju kołowym i o średnicy co najmniej równej średnicy zewnętrznej łożyska osadzonego na końcu wału. Kanał ssący ma średnicę wewnętrzną nie większa niż średnica wewnętrzną korpusu centralnego zarówno w przypadku kiedy korpus centralny stanowi osobną część jak i w przypadku kiedy korpus przedni z korpusem centralnym stanowią jedną część-całość. W korpusie tylnym umieszczono co najmniej dwa kanały wewnętrzne, korzystnie o przekroju kołowym, rozmieszczone korzystnie równolegle do osi wału, korzystnie w równych odstępach wokół łożyska umieszczonego w korpusie tylnym i korzystnie między tym łożyskiem a krawędzią kanału ssącego. Przód pompy jest tam, gdzie widać czop wału a tył po przeciwnej stronie - co dotyczy wyjaśnienia użycia korpus tylny, który znajduje się po przeciwnej stronie niż czop wału. Pompa zawiera satelitowy mechanizmu roboczy stanowiący obwodnicę z garbami, planetę i satelity. Kanały wewnętrzne łączą kanał ssący z kanałem pierścieniowym. Kanał pierścieniowy poprowadzony jest w korpusie tylnym współosiowo z wałem oraz współosiowo z korpusem tylnym i sąsiaduje z płytą kompensacyjną tylną usytuowaną pomiędzy mechanizmem satelitowym a korpusem tylnym. Płyta kompensacyjna jest jednocześnie płytą rozrządu. W płycie kompensacyjnej tylnej na wysokości kanału pierścieniowego usytuowane są otwory ssące w ilości równej ilości garbów obwodnicy w mechanizmie satelitowym w równych odstępach między sobą i w jednakowej odległości od osi wału pompy. Otwory ssące łączą kanał pierścieniowy z komorami niskiego ciśnienia w mechanizmie satelitowym pompy. Komora niskiego ciśnienia jest to przestrzeń utworzona przez planetę, obwodnicę i dwie sąsiadujące satelity tak, że zwiększa swoją objętość w trakcie obrotu planety. Współosiowo z wałem w korpusie tylnym umieszczono komorę kompensacyjną w kształcie pierścienia, która sąsiaduje z płytą kompensacyjną tylną i tworzy na tej płycie pole kompensacji w kształcie pierścienia, przy czym średnica wewnętrzna tej komory kompensacyjnej i pola kompensacji w kształcie pierścienia jest większa od średnicy otworu pod wał w płycie kompensacyjnej tylnej a średnica zewnętrzna komory kompensacyjnej i pola kompensacji jest mniejsza od średnicy wewnętrznej kanału pierścieniowego. W w/w otworze znajduje się wał pompy. W płycie kompensacyjnej tylnej jest wykonany co najmniej jeden otwór kompensacji łączący komorę kompensacyjną z co najmniej jedną komorą roboczą wysokociśnieniową w mechanizmie satelitowym pompy. Komora wysokiego ciśnienia jest to przestrzeń utworzona przez planetę, obwodnicę i dwie sąsiadujące satelity tak, że zmniejsza swoją objętość w trakcie obrotu planetę.

Korzystnie, korpus tylny pompy połączony jest z korpusem centralnym pompy w sposób rozłączny np. za pośrednictwem co najmniej dwóch śrub rozmieszczonych w równych odstępach od siebie. Natomiast korpus centralny połączony jest z korpusem przednim również w sposób rozłączny np. za pośrednictwem co najmniej dwóch śrub rozmieszczonych w równych odstępach od siebie. Korpus przedni z korpusem centralnym mogą stanowić jedną całość w innym wariancie wykonania i wówczas definiuje się jak korpus centralny. Dla konstrukcji pompy korzystne jest, jeśli korpus centralny i korpus przedni stanowią dwa odrębne elementy połączone np. śrubami. W korpusie centralnym, poza mechanizmem satelitowym, umieszczona jest płyta kompensacyjna przednia i kolektor. Płyta kompensacyjna przednia znajduje się pomiędzy mechanizmem satelitowym a kolektorem. Kolektor sąsiaduje z korpusem przednim w przypadku gdy korpus przedni stanowi osobną część lub korpusem centralnym w przedniej części jeśli korpus centralny i przedni stanowi jedną część.

Zaletą rozwiązania według wynalazku jest uzyskana duża średnica wewnętrzna kanału ssącego tj. dzięki wykonaniu średnicy wewnętrznej nie większej niż średnica wewnętrzna korpusu centralnego. Do istotnych cech wynalazku należą co najmniej dwa kanały wewnętrzne i zbiorczy kanał pierścieniowy rozprowadzający ciecz do otworów ssących w płycie kompensacyjnej tylnej. Dzięki temu występuje mały spadek ciśnienia w kanałach wewnętrznych - od zewnętrznego przyłącza pompy do płytki kompensacyjnej tylnej, pełne napełnianie komór roboczych pompy (uniknięcie kawitacji) w całym zakresie prędkości obrotowej pompy oraz wysoka sprawność objętościowa pompy. Istotną cechą wynalazku jest komora kompensacyjna w kształcie pierścienia umieszczona w korpusie tylnym pompy sąsiadująco z płytą kompensacyjną tylną. Ciśnienie w komorze kompensacyjnej jest równe ciśnieniu występującemu w komorze roboczej wysokociśnieniowej mechanizmu satelitowego pompy i jest pozyskiwane poprzez otwory kompensacyjne w płycie rozrządu. Ciśnienie w komorze kompensacji działa na płytę kompensacyjną tylną. Dzięki temu na płytę kompensacyjną działa siła dociskająca ją w kierunku planety i satelitów powodując tym samym zmniejszenie luzów osiowych tych elementów. Zmniejszenie luzów powoduje korzystne zmniejszenie przecieków i tym samym korzystne zwiększenie sprawności objętościowej.

Przedmiot wynalazku jest pokazany w przykładzie wykonania na rysunkach, gdzie Fig. 1 przedstawia budowę pompy satelitowej, Fig. 2 przedstawia przekrój poprzeczny A-A pompy wg Fig. 1 przez mechanizm satelitowy ze wskazaniem obwodnicy O, planety P, satelitów S, Fig. 3 przedstawia szczegół A pompy wg Fig. 1, Fig. 4 przedstawia przekrój poprzeczny B-B pompy wg Fig. 1. Fig. 1, Fig. 2, Fig. 3 i Fig. 4 są wspólne dla wszystkich przykładów. Fig. 5 przedstawia widok na czoło korpusu tylnego w przekroju C-C pompy wg Fig. 1 z okrągłymi kanałami wewnętrznymi KW zaś Fig. 6 przedstawia widok na czoło korpusu tylnego w przekroju C-C pompy wg Fig. 1 z nieokrągłymi kanałami wewnętrznymi KW.

Oznaczenia:

- korpus przedni,

- korpus centralny,

- korpus tylny,

- kolektor,

- płyta kompensacyjna przednia,

- płyta kompensacyjna tylna,

- wał, , 9 - łożysko, , 11 - uszczelka,

- pokrywka,

- śruba pierwsza,

- śruba druga,

- kołek,

16, 17 - uszczelka,

O - obwodnica,

P - planeta,

S - satelita,

KK - komora kompensacyjna w kształcie pierścienia,

KNC - komora niskiego ciśnienia,

KWC - komora wysokiego ciśnienia,

KS - kanał ssący,

KW - kanał wewnętrzny,

KP - kanał pierścieniowy,

Dpk - średnica otworu pod wał w płycie kompensacyjnej tylnej,

Dwkp - średnica wewnętrzna kanału pierścieniowego KP,

D1 - wewnętrzna średnica komory kompensacji KK,

D2 - zewnętrzna średnica komory kompensacji kk,

OK - otwór kompensacji,

OS - otwór ssący w płycie kompensacyjnej tylnej,

OT - otwór tłoczny w płycie kompensacyjnej przedniej,

Powyżej opisany otwór to ten, którym jest doprowadzana ciecz do komory roboczej albo niskociśnieniowej albo wysokociśnieniowej - w zależności od otworu.

PK - pole kompensacji komory kompensacyjnej w kształcie pierścienia,

Przykład 1

Pompę satelitową do zastosowania w układach hydraulicznych opracowano w sposób opinany poniżej.

Jak pokazano na fig. 1 i fig. 2 pompa satelitowa zbudowana jest z korpusu przedniego 1, korpusu centralnego 2, korpusu tylnego 3, satelitowego mechanizmu roboczego stanowiącego obwodnicę O, planetę P i satelity S, kolektora 4, płyty kompensacyjnej przedniej 5, płyty kompensacyjnej tylnej 6, wału 7, łożysk 8 i 9, uszczelniaczy 10 i 11 oraz pokrywki 12 uszczelniającej łożysko. Korpus centralny 2 przykręcony jest do korpusu przedniego 1 śrubami 13. Korpus tylny 3 przykręcony jest do korpusu centralnego 2 śrubami 14. Wał podparty jest łożyskiem 8 umieszczonym w korpusie przednim 1 i łożyskiem 9 umieszczonym w korpusie tylnym 3. W środkowej części wału 7 osadzona jest planeta P. W korpusie centralnym osadzona jest obwodnica O za pośrednictwem co najmniej jednego kołka 15. Pomiędzy obwodnicą O i planetą P znajdują się satelity S. Liczba satelitów Sjest równa sumie ilości garbów na obwodnicy S i na planecie P. W przykładzie wykonania przedstawionym na fig. 2 liczba satelitów wynosi 10. Sąsiadująco z mechanizmem roboczym, od strony korpusu przedniego 1 umieszczona jest płyta kompensacyjna przednia 5. Między mechanizmem roboczym a korpusem tylnym 3 umieszczona jest płyta kompensacyjna tylna 6. W korpusie centralnym 2, między korpusem przednim 1 a płytą kompensacyjną przednią 5 umieszczony jest kolektor 4. W kolektorze tym umieszczony jest uszczelniacz 10. Uszczelniacz 11 usytuowany jest w korpusie tylnym 3 między łożyskiem 9 a płytą kompensacyjną tylną 6. W korpusie tylnym 3 usytuowany jest kanał ssący KS o przekroju kołowym. Oś kanału KS pokrywa się z osią wału 7. Łożysko 9 odseparowane jest od kanału ssącego KS pokrywką 12. W korpusie ssącym KS, dookoła łożyska 9 i w równych odstępach, znajduje się szesnaście okrągłych kanałów wewnętrznych KW o osiach równoległych do osi wału 7. Średnica Dkw kanału wewnętrznego KW jest mniejsza od połowy różnicy średnic kanału ssącego KS i zewnętrznej średnicy łożyska 9 i w tym przykładzie wynosi 5 mm. W przedniej części korpusu tylnego 3, sąsiadującej z płytą kompensacyjną tylną 6, wykonany jest kanał pierścieniowy KP. Kanały wewnętrzne KW łączą kanał ssący KS z kanałem pierścieniowym KP. Niskociśnieniowe komory robocze KNC pompy połączone są z kanałem pierścieniowym KP otworami OS znajdującymi się w płycie kompensacyjnej tylnej 3. Liczba otworów OS jest równa liczbie garbów na obwodnicy S. W przykładzie wykonania przedstawionym na rysunkach tj. fig. 1 i fig. 4 liczba otworów OS jest równa 6. W korpusie tylnym 3 usytuowana jest współosiowo z tym korpusem komora kompensacyjna KK o kształcie pierścienia (fig. 1 i fig. 3). Komora kompensacyjna KK przylega do płyty kompensacyjnej tylnej 3 i jest uszczelniona dwiema uszczelkami 16 i 17. Średnica wewnętrzna D1 tej komory jest większa od średnicy Dpk otworu pod wał 7 w płycie kom pensacyjnej tylnej 6 i wynosi D1 =30 mm. Natomiast średnica zewnętrzna D2 tej komory jest mniejsza od średnicy wewnętrznej Dwkp kanału pierścieniowego KP i wynosi D2=33 mm. Komora kompensacyjna KK jest połączona z wysokociśnieniowymi komorami roboczymi KWC otworami kompensacyjnymi OK (fig. 3 i fig. 4). Liczba otworów OK jest równa liczbie garbów na obwodnicy S. W przykładzie wykonania przedstawionym na rysunkach liczba otworów kompensacyjnych OK wynosi 6.

W trakcie pracy pompy, wzrost objętości niskociśnieniowej komory roboczej KNC powoduje, że ciśnienie w tej komorze jest mniejsze od ciśnienia panującego w przyłączu pompy A. W związku z tym wymuszony jest przepływ cieczy z przyłącza ssącego PS kanałami wewnętrznymi KW poprzez kanał pierścieniowy KP i otwory ssące OS w liczbie sześć do komór roboczych KNC. Natomiast z komór roboczych wysokociśnieniowych KWC ciecz odpływa przez otwory tłoczne OT poprzez kolektor 4 do przyłącza tłocznego PT umieszczonego w korpusie centralnym 2.

Dzięki temu rozwiązaniu uzyskano pompę o małych przeciekach wewnętrznych i dużej sprawności objętościowej mającej zastosowanie głównie w wysokociśnieniowych układach hydrostatycznych.

P rzy kła d 2

Pompę satelitową opracowano według podobnego powyższego sposobu z takim wyjątkiem, że zamiast kanałów wewnętrznych KW o przekroju okrągłym zastosowano mniejszą liczbę kanałów o większym polu przekroju w kształcie nerki.

Jak pokazano na fig. 6 w korpusie ssącym KS, dookoła łożyska 9 i w równych odstępach, znajduje się osiem kanałów wewnętrznych KW o kształcie nerki i o długości L każdy rozmieszczonych w jednakowej odległości od osi wału 7, czyli w tym przykładzie 35 mm. Kształt kanałów KW zdefiniowany jest przez średnicę zewnętrzną Dzkp i wewnętrzną Dwkp kanału pierścieniowego KP. Długość L każdego kanału wynosi 1,25*(Dzkp-Dwkp) czyli w tym przykładzie Dzkp=45 mm, Dwkp=35 mm a L=12,5 mm.

Claims (6)

1. Pompa satelitowa, której korpus podzielony jest na co najmniej dwie części stanowiące korpusy, w tym korpus tylny (3), przy czym korzystnie korpus centralny (2) jest scalony z korpusem przednim (1) jako jedna część, zawierający satelitowy mechanizm roboczy stanowiący obwodnicę (O) z garbami, planetę (P) z garbami i satelity (S), a ponadto zawiera kolektor (4), płytę kompensacyjną przednią (5), płytę kompensacyjną tylną (6), wał (7), co najmniej dwa łożyska (8, 9), co najmniej dwa uszczelniacze (10, 11) oraz pokrywę (12), znamienna tym, że w korpusie tylnym (3) umieszczony jest współosiowo z korpusem tylnym (3) kanał ssący (KS), co najmniej dwa kanały wewnętrzne (KW) poprowadzone przez całą długość korpusu tylnego (3) i kanał pierścieniowy (KP), który poprowadzony jest w korpusie tylnym (3) sąsiadująco z płytą kompensacyjną tylną (6) i współosiowo z wałem (7), a ponadto zawiera komorę kompensacyjną (KK) o kształcie pierścienia, która sąsiaduje z płytą kompensacyjną tylną (6), zaś kanał ssący (KS) ma średnicę wewnętrzną nie większą niż średnica wewnętrzna korpusu centralnego (2) zarówno w przypadku kiedy korpus przedni (1) z korpusem centralnym (2) stanowią jedną część jak i w przypadku kiedy korpus przedni (1) i korpus centralny (2) stanowią osobne części a ponadto kanały wewnętrzne (KW) łączą kanał ssący (KS) z kanałem pierścieniowym (KP) i kanał pierścieniowy (KP) połączony jest z otworami ssącymi (OS) poprowadzonymi w płycie kompensacyjnej tylnej (6).

2. Pompa według zastrz. 1, znamienna tym, że kanał ssący (KS) ma przekrój kołowy.

3. Pompa według zastrz. 1, znamienna tym, że kanał ssący (KS) ma średnicę co najmniej równą średnicy zewnętrznej łożyska (9) umieszczonego w korpusie tylnym (3).

4. Pompa według zastrz. 1, znamienna tym, że kanał wewnętrzny (KW) ma przekrój kołowy.

5. Pompa wg zastrz. 1, znamienna tym, że średnica wewnętrzna (D1) komory kompensacyjnej (KK) jest większa od średnicy (Dpk) otworu pod wał wykonany w płycie kompensacyjnej tylnej (6), a średnica zewnętrzna (D2) komory kompensacyjnej (KK) jest mniejsza od średnicy wewnętrznej (Dwkp) kanału pierścieniowego (KP).

6. Pompa według zastrz. 1 lub 2, znamienna tym, że w płycie kompensacyjnej tylnej (6) wykonany jest co najmniej jeden otwór kompensacji (OK) łączący komorę kompensacyjną (KK) z dowolną komorą roboczą wysokociśnieniową (KWC) w mechanizmie satelitowym pompy.