PL244337B1 - Zespolony dźwigar dachowy - Google Patents

Abstract

Zespolony dźwigar dachowy, zawierający pas dolny, pas górny połączone ze sobą krzyżulcami, charakteryzuje się tym, że ma stalowy pas dolny (1) oraz stalowo - betonowy zespolony pas górny (2) połączone ze sobą krzyżulcami drewnianymi (3). Pas dolny (1) połączony jest z węzłami podporowymi (4) pasa górnego (2) za pomocą stalowych ściągów (5). Pas górny (2) w postaci zespolonej płyty stalowo - betonowej składa się ze stalowych belek krawędziowych (6), stalowych poprzecznic (7), na których opiera się blacha profilowana, zamocowana do poprzecznic (7) za pomocą łączników, zaś na blasze profilowanej znajduje się warstwa betonu monolitycznego. Łączniki wystają ponad powierzchnię blachy profilowanej. Stalowe poprzecznice (7) zakończone są płytami czołowymi.

Description

Przedmiotem wynalazku jest zespolony dźwigar dachowy, który może być stosowany dla przekryć hal o dużej rozpiętości nawet powyżej 30 m. Dźwigar może być także wykorzystany jako obiekt mostowy, np. kładka dla pieszych.

Znane są z literatury i stosowane w praktyce dźwigary w postaci łukowych blach fałdowych spełniającymi zarówno funkcję osłonową, jak i konstrukcji nośnej dachu. W takich metalowych sklepieniach walcowych wykorzystuje się nośność blach fałdowych na ściskanie i zginanie. Dźwigary te są profilowane dwukierunkowo z blach. Wzdłuż osi podłużnej dachu ich przekrój poprzeczny jest ukształtowany w taki sposób, aby zwielokrotnić moment bezwładności w stosunku do blachy płaskiej (przekrój falisty, fałdowy). Wzdłuż osi poprzecznej są najczęściej formowane w kształcie łuków walcowych, kołowych. Opierają się one na podłużnych ścianach bądź na belkach stalowych lub żelbetowych. Jeśli nośność konstrukcji, na której opiera się łukowe sklepienie, jest niewystarczająca do przeniesienia sił rozporu przekazywanych przez dźwigar, stosuje się ściągi. Łukowe dźwigary profilowane dwukierunkowo projektuje się jako konstrukcje nośne dachów o rozpiętości od 15 do 35 m.

Znane są z literatury i stosowane w praktyce dźwigary tarczownicowe w postaci zespolonych przepon fałdowych połączonych w całości. Stanowią one zwykle połać dachu składającą się z prętowych elementów kalenicowych i okapowych, do których są łączone arkusze blach fałdowych. W takich ustrojach blacha fałdowa (oprócz zginających obciążeń prostopadłych do jej płaszczyzny) przenosi siły od ścinania w jej płaszczyźnie, a elementy prętowe są obciążone osiowo od momentów zginających.

Z opisu patentowego P. 386219 znane są stalowo-betonowe dźwigary zespolone oraz sposób ich wykonania. Sposób wykonywania stalowo-betonowych dźwigarów zespolonych w kształcie belki z dźwigara stalowego i zbrojonej belki betonowej polega na utworzeniu łączników stalowych na mającym kształt środnika odcinku dźwigara stalowego przez rozcięcie z wykonaniem podcięć odcinkami, montaż stali zbrojeniowej dla belki betonowej z dowiązaniem dźwigara stalowego, zabetonowanie zbrojonej belki betonowej do dźwigara stalowego. Przy czym rozcięcie tworzy na dźwigarze stalowym łączniki stalowe, których odwrócone od dźwigara i przeciwległe do podstawy łączników na dźwigarze wierzchy łączników przechodzą przynajmniej jednostronnie bez zaokrągleń w powierzchnie czołowe łączników.

Z opisu patentowego P. 325079 znany jest dźwigar kratowy do stropów i stropodachów. Lekki dźwigar kratowy do stropów i stropodachów posiada dwa równoległe pasy o jednakowej szerokości, z których górny pas wykonany jest z krawędziaka drewnianego, a dolny pas z typowego stalowego kształtownika zamkniętego. W płaszczyźnie dźwigara pasy połączone są stalowymi krzyżulcami o stałym nachyleniu. Krzyżulec wykonany jest z blachy z usytuowanymi na końcach nacięciami i otworami, która po zgięciu wzdłuż odpowiednich krawędzi tworzy przekrój ceowy o półkach usztywnionych podłużnymi żeberkami. Pasy oraz krzyżulec łączone są ze sobą wkrętami do drewna i stali.

Znane są również z literatury i stosowane w praktyce przestrzenne kratownicowe układy nośne w postaci prętowych rusztów tarczownic lub struktur przestrzennych. Poszycie dachowe stanowi blacha fałdowa pracująca wyłącznie na zginanie. Umożliwiają one uzyskanie dużych powierzchni bez słupowych, przy małej wysokości konstrukcyjnej i pełnej prefabrykacji elementów składowych.

Zespolony dźwigar dachowy, według wynalazku, zawierający pas dolny, pas górny połączone ze sobą krzyżulcami, charakteryzuje się tym, że ma stalowy pas dolny oraz stalowo-betonowy zespolony pas górny połączone ze sobą krzyżulcami drewnianymi. Pas dolny połączony jest z węzłami podporowymi pasa górnego za pomocą stalowych ściągów. Pas górny w postaci zespolonej płyty stalowo-betonowej składa się ze stalowych belek krawędziowych, stalowych poprzecznic, na których opiera się blacha profilowana, zamocowana do poprzecznic za pomocą łączników, zaś na blasze profilowanej znajduje się warstwa betonu monolitycznego. Łączniki (wystają ponad powierzchnię blachy profilowanej. Stalowe poprzecznice zakończone są płytami czołowymi.

Dźwigar według wynalazku przedstawiony jest w przykładzie wykonania i na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok dźwigara z boku, fig. 2 przedstawia widok z góry, fig. 3 przedstawia dźwigar w postaci aksonometrycznej.

Zespolony dźwigar dachowy według wynalazku ma rozciągany stalowy pas dolny 1, ściskany stalowo-betonowy zespolony pas górny 2, połączone ze sobą krzyżulcami drewnianymi 3. Pas dolny 1 połączony jest z węzłami podporowymi 4 za pomocą stalowych ściągów 5. Pas górny 2 składa się ze stalowych belek krawędziowych 6 oraz stalowych poprzecznie 7, na których opiera się blacha profilowana 8, zamocowana do poprzecznic 7 za pomocą łączników 9. Na blasze profilowanej 8 znajduje się warstwa betonu monolitycznego 10. Łączniki 9 wystające ponad blachę profilowaną 8 pełnią jednocześnie funkcję łączników zapewniających zespolenie między poprzecznicami 7 a warstwą betonu monolitycznego 10. Blacha profilowana 8 i warstwa betonu 10 połączone są między sobą za pomocą zespolenia mechanicznego w postaci przetłoczeń blachy oraz/lub ciernego wynikającego z geometrii blachy stanowiąc tym samym płytę zespoloną. Poprzecznice 7 zarówno podporowe jak i pośrednie zakończone są płytami czołowymi 11 umożliwiającymi połączenie z sąsiadującymi dźwigarami dachowymi.

Pole przekroju stalowego pasa dolnego 1, stalowych ściągów 5, drewnianych krzyżulców 3, stalowych poprzecznie 7 oraz zespolonej płyty stalowo-betonowej składającej się z blachy profilowanej 8 i betonu 10 określa się na podstawie obliczeń statyczno-wytrzymałościowych tak, aby uzyskać wymaganą nośność oraz sztywność dźwigara.

Claims (3)

1. Zespolony dźwigar dachowy zawierający pas dolny, pas górny połączone ze sobą krzyżulcami, znamienny tym, że ma stalowy pas dolny (1) oraz stalowo-betonowy zespolony pas górny (2) połączone ze sobą krzyżulcami drewnianymi (3), przy czym pas dolny (1) połączony jest z węzłami podporowymi (4) pasa górnego (2) za pomocą stalowych ściągów (5), zaś pas górny (2) w postaci zespolonej płyty stalowo-betonowej składa się ze stalowych belek krawędziowych (6), stalowych poprzecznic (7), na których opiera się blacha profilowana (8), zamocowana do poprzecznie (7) za pomocą łączników (9), zaś na blasze profilowanej (8) znajduje się warstwa betonu monolitycznego (10).

2. Zespolony dźwigar dachowy według zastrz. 1, znamienny tym, że łączniki (9) wystają ponad powierzchnię blachy profilowanej (8).

3. Zespolony dźwigar dachowy według zastrz. 1, znamienny tym, że stalowe poprzecznice (7) zakończone są płytami czołowymi (11).