Wynalazek niniejszy dotyczy wiazarki, przeznaczonej do wiazania nitek osnowy i umozliwiajacej zwiazywanie nitek osnowy w samem krosnie bez potrzeby przenosze¬ nia calych walów osnowy z wiazarki na krosna.Wiazarka wedlug wynalazku dziala zu¬ pelnie samoczynnie w sposób prosty i nie¬ zawodny, jak to wynika zreszta z dalsze¬ go ciagu opisu i rysunku.Na rysunku fig. 1 i 2 przedstawiaja w widoku zboku i w widoku zgóry urzadze¬ nie pomocnicze, wspóldzialajace z wiazar¬ ka wedlug wynalazku, lecz samo nie sta¬ nowiace przedmiotu wynalazku, a podane jedynie dla wyjasnienia sposobu przygo¬ towywania nitek osnowy w celu otrzyma¬ nia równomiernego rozmieszczenia tych ni¬ tek, jak równiez utrzymania ich porzadku, osiagnietego po ich równoleglem rozmie¬ szczeniu, aby móc potem wykonywac dal¬ sze czynnosci; fig. 3 przedstawia w wido¬ ku zboku szczegól sprezystego wodzika, przez który przepuszcza sie nitki osnowy kazdego pasma; fig. 4 — widok zboku kon¬ ca tego wodzika; fig. 5 — widok zgóry u- rzadzenia do wiazania konców nitek osno¬ wy; fig. 6 — trzy czesci skladowe poprzed¬ niego urzadzenia, uwidocznione w zwiek¬ szonej podzialce w celu wyjasnienia spo¬ sobu wiazania wezlów; fig. 7 — widok zprzodu i przekrój urzadzenia, przedsta¬ wionego na fig, 5; fig. 8 — polozenie na¬ rzadu urzadzenia wedlug fig. 7 po zwia-zaniu wezla* Fig. 1 — 8 sa $chematycznc, natomiast fig. 9 — 19 przedstawiaja prak¬ tyczne przyklady wykonania wiazarki. Fig. 9 przedstawia widok wiazarki zboku, fig. 103— widok zgóry i czesciowy przekrój, fig. 11 — przekrój podluzny, a fig. 12 — 19 przedstawiaja szczególy tej wiazarki.Wedlug fig. 1 i 2 nitki osnowy 1 odwi- jaja sie z cewek 2, umieszczonych na sto¬ jaku 3, i przesuwaja sie przez otwory 4, okreslajace odstepy pomiedzy nitkami, oraz przez wodziki 5, których dzialanie be¬ dzie objasnione nizej.Nitki osnowy przesuwaja sie nastepnie pod pretem 6 pomiedzy zebami grzebienia 7 i wreszcie sa nawijane na wal nawojo¬ wy 8.Pomost 9, po którym przesuwaja sie nitki osnowy, moze wykonywac ruch ob¬ rotowy, poniewaz jest osadzony na podsta¬ wie 10 za posrednictwem czopa ii tak, iz moze przyjmowac rózne polozenia, pokre¬ cajac sie zarówno w prawo, jak i w lewo, przyczem w zaleznosci od nachylenia po¬ mostu 9 w stosunku do walu nawojowego 8 nitki osnowy nawijaja sie na ten wal, two¬ rzac pasmo, w którem nitki te zostaja mniej lub bardziej zblizone do siebie, po¬ zostajac jednak zawsze w równomiernych wzgledem siebie odleglosciach* Wodzik 5 (fig. 3 i 4) posiada postac wstegi ze stali lub innego materjalu spre¬ zystego i jest zaopatrzony w otwory so- czewkowate 13, w kierunku zas podluznym posiada strune 14, pod która przepuszczo¬ ne sa nitki osnowy, aby nie mogly krzyzo¬ wac sie ze soba, lecz podazaly tylko w kie¬ runku swej dlugosci.Wodzik 5, jak juz zaznaczono, jest wy¬ konany ze sprezystej blaszki tak, iz po u- mieszczeniu go pomiedzy sciankami 15 i 16 pozostaje wygiety, jak widac na fig. 4, dzieki czemu nitki nie zostaja zacisniete podczas swego ruchu, gdy zas wodzik zo¬ staje wyjety z pomiedzy scianek 15 i 16, to przyjmuje postac plaska dzieki swej spre¬ zystosci, dociskajac nitki w celu utrzyma¬ nia ich w tern polozeniu, jakie one poprzed¬ nio zajmowaly.Grzebien 7 albo jego zeby sa umocowa¬ ne na pryzmacie o przekroju kwadratowym 18, który mozna obracac zapomoca racz¬ ki 17.Gdy cala dlugosc nitki osnowy, stano¬ wiaca jedno pasmo, zostala nawinieta na wal 8, to wyjmuje sie pret 6, a zapomoca raczki 17 obraca sie o cwierc obrotu pry¬ zmat 18, aby zeby grzebienia 7 wyszly z pomiedzy nitek osnowy i zajely polozenie -poziome. Gladka powierzchnia pryzmatu 18 zajmuje wówczas górne polozenie pod nit¬ kami osnowy, przyczem na te powierzch¬ nie górna pryzmatu przenosi sie wówczas wodzik 5 i zamocowuje sie go chwilowo.Nastepnie zapomoca raczki 17 ustawia sie pryzmat 18 w polozenie pierwotne, to jest taJt, aby zeby byly zwrócone wgóre po przesunieciu wodzika 5 do walu 8, i usta¬ wia sie pret 6 na miejsce. Potem przecina $ie wszystkie nitki osnowy pomiedzy wo¬ dzikiem 5 i zebami grzebienia 7 i robi sie wezel z tym zespolem. W ten sposób przy¬ gotowuje sie pasmo lub sekcje nitek osno¬ wy.Wiazanie nowych nitek osnowy z kon¬ cami nitek, znajdujacych sie w krosnie, uskutecznia sie sekcjami z pasmami, przy- gotowanemi w sposób opisany.W tym celu stosuje sie urzadzenie, przedstawione na fig. 5, 6, 7 i 8, stanowia¬ ce przedmiot wynalazku niniejszego.Urzadzenie to sklada sie z równoleglych luków 19, polaczonych koncami z szyna 20 w ten sposób, ze pozostaja prawidlowo przedzielone od siebie tak, iz nitka, stano¬ wiaca pasmo osnowy, moze przejsc swo¬ bodnie pomiedzy kazdemi dwoma lu¬ kami.Luki te obejmuja oslony 21, z których kazda posiada dwa haczyki 22 i 23, pola¬ czone odpowiednio z walkami 24 i 25 w taki sposób, ze haczyki te moga byc opu* - Z -szczane i podnoszone przez obracanie wal¬ ków 24, 25 zapomoca raczek 26 i 27.Wszystkie oslony 21 sa polaczone z osia 28, która dzieki gwintowi 29 moze byc przesuwana zapomoca galki 30 od strony lewej ku prawej i odwrotnie.Nitki skrajne, stanowiace zakonczenie osnowy krosna, sa umieszczone pomiedzy lukami 19, a konce kazdego pasma osno¬ wy umieszcza sie pomiedzy temi lukami, przyczem przez przesuniecie oslon w jed¬ nym kierunku i w drugim oraz zmiane po¬ lozenia haczyków 22 i 23, jak uwidocznio¬ no na fig. 7 i 8, uskutecznia sie wiazanie dwóch szeregów konców nitek ze soba w taki sposób, ze nowe nitki zostaja pola¬ czone z temi nitkami walu osnowy, które pracowaly juz w krosnie. Aby uskutecznic te czynnosci, luki powinny byc ruchome jako calosc razem z szyna 20, aby mogly byc podnoszone i opuszczane w sposób do¬ godny.Postepujac w ten sposób kolejno ze wszystkiemi pasmami, otrzymuje sie w sa¬ mem krosnie calkowite powiazanie wszyst¬ kich nitek osnowy.Na lukach 19 umieszczone sa wystepy 31 i 32, które sluza jako oparcie przy prze¬ suwaniu nitek, umieszczonych pomiedzy lukami, gdy chodzi o wykonanie wezla.Na fig. 9 —19 przedstawiono przyklad praktycznego wykonania wynalazku. W obsadzie 33 osadzone sa wodziki 5, zawie¬ rajace nitki osnowy, podlegajace zwiaza¬ niu, przepuszczone uprzednio pomiedzy ze¬ bami 34 grzebienia 35, pod walcem 36, któ¬ ry dociska je do gietkiego narzadu 37, wy¬ konanego np. ze skóry, tkaniny, aksamitu i t. d., aby dociskal je równomiernie, przy¬ czem nitki przechodza ostatecznie pod walkiem naprezajacym 38. W razie wychy¬ lenia reka ramienia 39 obsada 33, posuwa¬ jac sie po luku m, przenosi nitki na druga strone urzadzenia, przyczem kazda nitka uklada sie w przedziale 40 pomiedzy luka¬ mi 19. Nastepnie odwiazuje sie wodziki 5 od obsady 33 i pozostawia sie je zwisaja- cemi wraz z nitkami w ten sposób, ze nitki opieraja sie na podnosnikach 42, a wymie¬ nione wodziki zwisaja na dlugosc nitki, u- mozliwiajaca dokonanie dalszych czynno¬ sci.Gdy nitki 43 zostaly umieszczone, jak przedstawiono na fig. 9, nalezy obrócic kólko 44, zaopatrzone w raczke 45 (fig. 10), przyczem wal 41 jest sztywno pola¬ czony ze slimakiem 49, który obraca kolo 50, zamocowane na wale 62.Mimosród pierscieniowy 46 przesuwa wózek 48 na odleglosc, równa odstepowi luków 19, przy pomocy kciuka napedowe¬ go 47, umocowanego na wózku, przyczem wózek ten jest podstawa wszystkich ha¬ czyków 22 i 23 oraz ich oslon 21. Zespól luków 19 pozostaje nieruchomy, wobec te¬ go nitki, przechodzace pomiedzy niemi, zostaja przesuniete wewnetrznie, jak juz powiedziano, na dlugosc równa odleglosci pomiedzy lukami.Nastepnie zaczyna dzialac kciuk 52 (fig. 11), który zapomoca dzwigni 55 uru¬ chomia zebatke 54, obracajaca kólko zebate 55, na którem umocowana jest podpórka 56i osadzona drugim koncem w luznym narzadzie 61 tak, jak kólko 55 na osi 25.Podpórka 56 posuwa sie po luku n, wyno¬ szacym okolo 180°. Przy koncu tego ru¬ chu pret 57, na którym osadzony jest prze¬ gubowo wycinek obsady 58, zajmuje po¬ lozenie 57', a nitki opieraja sie zewnetrz¬ nie zarówno na precie 57, jak i na wycin¬ ku 58 w nowem polozeniu 58', aby ta czesc nitek 43 nie weszla takze do lu¬ ków 19.Haczyki 22 przytrzymuja czesc wpro¬ wadzonych nitek, wykonywajac zwyczajny ruch zwrotny naokolo oslon 21. Otrzymuje sie wówczas taki sam przesuw wózka 48, lecz tym razem w kierunku przeciwnym, równiez dzieki mimosrodowi pierscieniowe¬ mu 46, a podpórka 56 zajmuje znowu po¬ lozenie pierwotne, powodujac znaczne — 3 —skrócenie nitki 43 z zapasu, który zawie¬ ra walek naprezajacy 38, zajmujacy teraz polozenie bardziej podniesione. W ten spo¬ sób nitki 43 tworza obwiednie przestrzeni, w której porusza sie wózek, uskutecznia¬ jacy wiazanie nitek.Nastepnie dziala kciuk 59 (fig. 11), który zapomoca zebatki 63 obraca kólko zebate 60, posiadajace podpórke 42, opar¬ ta drugim koncem walu 24 na narzadzie 64, który tak samo, jak kolo 60, jest luzno osadzony na tym wale. Podpórka posuwa sie po torze o az do polozenia 42'. W ten sposób znów otrzymuje sie takie samo przesuniecie wózka 48 w kierunku odwrot¬ nym do poprzedniego, poczem podnosnik 42 cofa sie w polozenie pierwotne, a nitki zo¬ staja zatrzymane zapomoca tylnych czesci haczyków 23.Wówczas zaczyna dzialac kciuk 67, u- ruchomiajacy dzwignie 68, która przytrzy¬ muje górnym koncem zapadke 69 obsady 70, przesuwanej po prowadnicy 71 i odcia¬ ganej dzialaniem ciezaru, zawieszonego na drugim koncu linki 72, obiegajacej krazek 73. Obsada 70 posiada czop, nieuwidocz- niony na rysunku, wpuszczony do tulei 66, która moze przesuwac sie w obsadzie 70, przyczem jeden koniec tulei posiada tarcze okragla 74, a drugi koniec kolo zebate 75, zazebiajace sie zebatka 76, umieszczona na szynie 77. Gdy kolo 75 dojdzie do konca 78 prowadnicy 79, tuleja 66 obsady 70 co¬ fa sie pod dzialaniem sprezyny 80, a okra¬ gla tarcza 74 styka sie z plytka 81 w celu przeciecia nitek, opartych na jej ostrzu.Nastepnie wodzik 5 wraz z koncami nitek, podlegajacych zwiazaniu, wyjmuje sie z urzadzenia.Kciuk 82 zapomoca odpowiedniej dzwi¬ gni 83 uruchomia zebatke 84, która obraca kólko zebate 85, zamocowane na wale 25, który zkolei jest sztywno polaczony z ob¬ sadami 86 preta 87, zmuszajacego haczyki 23 do ukrycia sie pomiedzy scianki oslon 21, przytrzymujac przez zacisniecie konce 88 (fig. 6). Jednoczesnie dziala kciuk 65, który uruchamia zebatke 51, obracajaca kólko zebate 89, osadzone na wale 24i któ¬ ry zkolei porusza obsady 90 preta 91, zmu¬ szajacego równiez haczyki 22 do ukrycia sie tak samo pomiedzy sciankami oslon 21.Wezly sa juz wykonane. Kciuk 52 dziala znowu, zmuszajac podnosnik 56 do opisania luku nieco wiekszego od 90°, a konce 88 nitek (fig. 6), podazajac za tym ruchem podpórki, zaciskaja wezly, przyczem nitki 43 znajduja sie teraz w takich polozeniach, ze moga byc wyciagniete z urzadzenia przez zwykle pociagniecie reka, jezeli wprowadzi sie pomiedzy dwie warstwy ni¬ tek osnowy pret walcowaty lub pryzma¬ tyczny.Nastepnie zaklada sie na miejsce pret, który podtrzymuje wezly, w kierunku jego dlugosci i przytrzymuje sie go recznie zprzodu plaskiej plyty 81, starajac sie, aby wolne konce zwiazanych nitek przechodzi¬ ly ponad ostrzem tej plytki, druga zas wol¬ na reka nalezy obrócic obsade 70 w polo¬ zenie pierwotne wbrew dzialaniu ciezarka, który przesunal obsade. Plytka okragla tej obsady podczas tego ruchu obcina w odpo¬ wiedniej odleglosci zbyt dlugie konce zwia¬ zanych nitek, a jednoczesnie zapadka 69 zapada za koniec zakrzywiony dzwigni 68, ustalajac jej polozenie do nastepnego dzia¬ lania.Wreszcie obydwa kciuki 65 i 82 dzia¬ laja wspólnie, a obydwa haczyki 22 i 23 ukazuja sie znowu i sa gotowe do ponow¬ nego dzialania.Slupy 95 (fig. 12) stanowia oparcie ze¬ spolu luków 19 w polozeniu spoczynko- wem.Fig. 15 przedstawia oslone 21 podczas jej wyrobu. Linja kreskowana wskazuje miejsce zgiecia.Fig. 16 przedstawia rozdzielacze 96 (fig. 10) o grubosci, zapewniajacej równo¬ mierny odstep pomiedzy oslonami 21.Fig. 17 przedstawia narzad pomocniczy — 4 —99, umieszczony pomiedzy sciankami oslon 21 w celu wyrównania w srodkowej czesci tych scianek grubosci haczyków 22 i 23, przyczem narzad ten umieszcza sie na osi 28 w rowkach 97 szyny wyrównawczej 88.Fig. 18 przedstawia haczyk 23, a fig. 19 — haczyk 22. PL