PL242574B1

PL242574B1 - Sposób wyznaczania poprawki zwojowej strony wtórnej indukcyjnego przekładnika prądowego oraz różnicy liczby zwojów między uzwojeniami wtórnymi

Info

Publication number: PL242574B1
Application number: PL437730A
Authority: PL
Inventors: Ernest Stano; Michał KACZMAREK; Michał Kaczmarek
Original assignee: Politechnika Lodzka
Priority date: 2021-04-29
Filing date: 2021-04-29
Publication date: 2023-03-13
Also published as: PL437730A1

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia przedstawionym na rysunku jest sposób wyznaczania poprawki zwojowej strony wtórnej indukcyjnego przekładnika prądowego oraz różnicy liczby zwojów między uzwojeniami wtórnymi charakteryzuje się tym, że urządzenie pomiarowe przy otwartym uzwojeniu wtórnym wyznacza wartość maksymalną prądu pierwotnego badanego indukcyjnego przekładnika prądowego, następnie dokonuje się obliczenia maksymalnej wartości natężenia pola magnetycznego w stanie jałowym, równocześnie urządzenie pomiarowe mierzy wartość chwilową napięcia magnesującego na otwartym uzwojeniu wtórnym, następnie dokonuje się obliczenia maksymalnej wartości indukcji magnetycznej wtedy badany indukcyjny przekładnik prądowy zostaje podłączony do układu pomiarowego, w którym wyznacza się wartość skuteczną prądu, przy której wartość maksymalna indukcji magnetycznej w rdzeniu osiąga wartość równą wcześniej wyznaczonej wartości maksymalnej indukcji magnetycznej w rdzeniu w stanie jałowym, jednocześnie dokonuje się pomiaru wartości maksymalnej prądu wzbudzenia rdzenia.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wyznaczania poprawki zwojowej uzwojenia wtórnego przelotowego indukcyjnego przekładnika prądowego, czyli różnicy zwojów strony wtórnej w stosunku znamionowej wartości zwojów uzwojenia wtórnego w przekładni zwojowej wynikającej ze znamionowej przekładni prądowej indukcyjnego przekładnika prądowego oraz różnicy liczby zwojów między uzwojeniami wtórnymi w przypadku wszystkich typów indukcyjnych przekładników prądowych wyposażonych w co najmniej dwa uzwojenia wtórne o tym samym prądzie znamionowym.

Norma IEC 61869-2: Przekładniki - Część 2: Wymagania szczegółowe dotyczące przekładników prądowych określa wymagania w zakresie dokładności indukcyjnych przekładników prądowych podczas transformacji prądów sinusoidalnych o częstotliwościach z zakresu od 15 Hz do 100 Hz. W normie tej przedstawiono koncepcje pośredniego wyznaczania błędów całkowitego i prądowego przekładników prądowych na podstawie pomiaru wartości prądu wzbudzenia wyznaczonej podczas zasilania strony wtórnej przekładnik prądowego napięciem o wartości wynikającej z prądu wtórnego, rezystancji i reaktancji obciążenia uzwojenia wtórego i jego rezystancji. Uwzględnienie w obliczeniach poprawki zwojowej zwiększy istotnie dokładność pośredniego wyznaczania błędów całkowitego i prądowego przekładników prądowych tą metodą. Wyznaczenie ewentualnej różnicy zwojów uzwojeń wtórnych jest istotne jeśli konieczne jest zachowywanie jednakowej liczby zwojów. Ponadto, poprawka zwojowa uzwojenia wtórnego musi zostać uwzględniona podczas wyznaczania błędu całkowitego lub\i błędu prądowego metodami pośrednimi np. kiedy te wartości błędów wyznaczane są na podstawie pomiarów wykonywanych od strony wtórnej przekładnika prądowego jak opisano w zgłoszeniu patentowym P.434184. Jeśli występuje poprawka zwojów to korekcji podlega wartość błędu prądowego, jednak wartość błędu kątowego nie ulega zmianie.

Wynalazek rozwiązuje problem wyznaczania poprawki uzwojenia wtórnego przelotowego indukcyjnego przekładnika prądowego oraz różnicy liczby zwojów między uzwojeniami wtórnymi w przypadku wszystkich typów indukcyjnych przekładników prądowych wyposażonych w co najmniej dwa uzwojenia wtórne o tym samym prądzie znamionowym.

Sposób wyznaczania poprawki zwojowej strony wtórnej indukcyjnego przekładnika prądowego oraz różnicy liczby zwojów między uzwojeniami wtórnymi według wynalazku charakteryzuje się tym, że obwód pierwotny zasila się z autotransformatora poprzez transformator separacyjny, przy czym w pierwszym kanale pomiarowym urządzenie pomiarowe przy otwartym uzwojeniu wtórnym wyznacza wartość maksymalną prądu pierwotnego, który równocześnie jest prądem wzbudzenia rdzenia lom badanego indukcyjnego przekładnika prądowego, następnie dokonuje się obliczenia maksymalnej wartości natężenia pola magnetycznego w stanie jałowym Hom zgodnie z poniższą zależnością:

U _ ^om'^zi ⁿ0m — “;

gdzie:

Hom - oznacza wartość maksymalną natężenia pola magnetycznego w rdzeniu badanego indukcyjnego przekładnika prądowego w stanie jałowym, zi - oznacza liczbę zwojów uzwojenia pierwotnego badanego przekładnika prądowego, lom - wartość maksymalna prądu wzbudzenia rdzenia badanego indukcyjnego przekładnika prądowego w stanie jałowym, iFe - oznacza średnią długość drogi strumienia magnetycznego w rdzeniu badanego indukcyjnego przekładnika prądowego, równocześnie urządzenie pomiarowe w drugim kanale pomiarowym mierzy wartość chwilową napięcia magnesującego na otwartym uzwojeniu wtórnym badanego indukcyjnego przekładnika prądowego, następnie dokonuje się obliczenia maksymalnej wartości indukcji magnetycznej Bom zgodnie z poniższą zależnością:

1_r^Om — „ J U-2odt gdzie:

Bom - oznacza wartość maksymalną indukcji magnetycznej w rdzeniu badanego przekładnika prądowego w stanie jałowym,

PL 242574 BI

U20 - oznacza wartość chwilową napięcia na otwartym uzwojeniu wtórnym,

Ζ2 - oznacza liczbę zwojów uzwojenia wtórnego wynikającą ze znamionowej przekładni badanego przekładnika prądowego,

Spe - oznacza wartość przekroju poprzecznego rdzenia badanego indukcyjnego przekładnika prądowego,

Ju2odt - całka nieoznaczona z napięcia chwilowego U20 po zmiennej czas t, następnie w przypadku przelotowego indukcyjnego przekładnika prądowego wytwarza się uzwojenie dodatkowe stanowiące równoważność amperozwojówjego pierwotnego prądu znamionowego zgodnie z poniższą zależnością:

gdzie:

zd - oznacza wymaganą liczbę zwojów wykonanego uzwojenia dodatkowego, h - oznacza wartość skuteczną znamionowego sinusoidalnego prądu pierwotnego badanego indukcyjnego przekładnika prądowego,

I2- oznacza wartość skuteczną znamionowego sinusoidalnego prądu wtórnego badanego indukcyjnego przekładnika prądowego, przy czym przez okno badanego indukcyjnego przekładnika prądowego przewód pierwotny przeprowadza się ZD-krotnie równomiernie je wypełniając, wtedy badany indukcyjny przekładnik prądowy zostaje podłączony do układu pomiarowego, w którym w przypadku przelotowego indukcyjnego przekładnika prądowego wykonane uzwojenie dodatkowe lub zasilane uzwojenie wtórne w przypadku wszystkich innych typów indukcyjnych przekładników prądowych wyposażonych w co najmniej dwa uzwojenia wtórne, zasila się z autotransformatora poprzez transformator separacyjny i dla transformacji prądu sinusoidalnego w pierwszym kanale pomiarowym urządzenia pomiarowego wyznacza się wartość skuteczną prądu hm, przy której wyznaczona, na podstawie pomiaru w drugim kanale urządzenie pomiarowego wartości chwilowej napięcia magnesującego na otwartym uzwojeniu pierwotnym badanego indukcyjnego przekładnika prądowego, wartość maksymalna indukcji magnetycznej w rdzeniu B_m w stanie obciążenia impedancją pierwszego uzwojenia wtórnego obliczona zgodnie z poniższą zależnością:

⁼ tt i u₁dt gdzie:

B_m - oznacza wartość maksymalną indukcji magnetycznej w rdzeniu badanego przekładnika prądowego w stanie obciążenia, ui - oznacza wartość chwilową napięcia na otwartym uzwojeniu pierwotnym,

Juidt - całka nieoznaczona z napięcia chwilowego ui po zmiennej czas t, i osiąga wartość równą wcześniej wyznaczonej wartości maksymalnej indukcji magnetycznej w rdzeniu w stanie jałowym Bom, jednocześnie w trzecim kanale pomiarowym urządzenia pomiarowego dokonuje się pomiaru wartości maksymalnej prądu wzbudzenia rdzenia l_m badanego indukcyjnego przekładnika prądowego, przy czym wartość maksymalną natężenia pola magnetycznego w rdzeniu H_m w stanie obciążenia impedancją pierwszego uzwojenia wtórnego oblicza się zgodnie z poniższą zależnością:

gdzie:

H_m - oznacza wartość maksymalną natężenia pola magnetycznego w stanie obciążenia,

Im - oznacza wartość maksymalną prądu wzbudzenia rdzenia badanego indukcyjnego przekładnika prądowego w stanie obciążenia, następnie wyznacza się poprawkę zwojową strony wtórnej badanego indukcyjnego przekładnika prądowego lub różnicę zwojów uzwojeń wtórnych według poniższej zależności:

ιΊ

Wm ²D l ł, 1 I

Az - ---- ^om

Im

PL 242574 BI gdzie:

Δζ - oznacza poprawkę zwojową strony wtórnej badanego indukcyjnego przekładnika prądowego lub różnicę liczby zwojów między uzwojeniami wtórnymi.

Korzystnym skutkiem sposobu według rozwiązania jest to, że uwzględnienie w obliczeniach poprawki zwojowej zwiększy istotnie dokładność pośredniego wyznaczania błędów całkowitego i prądowego przekładników prądowych. Wyznaczenie ewentualnej różnicy zwojów uzwojeń wtórnych jest istotne, jeśli konieczne jest zachowanie jednakowej liczby zwojów. Ponadto, poprawka zwojowa uzwojenia wtórnego musi zostać uwzględniona podczas wyznaczania błędu całkowitego lub i błędu prądowego na podstawie pomiarów wykonywanych od strony wtórnej przekładnika prądowego.

Sposób według wynalazku ilustruje poniższy przykład z powołaniem się na rysunek, na którym Fig. 1 przedstawia schemat układu pomiarowego do wyznaczania wartość maksymalnej indukcji magnetycznej w rdzeniu przekładnika prądowego i natężenia pola magnetycznego w stanie jałowym, Fig. 2 schemat układu pomiarowego do wyznaczania wartość maksymalna indukcji magnetycznej w rdzeniu i natężenia pola magnetycznego w stanie obciążenia.

Przykład I

W celu wyznaczenia poprawki zwojowej uzwojenia wtórnego indukcyjny przekładnik prądowy 1 o przekładni prądowej 300 A / 5 A przyłącza się do układu pomiarowego przedstawionego na Fig. 1 w którym obwód pierwotny zasila się z autotransformatora 2 poprzez transformator separacyjny 3. Wtedy w pierwszym kanale pomiarowym poprzez rezystor 4 oscyloskop 5 przy otwartym uzwojeniu wtórnym wyznacza wartość maksymalną prądu pierwotnego, który równocześnie jest prądem wzbudzenia rdzenia lom badanego indukcyjnego przekładnika prądowego. Następnie dokonuje się obliczenia maksymalnej wartości natężenia pola magnetycznego w stanie jałowym Hom zgodnie z poniższą zależnością:

gdzie:

Hom - oznacza wartość maksymalną natężenia pola magnetycznego w rdzeniu badanego indukcyjnego przekładnika prądowego w stanie jałowym, zi - oznacza liczbę zwojów uzwojenia pierwotnego badanego przekładnika prądowego, lom - wartość maksymalna prądu wzbudzenia rdzenia badanego indukcyjnego przekładnika prądowego w stanie jałowym,

Fe - oznacza średnią długość drogi strumienia magnetycznego w rdzeniu badanego indukcyjnego przekładnika prądowego.

Równocześnie oscyloskop 5 w drugim kanale pomiarowym mierzy wartość chwilową napięcia magnesującego na otwartym uzwojeniu wtórnym badanego indukcyjnego przekładnika prądowego, następnie dokonuje się obliczenia maksymalnej wartości indukcji magnetycznej Bom zgodnie z poniższą zależnością:

Som = T7-fu_2oiit ^2^ Fe gdzie:

U20 - oznacza wartość chwilową napięcia na otwartym uzwojeniu wtórnym,

Z2 - oznacza liczbę zwojów uzwojenia wtórnego wynikającą ze znamionowej przekładni badanego przekładnika prądowego,

Ju2odt - całka nieoznaczona z napięcia chwilowego U20 po zmiennej czas t.

Następnie w przypadku przelotowego indukcyjnego przekładnika prądowego o przekładni prądowej 300 A / 5 A wytwarza się uzwojenie dodatkowe stanowiące równoważność amperozwojów jego pierwotnego prądu znamionowego zgodnie z poniższą zależnością:

Ą 300 z_D = - = — = 60 i? O

PL 242574 BI gdzie:

I2- oznacza wartość skuteczną znamionowego sinusoidalnego prądu wtórnego badanego indukcyjnego przekładnika prądowego, przy czym przez okno badanego indukcyjnego przekładnika prądowego przewód pierwotny przeprowadza się 60-krotnie równomiernie je wypełniając.

Wtedy badany indukcyjny przekładnik prądowy 1 zostaje podłączony do układu pomiarowego przedstawionego na Fig. 2, w którym w przypadku przelotowego indukcyjnego przekładnika prądowego uzwojenie dodatkowe zasila się z autotransformatora 2 poprzez transformatora separacyjny 3 i dla transformacji prądu sinusoidalnego w pierwszym kanale pomiarowym oscyloskopu 5 poprzez rezystor 4 wyznacza się wartość skuteczną prądu hm, przy której wyznaczona, na podstawie pomiaru w drugim kanale pomiarowym oscyloskopu 5 wartości chwilowej napięcia magnesującego na otwartym uzwojeniu pierwotnym badanego indukcyjnego przekładnika prądowego, wartość maksymalna indukcji magnetycznej w rdzeniu B_m wstanie obciążenia impedancją 7 uzwojenia wtórnego obliczona zgodnie z poniższą zależnością:

gdzie:

B_m - oznacza wartość maksymalną indukcji magnetycznej w rdzeniu badanego przekładnika prądowego w stanie obciążenia, ui - oznacza wartość chwilową napięcia na otwartym uzwojeniu pierwotnym, Juidt - całka nieoznaczona z napięcia chwilowego ui po zmiennej czas t, osiąga wartość równą wcześniej wyznaczonej wartości maksymalnej indukcji magnetycznej w rdzeniu w stanie jałowym Bom, jednocześnie w trzecim kanale pomiarowym oscyloskopu 5 poprzez rezystor 6 dokonuje się pomiaru wartości maksymalnej prądu wzbudzenia rdzenia l_m badanego indukcyjnego przekładnika prądowego. Wartość maksymalną natężenia pola magnetycznego w rdzeniu H_m w stanie obciążenia impedancją 7 uzwojenia wtórnego oblicza się zgodnie z poniższą zależnością:

U _ '^ZD ^H m ~ -^lFe gdzie:

Im - oznacza wartość maksymalną prądu wzbudzenia rdzenia badanego indukcyjnego przekładnika prądowego w stanie obciążenia.

Następnie wyznacza się poprawkę zwojową strony wtórnej badanego indukcyjnego przekładnika prądowego według poniższej zależności:

Δζ — _________£

Im gdzie:

Przykład II

W celu wyznaczenia różnicy liczby zwojów między pierwszym i drugim uzwojeniem wtórnym indukcyjnego przekładnika prądowego badany indukcyjny przekładnik prądowy 1 przyłącza się do układu pomiarowego przedstawionego na Fig. 1 w którym obwód pierwotny zasila się z autotransformatora 2 poprzez transformator separacyjny 3. Wtedy w pierwszym kanale pomiarowym poprzez rezystor 4 oscyloskop 5 przy otwartych uzwojeniach wtórnych wyznacza wartość maksymalną prądu pierwotnego, który równocześnie jest prądem wzbudzenia rdzenia lom badanego indukcyjnego przekładnika prądowego. Następnie dokonuje się obliczenia maksymalnej wartości natężenia pola magnetycznego w stanie jałowym Hom zgodnie z poniższą zależnością:

PL 242574 BI l_r ___ ⁿ0m — -;

gdzie:

Równocześnie oscyloskop 5 w drugim kanale pomiarowym mierzy wartość chwilową napięcia magnesującego na otwartym pierwszym uzwojeniu wtórnym badanego indukcyjnego przekładnika prądowego, następnie dokonuje się obliczenia maksymalnej wartości indukcji magnetycznej Bom zgodnie z poniższą zależnością:

Bom ^— 't^J u_2odt Fe gdzie:

U20 - oznacza wartość chwilową napięcia na otwartym uzwojeniu wtórnym,

Sre - oznacza wartość przekroju poprzecznego rdzenia badanego indukcyjnego przekładnika prądowego,

Ju2odt - całka nieoznaczona z napięcia chwilowego U20 po zmiennej czas t.

Następnie badany indukcyjnych przekładnik prądowy 1 zostaje podłączony do układu pomiarowego przedstawionego na Fig. 2, w którym drugie uzwojenie wtórne zasila się z autotransformatora 2 poprzez transformatora separacyjny 3 i dla transformacji prądu sinusoidalnego w pierwszym kanale pomiarowym oscyloskopu 5 poprzez rezystor 4 wyznacza się wartość skuteczną prądu hm, przy której wyznaczona, na podstawie pomiaru w drugim kanale pomiarowym oscyloskopu 5 wartości chwilowej napięcia magnesującego na otwartym uzwojeniu pierwotnym badanego indukcyjnego przekładnika prądowego, wartość maksymalna indukcji magnetycznej w rdzeniu B_m w stanie obciążenia impedancją 7 pierwszego uzwojenia wtórnego obliczona zgodnie z poniższą zależnością:

Bm ^— TT i dt gdzie:

B_m - oznacza wartość maksymalną indukcji magnetycznej w rdzeniu badanego przekładnika prądowego w stanie obciążenia, ui - oznacza wartość chwilową napięcia na otwartym uzwojeniu pierwotnym, Juidt - całka nieoznaczona z napięcia chwilowego ui po zmiennej czas t, osiąga wartość równą wcześniej wyznaczonej wartości maksymalnej indukcji magnetycznej w rdzeniu w stanie jałowym Bom, jednocześnie w trzecim kanale pomiarowym oscyloskopu 5 poprzez rezystor 6 dokonuje się pomiaru wartości maksymalnej prądu wzbudzenia rdzenia l_m badanego indukcyjnego przekładnika prądowego. Wartość maksymalną natężenia pola magnetycznego w rdzeniu H_m w stanie obciążenia impedancją 7 pierwszego uzwojenia wtórnego oblicza się zgodnie z poniższą zależnością: gdzie:

Im - oznacza wartość maksymalną prądu wzbudzenia rdzenia badanego indukcyjnego przekładnika prądowego w stanie obciążenia,

Następnie wyznacza się różnicę zwojów uzwojeń wtórnych według poniższej zależności:

PL 242574 BI

Δζ = im gdzie:

Przykład III

W celu wyznaczenia różnicy liczby zwojów między drugim i trzecim uzwojeniem wtórnym indukcyjnego przekładnika prądowego badany indukcyjny przekładnik prądowy 1 przyłącza się do układu pomiarowego przedstawionego na Fig. 1 w którym obwód pierwotny zasila się z autotransformatora 2 poprzez transformator separacyjny 3. Wtedy w pierwszym kanale pomiarowym poprzez rezystor 4 oscyloskop 5 przy otwartych uzwojeniach wtórnych wyznacza wartość maksymalną prądu pierwotnego, który równocześnie jest prądem wzbudzenia rdzenia lom badanego indukcyjnego przekładnika prądowego. Następnie dokonuje się obliczenia maksymalnej wartości natężenia pola magnetycznego w stanie jałowym Hom zgodnie z poniższą zależnością:

I, _ Mm

Me gdzie:

Hom - oznacza wartość maksymalną natężenia pola magnetycznego w rdzeniu badanego indukcyjnego przekładnika prądowego w stanie jałowym, zi - oznacza liczbę zwojów uzwojenia pierwotnego badanego przekładnika prądowego, lom - wartość maksymalna prądu wzbudzenia rdzenia badanego indukcyjnego przekładnika prądowego w stanie jałowym, iFe - oznacza średnią długość drogi strumienia magnetycznego w rdzeniu badanego indukcyjnego przekładnika prądowego,

Równocześnie oscyloskop 5 w drugim kanale pomiarowym mierzy wartość chwilową napięcia magnesującego na otwartym drugim uzwojeniu wtórnym badanego indukcyjnego przekładnika prądowego, następnie dokonuje się obliczenia maksymalnej wartości indukcji magnetycznej Bom zgodnie z poniższą zależnością:

^B0m _ς f U_2odt ^z2^dFe gdzie:

U20 - oznacza wartość chwilową napięcia na otwartym uzwojeniu wtórnym,

Ju2odt - całka nieoznaczona z napięcia chwilowego U20 po zmiennej czas t.

Następnie badany indukcyjnych przekładnik prądowy 1 zostaje podłączony do układu pomiarowego przedstawionego na Fig. 2, w którym trzecie uzwojenie wtórne zasila się z autotransformatora 2 poprzez transformatora separacyjny 3 i dla transformacji prądu sinusoidalnego w pierwszym kanale pomiarowym oscyloskopu 5 poprzez rezystor 4 wyznacza się wartość skuteczną prądu hm, przy której wyznaczona, na podstawie pomiaru w drugim kanale pomiarowym oscyloskopu 5 wartości chwilowej napięcia magnesującego na otwartym uzwojeniu pierwotnym badanego indukcyjnego przekładnika prądowego, wartość maksymalna indukcji magnetycznej w rdzeniu B_m wstanie obciążenia impedancją 7 drugiego uzwojenia wtórnego obliczona zgodnie z poniższą zależnością:

^Bm = 77- f^dt

PL 242574 BI gdzie:

B_m - oznacza wartość maksymalną indukcji magnetycznej w rdzeniu badanego przekładnika prądowego w stanie obciążenia, ui - oznacza wartość chwilową napięcia na otwartym uzwojeniu pierwotnym, Juidt - całka nieoznaczona z napięcia chwilowego ui po zmiennej czas t, osiąga wartość równą wcześniej wyznaczonej wartości maksymalnej indukcji magnetycznej w rdzeniu w stanie jałowym Bom, jednocześnie w trzecim kanale pomiarowym oscyloskopu 5 poprzez rezystor 6 dokonuje się pomiaru wartości maksymalnej prądu wzbudzenia rdzenia l_m badanego indukcyjnego przekładnika prądowego. Wartość maksymalną natężenia pola magnetycznego w rdzeniu H_m w stanie obciążenia impedancją 7 drugiego uzwojenia wtórnego oblicza się zgodnie z poniższą zależnością:

u _ 1m'^zD Hm ~ -‘Fe gdzie:

Im - oznacza wartość maksymalną prąciu wzbudzenia rdzenia badanego indukcyjnego przekładnika prądowego w stanie obciążenia,

Im gdzie:

Claims

Zastrzeżenie patentowe

1. Sposób wyznaczania poprawki zwojowej strony wtórnej indukcyjnego przekładnika prądowego oraz różnicy liczby zwojów między uzwojeniami wtórnymi, znamienny tym, że obwód pierwotny zasila się z autotransformatora poprzez transformator separacyjny, przy czym w pierwszym kanale pomiarowym urządzenie pomiarowe przy otwartym uzwojeniu wtórnym wyznacza wartość maksymalną prądu pierwotnego, który równocześnie jest prądem wzbudzenia rdzenia lom badanego indukcyjnego przekładnika prądowego, następnie dokonuje się obliczenia maksymalnej wartości natężenia pola magnetycznego w stanie jałowym Hom zgodnie z poniższą zależnością:

^—;

gdzie:

Hom - oznacza wartość maksymalną natężenia pola magnetycznego w rdzeniu badanego indukcyjnego przekładnika prądowego w stanie jałowym, zi - oznacza liczbę zwojów uzwojenia pierwotnego badanego przekładnika prądowego, lom - wartość maksymalna prądu wzbudzenia rdzenia badanego indukcyjnego przekładnika prądowego w stanie jałowym, iFe - oznacza średnią długość drogi strumienia magnetycznego w rdzeniu badanego indukcyjnego przekładnika prądowego, równocześnie urządzenie pomiarowe w drugim kanale pomiarowym mierzy wartość chwilową napięcia magnesującego na otwartym uzwojeniu wtórnym badanego indukcyjnego przekładnika prądowego, następnie dokonuje się obliczenia maksymalnej wartości indukcji magnetycznej Bom zgodnie z poniższa zależnością:

Bom ^— z₂Sp_e

PL 242574 BI gdzie:

Bom - oznacza wartość maksymalną indukcji magnetycznej w rdzeniu badanego przekładnika prądowego w stanie jałowym,

U20 - oznacza wartość chwilową napięcia na otwartym uzwojeniu wtórnym,

Z2 - oznacza liczbę zwojów uzwojenia wtórnego wynikającą ze znamionowej przekładni badanego przekładnika prądowego,

Spe - oznacza wartość przekroju poprzecznego rdzenia badanego indukcyjnego przekładnika prądowego,

Ju2odt - całka nieoznaczona z napięcia chwilowego U20 po zmiennej czas t, następnie w przypadku przelotowego indukcyjnego przekładnika prądowego wytwarza się uzwojenie dodatkowe stanowiące równoważność amperozwojówjego pierwotnego prądu znamionowego zgodnie z poniższą zależnością:

gdzie:

zd - oznacza wymaganą liczbę zwojów wykonanego uzwojenia dodatkowego, h - oznacza wartość skuteczną znamionowego sinusoidalnego prądu pierwotnego badanego indukcyjnego przekładnika prądowego,

I2 - oznacza wartość skuteczną znamionowego sinusoidalnego prądu wtórnego badanego indukcyjnego przekładnika prądowego, przy czym przez okno badanego indukcyjnego przekładnika prądowego przewód pierwotny przeprowadza się ZD-krotnie równomiernie je wypełniając, wtedy badany indukcyjny przekładnik prądowy zostaje podłączony do układu pomiarowego, w którym w przypadku przelotowego indukcyjnego przekładnika prądowego wykonane uzwojenie dodatkowe lub zasilane uzwojenie wtórne w przypadku wszystkich innych typów indukcyjnych przekładników prądowych wyposażonych w co najmniej dwa uzwojenia wtórne, zasila się z autotransformatora poprzez transformator separacyjny i dla transformacji prądu sinusoidalnego w pierwszym kanale pomiarowym urządzenia pomiarowego wyznacza się wartość skuteczną prądu hm, przy której wyznaczona, na podstawie pomiaru w drugim kanale urządzenie pomiarowego wartości chwilowej napięcia magnesującego na otwartym uzwojeniu pierwotnym badanego indukcyjnego przekładnika prądowego, wartość maksymalna indukcji magnetycznej w rdzeniu B_m w stanie obciążenia impedancją pierwszego uzwojenia wtórnego obliczona zgodnie z poniższą zależnością:

Bm

Fe gdzie:

B_m - oznacza wartość maksymalną indukcji magnetycznej w rdzeniu badanego przekładnika prądowego w stanie obciążenia, ui - oznacza wartość chwilową napięcia na otwartym uzwojeniu pierwotnym, Juidt - całka nieoznaczona z napięcia chwilowego ui po zmiennej czas t, i osiąga wartość równą wcześniej wyznaczonej wartości maksymalnej indukcji magnetycznej w rdzeniu w stanie jałowym Bom, jednocześnie w trzecim kanale pomiarowym urządzenia pomiarowego dokonuje się pomiaru wartości maksymalnej prądu wzbudzenia rdzenia l_m badanego indukcyjnego przekładnika prądowego, przy czym wartość maksymalną natężenia pola magnetycznego w rdzeniu H_m w stanie obciążenia impedancją pierwszego uzwojenia wtórnego oblicza się zgodnie z poniższą zależnością:

gdzie:

H_m - oznacza wartość maksymalną natężenia pola magnetycznego w stanie obciążenia,

Im - oznacza wartość maksymalną prądu wzbudzenia rdzenia badanego indukcyjnego przekładnika prądowego w stanie obciążenia,

PL 242574 Β1 następnie wyznacza się poprawkę zwojową strony wtórnej badanego indukcyjnego przekładnika prądowego lub różnicę zwojów uzwojeń wtórnych według poniższej zależności:

‘m gdzie:

Δζ - oznacza poprawkę zwojową strony wtórnej badanego indukcyjnego przekładnika prądowego lub różnicę liczby zwojów między uzwojeniami wtórnymi.