Znane sa sposoby wyrobu z tektury lu¬ sek do nabojów mysliwskich, które jednak nie sa zadowalajace z wielu wzgledów, a mianowicie wobec wlasciwosci materjalu, z którego jest wykonana rurka, trudno jest dokladnie skalibrowac luske. Ponadto tek¬ tura pod dzialaniem wilgoci pecznieje. Z powyzszego wynika, ze wyrzut luski bywa utrudniony. Wada ta daje sie odczuwac szczególnie dotkliwie w broni automatycz¬ nej, obecnie powszechnie stosowanej.W celu unikniecia tych niedogodnosci i spelnienia warunków, stawianych przez mysliwych w kolonj ach, gdzie wplyw tem¬ peratury i wilgoci uwydatnia sie szczegól¬ nie silnie, wyrabiano luski metalowe z mo¬ siadzu, które jednak sa ciezkie i kosztowne, a ponadto posiadaja wady, które wynikaja z koniecznosci uzywania przybitek nabojo¬ wych o wiekszej srednicy, niz uzywane nor¬ malnie do lusek, wykonanych z tektury.Wskutek zwiekszenia srednicy zewnetrznej przybitki nastepuje zwiekszenie cisnienia, które szkodzi broni palnej.Poza tern wlasnosci niektórych metali ciagliwych, np. miedzi czerwonej, cynku i t. d. umozliwiaja wyrób lusek metalowych o cienkich sciankach, co jednak nie usuwa bynajmniej wad, wynikajacych z utleniania sie, pekania scianek, nieszczelnosci, i nie przezwycieza glównych trudnosci, pocho¬ dzacych stad, ze uzywa sie przybitek osrednicy wiekszej od kalibru broni, przy- czem luska o sciankach metalowych ma srednice zewnetrzna te sama, co i nornjalna luska tekturowa, a srednice wewnetrzna — wieksza niz luska tekturowa wskutek tego, ze scianki sa cienkie* Niedogodnosc ta jest tern wieksza, ze srednica przewodu luf broni mysliwskiej jest okreslona na podstawie wewnetrznej srednicy obecnych lusek tekturowych, co o- kresla jednoczesnie srednice przybitki, wskutek cz^go, chcac uzywac lusak meta¬ lowych o cienkich sciankach, trzeba stoso¬ wac przybitki wieksze, które moga sprowa¬ dzic zwiekszenie cisnienia/ szkodliwe dla luf broni.W istocie w takich luskach wpoblizu przybitki nastepuja pekniecia, co wplywa na zmniejszenie szybkosci poczatkowej srutu.Aby uniknac tych niedogodnosci luska metalowa wedlug wynalazku posiada dwie rózne srednice, przyczem srednica ze¬ wnetrzna w tej czesci luski, która jest wpo¬ blizu kryzy, odpowiada srednicy komory nabojowej i ma odpowiednia wysokosc, u- mozliwiajaca srodkowanie luski nabojowej w komorze, natomiast pozostala czesc luski ma srednice mniejsza takiej wielkosci, ze wewnetrzna srednica tej czesci odpowiada kalibrowi broni.Polaczenie tych dwóch róznych srednic umozliwia latwe wykonanie metalowej lu¬ ski o cienkich sciankach.Na zalaczonych rysunkach przedstawio¬ no przyklad wykonania wynalazku, przy¬ czem fig. 1 przedstawia przekrój komory nabojowej broni palnej z luska wedlug wy¬ nalazku, fig. 2 i 3 przedstawiaja schema¬ tycznie luske w czasie jej wytwarzania, a fig. 4, 5 i 6 przedstawiaja rózne fazy mon¬ towania luski.Jak przedstawiono na fig. 1, komora na¬ bojowa 2 strzelby jest stozkowa, a prze¬ wód lufy strzelby ma kaliber U. Luska 5 posiada dwie rózne srednice, a mianowicie srednica zewnetrzna X otwartego konca lu¬ ski jest mniejsza niz srednica Y stozkowej czesci 1 luski, tak iz pozostaje wolna prze¬ strzen pomiedzy sciankami komory nabojo¬ wej 2.strzelby i sciankami zewnetrznemi lu¬ ski. Srednica wewnetrzna X wezszej czesci luski jest równa kalibrowi U lufy.Ta czesc luski, która posiada srednice zewnetrzna Y, srodkuje nabój w komorze nabojowej strzelby.Wyrób luski rozpoczyna sie od wyko¬ nania luski metalowej o cienkich sciankach i srednicy zewnetrznej Y (fig. 2), poczem wykonywa sie zwezenie B w dolnej czesci luski A (fig. 3).Montaz calosci jest przedstawiony na fig. 4. W srodku luski w dolnej jej czesci B wykonywa sie otwór na kapiszon lub za¬ plonnik, poczem pomiedzy scianki dna 3 i luske nabojowa A zaklada sie tuleje tek¬ turowa C. Calosc wklada sie do matrycy stalowej F, która w dolnej czesci Z jest nieco stozkowata.Montaz zakoncza sie wprowadzeniem doi luski pierscieniowej rurki D, zajmujacej cala wysokosc komory prochowej 1, poczem zaklada sie pierscien tekturowy E, wyko¬ nany z odpowiedniej masy, która zgniata sie stemplem stalowym H w dolnej czesci naboju dokola kapiszona G (fig. 5).Pierscien tekturowy E po zgnieceniu silnie zaciska tuleje tekturowa C, która zkolei cisnie na boczne scianki dolnej cze¬ sci 3 luski, dociskajac ja do stozka Z ma¬ trycy stalowej F.W ten sposób wykonana luska nabojo¬ wa jest szczelna i umozliwia wyciaganie naboju bez obawy przerwania scianek lub pekniecia luski w miejscu zaczepienia pa¬ zurów wyciagu, jak to sie zdarza w nie¬ których strzelbach.Luska wykonana w ten sposób zostaje na calej wysokosci h zwezona (fig. 6), co otrzymuje sie przez wciskanie luski wedlug fig. 4 do innej matrycy stalowej o odpo¬ wiedniej srednicy. Dzieki temu zwezeniu — 2 —srednica wewnetrzna X tej czesci luski jest zmniejszona do kalibru U broni, co umozli¬ wia uzywanie takich przybitek, jak w lu¬ skach tekturowych.Scianki luski po wystrzale dociskaja sie stopniowo do scianek komory nabojowej 2 (fig. 1), zapewniajac w ten sposób bez¬ wzgledna szczelnosc tej komory.Poza tern konstrukcja taka pozwala na wykonanie lusek metalowych o cienkich sciankach i niewielkim ciezarze, dajacym sie jeszcze zmniejszyc przez uzycie glinu liib jego stopów, który ze wzgledu na cia- gliwosc i nieutlenianie sie nadaje sie najle¬ piej do wyrobu tych lusek. W ten sposób otrzymuje sie luski metalowe o mniejszej wadze niz luski tekturowe. PL