PL238710B1 - Składany karmnik dla ślimaków - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest składany karmnik dla ślimaków, który ma legary (2), z ułożonymi na nich poprzecznie panelami (3), przy czym jednym z końców legary (2), zaopatrzone są w wahliwie przymocowane nogi (4), a nieco poniżej punktu połączenia legarów (2) i nóg (4) ulokowane są zawiasy (5) z blokadą przy wychyleniu równym 90°.

Description

Przedmiotem wynalazku jest składany karmnik dla ślimaków, stosowany w przemysłowej hodowli tego mięczaka.

Wiosną, najczęściej w pierwszej połowie kwietnia, w zagrodach polowych wysiewa się niezbyt gęsto odpowiednią roślinność pastewną tak, aby do połowy maja osiągnęła wysokość kilkunastu centymetrów.

W pasach roślinności ustawia się drewniane karmniki, przy czym normatyw zagęszczenia karmników przy założeniu 300 sztuk wylęgu obsadowego/m² zagrody polowej wynosi 1 metr bieżący krawędzi karmników na 1 m² powierzchni zagrody.

Ślimak jadalny w zasadzie nie jest zwierzęciem stadnym. W hodowli granice swojego terytorium każdy osobnik znaczy ścieżką śluzową stanowiącą barierę dla innych osobników. Z tego powodu, w przypadku zbyt małej ilości karmników część mniej ekspansywnych osobników ma utrudniony dostęp do paszy, co jest przyczyną nierównomiernego tempa wzrostu w stadzie.

Ślimaki pobierają paszę w ciągu nocy, natomiast w ciągu dnia chowają pod karmnikami, stwarza to problemy z niewyjedzoną całkowicie paszą w ciągu krótkich letnich nocy.

Znany jest z polskiego patentu nr 228186 karmnik, zaopatrzony w zwijaną roletę wykonaną z gęstej nieprzeźroczystej siatki, rozpościeraną między elementami konstrukcji karmnika. Tego typu karmniki stanowiły średnio 50% powierzchni zagród przeznaczonych do produkcji ślimaków.

Karmniki tego typu wykonywane są z desek i dlatego są dość wrażliwe i podatne na wyginanie oraz pękanie podczas intensywnych opadów deszczu, śniegu oraz mrozów. Z tego powodu po okresie zbiorów ślimaków, karmniki przenosi się z zagród do zadaszonych pomieszczeń.

Z tego względu, że karmniki były dość duże i dodatkowo posiadały stałe nogi wysokości od 25 do 40 cm, zajmowały bardzo dużą powierzchnię w pomieszczeniach lub tunelach przeznaczonych do przechowywania karmników. Hodowcy często zmuszeni byli do odkręcania nóg i wzmocnień, natomiast wiosną do ponownego ich montażu.

Celem wynalazku było opracowanie karmnika, którego konstrukcja wyeliminowałaby niedogodności związane z ich demontażem i ponownym montażem, przy równoczesnym umożliwieniu łatwiejszego składowania większej liczby karmników w przeznaczonych do tego celu pomieszczeniach.

Cel wynalazku osiągnięto poprzez wyposażenie karmnika w co najmniej dwa legary z ułożonymi na nich poprzecznie co najmniej dwoma panelami. Jeden z końców legarów zaopatrzone są w wahliwie przymocowane nogi, przy czym nieco poniżej punktu tego połączenia ulokowane są zawiasy z blokadą przy wychyleniu równym 90°.

Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykładzie wykonania na załączonych rysunkach, na których fig. 1 przedstawia karmnik w widoku z boku, fig. 2 - karmnik w widoku z góry, fig. 3 - karmnik w widoku od dołu z nogami rozłożonymi, a fig. 4 - karmnik w widoku od dołu z nogami złożonymi.

Karmnik 1 ma dwa podłużne legary 2 stanowiące oparcie dla czterech poprzecznych paneli 3 stanowiących górną powierzchnię karmnika 1. W jednym z końców legary 2 mają przymocowane wahliwie nogi 4. Nieco poniżej połączenia końców legarów 2 z nogami 4, od wewnętrznej strony, ulokowane są zawiasy 5 z blokadą ustawienia przy wychyleniu równym 90°.

Rozwiązanie według wynalazku jest tanie w realizacji i praktyczne w stosowaniu. Bardzo ułatwia montaż i demontaż sezonowy i pozwala na składowanie większej liczby karmników w przeznaczonych do tego celu pomieszczeniach.

Claims (2)

1. Składany karmnik dla ślimaków, znamienny tym, że legary (2), z ułożonymi na nich poprzecznie panelami (3), przy jednym z końców zaopatrzone są w wahliwie przymocowane nogi (4), przy czym nieco poniżej punktu połączenia legarów (2) i nóg (4) ulokowane są zawiasy (5) z blokadą przy wychyleniu równym 90°.

2. Karmnik według zastrz. 1, znamienny tym, że ma co najmniej dwa legary (2) i co najmniej dwa poprzeczne panele (3).