Od kilku lat starano sie, aby beczki, wykonywane dotychczas z klepek, wytwa¬ rzac z dykty. Dotychczas jednak starania te nie dawaly dobrych wyników z powodu zbyt duzych cen dykty oraz kosztów, zwia¬ zanych z uzywaniem pras i urzadzen do¬ datkowych.Znaczne uproszczenie w wyrobie be¬ czek spowodowalo stosowanie zamiast pras, urzadzenia napijajacego o prostej budowie, zapomoca którego plytom, two¬ rzacym beczke, nadawano ksztalt okra¬ gly, przyczem urzadzenie1 to utrzymywalo wszystkie czesci beczki w stanie scisnie¬ tym, az do zupelnego ich sklejenia.Wedlug wynalazku niniejszego beczki drewniane wytwarza sie przez sklejanie dwóch ltilb wiecej plyt drewnianych (dykt) w formie okraglej, wyzyskujac przytem wlasne naprezenie tych plyt i ukladajac je tak, aby wlókna poszczególnych plyt byly prostopadle do siebie. W celu ula¬ twienia wyginania wewnetrznej a grubszej plyty drewnianej o wlóknach przebiegaja¬ cych poziomo, plyty te zaopatruje sie w wyciecia prostopadle do kierunku wlókien, przyczem wyciecia te wzgjednie ich po¬ wierzchnie wypelnia sie kleiwem. Wytwa¬ rzanie beczek odbywa sie w ten sposób, iz po wygieciu zewnetrznej plaszczowejpft^Cy kec^ki* Mflskla ile dó- ilfej pierscien i denny, który, lezac na podkladce roboczej, zkwnetrzneni| krawedziami przylega do te- wnetrfcnego plaszcza*. - Na' tym pierscieniu dennym umieszcza sie nastepnie plyte den¬ na, a na tej plycie opiera sie wewnefctzinia wkladka plaszczowa, której górna po¬ wierzchnia czolowa znajduje sie nieco po¬ nizej powierzchni czolowej zewnetrznej warstwy plaszcza, tworzac jakby nasade wystajaca Ao s^a^s.^ Mora $luzy do na¬ kladania peferywy^ -Wystajaca Czesc ze¬ wnetrznej warstwy plaszczowej wzmacnia sie zapomoca cienkiej dykty.Sposób wytwarzania beczek, jako przy¬ klad wykonania wynalazku, jest uwidocz¬ niony na rysunku, na którym fig. 1 przed- stayfja widok zgpry plaszcza beczki, fig. 2 — plyty stosowane do wytwarzania pla¬ szcza orac kierunek wlókien w tych ply¬ tach; fig. 3 — widok zgóty wewnetrznej wkladki kadluba; fig. 4 — Wkladke wy¬ gieta w ksztalcie odcinka kola; fig. 5 i 6 przedstawiaja widok zgóry wzglednie przekrój po44ui^y becaki gotowej, i fig. 7 — urzadzenie napinajace, sluzace do na¬ kladania na cylindryczny plaszcz beczki pierscieni zewnetrznych.Obydwie warstwy plyt rozporowych, tworzace kadlub naczynia lub beczki, ozna¬ czono cyframi 1 i 2, przyczem na fig. 2 uwidoczniono, ze wlókna plyty 2 sa równo¬ legle do osi beczki / — //, podczas gdy \fo4ókna plyty 1 sa prostopadle do wlókien plyty 2. Zaponioca urzadzenia' napinaja¬ cego, przedstawionego tta fig. 5, przylegle do siebie plyty / i 2, których krawedzie stykowe 3 i 4 sa wzgledem siebie pfzesta- wione, wygina sie i sciska, Stosujac odpo¬ wiednie naprezenie tak, iz fcleiwo, znajdu¬ jac^ sie miedzy óibu plytaóni, wiaze je.Wiazanie sie kleiwai w praktyce jest przy¬ spieszane dzieki temu, ze urzadzenie napi¬ najac& ogrzewane jest pafra lub w inny spó&Sb. Urzadzenie Mpinajace (fig. 5) skladd sfi$ z dwóch wydfrazfcilych polówek 5 i 6 walca, polaczonych ze soba zawiasa¬ mi 7. Wolne konce czesci 5 i 6 laczy sie zapoifioca srub napinajacych lub podob¬ nych narzadów.Na fig. 3 przedstawiono widok zgóry plyty 1 wstepnie obrobionej, a sluzacej jako wkladka wewnetrzna; plyta 1 na ca¬ lej szerokosci zaopatrzona jest w wyciecia 8, Powierzchnie 9 tych wyciec powleka sie kleiwem, albo tez wyciecia te wypel¬ nia sie kleiwem. Powierzchnie 9 przy wy¬ ginaniu plyty 2 (fig. 4) przylegaja do sie¬ bie i sklejaja sie. W celu wytworzenia beczki w jednym zabiegu roboczym poste¬ puje sie w sposób nastepujacy.Po powleczeniu kleiwem powierzchni plyt drewnianych 1 i 2, majacych przyle¬ gac do siebie, oraz dolnej krawedzi 10, plyte 2 zaciska sie w formie okraglej i na¬ klada np. na podstawe 11. Nastepnie wsu¬ wa sie pierscien denny 12, opierajacy sie na podstawie 11 i naklada na ten pier¬ scien plyte denna 13. Potem do plaszcza zewnetrznego 2 wsuwa sie wewnetrzna plyte wygieta 1, dos^wajac ja do plyty dennej 13 tak, iz plyta; 1 dociska sie, dzie¬ ki wlasnemu naprezeniu, do zewnetrznej warstwy plaszczowej 2. Wysokosc war¬ stwy wewnetrznej 1 jest ddbrana tak, iz u góry wewnatrz kadluba beczki powstaje próg 14, sluzacy do nakladania pokrywy.Górna wolna czesc 15 warstwy zewnetrz¬ nej 2 wzmacnia sie wewnatrz zapomoca cienkiej dykty, poczem na tak wytworzo¬ na beczke naklada sie urzadzenie napina¬ jace, które sciska (napina) oba plaszcze, dzieki czemu wszystkie czesci odpowied¬ nio sa docisniete i dobrze sie sklejaja.W celu umocowania znanych pierscieni zewnetrznych na naczyniach tego rodzaju, polówki 5 i 6 urzadzenia napinajacego 5, 6, 7 (fig. 5 i 7) posiadaja wyzlobienia 16 (fig. 7), do których wklada sie pierscienie zewnetrzne 18, które podczas wytwarzania beczki sklejaja sie z plaszczem tych na¬ czyn. PL