PL234538B1

PL234538B1 - Sposób wytwarzania kompozycji ziołowych, kompozycja ziołowa oraz zastosowanie kompozycji ziołowej

Info

Publication number: PL234538B1
Application number: PL412779A
Authority: PL
Inventors: Bronisław Brach
Original assignee: Brach Bronislaw
Priority date: 2015-06-19
Filing date: 2015-06-19
Publication date: 2020-03-31
Also published as: PL412779A1

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania kompozycji ziołowych oraz kompozycja ziołowa otrzymana według tego sposobu, a także zastosowanie tej kompozycji w ziołolecznictwie do pielęgnacji jamy ustnej, a zwłaszcza w profilaktyce chorób przyzębia.

Wiadomo z wielu publikacji oraz praktyki leczniczej, iż stosowanie antybiotyków i chemioterapeutyków może spowodować wystąpienie niepożądanych skutków zdrowotnych, zwłaszcza pod postacią alergii, toksyczności na organizm, zaburzeń fizjologicznej flory bakteryjnej. Ostatnio bardzo często dochodzi do nadużywania antybiotyków m.in. w terapii stomatologicznej. Istotnym problemem jest fakt, że mikroorganizmy chorobotwórcze takie jak np. gronkowiec złocisty, pałeczki dyzenterii, pałeczki Shigella, dwoinki zapalenia płuc, paciorkowce, prątki gruźlicy itp. stają się odporne na coraz to nowsze antybiotyki. Powszechnie uważa się, że odpowiednie zioła stosowane w medycynie naturalnej mają przewagę nad lekami syntetycznymi gdyż ich użycie prawie nie wywołuje w organizmie skutków ubocznych.

Własności lecznicze ziół w terapii wielu schorzeń są od zarania ludzkości powszechnie znane i stosowane na całym świecie. Istnieją dowody, że produkty pochodzenia roślinnego mają oprócz wielu oddziaływań zdrowotnych na organizm człowieka, także potencjalne działanie farmakologiczne i terapeutyczne na wiele chorób o stanie zapalnym, a zwłaszcza na system odpornościowy, który hamuje infekcje bakteryjne i wirusowe. Skuteczność terapii ziołowej uzyskuje się głównie przez użycie jednoczesne kilku ziół zawierających liczne składniki biologicznie czynne, które mają działanie synergiczne o efekcie znacznie przewyższającym ich spodziewany skutek oddziaływania sumarycznego. Istotnym problemem przy otrzymywaniu kompozycji ziołowej jest wybór sposobu ekstrakcji ziół w celu zwiększenia stężenia substancji bioaktywnych, a także powtarzalność ich składu ilościowego i jakościowego oraz standardowość sporządzanych z nich preparatów. Ma to znaczny wpływ na skuteczność leczniczego działania kompozycji ziołowych na komórki skóry, nerwów, mięśni ścięgien, kości i śluzówki organizmu. Oprócz bardzo złożonego składu chemicznego kompozycji oraz występującego synergizmu pomiędzy składnikami, ważne dla skuteczności terapeutycznej preparatu są również własności fizykochemiczne mające wpływ na jego przyswajalność, takie jak postać fazowa, odczyn pH roztworu i/lub emulsji, lepkość, napięcie powierzchniowe, wielkość zemulgowanych cząstek oraz stabilność emulsji. Publikowane wyniki badań stwierdzają iż w środowisku mocno kwaśnym o pH mniejszym niż 3, giną lub są pozbawione aktywności prawie wszystkie chorobotwórcze bakterie. Ponadto środowisko kwaśne sprzyja zwalczaniu wielu szczepów bakterii, co również potwierdza zastosowanie wody zjonizowanej kwaśnej według Telesforasa Lauceviciusa i Stanisława Wiąckowskiego. „Woda zjonizowana, życie bez chorób” Kowno, 2010 r.

Znane są sposoby wytwarzania nalewek, wyciągów alkoholowych lub ekstraktów różnego rodzaju ziół, nasion oraz innych materiałów roślinnych. Według tych sposobów przygotowuje się ekstrakty z rozdrobnionego i wysuszonego materiału roślinnego przez ekstrakcję wodą i/lub alkoholem (polskie opisy patentowe nr 145212, 134928, 97159). Jednocześnie zwraca się uwagę (opis zgłoszenia patentowego P.329254), iż niewłaściwie wykonana ekstrakcja prowadzi do wytracania części substancji czynnych w postaci osadu. Znane są sposoby preferujące ekstrakcję wielostopniową zwłaszcza więcej niż trzykrotną z użyciem 50% alkoholu etylowego. Zgłoszenie patentowe P.359477 podaje sposób otrzymywania ekstraktów przez macerację dwuetapową w temperaturze pokojowej stosując jako ekstrahent 35-60% alkohol etylowy, przy czym nie określa się kryterium czasu maceracji. Znane sposoby otrzymywania ekstraktów ziołowych przez maceracje i/lub ekstrakcje w różnych zakresach temperatur łącznie ze wrzeniem i podwyższonym ciśnieniem nie uwzględniają środowiska pH, a ich optymalny czas ekstrakcji jest trudny do określenia, co nie pozwala na optymalizacje parametrów ich sporządzania oraz zachowanie standardowości. Z opisu zgłoszenia patentowego P.329254 wiadomo, iż zawartość substancji czynnych w ekstrakcie można ustalać na podstawie oznaczania absorbancji roztworu techniką spektrofotometryczną Jednak w przypadku, gdy ekstrakt zawiera mieszaniny ziół o wielu związkach czynnych optycznie, metoda ta wydaje się mało przydatna do oceny ich zawartości.

Uzyskanie złożonego zestawu kompozycji alkoholowych wyciągów oraz zemulgowanie i/lub rozpuszczenie w nich olejków eterycznych stwarza wiele trudności i wymaga dobrej znajomości właściwości składników kompozycji. Preparaty ziołowe, zwłaszcza w postaci stężonych roztworów alkoholowych, ze względu na dużą lotność, nie wykazują zadawalającej skuteczności terapeutycznych wskutek zbyt krótkiego kontaktu z chorymi komórkami, zaś w postaci stężonych emulsji typu w/o są mało efektywne w przyswajaniu. Ponadto ich kompozycje ulegają po dłuższym czasie rozwarstwieniu oraz starzeniu. W przypadku sporządzania mikroemulsji (rozcieńczonych emulsji), istotne jest określenie ich rodzaju,

PL 234 538 B1 który według publikacji Janusza Gilewicza-Emulsje, PWN, 1957, można ustalić za pomocą pomiaru przewodnictwa elektrycznego emulsji. Przewodnictwo elektryczne jest znacznie większe jeżeli fazę hydrofilową (zewnętrzną), ciągłą stanowi woda i/lub roztwór alkoholu zawierający domieszki elektrolitów, zaś fazę wewnętrzną zemulgowany olejek. Natomiast gdy fazą wewnętrzną jest woda, która występuje w stanie zemulgowanym, a fazę hydrofobową zewnętrzną stanowi olej, to przewodnictwo takiej emulsji jest znikome. W praktyce często spotykamy się z układem dwufazowym gdzie fazę zewnętrzną stanowi roztwór wodny alkoholu z rozpuszczonymi w nim cząstkami olejków oraz olejkami występującymi w postaci zemulgowanych cząstek. Układ taki występuje w stężonych roztworach alkoholowych, przy odpowiednio dużym stężeniu alkoholu. Zioła zawierają też, jako domieszki, wolne sole nieorganiczne oraz związki kompleksowe, w których występują kationy oraz aniony. Kompleksy te mogą ulegać rozkładowi w środowisku kwaśnym w podwyższonej temperaturze ekstrakcji, uwalniając elektrolity zwiększające przewodność elektryczną ekstrahentu.

Do celów leczniczych znane są kompozycje naturalnych olejków roślinnych rozpuszczone w alkoholach i ekstraktach alkoholowych albo rozpuszczone i/lub zdyspergowane w olejach roślinnych. Znane są liczne preparaty farmaceutyczne i kosmetyczne o działaniu odkażającym lub przeciwzapalnym, przeznaczone do płukania jamy ustnej, zawierające wyciągi i ekstrakty z ziół takich roślin jak goździk, eukaliptus, owoce jałowca, mięta, liście brzozy, tymianek, szałwia.

Z opisów zgłoszeń patentowych P.315578 i P.320807 znane są kompozycje do pielęgnacji jamy ustnej oraz preparat do płukania jamy ustnej, które oprócz rozpuszczonych ekstraktów ziołowych zawierają składniki konserwujące. I tak z opisu zgłoszeniowego P.324170 znana jes t kompozycja o działaniu znieczulającym. W opisie zgłoszenia patentowego P.312714 ujawniono sposób leczenia stanów zapalnych za pomocą związków chemicznych i ekstraktów ziołowych z selera, pietruszki oraz kopru. Z opisu zgłoszenia patentowego P.320807 znany jest preparat w postaci wodnego roztworu alkoholowego zawierający kwas benzoesowy, eukaliptol, mentol, salicylan metylu, tymol oraz olejki eteryczne. Z opisu patentowego PL 198268 znana jest kompozycja ziołowa do leczenia przewlekłych ran, zaś z opisu PL 192226 kompozycja ziołowa o działaniu synergicznym do sporządzania naparów oraz saszetek do leczenia chorób przyzębia.

Celem wynalazku jest opracowanie sposobu wytwarzania kompozycji ziołowo-olejkowych w postaci roztworu i stabilnie zemulgowanych olejków w roztworze alkoholowo-wodnym oraz opracowanie kompozycji otrzymanych tym sposobem, o dobrej przyswajalności i szerokim spektrum zastosowania do celów leczniczych oraz profilaktycznych. Ponadto, celem wynalazku jest także zastosowanie kompozycji do leczenia i zapobiegania chorobom jamy ustnej.

W wyniku wielu prób nieoczekiwanie okazało się, iż uzyskanie kompozycji spełniających postawione cele wynalazku jest możliwe przez macerację w temperaturze pokojowej i/lub ekstrakcję w temperaturze wrzenia roztworu z ziół w odpowiednim środowisku kwaśnym wodnego roztworu alkoholu. Dodatkowo zauważono nieoczekiwany efekt, iż środowisko kwaśne w trakcie procesu maceracji i/lub ekstrakcji pozwala na efektywniejszą ekstrakcję przez zwiększenie stężenia substancji aktywnych i elektrolitów, przy zachowaniu zdolności emulgowania olejków w wodno-alkoholowym roztworze ekstrahentu.

Nieoczekiwanie okazało się również, iż rodzaj wytwarzanej emulsji i stopień jej emulgowania można określać za pomocą konduktometru, przez badanie przewodności właściwej roztworów mieszanin ekstraktów ziołowo-olejkowych oraz ich emulsji z wodą. W trakcie maceracji i/lub ekstrakcji w podwyższonej temperaturze następuje zwiększenie przewodności właściwej roztworu oraz wzrost jego pH, które to wartości, w zależności od rodzaju kompozycji, po określonym upływie czasu osiągają prawie stałe wartości, co pozwala na ustalenie optymalnego zakończenia procesu oraz zwiększenie stopnia standaryzacji gotowego produktu. W wyniku dalszych prac okazało się też nieoczekiwanie, iż dodanie do tak otrzymanych ekstraktów eterycznych olejków ziołowych zmniejsza ich przewodność właściwą w różnym stopniu, zależnie od ilości i rodzaju olejków. Dodanie gotowego ekstraktu ziołowego do wody i wytworzenie emulsji typu o/w, zmniejsza również przewodność właściwą roztworu.

Istota sposobu wytwarzania kompozycji ziołowych według wynalazku polega na tym, że grupę ziół obejmujących: kłącze pięciornika, kłącze wężownika, korę dębu, korę kasztanowca, koszyczki arniki, ziele jeżówki purpurowej, kwiat rumianku, ziele szałwii, korzeń arcydzięgla, liście rozmarynu, ziele tymianku, liście geranium, ziele lub kwiat krwawnika, ziele mięty, kwiat lawendy, ziele świetlika, ziele jemioły, kwiat nagietka, liście melisy, zalewa się wodnym roztworem alkoholu etylowego o zawartości wody mniejszej niż 25% wagowych z dodatkiem kwasów organicznych do uzyskania pH od 2,5 do 6,

PL 234 538 B1 następnie wykonuje się macerację w temperaturze pokojowej i/lub ekstrakcję z użyciem chłodnicy zwrotnej w temperaturze wrzenia roztworu do ustabilizowania wartości przewodności właściwej ekstraktu oraz jego pH, po czym otrzymaną mieszaninę odsącza się, odciska i/lub odwirowuje i ewentualnie dodaje środki modyfikujące w ilości od 0,1 do 20 części wagowych na 100 części wagowych ekstraktu, gdzie jako środek modyfikujący dodaje się substancję czynną cyjanokobalaminę i ewentualnie sok ziela jeżówki purpurowej stabilizowanej alkoholem etylowym i/lub wyciąg alkoholowy koszyczków arniki, a następnie do otrzymanego ekstraktu dodaje się od 0,5 do 6 części wagowych na 100 części wagowych ekstraktu ziołowe olejki eteryczne: olejek tatarakowy, tymiankowy i/lub lawendowy, goździkowy, sosnowy i/lub jałowcowy i/lub szałwiowy oraz miętowy do ich rozpuszczenia i/lub utworzenia emulsji typu o/w o przewodności właściwej od 5 do 30% mniejszej w stosunku do przewodności ekstraktu ziołowego.

Korzystnie jest, gdy wodny roztwór alkoholu etylowego o stężeniu 76-98% wagowych, zakwasza się kwasem salicylowym lub kwasem cytrynowym w ilości od 0,01 do 5% wagowych, a następnie przed ekstrakcją maceruje się w temperaturze pokojowej.

Równie korzystnym jest, gdy sporządza się macerat ziół w temperaturze pokojowej i oddzielnie ekstrakt ziół o takim samym składzie w roztworze alkoholu w zakresie +/-10°C temperatury wrzenia roztworu, a otrzymane po wyciśnięciu i/lub odsączeniu ekstrakty łączy się i ewentualnie dodaje się środki modyfikujące, a następnie wybrane olejki ziołowe.

Kompozycja ziołowa otrzymana sposobem według wynalazku zawierająca ekstrakt wodno-alkoholowy mieszaniny ziół i eteryczne olejki ziołowe oraz ewentualnie środki modyfikujące charakteryzuje się tym, że ziołowy ekstrakt wodno-alkoholowy zawiera wyciągi z następujących ziół: kłącze pięciornika i kłącze wężownika każdy w ilości 2 do 3 części wagowych, korę dębu, korę kasztanowca, koszyczki arniki, ziele jeżówki purpurowej, kwiat rumianku, ziele szałwii każdy w ilości 1,5 do 2 części wagowych, korzeń arcydzięgla, liście rozmarynu, ziele tymianku, liście geranium, kwiat lub ziele krwawnika, ziele mięty, kwiat lawendy, ziele świetlika, ziele jemioły każdy w ilości 1,0 do 1,5 części wagowych, kwiat nagietka, liście melisy każdy w ilości do 0,5 do 1,0 części wagowych, a wszystkie zioła w ilości całkowitej od 10 do 70 części wagowych na 100 części wagowych roztworu alkoholu etylowego o zawartości wody mniejszej niż 25% wagowych z dodatkiem kwasów organicznych, zaś jako środek modyfikujący zawiera substancję czynną cyjanokobalaminę w ilości od 1000 do 4000 mikrogramów w 100 gramach ekstraktu i ewentualnie sok ziela jeżówki purpurowej stabilizowanej alkoholem etylowym w ilości od 1 do 10 części wagowych i/lub wyciąg alkoholowy koszyczków arniki w ilości od 1 do 10 części wagowych, a wszystkie te środki w ilości całkowitej od 0,1 do 20 części wagowych na 100 części wagowych ekstraktu, a jako eteryczne olejki ziołowe zawiera: olejek tatarakowy w ilości 0,05 do 2 części wagowych, olejek tymiankowy i/lub lawendowy w ilości od 0,05 do 1 części wagowych, olejek goździkowy w ilości od 0,05 do 1 części wagowych, olejek sosnowy i/lub olejek jałowcowy i/lub szałwiowy w ilości 0,05 do 1 części wagowych oraz olejek miętowy w ilości 0,05 do 0,8 części wagowych, a wszystkie olejki zawarte w kompozycji w ilości całkowitej od 0,5 do 6 części wagowych na 100 części wagowych ekstraktu ziołowego.

Kolejnym przedmiotem wynalazku jest zastosowanie powyższej kompozycji.

Zastosowanie kompozycji otrzymanej sposobem według wynalazku do pielęgnacji jamy ustnej, zwłaszcza dziąseł i przyzębia.

Korzystnie, kompozycję stosuje się w ilości 0,1 do 0,8 części wagowych na 20 do 40 części wagowych wody pitnej do powstania emulsji typu o/w o przewodności właściwej od 5 do 20% mniejszej od przewodności użytej wody pitnej.

Kompozycja ziołowa wg wynalazku jest odmienna od znanych kompozycji ziołowych przeznaczonych zwłaszcza do leczenia i pielęgnacji jamy ustnej. Nie znaleziono kompozycji ziołowej w podobnej formie użytkowej ze wskazaniem do leczenia chorób przyzębia. Kompozycja roztworów z udziałem rozpuszczonych bioaktywnych substancji, między innymi polifenoli i kwasów fenolowych oraz związków z grupy flawonoidów i terpenów oraz olejków w roztworze alkoholu i wody uzyskanych w trakcie ekstrakcji w temperaturze wrzenia oraz dodatek substancji modyfikujących tworzy emulsje typu o/w, które charakteryzują się trwałością i dobrze zemulgowanym ziarnem oraz wykazuje dużą skuteczność leczniczą w zapobieganiu i zwalczaniu infekcji bakteryjno-wirusowych. Kompozycja ta znajduje między innymi zastosowanie w leczeniu schorzeń i pielęgnacji jamy ustnej, zwłaszcza chorób przyzębia takich jak paradontoza, aphtoza (afty), grzybica, halotioza, stomatopatia protetyczna, zapalenie błony śluzowej. Przy zastosowaniu odpowiednio dużej ilości wybranych składników ziołowych oraz wybranych olejków eterycznych o zróżnicowanych właściwościach, poza korzystnym efektem przeciwbólowym i ścią

PL 234 538 B1 gającym, uzyskuje się znaczny efekt synergistyczny, zwłaszcza przy zwalczaniu chorobotwórczych mikrobów powodujących stany zapalne w organizmie. Ponadto, w trakcie ekstrakcji następuje, w obecności kwasów częściowa estryfikacja alkoholi, których to estry zwiększają efekt terapeutyczny oraz polepszają stabilne emulgowanie olejków w wodzie oraz wykazują działanie przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe, przeciwgrzybiczne, przeciwzapalne i ściągające.

P r z y k ł a d y wykonania wynalazku

P r z y k ł a d 1

Do kolby destylacyjnej poj. 250 ml wprowadzono po 4,5 g kłącza pięciornika i kłącza wężownika, po 3,5 g kory dębu, kory kasztanowca, koszyczków arniki, kwiatu rumianku, ziela szałwii, ziele jeżówki purpurowej, po 2,5g korzenia arcydzięgla, liści rozmarynu, ziela tymianku, liści geranium, kwiatu krwawnika, ziela świetlika, ziela mięty, kwiatu lawendy, ziela jemioły, po 1,2 g kwiatu nagietka i liści melisy oraz dodano 210 g 95% alkoholu etylowego i 0,10 g kwasu salicylowego. Całą zawartość kolby macerowano w temperaturze pokojowej, do czasu aż uzyska się stabilną przewodność i odczyn pH roztworu, następnie umieszczono na łaźni wodnej pod chłodnicą zwrotną i wygrzewano w temperaturze wrzenia roztworu alkoholu do zwiększenia przewodności właściwej do stałej wartości ( w tym przypadku około 40 minut). Po schłodzeniu odsączono i wyciśnięto przez gęste sito oraz dodano 500 mikrogramów witaminy B12 i 10 g nalewki z koszyczków arniki oraz 10 g soku ziela jeżówki stabilizowanej alkoholem etylowym. Z całości, po zamieszaniu pobrano próbkę w ilości 30 g, z której oznaczono pH oraz konduktometrycznie przewodność właściwą. Do otrzymanej mieszaniny, po rozlaniu do buteleczek farmaceutycznych o pojemności 10 ml dodano 0,20 g olejku tatarakowego (z dozwoloną zawartością β-azaronu), 0,1 g olejku goździkowego 0,1 g olejku tymiankowego, po 0,1 g olejku sosnowego i olejku jałowcowego oraz 0,05 g olejku miętowego, a następnie oznaczono przewodność właściwą emulsji.

Preparat do płukania jamy ustnej otrzymano przez sporządzenie emulsji, tj. dodanie do ok. 25 g przegotowanej i ostudzonej wody pitnej około 0,15 g kompozycji ziołowej według wynalazku. Postać czysta kompozycji może być stosowana w profilaktyce chorób przyzębia oraz pielęgnacji jamy ustnej oraz wykorzystana do różnych aplikacji w praktyce stomatologicznej.

Kompozycję według wynalazku w postaci emulsji z wodą oraz w postaci czystej, specjalista stomatolog stosował u 100 pacjentów w czterech podstawowych grupach, tj.: uskarżających się na stomatopatie protetyczne, dotkniętych grzybicą jamy ustnej, zapaleniem błony śluzowej jamy ustnej o różnej, bądź nie ustalonej etiologii, w tym stomatitis aphtosa (afty), oraz po zabiegach chirurgii szczękowo-twarzowej. W każdym przypadku uzyskano zmniejszenie dolegliwości bólowych oraz zmniejszenie obrzęku zapalnego. W żadnym przypadku nie zarejestrowano odczynu alergicznego. Ponadto, stosowany preparat zmniejszał objawy halotiozy. Przez okres stosowania preparatu, tj. przez dwa lata stomatolog nie spotkał się z krytyczną opinią pacjentów. Testowany preparat ziołowo-olejkowy został polecony do terapii wspomagającej w chorobach śluzówki jamy ustnej.

P r z y k ł a d 2

Kompozycje o składzie jak w przykładzie 1 macerowano w temperaturze pokojowej przez 500 godzin. Kolejno po upływie 1, 24, 72, 200 i 500 godzin maceracji, z odsączonego roztworu pobrano próbkę i oznaczono pH roztworu oraz jego przewodność właściwą. Następnie po dodaniu pozostałych składników i olejków, sporządzono emulsję z wodą w proporcji 25 ml wody i 0,15 g kompozycji ziołowej według wynalazku oraz zbadano jej przewodność oraz pH.

P r z y k ł a d 3

Kompozycje o składzie jak w przykładzie 1, macerowano w temperaturze pokojowej przez ok. 200 godzin, następnie oddzielono przez odsączenie i wyciśnięcie. Drugą porcję ziół o takim samym składzie, po dodaniu roztworu alkoholu, ekstrahowano w temperaturze wrzenia roztworu pod chłodnicą zwrotną do uzyskania stabilnych parametrów odczynu i przewodności, po czym odsączono ekstrakt i oznaczono pH roztworu oraz przewodność właściwą. Następnie obydwa ekstrakty połączono i po dodaniu pozostałych składników oraz olejków sporządzono emulsję z wodą w proporcji 25 ml wody i 0,15 g (6 kropli) kompozycji, a następnie zbadano jej przewodność i pH.

Wyniki badań fizyko-chemicznych ekstrahentów i kompozycji ziołowych według przykładów wykonania 1-3 podano w załączonej tabeli.

PL 234 538 Β1

Tabela. Wyniki badań fizykochemicznych ekstrahentów i kompozycji ziołowych według przykładów 1-3

fp	Nazwa kompozycji lub składnika	pH	prjcwodnotó wtetowa, pS<cm	Różnica w przewód neto. %,wedhjg rtzoru’
1	Alkohol etylowy spirytus 95%	6	1
2	Roztwór alkoholu etylowego z docatkiem kwasu salicylowego	2.6	165		roztwór zawiera alkohol etylowy 76Qg, woda 220g, kwa· Mlłcykwy 20g
3	Roztwór alkoholu etylowego z dodatkiem kwasu salicylowego	3.72	30		a.kohol etylowy woda 123.5g, kwa· Mlicytowy 6.5g
4	Ekstrakt wg przykład 1	4,6	742
5	Ekstrakt z dodatkami wg przykładu 1	4,7	710		dodano wftanf.nę B_12\| ekstrakt jeżówki purpurowej oraz wyciąg z koszyczków arniki
6	Gotowy preparat wg przykładu 1	4,73	614	18,1	na 30 g ekstraktu dodano 0,9g olejków
7	Emulsja wodna wg przykładu 1	6,7	180	21.7	O,25g kompozycji ztotawo-otejkowej na 30 g wody przepiłowanej o przewodnoto 730 uS/cm
e	Emulsje wodna do przykładu 1	6,9	174	16,3	0,15 g kompozycji rta30 g wody przegotowanej a przawodnotoi 208 uS/cm
9	Emulsja wodna do przykładu 1	7.1	165	6,8	O.OSg kompozycji na 30 g wody pfiegcrtowanej o przewMnoto 177 uSfcm
10	Ekstrakt wg przykładu 2	4,45	210		po 24 godzinach maceracji
11	Ekstrakt wg przykładu 2	4,55	350		po 7 dobach maceracji
12	Ekstrakt wg przykładu 2	4,65	430		po 14 dobach maceracji
13	Ekstrakt wg przykładu 2	4,65	450		po ok. 21 dobach maceracji
14	Ekstrakt wg przykładu 3	4,7	440		macerat + ekstrakt

• Różnicę przewodności właściwej roztworów ekstraktu lub emulsji wodnej (w procentach) obliczano ze wzoru;

(przewodności ekstraktu lub preparatu gotowego - przewodność emulsji) * 100/przewodność ekstraktu lub preparatu gotowego

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób wytwarzania kompozycji ziołowej na drodze maceracji i ekstrakcji mieszaniny ziół w wodnym roztworze alkoholu i dodatku do otrzymanego ekstraktu eterycznych olejków ziołowych, znamienny tym, że grupę ziół obejmujących kłącze pięciornika, kłącze wężownika, korę dębu, korę kasztanowca, koszyczki arniki, ziele jeżówki purpurowej, kwiat rumianku, ziele szałwii, korzeń arcydzięgla, liście rozmarynu, ziele tymianku, liście geranium, ziele lub kwiat

PL 234 538 B1 krwawnika, ziele mięty, kwiat lawendy, ziele świetlika, ziele jemioły, kwiat nagietka, liście melisy, zalewa się wodnym roztworem alkoholu etylowego o zawartości wody mniejszej niż 25% wagowych z dodatkiem kwasów organicznych do uzyskania pH od 2,5 do 6, następnie wykonuje się macerację w temperaturze pokojowej i/lub ekstrakcję z użyciem chłodnicy zwrotnej w temperaturze wrzenia roztworu do ustabilizowanej wartości przewodności właściwej ekstraktu oraz jego pH, po czym otrzymaną mieszaninę odsącza się, odciska i/lub odwirowuje, a do trzymanego ekstraktu, ewentualnie dodaje środki modyfikujące w ilości od 0,1 do 20 części wagowych na 100 części wagowych ekstraktu, gdzie jako środki modyfikujące stosuje się substancje czynną cyjanokobalaminę i ewentualnie sok ziela jeżówki purpurowej stabilizowanej alkoholem etylowym i/lub wyciąg alkoholowy koszyczków arniki, a następnie dodaje się od 0,5 do 6 części wagowych na 100 części wagowych ekstraktu ziołowe olejki eteryczne: olejek tatarakowy, tymiankowy i/lub lawendowy, goździkowy, sosnowy i/lub jałowcowy i/lub szałwiowy oraz miętowy do ich rozpuszczenia i/lub utworzenia emulsji typu o/w o przewodności właściwej od 5 do 30% mniejszej w stosunku do przewodności ekstraktu ziołowego.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wodny roztwór alkoholu etylowego o stężeniu 76-98% wagowych, zakwasza się kwasem salicylowym łub kwasem cytrynowym w ilości od 0,01 do 5% wagowych, a następnie przed ekstrakcją maceruje się w temperaturze pokojowej.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że sporządza się macerat ziół w temperaturze pokojowej i oddzielnie ekstrakt ziół o takim samym składzie w roztworze alkoholu w zakresie +/-10°C temperatury wrzenia roztworu, a otrzymane po wyciśnięciu i/lub odsączeniu ekstrakty łączy się i ewentualnie dodaje się środki modyfikujące, a następnie wybrane olejki ziołowe.
4. Kompozycja ziołowa zawierająca ekstrakt wodno-alkoholowy mieszaniny ziół i eteryczne olejki ziołowe oraz ewentualnie środki modyfikujące, otrzymana sposobem według zastrz. 1 do 3, znamienna tym, że ziołowy ekstrakt wodno-alkoholowy zawiera wyciągi z następujących ziół: kłącze pięciornika, kłącze wężownika każdy w ilości 2 do 3 części wagowych, korę dębu, korę kasztanowca, koszyczki arniki, ziele jeżówki purpurowej, kwiat rumianku, ziele szałwii każdy w ilości 1,5 do 2 części wagowych, korzeń arcydzięgla, liście rozmarynu, ziele tymianku, liście geranium, kwiat lub ziele krwawnika, ziele mięty, kwiat lawendy, ziele świetlika, ziele jemioły każdy w ilości 1 do 1,5 części wagowych, kwiat nagietka, liście melisy każdy w ilości 0,5 do 1 części wagowych, a wszystkie zioła w ilości całkowitej od 10 do 70 części wagowych na 100 części wagowych roztworu alkoholu etylowego o zawartości wody mniejszej niż 25% wagowych z dodatkiem kwasów organicznych, zaś jako środek modyfikujący zawiera substancję czynną cyjanokobalaminę w ilości od 1000 do 4000 mikrogramów w 100 gramach ekstraktu i ewentualnie sok ziela jeżówki purpurowej stabilizowanej alkoholem etylowym w ilości od 1 do 10 części wagowych i/lub wyciąg alkoholowy koszyczków arniki w ilości od 1 do 10 części wagowych, a wszystkie te środki w ilości całkowitej od 0,1 do 20 części wagowych na 100 części wagowych ekstraktu, a jako eteryczne olejki ziołowe zawiera: olejek tatarakowy w ilości 0,05 do 2 części wagowych, olejek tymiankowy i/lub lawendowy w ilości od 0,05 do 1 części wagowych, olejek goździkowy w ilości od 0,05 do 1 części wagowych, olejek sosnowy i/lub olejek jałowcowy i/lub szałwiowy w ilości 0,05 do 1 części wagowych oraz olejek miętowy w ilości 0,05 do 0,8 części wagowych, a wszystkie olejki zawarte w kompozycji w ilości całkowitej od 0,5 do 6 części wagowych na 100 części wagowych ekstraktu ziołowego.
5. Zastosowanie kompozycji określonej w zastrz. 4 do pielęgnacji jamy ustnej, zwłaszcza dziąseł i przyzębia.
6. Zastosowanie według zastrz. 5, znamienne tym, że kompozycję stosuje się w ilości 0,1 do 0,8 części wagowych na 20 do 40 części wagowych wody pitnej do powstania emulsji typu o/w o przewodności właściwej od 5 do 20% mniejszej od przewodności użytej wody pitnej.