PL232825B1 - Urządzenie do cięcia bloków twardych materiałów i sposób cięcia bloków twardych materiałów - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do cięcia bloków twardych materiałów, czyli trak kamieniarski, a dokładniej szczególny rodzaj traka zaopatrzonego w sztywną, poziomą ramę tnącą, przeznaczonego do cięcia twardych materiałów takich jak złoża mineralne, bloki skalne, betonowe czy kamienne, zwłaszcza granitowe oraz sposób cięcia bloków twardych materiałów. Urządzenie może być także przeznaczone do cięcia materiałów kompozytowych np. uzyskiwanych przemysłowo mieszanek z dodatkiem żywic polimerowych. Wynalazek dotyczy konstrukcji zawieszenia poziomej ramy tnącej traka kamieniarskiego.

Znane są rozwiązania umożliwiające cięcie bloków kamiennych z zastosowaniem poziomych traków ramowych. W standardowym rozwiązaniu kamienny blok spoczywa nieruchomo na platformie roboczej, ponad którym poruszająca się w płaszczyźnie w przybliżeniu równoległej do podłoża, pozioma prostokątna, sztywna rama, zawieszona po czterech stronach na czterech wahaczach, wykonuje wahadłowy ruch posuwisto-zwrotny. Ruch posuwisto-zwrotny ramy realizowany jest przez układ korbowy. Układy napędu ramy są typowymi, znanymi urządzeniami i przykładowo zostały przedstawione w opisie patentowym PL162236B1.

Wewnątrz poziomej ramy tnącej umieszczonych jest kilka lub kilkanaście naprężonych, równoległych względem siebie, skierowanych ku dołowi (ku blokowi kamiennemu) taśm stalowych (pił), których ruch wzdłużny w połączeniu z dostarczanym grawitacyjnie śrutem staliwnym powoduje znaczne tarcie pomiędzy dolną częścią taśmy stalowej a kamieniem, co skutkuje tworzeniem się szczeliny w kamieniu w obrębie oddziaływania oscylacyjnego ruchu naprężonej taśmy stalowej oraz śrutu staliwnego. Uzyskuje się jednocześnie wiele płyt kamiennych ciętych równolegle, przy czym kierunek cięcia tj. przesuwu taśm stalowych, narzucony jest przez kierunek działania popychacza. Zawieszenia górne wahaczy są zsynchronizowane i umożliwiają ich powolny przesuw w dół, a w konsekwencji przesuw całej poziomej ramy tnącej wraz z ostrzami. Trajektoria cięcia jest uzależniona jedynie od długości wahacza, oraz wielkości wykorbienia układu napędowego.

Znane są również rozwiązania, w których taśmy stalowe wyposażone są w segmenty diamentowe. Rozwiązania takie charakteryzują się większą efektywnością i wydajnością cięcia. Segmenty diamentowe to spieki metali o kształcie prostopadłościanu z umieszczonymi wewnątrz rozdrobnionymi ziarnami diamentu technicznego. Segmenty diamentowe z zachowaniem zadanych rozstawów są lutowane indukcyjnie do dolnej części taśmy stalowej (piły).

Zastosowanie pił z segmentami diamentowymi w klasycznych poziomych trakach ramowych z powodzeniem umożliwia cięcie miękkich bloków kamiennych takich jak piaskowiec czy marmur. W przypadku jednak cięcia twardych bloków kamiennych, takich jak granit, segmenty diamentowe ulegają szybkiej degradacji. Wynika to z faktu, iż piła z takimi segmentami wykonuje ruch posuwisto-zwrotny i w związku z tym umieszczone w segmentach ziarna diamentu technicznego narażone są na naciski (uderzenia) dwukierunkowe w kontakcie z twardymi ziarnami granitu. Oznacza to, że spoiwo mocujące ziarna ścierne (np. diament przemysłowy) także ulega degradacji dwustronnej, co przyspiesza wykruszanie się materiału ściernego. Z publikacji US 8656901 B2 (EHWA), znane jest rozwiązanie, które redukuje ten problem poprzez rozmieszczenie ziaren diamentu w segmencie w ten sposób, że tworzą one grupy po dwa lub więcej ziaren, ustawionych w rzędach. Rzędy diamentów (grupy) są ułożone zgodnie z kierunkiem cięcia. Ponieważ dwa lub więcej ziaren diamentu w grupie są w niewielkim oddaleniu od siebie a segment wykonuje ruch posuwisto-zwrotny, spoiwo, które spaja i utwierdza ziarna w segmencie, zużywa się (ściera) przed ziarnem, czyli w obszarze skrawania, natomiast tylny obszar jest chroniony przez spoiwo, które jednocześnie jest tylnym spoiwem sąsiadującego ziarna. W ten sposób tylko skrajne zewnętrzne ziarna grupy skrawają jednokierunkowo. Przytoczone rozwiązanie wiąże się z bardzo skomplikowanym procesem technologicznym osadzania ziaren diamentu w rzędach, co skutkuje wielokrotnie wyższą ceną rynkową produktu, w porównaniu z powszechnie stosowanymi segmentami z ziarnami rozproszonymi. Z opisu wzoru użytkowego CN203485310U znana jest konstrukcja traka, w którym rama tnąca wykonuje typowy ruch posuwisto-zwrotny, ale cięcie kamienia odbywa się tylko przy ruchu w jednym kierunku. Ruch powrotny jest jałowy. Jest to osiągane poprzez zastosowanie zespołów unoszących ramę tnącą na etapie ruchów powrotnych. Obniża się dzięki temu stopień zużycia ziarna ściernego, gdyż otaczające go spoiwo jest narażone na degradację tylko jednostronnie. Opisane urządzenie ma konstrukcję znacznie zmodyfikowaną względem stanu techniki.

Istnieje nadal potrzeba udoskonalenia urządzeń do cięcia bloków kamiennych, zwłaszcza granitowych, gdzie zachodzi wysokie zużycie kosztownych materiałów ściernych, np. opartych na technicznym diamencie.

Celem wynalazku jest zapewnienie udoskonalonego sposobu cięcia bloków kamiennych oraz takiego urządzenia do realizacji sposobu, aby zachować maksymalnie uproszczoną jego budowę, by ewentualnie było możliwe bez wysokich nakładów finansowych i bez długich przestojów technologicznych, przekonstruowanie istniejących już traków kamieniarskich z poziomą ramą tnącą.

Urządzenie do cięcia bloków twardych materiałów, zwłaszcza granitu, zawierające ruchomą, posiadającą własny napęd i zaopatrzoną w taśmowe piły poziomą ramę tnącą, połączoną za pośrednictwem osadzonych w zawieszeniach wahaczy zespolonych, z korpusem urządzenia trwale zamocowanym do podłoża, według wynalazku cechuje się tym, że co najmniej jeden wahacz zespolony zawiera odrębny napęd o charakterystyce kołowej, prz y czym albo wahacz ten jest zaopatrzony w obrotowy wał, na którego obu końcach osadzone są mimośrodowo przestawione czopy, które to umieszone są obrotowo w zawieszeniach, a wał jest połączony z napędem, albo wahacz ten jest zaopatrzony na obu końcach w osiowe czopy, umieszczone w zawieszeniach zawierających obrotowe tuleje z mimośrodowo wydrążonymi cylindrycznymi gniazdami, a obrotowe tuleje są połączone z napędem.

Urządzenie jest korzystnie zaopatrzone w dwa wahacze zespolone z odrębnym napędem o charakterystyce kołowej. W przypadku, gdy wahacz jest zaopatrzony na obu końcach w mimośrodowo osadzone na obrotowym wale czopy, to wał jest połączony, poprzez przekładnię, z napędem przyporządkowanym odrębnie dla każdego wahacza.

Gdy wahacz jest zaopatrzony w czopy umieszczone w zawieszeniach zawierających obrotowe tuleje z mimośrodowo wydrążonymi cylindrycznymi gniazdami to albo każda tuleja jest połączona, poprzez przekładnię, z napędem przyporządkowanym odrębnie dla każdej tulei albo dwie tuleje współpracujące ze wspólnym dla nich wahaczem są połączone wałem synchronizującym z jednym wspólnym napędem.

Korzystnie, taśmowe piły ramy tnącej są zaopatrzone w segmenty z rozproszonym ziarnem ściernym, korzystnie diamentem technicznym.

Przedmiotem wynalazku jest także sposób cięcia bloków twardych materiałów, zwłaszcza granitowych, charakteryzujący się tym, że bloki poddaje się cięciu ruchomą, poziomą ramą tnącą, nadając jej ruch będący złożeniem: wahadłowego ruchu posuwisto-zwrotnego nadanego ramie tnącej poprzez jej własny napęd, oraz zsynchronizowanego z tym ruchem w każdym jego cyklu, mimośrodowego, cyklicznego ruchu unoszenia i opuszczania, nadawanego ramie za pośrednictwem co najmniej jednego wahacza zespolonego przez odrębny napęd.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia ogólny widok urządzenia w widoku z boku z widocznym z lewej strony układem napędowym nadającym ramie tnącej ruch posuwisto-zwrotny, fig. 2 przedstawia analogicznie jak na fig. 1 widok urządzenia z boku, na innym etapie pracy, przy innym położeniu ramy tnącej wychylonej mocniej w prawo wraz z przesuniętymi ramionami wahaczy zespolonych, fig. 3 przedstawia widok urządzenia od strony układu napędowego ramy z półprzekrojem widocznego od czoła wahacza zespolonego wraz z przekrojem znajdującego się wewnątrz obrotowego wału oraz przekrojem zawieszenia osadzonego w prowadnicy na zewnątrz kolumny pionowej oraz z widocznymi przekrojami łożyska wału i łożyska czopu, fig. 4 przedstawia schematyczny widok ramienia w wahaczu zespolonym w czterech przykładowych następujących kolejno po sobie pozycjach, w czasie jednego pełnego cyklu ruchu ramy tnącej tj. w czasie jej jednego ruchu cięcia i jałowego powrotu do pozycji wyjściowej, przy czym w dolnej części fig. 4 pokazano trajektorię ruchu ramy tnącej (wybranego punktu na ramie tnącej) determinowaną przez ruch ramion wahacza zespolonego, a fig. 5 przedstawia urządzenie w drugim wariancie wykonania wynalazku, w którym wahacz zespolony pozbawiony jest wewnętrznego obrotowego wału, lecz jest zaopatrzony w osadzone trwale, osiowo, po obu jego stronach czopy współpracujące z napędzanymi tulejami z mimośrodowo wydrążonymi gniazdami, osadzonymi poprzez zawieszenia w pionowych kolumnach.

Urządzenie do cięcia bloków kamiennych zaopatrzone jest w korpus zawierający co najmniej cztery pionowe kolumny 19 przytwierdzone w swej dolnej części do podłoża 20, a w górnej części połączone poziomymi do podłoża belkami 21 (parami równoległymi do siebie i tworzącymi ramę korpusu). Ten główny korpus urządzenia stabilizuje je w pionie i w poziomie. Korpus stanowi nieruchomą, trwale ustawioną na podłożu część urządzenia. Wewnątrz przestrzeni korpusu znajduje się ruchoma, pozioma rama tnąca 16 z umieszczonymi wzdłużnie naprężonymi taśmowymi piłami stalowymi wyposażonymi w segmenty 9 z diamentem rozproszonym (materiałem ściernym). Pozioma rama tnąca 16 połączona jest przegubowo z popychaczem 5, który napędzany jest kołem zamachowym 2 z układem korbowym 4. Kamienny blok (bloki) 17 umieszczony jest na platformie 18 pod poziomą ramą tnącą 16.

Na zewnętrznych stronach (w stosunku do przestrzeni wewnętrznej korpusu, gdzie odbywa się cięcie kamienia) kolumn 19 utwierdzone są pionowe, ślizgowe prowadnice 22, na których zamocowane są suwliwie cztery ruchome zawieszenia 6, które wykonują zsynchronizowany ruch w dół lub do góry, a napędzane są za pomocą czterech pociągowych śrub 13 połączonych w górnych częściach za pomocą kątowych przekładni 14. Pomiędzy dwoma skrajnymi zawieszeniami 6, umocowane są wahacze zespolone 8, innymi słowy każdy z dwóch wahaczy 8 jest osadzony pomiędzy dwoma naprzeciwległymi zawieszeniami 6 znajdującymi się w prowadnicach 22 na zewnątrz kolumn 19. Jednocześnie każdy z wahaczy zespolonych 8, wyposażony jest w dwa, w przybliżeniu równoległe względem siebie, skierowane w dół, w przybliżeniu prostopadle do osi wału 3, ramiona 1, tak, że ramiona te razem z łączącym je wałem 3 tworzą formę odwróconej litery „U”. W przykładzie wykonania wynalazku pokazanym na rysunku przedstawiono urządzenie z dwoma wahaczami 8, a każdy z nich wyposażony jest w dwa ramiona 1 (razem urządzenie zawiera więc cztery ramiona 1, na których zamocowana jest rama tnąca). Możliwe jest jednak takie wykonanie urządzenia, że będzie ono zaopatrzone w trzy lub cztery wahacze zespolone, a więc ramion 1 będzie sześć lub osiem.

Powyższe cechy konstrukcyjne urządzenia są znane ze stosowanych obecnie w przemyśle traków kamieniarskich.

Urządzenie według wynalazku udoskonalono poprzez zaopatrzenie go w dodatkowe elementy zmieniające ruch poziomej ramy tnącej. Poprzez dodanie do ruchu posuwisto-zwrotnego drugiego ruchu składowego - ruchu unoszenia i opuszczania ramy, nadanego jej poprzez ruch co najmniej jednego wahacza zespolonego, uzyskano płynny ruch pracy ramy tnącej z jałowym ruchem powrotnym w każdym pojedynczym cyklu cięcia. Płynność ruchu ramy tnącej osiągnięto poprzez zastosowanie takiego zawieszenia wahacza zespolonego, aby nadać mu w każdym pojedynczym cyklu oprócz ruchu wahadłowego także okrężny (kołowy) ruch o promieniu wyznaczonym przez wartość „s” (co pokazano na fig. 3, 4 i 5). Dzięki temu osiąga się w każdym cyklu ruch „góra-dół” wahacza zespolonego (a więc i ramy tnącej), ale nie jest to ruch pulsacyjny, szarpany, który może prowadzić do uszkadzania materiału ściernego. Dla potrzeb niniejszego wynalazku określenie ruch „kołowy” lub „okrężny” lub ruch „o charakterystyce kołowej” nie jest ograniczone do ruchu polegającego na wykonywaniu pełnego obrotu poszczególnych części urządzenia o 360°. Możliwe jest, że napęd, z którym połączony jest bezpośrednio lub pośrednio wahacz zespolony zapewni ruch będący częścią obrotu, tj. np. ruch w zakresie od 10° do 180°, np. 60, 120°, 180°. Nadal jednak będzie to ruch opisany poprzez promień „s” i będzie to ruch o charakterystyce kołowej. W takim przypadku napęd wahacza lub napęd tulei z gniazdami może pracować oscylacyjnie wywołując przykładowo ruch o 180° w jedną stronę i 180° w drugą stronę.

Urządzenie według wynalazku, w pierwszym wariancie wykonania, zawiera co najmniej jeden wahacz 8 zaopatrzony wewnątrz, w osadzony w łożyskowaniu 11, obrotowy wał 3, na końcach którego zamocowane są mimośrodowo osadzone czopy 7, które z kolei osadzone są w naprzeciwległych zawieszeniach 6, poprzez łożyskowanie 12. Pojęcie „łożyskowanie” oznacza, że stosuje się co najmniej jedno łożysko, ale także układ wielu łożysk, a ich typ może być dowolny.

Dla realizacji wynalazku wystarczające jest, że co najmniej jeden wahacz zespolony 8 jest zaopatrzony w wał 3 zawierający mimośrodowo osadzone czopy 7. Drugi wahacz może mieć wtedy budowę tradycyjną, bez zastosowania mimośrodowo osadzonych czopów na końcach wału. Jeden wahacz zespolony zawierający mimośrodowo osadzone czopy zapewnia już bowiem jałowy (w pozycji uniesionej) ruch powrotny ramy tnącej.

Wahacz 8 zaopatrzony jest w napęd 10 wyposażony w przekładnię 15, stanowiącą przykładowo układ dwóch współpracujących kół zębatych. Jedno z kół zębatych jest zamocowane na wale 3 i zapewnia jego ruch obrotowy.

Pozioma rama tnąca 16 zawieszona jest przegubowo na czterech ramionach 1 wahaczy zespolonych 8, w ich dolnych częściach, przy czym co najmniej dwa ramiona 1 pochodzą od zmodyfikowanego wahacza zawierającego wał z mimośrodowo osadzonymi czopami. W czasie pracy urządzenia silnik elektryczny napędza koło zamachowe 2 z układem korbowym 4, który z kolei poprzez popychacz 5 wprawia w ruch posuwisto-zwrotny poziomą ramę tnącą 16 wraz z osadzonymi w niej piłami w postaci równoległych stalowych taśm. Wahadłowy ruch posuwisto-zwrotny realizowany jest dzięki temu, że pozioma rama tnąca 16 zawieszona jest przegubowo na czterech ramionach 1 dwóch wahaczy zespolonych 8. Wahacze zespolone 8 zamocowane są obrotowo na czterech zawieszeniach 6, które poprzez śruby pociągowe 13 umożliwiają równomierne opuszczanie lub podnoszenie poziomej ramy tnącej 16. Proces cięcia realizowany jest poprzez powolne opuszczanie całej pracującej wahadłowo ramy tnącej 16. W urządzeniu według wynalazku w wahaczach zespolonych 8 osie czopów 7 wału przesunięte są mimośrodowo względem osi wału 3 o wartość „s”, co pokazano na fig. 4. Napęd 10 poprzez przekładnię 15 umożliwia obrót wału 3, co skutkuje unoszeniem i opuszczaniem wahacza zespolonego 8.

Na fig. 4 przedstawiono widok z boku jednego wahacza zespolonego wraz z ramieniem, co obrazuje przykładowy cykl roboczy całego układu tnącego, w którym stosujemy wahadłowy ruch ramion oraz obrót wału zakończonego obustronnie mimośrodowymi czopami przestawionymi mimośrodowo względem osi obrotowego wału o wartość „S”. W prezentowanym przykładzie ramię wahacza zespolonego znajduje się w pozycji startowej I, co oznacza, że referencyjny punkt p1 jest w pozycji skrajnej lewej. Następnie ramię 1 zmienia położenie do pozycji pionowej II, i jednocześnie obrotowy wał wykonuje % obrotu w prawo, przesuwając punkt referencyjny do pozycji p2, czyli skrajnie dolnej. Na krzywej w obszarze punktu p2 następuje właściwe skrawanie, cięcie kamienia. Kolejna pozycja to ruch ramienia do pozycji skrajnie prawej III z jednoczesnym obrotem wału o kolejną % obrotu w prawo, co skutkuje przesunięciem punktu referencyjnego do pozycji p3. Kolejny etap, to powrotny ruch ramienia do pozycji IV z jednoczesnym obrotem wału o % w prawo, czego skutkiem jest przesunięcie punktu referencyjnego do pozycji p4, czyli skrajnie górnej. Następnie ramię wykonuje dalszy ruch do pozycji I z jednoczesnym obrotem wału 1 o % obrotu w prawo, przesuwając jednocześnie punkt referencyjny do pozycji p1, kończąc tym samym pełen cykl roboczy.

Punktem referencyjnym jest dowolny punkt na poziomej ramie tnącej. Jest nim również dowolne ziarno diamentu każdego z segmentów tnących. Innymi słowy obrót wału wahacza zespolonego wywołuje ruch dwóch ramion, które posiada wahacz, a tym samym całej ramy tnącej, wraz ze wszystkimi taśmami tnącymi, nadawana jest specyficzna trajektoria ruchu (cięcia) pokazana w dolnej części fig. 4. Podczas procesu cięcia oś czopów pozostaje w jednej płaszczyźnie, co pokazano na fig. 4 za pomocą przerywanej poziomej linii. Trajektorię punktu (punktów) referencyjnych przedstawiono na fig. 4. Przynajmniej częściowo w zakresie ruchu schematycznie przedstawionego jako dolny łuk trajektorii zachodzi właściwe skrawanie (cięcie), a pozostała część trajektorii (górny łuk na rysunku) to ruch jałowy (powrót ramy tnącej). W związku z powyższym urządzenie pracuje w trybie pełnego zsynchronizowania ruchu nadawanego ramie przez jej własny napęd (ruch ramy „do przodu” i „do tyłu”) oraz drugiego składowego ruchu nadawanego ramie przez cykliczne unoszenie i opuszczanie wahacza zespolonego. Wspomniana synchronizacja oznacza, że każdy cykl ruchu ramy (pełny cykl to złożenie ruchu „do przodu” i „do tyłu”) jest zsynchronizowany z każdym pełnym cyklem ruchu wahacza tj. jego płynnym unoszeniem i opuszczaniem.

Trajektorię ruchu przedstawiono jedynie przykładowo, poglądowo. Możliwe jest, że jeden z punktów p1 i p3 są względem siebie przesunięte i nie leżą w jednej linii. Trajektoria nie musi też być symetryczna. Faktyczny ruch ramy tnącej zależy od wielu czynników np. od wartości „ s”, od tego, czy obydwa wahacze mają nadany ruch unoszenia i opuszczania czy tylko jeden.

Przedstawione rozwiązanie z zastosowaniem połączenia wahadłowego ruchu ramy tnącej wraz z jej jednoczesnym unoszeniem realizowanym przez umieszczony w wahaczu zespolonym napędzany, obrotowy wał z mimośrodowo osadzonymi czopami może być zastosowany w jednym wahaczu zespolonym, przy czym drugi wahacz zespolony nie posiada takich cech, bądź obydwa wahacze wyposażone są w takie rozwiązania. Dzięki temu możemy kształtować trajektorię punktów referencyjnych w szerokim zakresie, gwarantując jednocześnie tylko jednokierunkowe skrawanie. Wał może wykonywać ruch obrotowy lub cykliczny.

Analogiczne, jak opisane powyżej efekty pracy urządzenia można także osiągnąć opracowując inaczej konstrukcję wahacza zespolonego i jego osadzenia w zawieszeniach. Zamiast ruchu obrotowego wału z mimośrodowo osadzonymi czopami można zastosować typową konstrukcję wahacza zespolonego, ale zmodyfikować sposób jego osadzenia w kolumnach pionowych korpusu urządzenia.

Urządzenie według wynalazku w drugim wariancie wykonania przedstawiono na fig. 5. Zespolony wahacz 8 jest zaopatrzony po dwóch stronach w czopy 26, osadzone w osi wahacza. Nie zastosowano więc mimośrodowego osadzenia czopów jak w pierwszym wariancie wynalazku. Natomiast czopy 26 osadzone są w zawierających odpowiednie łożyskowanie zawieszeniach 6' zaopatrzonych w obrotowe tuleje 23 z mimośrodowo przesuniętym względem osi tulei, cylindrycznym wklęsłym gniazdem 27 współpracującym z czopem 26 (czop znajduje się wewnątrz gniazda). Tuleje 23 są połączone poprzez przekładnie 25 napędu z napędem 10' tulei. W ten sposób obrotowe tuleje zawierające mimośrodowo wydrążone gniazda 27 współpracując z osadzonymi w nich czopami 26 wywołują kołowy ruch unoszenia i opuszczania wahacza zespolonego, a więc i całej ramy tnącej. Zostaje więc osiągnięty efekt analogicznej trajektorii cięcia kamienia, jak pokazany w dolnej części fig. 4, tj. następuje cykliczne unoszenie i opuszczanie wahacza zespolonego i zapewniony jest płynny ruch posuwisto-zwrotny, w którym ruch pracy odbywa się tylko w jednym kierunku przesuwu ramy tnącej, a ruch powrotny jest jałowy (rama tnąca uniesiona).

Ruch każdej tulei obrotowej może być osiągany poprzez odrębny, dedykowany do każdej tulei napęd 10' i wtedy konieczne jest zastosowanie w wahaczu 8 wałka 24 synchronizującego ruch obu tulei, ale możliwe jest także, że zastosuje się wspólny napęd 10' dla obu tulei, a wtedy zamiast synchronizującego wałka 24 musi być zastosowany wał obrotowy przenoszący ruch z napędu na obie tuleje. Opracowanie takiego wariantu napędu tulei będzie dla fachowca oczywiste. W urządzeniu według wynalazku zastosowano nowy układ kinematyczny napędu poziomej ramy tnącej, która zapewniła zmodyfikowanie trajektorii wahadłowego ruchu posuwisto-zwrotnego poprzez połączenie go z unoszeniem i opuszczaniem ramy tnącej. Taka modyfikacja umożliwia cięcie granitowych bloków kamiennych wyłącznie jednokierunkowo z jałowym ruchem powrotnym ramy i tym samym umożliwia wykorzystanie pił zaopatrzonych w segmenty z diamentem rozproszonym, które dzięki jednokierunkowej degradacji będą trwalsze.

Modyfikacja zastosowana w urządzeniu nie jest skomplikowana w stosunku do konstrukcji typowego traka kamieniarskiego. Wystarczające jest dokonanie zmiany w zawieszeniu wahacza zespolonego poprzez albo wprowadzenie mimośrodowego osadzenia czopu wału w wahaczu albo pozostawienie tradycyjnej konstrukcji wahacza, ale osadzenie go w nowym zawieszeniu, zawierającym mimo-środowo wydrążone gniazda. W związku z tym, dzięki przedstawionemu urządzeniu będzie możliwe nie tylko wytwarzanie nowych maszyn, ale także dokonywanie modernizacji już istniejących.

Ponadto, dzięki urządzeniu według wynalazku możliwe jest wykorzystanie segmentów tnących zawierających rozproszone losowo ziarna ścierne (diament), gdyż jednokierunkowa praca urządzenia, z jałowym ruchem powrotnym ramy tnącej, nie doprowadza do obustronnej degradacji spoiwa utrzymującego materiał ścierny. Można więc wyeliminować znane ze stanu techniki drogie urządzenia bazujące na uporządkowanym mocowaniu ziaren diamentu.

Claims (4)

Zastrzeżenia patentowe

1. Urządzenie do cięcia bloków twardych materiałów, zwłaszcza granitu, zawierające ruchomą posiadającą własny napęd i zaopatrzoną w taśmowe piły poziomą ramę tnącą połączoną za pośrednictwem osadzonych w zawieszeniach wahaczy zespolonych, z korpusem urządzenia trwale zamocowanym do podłoża, znamienne tym, że co najmniej jeden wahacz zespolony (8) zawiera odrębny napęd (10, 10') o charakterystyce kołowej, przy czym wahacz ten jest zaopatrzony na obu końcach w osiowe czopy (26), umieszczone w zawieszeniach (6') zawierających obrotowe tuleje (23) z mimośrodowo wydrążonymi cylindrycznymi gniazdami (27), a obrotowe tuleje (23) są połączone z napędem (10').

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że jest zaopatrzone w dwa wahacze zespolone (8) z odrębnym napędem o charakterystyce kołowej.

3. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że, gdy wahacz (8) jest zaopatrzony w czopy (26), umieszczone w zawieszeniach (6') zawierających obrotowe tuleje (23) z mimośrodowo wydrążonymi cylindrycznymi gniazdami (27) to albo każda tuleja (23) jest połączona poprzez przekładnię (25) z napędem (10') przyporządkowanym odrębnie dla każdej tulei (23) albo dwie tuleje współpracujące ze wspólnym dla nich wahaczem (8) są połączone wałem synchronizującym (24) z jednym wspólnym napędem (10').

4. Urządzenie według któregokolwiek zastrz. od 1 do 3, znamienne tym, że taśmowe piły ramy tnącej są zaopatrzone w segmenty z rozproszonym ziarnem ściernym, korzystnie diamentem technicznym.