PL231539B1 - Sposób i urządzenie do likwidacji ścieków z instalacji mokrego odsiarczania spalin - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób i urządzenie do likwidacji ścieków z instalacji mokrego odsiarczania spalin, zwłaszcza wapniakowych lub wapiennych.

Znane są sposoby likwidacji ścieków z instalacji odsiarczania spalin metodą mokrą, polegające na ich odparowaniu w typowych urządzeniach do odparowania i krystalizacji. Produktem takiego odparowania jest mieszanina soli, której głównym składnikiem jest CaCI2. Mieszaninę tą najczęściej wykorzystuje się do posypywania dróg w okresie zimowym. Sposób ten jest niedogodny z uwagi na to, że koszt odparowania tym sposobem jest wysoki, a uzyskane ze sprzedaży tej mieszanki środki tylko w niewielkim stopniu pokrywają koszty otrzymania jak odparowania, krystalizacji, suszenia a następnie transportu do miejsca przeznaczenia.

Znany jest też sposób mieszania ścieków z instalacji odsiarczania spalin z odbieranym w odpylaczach popiołem. Otrzymana tym sposobem pulpa jest składowana lub wtłaczana do opróżnionych wyrobisk, które jednak muszą spełniać warunki bezpiecznego składowania. Najczęściej ścieki z mokrego odsiarczania spalin wprowadza się do specjalnej oczyszczalni ścieków, gdzie usuwa się z nich metale ciężkie oraz stabilizuje pH, a po usunięciu zawiesin wprowadza się do odbiorników wodnych z całą zawartością soli takich jak CaCl2, CaSO4 i Ca(NO3)2. Sposób ten jednak powoduje konieczność płacenia opłat za ładunek wprowadzonych do odbiorników wodnych zanieczyszczeń i jest sprzeczny z zasadami ochrony środowiska.

Z opisu patentowego nr PL187588 znany jest sposób i urządzenie do unieszkodliwiania odpadów odsiarczania spalin ze spalania węgla energetycznego, gdzie z kilku zbiorników podaje się poprzez dozowniki suche składniki w postaci odpadu z półsuchego odsiarczania spalin, suchy popiół, wapno hydratyzowane oraz ścieki elektrowniane, w ilości od 20% do 30% suchej masy mieszaniny, które dawkuje się z urządzenia nawadniającego okresowo, wykonując mieszanie mechaniczne wszystkich składników w mieszance do uzyskania plastycznej konsystencji, po czym uzyskany produkt przemieszcza się mechanicznie transporterem na miejsce poddawane rekultywacji i po zagęszczeniu mechanicznym ponownie nawadnia się oraz sezonuje przez okres około 1 miesiąca.

Z opisu patentowego nr PL184877 znany jest sposób łącznego zagospodarowania gipsu syntetycznego z procesu odsiarczania spalin metodą mokrą, wapienną i odpadów elektrownianych zawierających popiół, zwłaszcza popiołów lotnych z elektrofiltrów, poprzez lokowanie ich w wyrobiskach górniczych, gdzie popioły lotne o odczynie pH co najmniej 10 nawilża się w sposób ciągły w urządzeniach mieszających dogodnie w granulatorze, tworzy się zawiesinę gipsowo-wodną o odczynie pH powyżej 6 i zawartości chlorków około 20 g/l, po czym tak otrzymaną mieszaninę popiołowo-gipsowo-wodną transportuje się mechanicznie przenośnikami taśmowymi do wyrobisk górniczych, zwłaszcza odkrywkowych. Mieszaninę lokuje się w specjalnie utworzonych zbiornikach izolowanych od dołu i na ścianach bocznych mineralną warstwą uszczelniającą.

Celem twórców niniejszego wynalazku było opracowanie sposobu i urządzenia do likwidacji ścieków z mokrych wapniakowych lub wapiennych instalacji odsiarczania spalin (IOS), które w skuteczny sposób wyeliminują konieczność tworzenia uciążliwych dla środowiska naturalnego ścieków.

Sposób likwidacji ścieków z instalacji mokrego odsiarczania spalin (IOS) poprzez ich odparowanie według wynalazku charakteryzuje się tym, że ścieki z wapniakowych lub wapiennych instalacji odsiarczania spalin zawierające w szczególności chlorki, siarczany i azotany, o korzystnie pH>8,0, poddaje się przed urządzeniem odpylającym odparowaniu poprzez iniekcję kropel o wielkości <100 gm do surowych gorących spalin o temperaturze wyższej od 110°C, wprowadzanych strumieniami o natężeniu korzystnie do 10 m3/h i o temperaturze regulowanych w sposób ciągły w zależności od temperatury i wielkości strumienia spalin dla całkowitego odparowania wprowadzanych kropli strumieni ścieków przy równoczesnym utrzymywaniu optymalnej zadanej temperatury spalin przed urządzeniem odpylającym, przy czym krople ścieków wprowadza się do strugi spalin przeciwprądowo, ponadto do ścieków lub do spalin podaje się utleniacze, natomiast część tworzących się aglomeratów cząsteczek pyłu zawartych w spalinach i cząsteczek pyłu z monowarstwą soli zawartych w ściekach, głównie CaCI2 i Ca(NO3)2, wprowadza się do systemu odbioru pyłów z urządzenia odpylającego, a ochłodzone po iniekcji spaliny o zadanej optymalnej temperaturze i podwyższonej do 10-20% wilgotności wyprowadza się poprzez kanał spalin do urządzenia odpylającego.

Korzystnie, ścieki z wapniakowych lub wapiennych instalacji mokrego odsiarczania spalin przed odparowaniem poddaje się neutralizacji, wytrącaniu metali ciężkich i/lub sedymentacji zawiesin stałych.

PL 231 539 B1

Korzystnie, surowe spaliny wprowadza się do reaktora z prędkością wlotową 8-30 m/s i prędkością wylotową 3-7 m/s.

Korzystnie, ścieki do iniekcji wprowadza się o temperaturze 30°-90°C.

Korzystnie, utleniacze dodaje się do ścieków przed ich iniekcją do spalin w reaktorze.

Korzystnie, utleniacze dodaje się do spalin w reaktorze przez osobny układ iniekcji substancji ciekłej lub gazowej lub stałej.

Korzystnie, jako utleniacze stosuje się H2O2 lub O3 lub NaCIO lub CIO2 lub NaCIO4 lub Ca(CIO)2.

Korzystnie, część tworzących się i opadających aglomeratów cząsteczek pyłu zawartych w spalinach i cząsteczek pyłu z monowarstwą soli zawartych w ściekach, głównie CaCl2 i Ca(NO3)2, gromadzi się w sposób ciągły w leju reaktora, do którego w sposób ciągły usuwa się z wewnętrznych ścian reaktora warstwy pyłu za pomocą fal akustycznych, skąd usuwa się je za pomocą układu odbioru do systemu odbioru pyłów z urządzenia odpylającego.

Istotę wynalazku stanowi również urządzenie do likwidacji ścieków z instalacji mokrego odsiarczania spalin (IOS) charakteryzujące się tym, że zawiera zabudowany przed urządzeniem odpylającym pionowy reaktor posiadający od góry wlot ścieków z instalacji mokrego odsiarczania spalin, przy czym wlot ścieków połączony jest z dyszami do rozpylania ścieków podczas iniekcji. W dolnej części reaktora na bocznej ścianie nad lejem zabudowany wlot surowych gorących spalin, w dolnej części posiadający lej do gromadzenia opadających i strącanych aglomeratów połączonych cząsteczek pyłów oraz cząsteczek pyłów z wytworzoną monowarstwą soli zawartych w ściekach, do którego podłączony jest układ odbioru do systemu odbioru pyłów z urządzenia odpylającego, a na ścianach bocznych zabudowane pyłofony do usuwania pyłów ze ścian reaktora, oraz powyżej wlotu ścieków zabudowany wylot spalin ochłodzonych do zadanej temperatury poprzez kanał transportujący spaliny do urządzenia odpylającego, ponadto urządzenie wyposażone jest w moduł doprowadzania utleniaczy do ścieków lub do spalin.

Korzystnie, w urządzeniu według wynalazku pionowy reaktor posiada kształt odwróconego ściętego ostrosłupa o podstawach wielokąta, przy czym korzystnie powierzchnia przekroju reaktora na wysokości wlotu spalin jest 2-5 krotnie mniejsza od powierzchni przekroju reaktora na wysokości wylotu spalin.

Korzystnie, moduł doprowadzania utleniaczy do ścieków ma postać prostego układu, w którym do przewodu tłoczącego ścieki z instalacji mokrego odsiarczania spalin do reaktora podłączony jest przewód doprowadzający utleniacz.

Korzystnie, w wariancie wprowadzania utleniaczy do spalin w reaktorze, moduł doprowadzania utleniaczy do spalin składa się z osobnego układu III iniekcji utleniaczy w postaci substancji ciekłej lub gazowej lub stałej, połączonego poprzez odrębne doprowadzenie z dyszami rozprowadzającymi utleniacze. Utleniacze poprzez wspomniane doprowadzenie dostarczane są do dysz umiejscowionych w reaktorze, które to dysze rozprowadzają utleniacze w spalinach wypełniających reaktor.

Korzystnie, urządzenie według wynalazku, przed reaktorem posiada zabudowany układ neutralizacji, wytrącania metali ciężkich i/lub sedymentacji zawiesin stałych.

Korzystnie, urządzenie według wynalazku, przed reaktorem posiada zabudowane urządzenie do podgrzewania ścieków przed wprowadzeniem do strugi spalin.

Sposobem według wynalazku, w wyniku odparowania w urządzeniu według wynalazku ścieków wprowadzanych w postaci drobnych kropel do strugi surowych gorących spalin przed urządzeniem odpylającym typu elektrofiltr lub filtr tkaninowy, tworzy się cząsteczki pyłu pokryte monowarstwą soli zawartych w ściekach, o mniejszej rezystywności oraz aglomeraty cząsteczek pyłów. Część z nich w postaci suchego produktu wraz z aglomeratami pyłów i cząsteczkami pyłów jest odbierana i dołączana do pyłów z urządzeń odpylających.

Podgrzanie ścieków przed iniekcją do spalin umożliwia dobranie mniejszego niezbędnego do odparowania ścieków strumienia spalin oraz zmniejszenie rozmiarów reaktora do kontaktu ścieki - spaliny. W wyniku takiego prowadzenia neutralizacji ścieków przed iniekcją ich do reaktora, aby po usunięciu szlamu pH było wyższe od 8, uzyskuje się nie tylko usunięcie metali ciężkich i neutralizację kwasów, lecz krople wprowadzanych do reaktora ścieków będą reagować z kwaśnymi gazami jak SO2, HCI, HF, NO2, SO3, zmniejszając ich stężenie w spalinach. Wprowadzenie do ścieków lub do reaktora utleniacza umożliwia ograniczenie emisji NOx i Hg. Sposób i urządzenie według wynalazku stwarzają warunki do utrzymywania temperatury spalin po iniekcji ścieków na optymalnym dla danego urządzenia odpylającego poziomie.

PL 231 539 B1

Przedmiot wynalazku został uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku na którym skrót IOS oznacza instalację odsiarczania spalin, fig. 1 przedstawia schematycznie w przekroju pionowym urządzenie według wynalazku z reaktorem, do którego ścieki wprowadzane są do dysz z utleniaczem, przeciwprądowo do strugi wprowadzanych surowych gorących spalin, fig. 2 - urządzenie według wynalazku z reaktorem, do którego ścieki i spaliny wprowadzane są przeciwprądowo, oraz dodatkowo od góry wprowadzany jest do spalin utleniacz.

Urządzenie według wynalazku zawiera zabudowany przed urządzeniem odpylającym 1 pionowy reaktor 2 w kształcie odwróconego ostrosłupa o kwadratowych podstawach. Reaktor 2 według fig. 1 posiada od góry zabudowany wlot 3 podgrzanych ścieków lub ścieków z utleniaczem doprowadzanych do dysz 4 służących do rozpylania na drobne krople ścieków w trakcie iniekcji ich do surowych gorących spalin, przeciwprądowo. W dolnej części reaktor 2 posiada na bocznej ścianie 5 zabudowany wlot 6 spalin. W dole reaktor 2 posiada zabudowany lej 7 do gromadzenia opadających i strącanych aglomeratów połączonych cząstek pyłów oraz cząstek pyłów z wytworzoną monowarstwą soli zawartych w ściekach. Na ścianach 5 reaktora 2 zabudowane są pyłofony 8 do strącania warstwy pyłu z wewnętrznych jego ścian do leja 7. Do leja 7 podłączony jest układ odbioru I do systemu 16 odbioru pyłów z urządzenia odpylającego 1. Ścieki z instalacji mokrego odsiarczania spalin przed wprowadzeniem do dysz 4 w reaktorze 2, wprowadzane są do układu II neutralizacji ścieków, wytrącania metali ciężkich oraz sedymentacji osadów. Stąd ścieki o pH> 8 wprowadza się do urządzenia 9, gdzie ścieki poddaje się podgrzaniu do temperatury 30-90°C. Urządzenie wyposażone jest w moduł doprowadzania utleniaczy do ścieków, który ma postać prostego układu, w którym przed wlotem do reaktora 2, do przewodu 10 tłoczącego ścieki z instalacji mokrego odsiarczania spalin do reaktora 2 podłączony jest przewód 11 doprowadzający utleniacz.

Powyżej wlotu 3 ścieków zabudowany jest wylot 12 spalin do kanału 13 przed urządzeniem odpylającym 1 .

Zgodnie z fig. 2, reaktor 2 posiada budowę jak na fig. 1 . Ścieki z instalacji mokrego odsiarczania spalin przed wprowadzeniem do dysz 4 wprowadzane są do układu II neutralizacji ścieków, wytrącania metali ciężkich oraz sedymentacji osadów. Stąd ścieki o pH > 8 wprowadza się do urządzenia 9, gdzie ścieki poddaje się podgrzaniu do temperatury 30-90°C. Urządzenie wyposażone jest w moduł doprowadzania utleniaczy do spalin, który składa się z osobnego układu III iniekcji utleniaczy w postaci substancji ciekłej lub gazowej lub stałej, połączonego poprzez odrębne doprowadzenie 14 z dyszami 15 rozprowadzającymi utleniacze.

Powierzchnia przekroju reaktora 2 na wysokości wlotu 6 spalin jest zgodnie z fig. 1 i fig. 2 2-5 krotnie mniejsza od powierzchni przekroju reaktora 2 na wysokości wylotu 12 spalin.

P r z y k ł a d I. Ścieki otrzymywane z wapniakowych lub wapiennych instalacji odsiarczania spalin metodą mokrą, zawierające zawiesiny głównie drobnoziarnistego gipsu oraz rozpuszczone w wodzie sole w tym niewielkie ilości związków metali ciężkich, poddaje się w układzie II neutralizacji Ca(OH)2 w ilości do uzyskania pH= 9, w wyniku czego uzyskuje się ograniczenie emisji SO2 o 26%, oraz strącaniu metali ciężkich i sedymentacji osadu. Następnie ścieki poddaje się w urządzeniu 9 podgrzaniu do temperatury 50°C oraz wprowadza się do nich przed reaktorem 2 utleniacz w postaci H2O2 w ilości proporcjonalnej do emisji NOx. W wyniku tego uzyskuje się zmniejszenie emisji NOx o 37%. Podgrzane ścieki wraz z utleniaczem, zawierające w szczególności chlorki, siarczany i azotany wapniowe wprowadza się do reaktora 2 do dysz 4 i poddaje się odparowaniu poprzez iniekcję drobnych kropel o wielkości < 60 μm do surowych gorących spalin. Ścieki wraz z utleniaczem tłoczone są do dysz 4 zabudowanych w górnej ścianie obudowy reaktora 2 strumieniem 9 m³/h, w których zostają rozpylone na bardzo drobne krople wprowadzane przeciwprądowo do strugi surowych spalin zawierających cząstki pyłów, o temperaturze około 150°C, wprowadzanych do reaktora 2 z bocznej ściany 5 strumieniem w górę o prędkości wlotowej 14 m/sek. Temperatury i natężenia strumieni ścieków i spalin są automatycznie w sposób ciągły regulowane, dla utrzymania zadanej temperatury wylotowej spalin z reaktora 2, optymalnej dla danego urządzenia odpylającego 1, np. 90°C i dla całkowitego odparowania wprowadzanych w postaci drobnych kropel ścieków. W wyniku iniekcji ścieków do gorących spalin, tworzą się aglomeraty cząsteczek pyłu wprowadzanych w surowych spalinach oraz cząsteczki pyłu zostają pokryte monowarstwą soli zawartych w ściekach, głównie CaCl2 i Ca(NO3)2.

Aglomeraty cząsteczek pyłu i cząsteczki pyłu z monowarstwą soli zawartych w ściekach, opadające są gromadzone w leju 7 reaktora 2. Warstwy pyłu osadzające się na ścianach 5 reaktora 2 są strącane do leja 7 pyłofonami 8 zabudowanymi na ścianach 5 reaktora 2 za pomocą fal akustycznych. Z leja 7 opadające cząstki w postaci suchego produktu są w sposób ciągły lub okresowy

PL 231 539 B1 usuwane za pomocą podłączonego do leja 7 układu odbioru I do systemu 16 odbioru pyłów z urządzeń odpylających 1. Ochłodzone do zadanej optymalnej temperatury wylotowej 90°C spalin y o wilgotności 15% wyprowadza się strumieniem o prędkości wylotowej 5 m/sek do kanału 13 spalin przed urządzeniem odpylającym 1.

P r z y k ł a d II. Ścieki otrzymane z instalacji odsiarczania spalin metodą mokrą, poddawane są jak w przykładzie I neutralizacji związkami Ca(OH)2 do uzyskania pH=10, w wyniku czego uzyskuje się ograniczenie emisji SO² o 48 %, strąceniu metali ciężkich oraz sedymentacji osadów w układzie II, a następnie w urządzeniu 9 podgrzaniu do temperatury 50°C. Podgrzane ścieki wprowadza się do reaktora 2 do dysz 4 jak w przykładzie I, od góry reaktora 2, przeciwprądowo do strumienia spalin o temperaturze 160°C wprowadzanych z prędkością wlotową 16 m/sek. Gorące spaliny wprowadza się do reaktora 2 z bocznej ściany 5. Temperatura i natężenie strumienia spalin i ścieków są w sposób ciągły regulowane dla utrzymania zadanej temperatury wylotowej spalin z reaktora 2 optymalnej dla danego urządzenia odpylającego 1 i dla całkowitego odparowania wprowadzanych w postaci drobnych kropel ścieków. Opadające cząstki do leja 7 są odprowadzane poprzez układ odbioru I jak w przykładzie I, do systemu 16 odbioru pyłów z urządzeń odpylających 1. Od góry reaktora 2 wprowadza się do surowych gorących spalin doprowadzeniem 14 poprzez dysze 15 przez osobny układ III iniekcji substancji ciekłej lub gazowej lub stałej utleniacz w postaci 60% H2O2 w ilości 0,2 m³/h. W wyniku tego uzyskuje się zmniejszenie stężenia NO2 z 315 mg/mn³ do 183 mg/mn³(mn³- normalny metr sześcienny, który określa ilość substancji zawartej w objętości 1 m³ w normalnych warunkach termicznych przy założeniu, że substancja zachowuje się jak gaz doskonały lub półdoskonały, to jest podlega równaniu Clapeyrona - patrz Jan Szargut: Termodynamika Techniczna; Wydanie: III poprawione i uzupełnione; Wydawnictwo Politechniki Śląskiej w Gliwicach). Powyżej doprowadzenia 14 utleniacza wyprowadzane są ochłodzone do zadanej temperatury spaliny o wilgotności 12 % do kanału 13 spalin przed urządzeniem odpylającym 1.

Claims (15)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób likwidacji ścieków z instalacji mokrego odsiarczania spalin poprzez ich odparowanie znamienny tym, że ścieki z wapniakowych lub wapiennych instalacji odsiarczania spalin (IOS) zawierające w szczególności chlorki, siarczany i azotany, o korzystnie pH > 8,0, poddaje się przed urządzeniem odpylającym (1) odparowaniu poprzez iniekcję kropel o wielkości < 100 pm do surowych gorących spalin o temperaturze wyższej od 110°C, wprowadzanych strumieniami o natężeniu korzystnie do 10 m³/h i o temperaturze regulowanych w sposób ciągły w zależności od temperatury i wielkości strumienia spalin dla całkowitego odparowania wprowadzanych kropli strumieni ścieków przy równoczesnym utrzymywaniu optymalnej zadanej temperatury spalin przed urządzeniem odpylającym (1), przy czym krople ścieków wprowadza się do strugi spalin przeciwprądowo, ponadto do ścieków lub do spalin podaje się utleniacze, natomiast część tworzących się aglomeratów cząsteczek pyłu zawartych w spalinach i cząsteczek pyłu z mono-warstwą soli zawartych w ściekach, głównie CaCI 2 i Ca(NO3)2, wprowadza się do systemu (16) odbioru pyłów z urządzenia odpylającego (1), a ochłodzone po iniekcji spaliny o zadanej optymalnej temperaturze i podwyższonej do 10-20% wilgotności wyprowadza się poprzez kanał (13) spalin do urządzenia odpylającego (1).
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że ścieki z wapniakowych lub wapiennych instalacji mokrego odsiarczania spalin przed odparowaniem poddaje się neutralizacji, wytrącaniu metali ciężkich i/lub sedymentacji zawiesin stałych.
3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że surowe spaliny wprowadza się do reaktora (2) z prędkością wlotową 8-30 m/s i prędkością wylotową 3-7 m/s.
4. 4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że ścieki do iniekcji wprowadza się o temperaturze 30°-90°C.
5. 5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że utleniacze dodaje się do ścieków przed ich iniekcją do spalin w reaktorze (2).
6. 6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że utleniacze dodaje się do spalin w reaktorze (2) przez osobny układ (III) iniekcji substancji ciekłej lub gazowej lub stałej.
7. 7. Sposób według zastrz. 5 lub 6, znamienny tym, że jako utleniacze stosuje się H2O2 lub O3 lub NaCIO lub CIO2 lub NaCO lub Ca(CIO)2.

   PL 231 539 B1
8. 8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że część tworzących się i opadających aglomeratów cząsteczek pyłu zawartych w spalinach i cząsteczek pyłu z mono-warstwą soli zawartych w ściekach, głównie CaCI2 i Ca(NO3)2, gromadzi się w sposób ciągły w leju (7) reaktora (2), do którego w sposób ciągły usuwa się z wewnętrznych ścian reaktora (2) warstwy pyłu za pomocą fal akustycznych, skąd usuwa się je za pomocą układu (I) do systemu (16) odbioru pyłów z urządzenia odpylającego (1).
9. 9. Urządzenie do likwidacji ścieków z instalacji mokrego odsiarczania spalin znamienne tym, że zawiera zabudowany przed urządzeniem odpylającym (1) pionowy reaktor (2) posiadający od góry wlot (3) ścieków z instalacji mokrego odsiarczania spalin (IOS), przy czym wlot (3) ścieków połączony jest z dyszami (4) do rozpylania ścieków podczas iniekcji, w dolnej części reaktora (2) na bocznej ścianie (5) nad lejem (7) zabudowany wlot (6) surowych gorących spalin, w dolnej części posiadający lej (7) do gromadzenia opadających i strącanych aglomeratów połączonych cząsteczek pyłów oraz cząsteczek pyłów z wytworzoną monowarstwą soli zawartych w ściekach, do którego podłączony jest układ odbioru (I) do systemu (16) odbioru pyłów z urządzenia odpylającego (1), a na ścianach (5) bocznych zabudowane pyłofony (8) do usuwania pyłów ze ścian (5) reaktora (2), oraz powyżej wlotu ścieków (3) zabudowany wylot (12) spalin ochłodzonych do zadanej temperatury poprzez kanał (13) do urządzenia odpylającego (1), ponadto urządzenie wyposażone jest w moduł doprowadzania utleniaczy do ścieków lub do spalin.
10. 10. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że pionowy reaktor (2) posiada kształt odwróconego ściętego ostrosłupa o podstawach wielokąta.
11. 11. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że powierzchnia przekroju reaktora (2) na wysokości wlotu (6) spalin jest 2-5 krotnie mniejsza od powierzchni przekroju reaktora (2) na wysokości wylotu (12) spalin.
12. 12. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że moduł doprowadzania utleniaczy do ścieków ma postać prostego układu, w którym do przewodu (10) tłoczącego ścieki z instalacji mokrego odsiarczania spalin do reaktora (2) podłączony jest przewód (11) doprowadzający utleniacz.
13. 13. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że w wariancie wprowadzania utleniaczy do spalin w reaktorze (2), moduł doprowadzania utleniaczy do spalin składa się z osobnego układu (III) iniekcji utleniaczy w postaci substancji ciekłej lub gazowej lub stałej, połączonego poprzez odrębne doprowadzenie (14) z dyszami (15) rozprowadzającymi utleniacze.
14. 14. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że przed reaktorem (2) posiada zabudowany układ (II) neutralizacji, wytrącania metali ciężkich i/lub sedymentacji zawiesin stałych.
15. 15. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że przed reaktorem (2) posiada zabudowane urządzenie (9) do podgrzewania ścieków przed wprowadzeniem do strugi spalin.