PL230684B1 - Sciereczka jednorazowego uzytku do higieny przedudojowej gruczolu mlekowego zwierzat - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest ściereczka jednorazowego użytku do higieny przedudojowej gruczołu mlekowego zwierząt, którą stanowi biodegradowalny materiał włóknisty nasączony środkiem dezynfekcyjno-myjącym, przy czym środkiem dezynfekcyjno-myjącym jest emulsja składająca się z: nanocząstek srebra o wielkości cząstki 1 - 100 nm w ilości 5 - 5000 ppm, nanocząstek miedzi o wielkości cząstki 1 - 100 nm w ilości 5 - 5000 ppm, emolientu w ilości 0,01 - 20% wag., surfaktantu w ilości 1 - 10% wag., środka zagęszczającego w ilości do 0,1 - 5% wag. oraz wody do 100%.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest ściereczka jednorazowego użytku do higieny przedudojowej gruczołu mlekowego zwierząt, przeznaczona do oczyszczania i dezynfekcji strzyków i wymienia krów oraz innych gatunków zwierząt, od których pozyskiwane jest mleko.

Stan zapalny gruczołu mlekowego (mastitis) jest chorobą endemiczną, która uważana jest za jedną z najczęściej występujących i najbardziej kosztowną chorobę w hodowli krów mlecznych. Badania Wolff i in. (2012) wskazują, że około 80% krów w Danii, Finlandii, Szwecji i Norwegii chorowało na kliniczną postać mastitis, natomiast u około 15% krów odnotowano nawroty tej choroby. Choroba ta może zaatakować pojedynczą ćwiartkę wymienia, kilka lub wszystkie. W Polsce szacuje się, że kliniczna forma mastitis dotyczy 6,5% ćwiartek wymienia, natomiast forma podkliniczna (utajona) została zaobserwowana aż w 43,4% badanych przypadków (Smulski i in., 2011). Zapalenie gruczołu mlekowego u krów mlecznych wywoływane może być przez szerokie spektrum bakterii z grupy zarówno Gram dodatnich (m.in. Staphylococcus aureus, Streptococcus agalactiae, Corynebacterium bovis, Streptococcus dysgalactiae), jak i Gram-ujemnych (m.in. Enterococcus spp., Escherichia coli, Enterobacter sp.) oraz chorobotwórczych grzybów (Candida, Trichosporon, Geotrichum, Rhodotorula i Cryptococcus) (Lassa i in., 2013).

Poza stratami gospodarczymi, ze względu na fakt, że stan zapalny wymienia krowy związany jest z bolesnością, zaczerwienieniem, obrzmieniem tego narządu oraz podwyższoną temperaturą ciała, dochodzi do pogorszenia dobrostanu zwierząt. Krowy chore zaczynają wydalać wraz z mlekiem leukocyty oraz naturalny nabłonek w postaci komórek somatycznych (LKS); ich podwyższona koncentracja świadczy o stanie zapalnym. Zmienia się również wygląd mleka - mleko pochodzące od chorych krów najczęściej ma kolor szarożółty, różowy, a nawet czerwony (obecność krwi), ma smak słonawy, a w konsystencji pojawiają się zmiany w postaci kłaczków, grudek. Obniżeniu ulega sucha masa, a w składzie chemicznym kazeina (z 77 do 50%), tłuszcz (nawet o 1,5%) oraz laktoza (do 1%). Zawartość białka raczej pozostaje bez zmian, natomiast podwyższeniu ulega koncentracja białek serwatkowych - nawet 5-krotnie (szczególnie bydlęca albumina serum i immunoglobuliny). W wyniku schorzenia mleko zawiera mniej witamin i składników mineralnych, a sama wydajność mleczna krów chorych ulega obniżeniu do nawet 40% (Kuczyńska, 2011).

Koszty bezpośrednie, które są związane z tą chorobą, to koszty leków i opieki weterynaryjnej, koszty mleka pozaklasowego utraconego na skutek utylizacji (do obrotu rynkowego może być wprowadzane jedynie mleko o LKS nie przekraczającym 400 tys. w 1 ml.), czas hodowcy, straty związane ze śmiertelnością zwierząt i nawrotami choroby (Petrovski i in. 2006). Straty oszacowane w wyniku podwyższonej liczby komórek somatycznych (200 tys.-399 tys. LKS) w USA wynosiły 108 $ na krowę dla stada, natomiast postać podkliniczna (powyżej 400 tys. LKS) przynosiła 1 bilion $ strat w produkcji mleczarskiej (Ott 1999). W stadach polskich objętych programem „Zdrowa Krowa” w Polsce średnia zawartość LKS w mleku wynosiła ok. 464 tys. w ml, powodując 1164 zł za szt. strat (Slósarz i Gołębiewski, 2013). W przypadku przewlekłych zapaleń wywołanych przez Staphylococcus aureus (gronkowiec złocisty) zaleca się eliminację chorych zwierząt z hodowli. Ogólny koszt finansowy związany z mastitis to średnio 140 funtów na krowę w ciągu roku (Yalcin, 2000), a około 100 funtów/krowę/rok to koszty związane z subkliniczną postacią mastitis (Yalcin i in., 1999).

Biorąc pod uwagę skomplikowany i wieloczynnikowy charakter mastitis, zapobieganie tej chorobie, zarówno w stadium klinicznym i podklinicznym, wymaga szerokiego zakresu działania (Blowey i Edmonson, 2009): terapia krów zasuszonych (po danie antybiotyku na 8 tygodni przed porodem); prewencja transmisji infekcji od krowy do krowy (pre- i postdipping) poprzez środowisko; poprawa systemu odpornościowego krowy (autoszczepienia); leczenie (antybiotykoterapia). Nadmierne i niewłaściwe wykorzystanie antybiotyków prowadzi do antybiotykoodporności patogenów wywołujących mastitis u krów (Oliver i Murinda, 2012).

Znane działania prewencyjne i profilaktyczne w kierunku zapobiegania mastitis zaczynają się od poprawnie przeprowadzonego doju. Pierwszą i najważniejszą czynnością podczas doju jest tak zwany przeddój - na tackę o czarnym dnie zdaja się pierwsze strugi mleka. Czynność ta pozwala na ocenę barwy oraz konsystencji mleka - jeśli jest ono prawidłowe to przystępuje się do dalszych czynności związanych z dojeniem. Jeśli mleko ma odmienną barwę niż biała, kremowa, a w strugach widoczne są pojedyncze kłaczki, świadczy to o podklinicznym zapaleniu wymienia. Aby ocenić

PL 230 684 B1 stan danej ćwiartki wykonuje się TOK, czyli terenowy odczyn komórkowy, za pomocą któr ego ocenia się przybliżoną ilość komórek somatycznych, które świadczyć będą o stanie zdrowotnym danej ćwiartki.

Po wykonaniu przedzdajania, każdą ćwiartkę powinno się umyć za pomocą czystej ścierki. Prawidłowe przygotowanie wymienia oraz strzyków daje gwarancję spełnienia standardów jakości higienicznej mleka (do obrotu rynkowego w UE może być dopuszczone jedynie mleko o zawartości drobnoustrojów do 100 tys./ml). Przed rozpoczęciem doju właściwego (nałożeniem kubków udojowych) wymię powinno być czyste oraz suche. W praktyce wykorzystywane są różne rozwiązania, takie jak materiałowe bądź tetrowe szmatki wielokrotnego użytku, papierowe biodegradowalne ściereczki nasączone środkami dezynfekcyjnymi oraz myjącymi. Oczywiście celem mycia jest to, aby strzyki były myte czystą częścią materiału, co zapobiega przenoszeniu się zarazków z ćwiartki na ćwiartkę oraz pomiędzy krowami. W praktyce, najczęściej w stadach mniejszych, stosowane są rozwiązania ze ścierkami wielokrotnego użytku, co powoduje bardzo duże ryzyko rozprzestrzenienia potencjalnie chorobotwórczych zarazków w całym stadzie. Z kolei stosowane jednorazowe ściereczki nasączone środkami na bazie alkoholi mają silne działanie dezynfekcyjne, ale jednocześnie bardzo podrażniają skórę strzyka (Biggs, 2009; Bowley i Edmonson, 2010). Ponadto, w przypadku niektórych środków nasączających stasowane są syntetyczne emolienty, regulatory kwasowości oraz konserwanty, które mogą negatywnie wpływać na środowisko.

Znane są przeciwbakteryjne właściwości nanocząstek srebra i miedzi, które mogą stanowić alternatywę dla tradycyjnych środków przeciwbakteryjnych - antybiotyków (Castellano i in. 2007). Właściwości fizyko-chemiczne nanocząstek, niespotykane w materiałach o większych rozmiarach, wynikają głównie z różnicy w reaktywności i stosunku powierzchni do objętości nanocząstek. Zatem ich wpływ i oddziaływanie na struktury biotyczne i abiotyczne (jak np. dystrybucja, transport, retencja, specyficzność oddziaływania, biokinetyka) jest unikalna i zależna od materiału i właściwości środowiska. Co więcej w przypadku stosowania nanocząstek nie występuje zagrożenie uodpornienia bakterii na stosowany środek, co wynika z mechanizmów bakteriobójczego działania nanocząstek (Rai i in., 2012).

Celem wynalazku było opracowanie biodegradowalnych ściereczek jednorazowego użytku do oczyszczania i dezynfekcji strzyków i wymienia krów oraz innych gatunków zwierząt, od których pozyskiwane jest mleko.

Ściereczka jednorazowego użytku do higieny przedudojowej gruczołu mlekowego zwierząt, według wynalazku charakteryzuje się tym, że stanowi ją biodegradowalny materiał włóknisty nasączony środkiem dezynfekcyjno-myjącym, którym jest emulsja składająca się z: nanocząstek srebra o wielkości cząstki 1-100 nm w ilości 5-5000 ppm, nanocząstek miedzi o wielkości cząstki 1-100 nm w ilości 5-5000 ppm, emolientu w ilości 0,01-20% wag., surfaktantu w ilości 1-10% wag., środka zagęszczającego w ilości do 0,1-5% wag. oraz wody do 100%.

Określenie emolient, inaczej substancja nawilżająca, oznacza substancję chemiczną redukującą utratę wody z epidermy skóry strzyka i wymienia, której działanie polega na fizycznym pokryciu skóry strzyka powłoką (filmem) powodującą obniżenie tempa utraty wody przez parowanie. Emolient jednocześnie ma działanie ochronne, ponieważ ogranicza bezpośredni kontakt skóry wymienia i strzyka z czynnikami zewnętrznymi. Emolienty są środkami zróżnicowanymi chemicznie, które składają się z części lipidowej oraz wody, a postać fizyczna emolientu zależy od proporcji tych dwóch części. Korzystnie jako emolient stosuje się homopolimery albo/i kopolimery siloksanu dialkilu, polimery glikolu propylenowego, węglowodory ropopochodne w formie płynnej lub żelowej (na przykład weterynaryjnie dopuszczalne oleje mineralne i wazelina), oleje zwierzęce i/lub roślinne i ich pochodne (na przykład lanolina), oksypropylenowane etery alkilowe oraz estry alkilowe, na przykład palmitynian izopropylu, palmitynian etyloheksylu, izostearynian izopropylu, mirystynian mirystylu i mleczan cetylu, przy czym wszystkie wymienione substancje mogą być stosowane pojedynczo albo w dowolnych mieszaninach.

Określenie surfaktant, czyli środek powierzchniowo czynny, oznacza substancję mającą właściwości obniżające napięcie powierzchniowe cieczy poprzez adsorbowanie się na powierzchni cieczy i tworzenie miceli. Jako surfaktanty można stosować środki anionowe, kationowe, niejonowe oraz amfoteryczne. Korzystnie stosuje się: siarczany alkoholi tłuszczowych, alkiloeterosiarczany, sulfoniany oleinowe/parafinowe, benzenosulfoniany alkilowe, sulfobursztyniany, estry kwasu fosforowego, poliglikoetery oleiloaminy, poliglikoetery stearyloaminy, poliglikoetery kokosoaminy, etoksylaty alkoholi, etoksylaty oleju rycynowego, etoksy- i propoksylaty alkoholi tłuszczowych, polietylenosorbitany, poliglikoloetery, betainę, przy czym wszystkie wymienione substancje mogą być stosowane pojedynczo albo w dowolnych mieszaninach.

PL 230 684 B1

Określenie środek zagęszczający oznacza substancję zwiększającą gęstość cieczy. Korzystnie jako środek zagęszczający stosuje się glikol polietylenowy, syntetyczne polimery, takie jak polimery kwasu akrylowego oraz gumy roślinne, a także wazelinę i woski.

Korzystnie jako biodegradowalny materiał stosuje się materiał z włókien na bazie celulozy, octanu celulozy, wiskozy, sztucznego jedwabiu.

Korzystnie jest, gdy materiał biodegradowalny jest utkany z przędzy o grubości od 1,0 do 2,0 dtex (10 km tej przędzy waży 1-2 g). Korzystnie jest, gdy utkana sieć materiałowa jest wzmocniona substancją spajającą sieć, taką jak emulsja butadienowo-styrenowa bądź akrylonitrylowo-butadienowa, w celu zwiększenia wytrzymałości wilgotnego materiału ściereczki.

Najkorzystniej stosuje się materiał z przędzy składającej się z 50-70% wag. pulpy drewnianej, 10-20% wag. włókien oraz 15-25% wag. spoiwa lateksowego. Korzystnie waga sieci substratu wynosi 20-30 gm^-2, a grubość włókna 0,1-0,8 mm.

Ponadto materiał biodegradowalny ściereczki może być nasączony dodatkowym środkiem dezynfekującym, przykładowo takim jak: alkohole alifatyczne (etylowy, izopropylenowy), heksachlorofen, chlor, chloramina B, chloreksydyna, jod, jodyna, jodofory. Emolienty i surfaktany, którymi nasączony jest materiał biodegradowalny mają działanie wygładzające, ochronne, nawilżające i czyszczące, niemniej możliwe jest nasączanie materiału dodatkowymi środkami o korzystnym działaniu na skórę wymienia i strzyków, m.in. preparatami roślinnymi, takimi jak wyciągi i olejki.

Ściereczka według wynalazku jest przeznaczona do oczyszczania skóry wymienia i strzyków, jej pielęgnacji oraz dezynfekcji. Połączenie w produkcie nanocząstek srebra i nanocząstek miedzi zapewnia skuteczne działanie przeciwbakteryjne ściereczki, zarówno wobec bakterii Gram -dodatnich, jak i Gram-ujemnych. Bakterie Gram-dodatnie ze względu na grubszą warstwę peptydoglikanu są mniej wrażliwe na toksyczne działanie nanocząstek srebra niż bakterie Gram-ujemne. (Radzig i in., 2012). Nanocząstki miedzi natomiast wykazują stosunkowo duże powinowactwo do bakterii Gram-dodatnich, które doprowadza do niszczenia ściany bakterii. Wynika to z dużego powinow actwa miedzi do grup aminowych oraz karboksylowych znajdujących się w dużej ilości w ścianie bakterii Gram-dodatnich (Beveridge i Murray, 1980). W proponowanym w wynalazku zastosowaniu ważna jest ograniczona toksyczność nanocząstek wynikająca z największej reaktywności powierzchni nanocząstki nie pokrytej strukturami biotycznymi (bakterie, białka, lipidy). W związku z tym największą reaktywność i toksyczność nanocząstki wykazują na początku zetknięcia się z nowym środowiskiem (Saptarshi i in., 2013). Dzięki tej właściwości ich działanie jest skuteczne mimo krótkiego czasu kontaktu ze skórą zwierzęcia.

Materiał ściereczki oraz skład środka zastosowanego do nasączania ściereczki, poza działaniem bakterio i grzybobójczym, umożliwiają zwiększenie poślizgu podcza s czyszczenia wymienia oraz strzyków, nawilżenie zanieczyszczeń wymienia oraz strzyków w celu sprawniejszego ich usunięcia, nawilżenie skóry, wygładzenie powierzchni skóry wymienia i strzyków zmniejszające ryzyko ponownego zanieczyszczenia, ochronę skóry wymienia i strzyków przed podrażnieniem.

Ściereczki do pielęgnacji wymion wykorzystuje się bezpośrednio przed dojem zwierzęcia. Po wyjęciu z opakowania dłonią osłoniętą jednorazową rękawicą gumową, należy oczyścić dolne sklepienie wymienia oraz poszczególne strzyki. W sytuacji dużego zanieczyszczenia wymienia należy użyć więcej niż jednej ściereczki np. jednej na każdy ze strzyków. Po użyciu ściereczki skórę wymienia i strzyków należy osuszyć papierowym ręcznikiem.

Przedmiot wynalazku został bliżej przedstawiony w przykładach.

P r z y k ł a d 1

Ściereczka została wykonana z przędzy składającej się z 60% wag. pulpy drewnianej, 10% celulozy, 5% sztucznego jedwabiu, 5% wiskozy, 20% wag. spoiwa lateksowego. Przędza miała grubość 1,8 dtex.

Materiał ściereczki został nasączony emulsją o składzie: nanocząstki srebra o wielkości cząstki 1-100 nm w ilości 0,0002% wag., nanocząstki miedzi o wielkości 1-100 nm w ilości 0,0002% wag.; jako emolienty: palmitynian izopropylu w ilości 3% wag., polieterosorbitan w ilości 3% wag., lanolina w ilości 2% wag., glikol propylenowy w ilości 4,5% wag.; jako surfaktanty: betaina w ilości 1% wag., etoksylat oleju rycynowego w ilości 1 % wag.; jako środek zagęszczający glikol polietylenowy w ilości do 0,4996% wag. oraz woda do 100% wag.

Emulsję naniesiono na materiał ściereczki przez spryskiwanie obu stron. W celu uniknięcia naturalnego osuszania ściereczki przez ewaporację po naniesieniu środka, ściereczki zapakowano w hermetyczne opakowania.

PL 230 684 B1

P r z y k ł a d 2

Ściereczka wykonana z przędzy: składającej się z 65% wag. pulpy drewnianej, 9% celulozy, 5% sztucznego jedwabiu, 6% wiskozy, 15% wag. spoiwa lateksowego. Przędza miała grubość 2 dtex.

Materiał ściereczki został nasączony emulsją o składzie: nanocząstki srebra o wielkości cząstki 1-100 nm w ilości 0,005% wag, nanocząstki miedzi o wielkości 1-100 nm w ilości 0,005% wag.; jako emolienty: lanolina w ilości 1% wag., glikol propylenowy w ilości 1% wag.; jako surfaktanty: betaina w ilości 0,5% wag., propoksylat alkoholowy w ilości 1% wag.; jako środek zagęszczający glikol polietylenowy w ilości do 0,49% wag.; ponadto dodatkowy środek antyseptyczny w postaci heksachlorofenu w ilości 1% wag.; oraz woda do 100% wag. Emulsję naniesiono na materiał ściereczki przez spryskiwanie obu stron. W celu uniknięcia naturalnego osuszania ściereczki przez ewaporację po naniesieniu środka, ściereczki zapakowano w hermetyczne opakowania.

P r z y k ł a d 3

Materiał badawczy stanowiły 22 krowy rasy polskiej holsztyńsko-fryzyjskiej odmiany czarnobiałej. Zwierzęta podzielono na dwie równe grupy po 11 sztuk i badano jakość pozyskiwanego od nich mleka. Liczba komórek somatycznych w mleku wynosiła dla obu grup odp owiednio dla grupy kontrolnej 160 tys. LKS i doświadczalnej 162 tys. LKS. Badania statystyczne wykazały brak istotnych różnic między porównywanymi grupami i wskazywała, że badane zwierzęta nie chorowały na mastitis. Następnie od wszystkich zwierząt tuż przed dojem pobrano ze skóry nasady strzyka wymazy do badań laboratoryjnych. Średni logarytm dziesiętny jednostek tworzących kolonie (CFU) krów w obu grupach kształtował się na poziomie 5,519 w grupie kontrolnej i 5,531 w grupie doświadczalnej. Następnie krowy poddano standardowym czynnościom związanym z oczyszczeniem wymienia i strzyków przed dojem. W przypadku grupy kontrolnej użyto indywidualnych ściereczek nasączonych wodą o temperaturze około 40°C, natomiast do oczyszczania wymion krów w grupie doświadczalnej wykorzystano ściereczki nasączone roztworem wody z 10 ppm nanocząstek srebra i 10 ppm nanocząstek miedzi. Następnie, przed pobraniem kolejnej próbki do badań mikrobiologicznych skóra wymienia została osuszona. Wyniki wskazały, że logarytm dziesiętny C FU w przypadku grupy kontrolnej wzrósł o ponad 10%, do wartości 5,745. W grupie doświadczalnej stwierdzono istotny spadek logarytmu dziesiętnego CFU po zastosowaniu nanocząstek Ag i Cu o ponad 97% do poziomu 0,164.

Literatura:

1. Beveridge T.J., Murray R.G.J Bacteriol. Sites of metal deposition in the cell wall of Bacillus subtilis. 1980 Feb; 141(2):876-87.

2. Biggs A. Mastitis in cattle. 2009. The crowood Press.

3. Blowey R., Edmonson P. 2009. Mastitis control in dairy herds, 2^nd edition. CAB International.

4. CastellanoJ.J.,ShafiiS.M.,KoF.,DonateG.,WrightT.E.,MannariR.J.,Payne W.G., Smith D.J., Robson M.C. 2007.Comparative evaluation of silver-containing antimicrobial dressing and drugs. International Wound Journal, 4(2): 144-22.

5. Kuczyńska B., 2011. Ocena jakości mleka, [w:] Metody chowu i hodowli bydła (red. Grodzki H), Warszawa 2011, 126-130.

6. Lassa H., Kubiak J., Małkińska-Horodyska M. Bakterie najczęściej izolowane z klinicznych postaci mastitis u krów oraz ich wrażliwość na antybiotyki. Życie Weterynaryjne. 2013, 88(8), 651 -653.

7. Oliver S., Murinda S. Antimicrobial Resistance of Mastitis Pathogens. 2012.28(2):165-85. DOI: 10.1016/j.cvfa.2012.03.005.

8. Ott S L 1999 Costs of herd-level production losses associated with subclinical mastitis in U.S. dairy cows. National Mastitis Council Annual Meeting Proceedings 1999: 152.

9. Petrovski KR, Trajcev M, Buneski G. (2006): A review of the factors affecting the costs of bovine mastitis. J South Afir VA 77: 52-60.

10. Radzig M. A., Koksharova O. A., Khmel I. A. 2012. Antibacterial effects of silver ions on growth of gram-negative bacteria and biofilm formation. Mol. Genet. Microbiol. Virol. 24 194-199.

11. Rai M.K., Deshmukh S., Ingle I., Ingle A., Gade A.K. Silver nanoparticles: the powerful nanoweapon against multi drug-resistant bacteria. J. Appl. Microbiol. 112(5), 841-852.

12. Saptarshi S. R., Duschl A., Łopata A.L. Interaction of nanoparticles with proteins: relation to bio-reactivity of the nanoparticle. Journal of Nanobiotechnology 2013, 11:26.

PL 230 684 B1

13. Slósarz J., Gołębiewski M. Ocena zmian wskaźników techniczno-produkcyjnych w gospodarstwach objętych programem „Zdrowa Krowa”. IX Międzynarodowe Targi „Ferma Bydła”. Forum Hodowli Bydła-Produkcji Mleka i Żywca Wołowego. Hala Atlas Arena Łódź, Łódź, 2.03.2014.

14. Smulski, S.; Malinowski, E.; Kaczmarowski, M.; Lassa, H., 2011. Occurrence, forms and etiologie agents of mastitis in Poland depending on size of farm. Medycyna Weterynaryjna 2011 Vol. 67 No. 3 pp. 190-193.

15. Wolff C., Espetvedt M., Lind A., Rintakoski S., Egenvall A., Lindberg A.,Emanuelson U.Completeness of the disease recording systems for dairy cows in Denmark, Finland, Norway and Sweden with special reference to clinical mastitis. Veterinary Research 2012, 8:11.

16. Yalcin C 2000 Cost of mastitis in Scottish Dairy herds with low and high subclinical mastitis problems. Turkish Journal of Veterinary and Animal Science 24: 465-472.

17. Yalcin C, Stott AW, LogueDN, Gunn J 1999 The economic impact of mastitis-control procedures used in Scottish dairy herds with high bulk-tank somatic-cell counts. Preventive Veterinary Medicine 41: 135-149.

Claims (13)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Ściereczka jednorazowego użytku do higieny przedudojowej gruczołu mlekowego zwierząt, którą stanowi biodegradowalny materiał włóknisty nasączony środkiem dezynfekcyjno-myjącym, znamienna tym, że środkiem dezynfekcyjno-myjącym jest emulsja składająca się z: nanocząstek srebra o wielkości cząstki 1-100 nm w ilości 5-5000 ppm, nanocząstek miedzi o wielkości cząstki 1-100 nm w ilości 5-5000 ppm, emolientu w ilości 0,01-20% wag., surfaktantu w ilości 1-10% wag., środka zagęszczającego w ilości do 0,1-5% wag. oraz wody do 100%.
2. 2. Ściereczka według zastrz. 1, znamienna tym, że emolient jest wybrany z grupy zawierającej: homopolimery albo/i kopolimery siloksanu dialkilu, polimery glikolu propylenowego, węglowodory ropopochodne w formie płynnej i żelowej, oleje zwierzęce i/lub roślinne i ich pochodne, oksypropylenowane etery alkilowe oraz estry alkilowe, pojedynczo albo w mieszaninach.
3. 3. Ściereczka według zastrz. 2, znamienna tym, że emolientem jest: wazelina, lanolina, palmitynian izopropylu, palmitynian etyloheksylu, izostearynian izopropylu, mirystynian mirystylu, mleczan cetylu, weterynaryjnie dopuszczalne oleje mineralne.
4. 4. Ściereczka według zastrz. 1, znamienna tym, że surfaktant jest wybrany z grupy zawierającej: siarczany alkoholi tłuszczowych, alkiloeterosiarczany, sulfoniany oleinowe/parafinowe, benzenosulfoniany alkilowe, sulfobursztyniany, estry kwasu fosforowego, poliglikoetery oleiloaminy, poliglikoetery stearyloaminy, poliglikoetery kokosoaminy, etoksylaty alkoholi, etoksylaty oleju rycynowego, etoksy- i propoksylaty alkoholi tłuszczowych, polietylenosorbitany, poliglikoloetery, betainę, pojedynczo albo w mieszaninach.
5. 5. Ściereczka według zastrz. 1, znamienna tym, że jako środek zagęszczający zawiera: glikol polietylenowy, syntetyczne polimery, takie jak polimery kwasu akrylowego oraz gumy roślinne, a także wazelinę i woski.
6. 6. Ściereczka według zastrz. 1, znamienna tym, że jako biodegradowalny materiał zawiera materiał z włókien na bazie celulozy, octanu celulozy, wiskozy, sztucznego jedwabiu.
7. 7. Ściereczka według zastrz. 6, znamienna tym, że materiał biodegradowalny jest utkany z przędzy o grubości od 1,0 do 2,0 dtex.
8. 8. Ściereczka według zastrz. 7, znamienna tym, że utkana sieć materiałowa jest wzmocniona substancją spajającą sieć.
9. 9. Ściereczka według zastrz. 8, znamienna tym, że substancją spajającą sieć jest emulsja butadienowo-styrenowa bądź akrylonitrylowo-butadienowa.
10. 10. Ściereczka według zastrz. 1, znamienna tym, że materiał biodegradowany jest utkany z przędzy składającej się z 50-70% wag. pulpy drewnianej, 10-20% wag. włókien oraz 15-25% wag. spoiwa lateksowego
11. 11. Ściereczka według zastrz. 1, znamienna tym, że materiał biodegradowalny ściereczki jest nasączony dodatkowym środkiem dezynfekującym i/albo dodatkowym środkiem o korzystnym działaniu na skórę.

    PL 230 684 B1 7
12. 12. Ściereczka według zastrz. 11, znamienna tym, że dodatkowy środek dezynfekujący jest wybrany spośród: alkoholi alifatycznych, heksachlorofenu, chloru, chloraminy B, chloreksydyny, jodu, jodyny, jodoforów.
13. 13. Ściereczka według zastrz. 11, znamienna tym, że dodatkowymi środkami o korzystnym działaniu są preparaty roślinne, takie jak wyciągi i olejki.