PL229657B1 - Sposób wykrywania przesunięcia kleju na taśmie etykiet lub rękawie - Google Patents

Abstract

Sposób wykrywania przesunięcia kleju na taśmie etykiet posiadających niezadrukowane brzegi poprzez ułożenie kleju, jako ostatniej warstwy na taśmie etykiet, za pomocą wypukłej formy drukowej lub w technologii rotograwiurowej za pomocą wygrawerowanego cylindra, w postaci wstęgi na jednym brzegu zadrukowanej strony etykiety, charakteryzuje się tym, że na taśmę etykiet (1) nanosi się, co najmniej jeden marker (6) na każdą etykietę, w postaci paska kleju, przy czym marker nanosi się przy brzegu zadrukowanej części etykiety przeciwległym do brzegu, na którym nałożona jest wstęga kleju, i na podstawie jego położenia ustala się ewentualne przesunięcie kleju.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wykrywania przesunięcia kleju na taśmie etykiet lub rękawie w procesie nakładania środka klejącego na etykiety.

W dotychczas znanych sposobach produkcji klej na etykietę nakładany jest w formie pojedynczej wstęgi kleju na zadrukowanej części etykiety, który przylega, bądź jest położony blisko niezadrukowanego brzegu etykiety. W trakcie procesu produkcji, pracownik kontroli jakości bądź urządzenie optyczne stwierdza przesunięcie położenia kleju na etykiecie poprzez ustalenie, czy klej występuje na niezadrukowanym pasku. Taka etykieta jest uznawana za wadliwą. Rozwiązanie to ma tę wadę, że pozwala tylko na ustalenie przesunięcia kleju w kierunku jednego brzegu etykiety. Klej na zadrukowanej części jest niewidoczny, więc można stwierdzić jego przesunięcie tylko w kierunku niezadrukowanego brzegu.

Sposób wykrywania przesunięcia kleju na taśmie etykiet posiadających niezadrukowane brzegi poprzez ułożenie kleju, jako ostatniej warstwy na taśmie etykiet, za pomocą wypukłej formy drukowej lub w technologii rotograwiurowej za pomocą wygrawerowanego cylindra, w postaci wstęgi na jednym brzegu zadrukowanej strony etykiety, charakteryzuje się tym, że na taśmę etykiet nanosi się, co najmniej jeden marker na każdą etykietę, w postaci paska kleju, przy czym marker nanosi się przy brzegu zadrukowanej części etykiety przeciwległym do brzegu na którym nałożona jest wstęga kleju, i na podstawie jego położenia ustala się ewentualne przesunięcie taśmy.

Korzystnie jest, gdy marker umieszcza się w odległości 0-2 mm od niezadrukowanego brzegu etykiety.

Korzystnie jest, gdy marker ma wysokość 0,5-10 mm.

Dotychczasowa kontrola położenia kleju na taśmie etykiet polegała na zatrzymaniu maszyny co określoną ilość metrów, rozcięciu taśmy i obserwacji jak klej jest ułożony na pojedynczej etykiecie. Dzięki wynalazkowi można sprawnie i trafnie wykrywać przesunięcia położenia kleju na taśmie etykiet bez potrzeby zatrzymywania maszyny.

Niniejszy wynalazek rozwiązuje ten problem poprzez naniesienie jednego lub więcej markerów z kleju na krawędzi przeciwległej do krawędzi na którą nakładana jest wstęga kleju, przylegających bądź położonych blisko niezadrukowanego brzegu etykiety. Ze względu na fakt, że markery są z tego samego kleju, również są niewidoczne na zadrukowanej części etykiety, jednak w przypadku wystąpienia przesunięcia kleju w kierunku niezadrukowanego brzegu etykiety stają się widoczne. Pracownik kontroli jakości lub urządzenie optyczne jest w stanie wtedy stwierdzić przesunięcie kleju w dowolnym kierunku. W przypadku przesunięcia w kierunku brzegu z markerami będą one widoczne na niezadrukowanym brzegu, a w przypadku przesunięcia w przeciwnym kierunku, na przeciwnym brzegu widoczny będzie pasek kleju.

Wykorzystanie markerów pozwala na kontrolowanie przesunięcia kleju w dowolnym kierunku na etykiecie z taśmy etykiet. Ponadto obecność dodatkowych punktów kleju na etykiecie zwiększa jej przyczepność do opakowania. Wynalazek wnosi też dodatkową funkcjonalność przy procesie produkcji etykiet typu sleeve, które są przed kontrolą jakości klejone wzdłuż dłuższych krawędzi taśmy w formę rękawa, taką, że markery są widoczne z zewnątrz na niezadrukowanych paskach, co eliminuje potrzebę otwierania rękawa i kontroli położenia kleju wewnątrz. Zastosowanie kleju jako markera eliminuje też potrzebę użycia dodatkowego procesu nanoszenia markerów w innej formie, gdyż linia produkcyjna do produkcji etykiet jest już wyposażona w urządzenie do nanoszenia kleju.

P r z y k ł a d 1

W przykładowym zastosowaniu przedstawionym na Fig. 1 markery zostały naniesione na etykietę 1 jako ostatnia warstwa drukowa za pomocą wypukłej formy drukowej. Etykieta 1 ma prostokątny kształt o wymiarach 226 mm na 63,5 mm. Środkowa część 2 etykiety jest zadrukowana we wcześniejszym etapie produkcji. Na dłuższych brzegach zostawiono niezadrukowane paski 3 o szerokości 2 mm, zaś na krótszych niezadrukowane paski 4 o szerokości 1 mm. Na zadrukowanej części 2, stycznie do brzegu niezadrukowanego paska 3 etykiety 1 została naniesiona znanym sposobem wstęga 5 kleju o szerokości 8 mm tak, że nie zachodzi na żaden niezadrukowany pasek 3 lub 4 etykiety 1, oraz markery 6, stycznie do przeciwległego niezadrukowanego paska 3 położone w odległości 50 mm od odpowiednich krótszych brzegów etykiety. Markery 6 są w postaci pasków kleju o długości 10 mm i szerokości 2 mm i przylegają do niezadrukowanego paska 3 dłuższymi podstawami. W następnym kroku produkcji taśma etykiet jest sprawdzana przez pracownika kontroli jakości lub przez urządzenie optyczne, czy klej występuje na którymkolwiek niezadrukowanym brzegu.

PL 229 657 B1

P r z y k ł a d 2

W innym przykładzie przedstawionym na Fig. 2 markery zostały naniesione na etykietę typu sleeve jako ostatnia warstwa drukowa w technologii rotograwiurowej za pomocą wygrawerowanego cylindra. Etykieta 1 ma prostokątny kształt o wymiarach 226 mm na 63,5 mm. Wewnętrzna część 2 etykiety jest zadrukowana we wcześniejszym etapie produkcji. Na dłuższych brzegach zostawiono niezadrukowane paski 3 o szerokości 2 mm, zaś na krótszych niezadrukowane paski 4 o szerokości 1 i 3 mm. Na zadrukowanej części 2, stycznie do brzegu niezadrukowanego paska 3 etykiety 1 została naniesiona znanym sposobem wstęga kleju o szerokości 8 mm tak, że nie zachodzi na żaden niezadrukowany pasek 3 lub 4 etykiety 1, oraz markery 6, w odległości 1 mm od przeciwległego niezadrukowanego paska 3, położone, w odległości 50 mm od odpowiednich krótszych brzegów etykiety. Markery 6 są w postaci pasków kleju o długości 10 mm i szerokości 2 mm i są równoległe do niezadrukowanego paska 3. W następnym kroku produkcji taśma etykiet jest sklejana w rękaw bokami 4. Następnie taśma etykiet jest sprawdzana przez pracownika kontroli jakości lub urządzenie optyczne czy klej występuje na którymkolwiek niezadrukowanym brzegu.

Claims (3)

1. Sposób wykrywania przesunięcia kleju na taśmie etykiet posiadających niezadrukowane brzegi, w procesie nanoszenia na nią środka klejącego za pomocą wypukłej formy drukowej lub w technologii rotograwiurowej za pomocą wygrawerowanego cylindra, w postaci wstęgi kleju, przy niezadrukowanym brzegu, znamienny tym, że na każdą etykietę taśmy etykiet nanosi się co najmniej jeden marker w postaci paska kleju przy przeciwległym niezadrukowanym brzegu i na podstawie położenia naniesionych markerów ustala się ewentualne przesunięcie kleju.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że marker nanosi się w odległości 0-2 mm powyżej niezadrukowanego brzegu etykiety.

3. Sposób według zastrz. 1 lub 2, znamienny tym, że marker ma wysokość 0,5-10 mm.