PL229503B1 - Formulacja farmaceutyczna zawierająca izotiocyjaniany i doksorubicynę do zastosowania w leczeniu nowotworów - Google Patents

Formulacja farmaceutyczna zawierająca izotiocyjaniany i doksorubicynę do zastosowania w leczeniu nowotworów

Info

Publication number
PL229503B1
PL229503B1 PL414021A PL41402115A PL229503B1 PL 229503 B1 PL229503 B1 PL 229503B1 PL 414021 A PL414021 A PL 414021A PL 41402115 A PL41402115 A PL 41402115A PL 229503 B1 PL229503 B1 PL 229503B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
isothiocyanate
doxorubicin
cancer
treatment
formulation according
Prior art date
Application number
PL414021A
Other languages
English (en)
Other versions
PL414021A1 (pl
Inventor
Maciej Mazur
Pamela Krug
Katarzyna WIKTORSKA
Katarzyna Wiktorska
Zdzisław CHILMONCZYK
Zdzisław Chilmonczyk
Lidia Śliwka
Original Assignee
Narodowy Inst Lekow
Univ Warszawski
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Narodowy Inst Lekow, Univ Warszawski filed Critical Narodowy Inst Lekow
Priority to PL414021A priority Critical patent/PL229503B1/pl
Publication of PL414021A1 publication Critical patent/PL414021A1/pl
Publication of PL229503B1 publication Critical patent/PL229503B1/pl

Links

Landscapes

  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Medicinal Preparation (AREA)
  • Acyclic And Carbocyclic Compounds In Medicinal Compositions (AREA)

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest formulacja farmaceutyczna o właściwościach przeciwnowotworowych zawierająca doksorubicynę i co najmniej jeden izotiocyjanian jako substancję wzmacniającą działanie doksorubicyny do zastosowania w leczeniu nowotworu, przy czym doksorubicyna i co najmniej jeden izotiocyjanian umieszczone są w nośniku lipidowym.

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest liposomowa mieszanina doksorubicyny i izotiocyjanianu, wykazująca zwiększone własności przeciwnowotworowe w porównaniu z własnościami poszczególnych składników kompozycji.
W terapii nowotworów stosowane są cytostatyki, jednak nadal ich skuteczność jest niewystarczająca. Ponadto związki te posiadają dużą toksyczność układową, co powoduje występowanie uciążliwych dla pacjenta skutków ubocznych.
Doksorubicyna (DOX) jest antybiotykiem z grupy antracyklin szeroko stosowanym w leczeniu raka piersi, jajnika, prostaty, żołądka, tarczycy, drobnokomórkowego raka płuc, wątroby, płaskonabłonkowego raka głowy i szyi, chłoniaków, szpiczaka mnogiego, choroby Hodgkina oraz innych nowotworów. Jej działanie polega na hamowaniu proliferacji komórek nowotworowych. Jednym z proponowanych mechanizmów jest interkalacja do DNA co powoduje zahamowanie podziałów komórkowych. Powstające w tym procesie wolne rodniki także uczestniczą w cytotoksycznym działaniu doksorubicyny [D. Agudelo et aL; Intercalation of antitumordrugdoxorubicin and its analogue by DNAduplex: Structural features and biological implications; International Journal of Biological Macromolecules, 2014, (66): 144-150]. Wolne rodniki są powodem toksyczności doksorubicyny względem komórek i tkanek prawidłowych, w szczególności kardiotoksyczności.
W stanie techniki znane są mieszaniny związków o właściwościach przeciwnowotworowych, które wykazują tzw. efekt synergiczny, czyli rezultat ich wspólnego działania jest silniejszy niż wynikałoby z działania poszczególnych składników.
Publikacja [Wang G., Zhang J., Liu L., Sharma S., Dong Q. Guercetin potentiates doxorubicin mediated antitumor effects against liver cancer through p53/Bcl-xl. PLoS One. 2012;7(12):e51764] podaje przykład zastosowania doksorubicyny podawanej łącznie z wykazującymi działanie antyoksydacyjne flawonoidami. W przypadku takiej mieszaniny zaobserwowano synergizm działania tych związków prowadzący do potęgowania efektu przeciwnowotworowego doksorubicyny.
Silne własności antyoksydacyjne i detoksykacyjne wykazują również izotiocyjaniany, w tym pochodzenia naturalnego, np. sulforafan (SFN). W badaniach wykazano użyteczność SFN w zmniejszaniu efektów ubocznych doksorubicyny.
W badaniach na myszach oraz na liniach komórek kardiomioblastów H9c2 wykazano użyteczność zastosowania sulforafanu w zmniejszeniu toksyczności doksorubicyny. Wykazano zmniejszenie częstotliwości występowania kardiomiopatii oraz obniżenie śmiertelności szczurów przy łącznym podaniu sulforafanu i doksorubicyny w porównaniu do podania samej doksorubicyny [Singh P., Sharma R., McElhanon K., Allen C.D., Megyesi J.K., Beneś H., Singh S.P. Sulforaphane protects the heart from doxorubicin-induced toxicity. FreeRadicBiol Med. 201 ;86:90-101]. Wykazano również, że sulforafan jest użyteczny w zapobieganiu powstawania stresu oksydacyjnego wywoływanego przez doksorubicynę [Li B., Kim do S., Yadav R.K., Kim H.R., Chae H.J. Sulforaphane prevents doxorubicin-induced oxidative stress and celi death in rat H9c2 cells. Int J Mol Med. 2015;36(1 ):53-64].
Publikacja [Katoch O., Kumar A., Adhikari J.S., Dwarakanath B.S., Agrawala P.K.. Sulforaphane mitigates genotoxicity induced by radiation and anticancer drugs in human lymphocytes. Mutat Res. 2013;758(1-2):29-34] podaje przykład zastosowania sulforafanu jako związku obniżającego genotoksyczność wybranych leków przeciwnowotworowych tj. bleomycyny czy doksorubicyny oraz naświetlania promieniowaniem γ i β.
W stanie techniki znany jest fakt, że sulforafan obniża toksyczność doksorubicyny wobec komórek prawidłowych, brak jest natomiast informacji, czy sulforafan mógłby zmieniać toksyczność doksorubicyny w komórkach nowotworowych, zmieniając w ten sposób jej efektywność jako leku przeciwnowotworowego.
W stanie techniki znane jest również wykorzystanie miceli i liposomów jako nośników leków, w tym leków przeciwnowotworowych. Nośniki leków mają za zadanie zwiększyć efektywność leku - zwiększyć jego akumulację w tkance nowotworowej, a zmniejszyć toksyczność wobec tkanki zdrowej. Patent amerykański US 4927571 A ujawnia metodę przygotowania formulacji liposomalnej zawierającej doksorubicynę do podania dożylnego.
Zgłoszenie międzynarodowe WO 1992002208A1 przedstawia formulację doksorubicyny i lipidów, która jest trwała i chroni cytostatyk przed rozkładem podczas przechowywania.
Dokumenty ze stanu techniki nie podają przykładów wykorzystania kombinacji doksorubicyny ze związkami z grupy izotiocyjanianów w celu wzmocnienia działania doksorubicyny, ani zastosowania
PL 229 503 Β1 liposomów jako nośników takiej kombinacji. W stanie techniki nie ma doniesień o synergizmie/efekcie synergicznym działania mieszanin izotiocynianowi doksorubicyny, szczególnie mieszanin sulforafanu i/lub izotiocyjanianu 2-oksoheptylu (HPT) z doksorubicyną na nowotwory, szczególnie podawanych w postaci formulacji umieszczonej w nośniku lipidowym.
Celem niniejszego wynalazku jest dostarczenie ulepszonej formulacji o właściwościach przeciwnowotworowych. Nieoczekiwanie okazało się, że liposomy zawierające mieszaninę doksorubicyny i izotiocyjanianów, korzystnie sulforafanu, charakteryzują się zwiększoną aktywnością przeciwnowotworową, szczególnie względem komórek nowotworu piersi MCF-7 i MDA-MB-231 w badaniach in vitro. Badania przeprowadzono testami cytotoksyczności MTT i CVDE mierzącymi zdolność związku do odpowiednio obniżania żywotności i liczby komórek. W obu testach kombinacje związków wykazywały synergizm działania doksorubicyny i sulforafanu oraz doksorubicyny i izotiocyjanianu 2-oksoheptylu. Twórcy wykazali, że izotiocyjaniany zwiększają toksyczność doksorubicyny w komórkach nowotworowych, a więc wykazali, że kombinacja tych związków wykazuje działanie synergiczne na komórki nowotworowe.
Przedmiotem rozwiązania według wynalazku jest formulacja farmaceutyczna o właściwościach przeciwnowotworowych do zastosowania w leczeniu nowotworów, zawierająca cytostatyk doksorubicynę i substancję wzmacniającą jej działanie, wykazującą synergizm działania z doksorubicyną będącą izotiocyjanianem, przy czym substancje przeciwnowotworowe zdyspergowane są w fazie wodnej poprzez umieszczenie ich w nośnikach lipidowych, korzystnie liposomach lipidowych. Korzystnie nowotwory, do których stosowana jest powyższa formulacja są nowotworami wybranymi z raka piersi, jajnika, prostaty, żołądka, tarczycy, drobnokomórkowego raka płuc, wątroby, płaskonabłonkowego raka głowy i szyi, chłoniaków, szpiczaka mnogiego, choroby Hodgkina, szczególnie korzystnie jest nim nowotwór piersi.
Korzystnie w formulacji farmaceutycznej według wynalazku substancje wzmacniające działanie doksorubicyny będące izotiocyjanami wybrane są z grupy obejmującej sulforafan, izotiocyjanian fenetylu, izotiocyjanian benzylu i izotiocyjanian allilu i ich analogi np.: izotiocyjanian 2-oksoheptylu, alyssin, izotiocyjanian 2-oksoheksylu lub ich mieszaniny.
Korzystnie formulacja farmaceutyczna według wynalazku charakteryzuje się tym, że do doksorubicyny dodawana jest jedna lub kilka substancji z grupy izotiocyjanianów, przy czym mieszanina tych związków umieszczona jest w lipidowych strukturach asocjacyjnych takich jak liposomy.
Korzystnie do wytworzenia liposomów stosowane są nietoksyczne lipidy pochodzenia naturalnego np. lecytyna z żółtka jaja kurzego, lecytyna sojowa, oraz lipidy syntetyczne, w tym zarówno niedeuterowane jak i deuterowane, takie jak fosfatydylocholiny np.: 1,2-dwumirystol-rac-glicero-3-fosfocholina, cholesterol, czy distearoilo-fosfatydyloetanolamino-poli (tlenek etylenu) lub ich mieszaniny.
W celu wytworzenia formulacji w pierwszym etapie wodna zawiesina zawierająca lipid, doksorubicynę i wybrany izotiocyjanian (lub mieszaninę różnych izotiocyjanianów) poddawana jest działaniu ultradźwięków. Następnie otrzymany roztwór jest naprzemiennie mrożony za pomocą ciekłego azotu i rozmrażany w 50°C w celu kontrakcji objętości wytworzonych liposomów. Na koniec roztwór jest przepuszczany przez filtr, korzystnie strzykawkowy o średnicy od kilkudziesięciu do kilkuset nanometrów. Po przeciśnięciu próbki przez filtr, korzystnie strzykawkowy, mieszanina poddawana jest dializie w celu usunięcia doksorubicyny i izotiocyjanianów niezamkniętych w liposomach.
Przedmiotem wynalazku jest również zastosowanie formulacji według wynalazku w leczeniu chorób nowotworowych, w tym nowotworów piersi. Problem terapii nowotworów w Polsce i na świecie pozostaje wciąż nierozwiązany, wciąż szuka się bardziej skutecznych metod terapii. Przedstawiony wynalazek - połączenie doksorubicyny i izotiocyjanianów w badaniach in vitro wykazał lepsze własności cytotoksyczne względem komórek nowotworu piersi niż sama doksorubicyną oraz sam izotiocyjanian.
Formulacja według wynalazku cechuje się zmniejszoną toksycznością względem komórek prawidłowych, co potwierdzone zostało na podstawie pomiarów przeżywalności komórek prawidłowych CRL-1790 w badaniach in vitro.
Formulację farmaceutyczną podaje się na ogół w postaci odpowiednich form farmaceutycznych, gdzie substancje czynne umieszczane w nośnikach lipidowych mogą być połączone z terapeutycznie dopuszczalnym nośnikiem.
Wybór terapeutycznie dopuszczalnego nośnika będzie zależał od drogi podania formulacji farmaceutycznej, jak również od konieczności zabezpieczenia go przed inaktywacją lub degradacją, przed
PL 229 503 Β1 wprowadzeniem do komórek, tkanek lub organizmu. Terapeutycznie dopuszczalne nośniki obejmują rozpuszczalniki, środowiska dyspersyjne i środki pomocnicze (powlekające, powierzchniowo czynne, smakowo-zapachowe, antyoksydanty i inne).
Formulację farmaceutyczną według wynalazku można podawać różnymi drogami, w tym na drodze iniekcji, doustnie, miejscowo i rektalnie.
Dawkę formulacji farmaceutycznej ustala się uwzględniając drogę podania, stan wymagający leczenia lub profilaktyki, a także inne specyficzne okoliczności.
Dla lepszego zrozumienia wynalazku, został on zilustrowany w przykładach wykonania oraz na załączonych figurach rysunku, na których:
Fig. 1 pokazuje zdjęcie TEM liposomów wypełnionych doksorubicyną i sulforafanem (100 nm).
Fig. 2 przedstawia zależność wartości współczynnika Cl (określającego rodzaj obserwowanej interakcji) od frakcji komórek martwych (określającej ilość martwych komórek) dla kombinacji (A) sulforafanu (SFN) i doksorubicyny (DOX); (B) izotiocyjanianu 2-oksoheptylu (HPT) i doksorubicyny (DOX) w liposomach wobec linii komórkowej MDA-MB-231.
Wynalazek przedstawiono bliżej w poniższych przykładach wykonania, które nie ograniczają jego zakresu.
Przykłady
W poniższych przykładach, jeśli nie wskazano inaczej, stosowano standardowe materiały i metody biochemiczne in vitro lub postępowano zgodnie z zaleceniami producentów dla określonych materiałów i metod.
Przykład 1
Przygotowanie liposomów DMPC zawierających doksorubicynę i izotiocyjaniany (na przykładzie izotiocyjanianu 2-oksoheptylu)
Do 2,4 mg DMPC (1,2-dwumirystol-rac-glicero-3-fosfocholina) dodano 60 μί roztworu 1,8 mg izotiocyjanianu 2-oksoheptylu w 6 mL chloroformu i dopełniono do całkowitej objętości chloroformu równej 600 μί. Następnie chloroform został całkowicie odparowany z fiolki za pomocą argonu z butli, po czym dodano 1,5 mL roztworu 1 mg/10 mL doksorubicyny w buforze PBS i sonikowano przez 3 minuty. Następnie roztwór był naprzemiennie mrożony za pomocą ciekłego azotu i rozmrażany w 50°C w celu kontrakcji objętości liposomów. Procedura mrożenia i rozmrażania została powtórzona czterokrotnie, po czym roztwór został przeciśnięty przez filtr strzykawkowy o średnicy porów 0,45 μm. Na koniec próbka poddawana była dializie przez 24 h w temperaturze 4°C za pomocą probówek do dializy zanurzonych w buforze PBS.
Przykład 2
Określenie rozmiarów otrzymanych liposomów na podstawie pomiarów mikroskopowych
W celu przygotowania próbek do badań za pomocą transmisyjnego mikroskopu elektronowego (TEM) rozcieńczono dwudziestokrotnie próbkę otrzymanych w przykładzie 1 liposomów przy użyciu roztworu PBS, po czym dodano jedną kroplę przygotowanej próbki na siateczkę TEM i pozostawiono do wyschnięcia przez 24 h. Na Fig. 1 przedstawiono reprezentatywne zdjęcie mikroskopowe liposomów zawierających doksorubicynę i sulforafan. Otrzymane liposomy charakteryzowały się rozmiarem ok. 100 nm.
Przykład 3
Określanie wydajności enkapsulacji doksorubicyny i izotiocyjanianów
Aby określić wydajność enkapsulacji substancji czynnych w liposomach otrzymanych w przykładzie 1 zarejestrowano widmo UV-VIS dla roztworu wzorcowego w THF (tetrahydrofuran) oraz widmo dla próbki liposomów zawierających substancje czynne, po uprzednim odparowaniu wody z próbki i rozpuszczeniu w THF. Pomiar absorbancji mający na celu wyznaczenie zawartości doksorubicyny prowadzony był przy długości fali 480 nm, natomiast do oznaczenia zawartości izotiocyjanianu dokonywano pomiaru przy długości fali 332 nm.
Przykładowo, w przypadku liposomów zawierających doksorubicynę i sulforafan według przykładu 1, wydajność enkapsulacji doksorubicyny wynosiła 15%, a sulforafanu 6,5%.
Przykład 4
Badania interakcji doksorubicyny z izotiocyjanianami
Przeprowadzono badanie cytotoksyczności badanych związków podanych w nośnikach lipidowych osobno i w kombinacji, po czasie inkubacji równym 72 godziny.
Nośniki lipidowe zawierające sam izotiocyjanian, samą doksorubicynę oraz puste nośniki otrzymano jak opisano w przykładzie 1.
PL 229 503 Β1
Badania przeprowadzono na dwóch liniach komórkowych raka piersi: MCF-7 i MDA-MB-231. Kontrolnie przeprowadzono badania wobec komórek prawidłowych CRL-1790. Toksyczność związków - ich wpływ na liczbę żywych komórek określano za pomocą dwóch testów cytotoksyczności (MTT i CVDE)
Wykorzystane linie komórkowe:
Linia komórkowa MCF-7
Linia komórkowa MCF-7, to linia komórkowa raka piersi wywodząca się od 69-letniej kobiety rasy kaukaskiej. Komórki MCF-7 wytwarzają receptory estrogenowe i progesteronowe. Linię komórkową MCF-7 zakupiono z Amerykańskiej Kolekcji Kultur Komórkowych ATTC (American Type Culture Collection).
Linia komórkowa MDA-MB-231
Linia komórkowa MDA-MB-231, to linia komórkowa raka piersi wywodząca się od 51-letniej kobiety rasy kaukaskiej. Komórki MDA-MB-231 nie wykazują ekspresji receptorów estrogenowych i progesteronowych. Linię komórkową MDA-MB-231 zakupiono z Amerykańskiej Kolekcji Kultur Komórkowych ATTC (American Type Culture Collection).
Komórki CRL-1790
Komórki CRL 1790, to prawidłowe komórki pobrane z jelita 21 tygodniowego płodu płci żeńskiej. Morfologicznie przypominają one komórki nabłonka, jednak nie zawierają keratyny i brakuje jednoznacznych danych potwierdzających ich pochodzenie. Linię komórkową CRL-1790 zakupiono z Amerykańskiej Kolekcji Kultur Komórkowych ATTC (American Type Culture Collection).
Prowadzenie hodowli komórkowej
Linie komórkowe MCF-7, MDA-MB-231 oraz CRL-1790 były przechowywane zamrożone w zbiorniku z ciekłym azotem w temperaturze -196°C. W celu rozpoczęcia hodowli ogrzano fiolkę zawierającą komórki strumieniem ciepłego powierza z suszarki, a następnie przeniesiono zawiesinę komórek do butelki hodowlanej. Hodowla była prowadzona w inkubatorze w atmosferze 5% CO2 i 37°C. Komórki inkubowano do osiągnięcia konfluencji 80%, a następne pasażowano. Komórki odklejano za pomocą 0,25% roztworu trypsyny w EDTA. W przypadku hodowli komórek linii CRL-1790 komórki były dodatkowo skrobane z dna butelki, ponieważ nie ulegały całkowitemu obklejeniu od podłoża podczas trypsynizacji. Komórki nowotworowe rozcieńczano w świeżej pożywce w stosunku 1:4, komórki prawidłowe w stosunku 1:2. Do doświadczenia zawiesinę komórek linii MCF7 lub MDA-MB-231 o gęstości 40 000 tysięcy komórek na 1 ml pożywki wysiewano na płytki hodowlane 96-dołkowe. W przypadku linii CRL-1790 użyta była zawiesina komórek o gęstości 80 000 tysięcy komórek na 1 mL. Następnie do dołków dodano nośniki zawierające sam izotiocyjanian w różnych stężeniach, samą doksorubicynę w różnych stężeniach oraz mieszaninę tych związków w odpowiednich stężeniach.
Test CVDE
Po przepłukaniu dołków zawierających komórki dodawano do każdego dołka po 50 μί 0,5% fioletu krystalicznego i inkubowano 10 min w temperaturze pokojowej. Po tym czasie roztwór fioletu odpipetowano i dodano do każdego dołka po 100 μί laurylosiarczanu sodowego 1% (SDS). Absorbancję roztworu odczytywano przy λ = 595 nm używając spektrofotometru POWER WAVE XS.
Test żywotności MTT
Po przepłukaniu do każdego dołka z komórkami dodano po 50 μί MTT (250 μg/mL) i wstawiono na 3 godziny do inkubatora. Po tym czasie płytki zalano izopropanolem (po 200 μί na każdy dołek). Absorbancję roztworu odczytywano przy λ = 570 nm używając spektrofotometru POWER WAVE XS.
W celu określenia typu interakcji izotiocyjanianów i doksorubicyny zastosowano metodę Chou-Talalaya do określenia indeksu Cl (ang. Combination lndex), który w przypadku gdy jest mniejszy od 0,9 oznacza występowanie synergizmu, gdy zawiera się miedzy 0,9 a 1,1 - oznacza oddziaływania addytywne. Dla takich oddziaływań efekt działania mieszaniny jest silniejszy niż efekty działania każdej z substancji osobno. Dodatkowo w podaniu łącznym możliwe jest stosowanie mniejszych dawek leków niż przy podaniu osobnym.
Na Fig. 2 przedstawiono reprezentatywne przykłady badania interakcji doksorubicyny (DOX) i odpowiednio sulforafanu (SFN) oraz izotiocyjanianu 2-oksoheptylu (HPT) w badaniach in vitro na linii komórkowej raka piersi MDA-MB-231. Wykazano, że liposomy zawierające mieszaninę doksorubicyny (DOX) i izotiocyjanianu cechują się silniejszym działaniem przeciwnowotworowym niż sam cytostatyk, gdyż wartości Cl są mniejsze od wartości 0,9 dla praktycznie całego zakresu frakcji komórek
PL 229 503 Β1 martwych. Dodatkowo w podaniu łącznym możliwe jest stosowanie mniejszych dawek leków niż przy podaniu osobnym. Wyznaczone indeksy redukcji dawki (DRI) wskazują, że możliwe jest znaczące obniżenie dawki doksorubicyny (Tabela 1).
Tabela 1
Wartości współczynników Cl i DRI dla doksorubicyny oraz SFN i HPT
DOX+SFN DOX+HPT
Punkt pomiarowy Frakcja komórek martwych CI DRI Frakcja komórek martwych CI DRI
1 0,21 0,543 2,26 0,56 0,643 1,77
2 0,35 0,562 1,97 0,64 0,611 1,99
3 0,48 0,727 1,46 0,68 1,163 1,02
4 0,63 0,663 1,56 0,7.1 1,272 0,98
5 0,66 0,991 1,04 0,75 1,136 1,13
6 0,81 0,652 1,56 0,76 1,187 1,10
7 0,81 0,736 1,38 0,82 0,981 1,44
Zgodnie ze stanem techniki podanie łączne związków obniża działanie toksyczne doksorubicyny względem komórek i tkanek prawidłowych. Nieoczekiwanie okazało się, że formulacja farmaceutyczna zawierająca mieszaninę doksorubicyny (cytostatyku) i izotiocyjanianu w lipidowym nośniku posiada lepsze własności przeciwnowotworowe niż sama doksorubicyna, co nie było do tej pory opisane ani sugerowane. Podanie łączne doksorubicyny i izotiocyjanianu charakteryzuje się antagonizmem w komórkach prawidłowych, co powoduje obniżenie cytotoksyczności DOX względem zdrowej tkanki, ale jednocześnie w komórkach nowotworowych charakteryzuje się synergizmem co zwiększa efekt cytotoksyczny DOX w tkance nowotworowej. Wykazany synergizm działania substancji czynnych jest efektem bardzo korzystnym, ponieważ pozwala obniżyć stężenie efektywne leku. Podanie wspólne związków umożliwia obniżenie stężenia doksorubicyny dla największych frakcji komórek martwych o około 30%. Otrzymany preparat jest zatem selektywny pod względem działania cytotoksycznego - cechuje się mniejszą toksycznością układową, a silniejszym działaniem przeciwnowotworowym. Leki przeciwnowotworowe powinny cechować się takimi właściwościami, dlatego formulacja farmaceutyczna według wynalazku będzie użyteczna w leczeniu nowotworów i wykazuje lepsze własności niż sama doksorubicyna.

Claims (7)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Formulacja farmaceutyczna o właściwościach przeciwnowotworowych zawierająca doksorubicynę i co najmniej jeden izotiocyjanian jako substancję wzmacniającą działanie doksorubicyny do zastosowania w leczeniu nowotworu, przy czym doksorubicyna i co najmniej jeden izotiocyjanian umieszczone są w nośniku lipidowym.
  2. 2. Formulacja według zastrz. 1, znamienna tym, że izotiocyjanian wybrany jest z grupy obejmującej sulforafan, izotiocyjanian fenetylu, izotiocyjanian benzylu i izotiocyjanian allilu i ich analogi obejmujące izotiocyjanian 2-oksoheptylu, alyssin, izotiocyjanian 2-oksoheksylu, lub ich mieszaninę.
  3. 3. Formulacja według zastrz. 1 lub 2, znamienna tym, że nośnikiem lipidowym są liposomy.
  4. 4. Formulacja według zastrz. 3, znamienna tym, że będące nośnikami liposomy wytworzone zostały ze związków lub ich mieszanin wybranych z grup lipidów naturalnych, obejmujących lecytynę z żółtka jaja kurzego, lecytynę sojową i lipidy syntetyczne, zarówno niedeuterowane
    PL 229 503 Β1 jak i deuterowane obejmujące fosfatydylocholiny, korzystnie 1,2-dwumirystol-rac-glicero-3-fosfocholinę, cholesterol, lub distearoilo-fosfatydyloetanolamino-poli(tlenek etylenu) lub ich mieszaninę.
  5. 5. Formulacja według zastrz. 1-4, znamienna tym, że stosowana jest w leczeniu nowotworu wybranego z raka piersi, jajnika, prostaty, żołądka, tarczycy, drobnokomórkowego raka płuc, wątroby, płaskonabłonkowego raka głowy i szyi, chłoniaków, szpiczaka mnogiego, choroby Hodgkina, szczególnie korzystnie raka piersi.
  6. 6. Zastosowanie formulacji farmaceutycznej jak określonej w zastrzeżeniu 1-5 do wytwarzania leku przeznaczonego do leczenia nowotworu wybranego z raka piersi, jajnika, prostaty, żołądka, tarczycy, drobnokomórkowego raka płuc, wątroby, płaskonabłonkowego raka głowy i szyi, chłoniaków, szpiczaka mnogiego, choroby Hodgkina.
  7. 7. Zastosowanie według zastrz. 6, znamienne tym, że nowotworem jest rak piersi.
PL414021A 2015-09-21 2015-09-21 Formulacja farmaceutyczna zawierająca izotiocyjaniany i doksorubicynę do zastosowania w leczeniu nowotworów PL229503B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL414021A PL229503B1 (pl) 2015-09-21 2015-09-21 Formulacja farmaceutyczna zawierająca izotiocyjaniany i doksorubicynę do zastosowania w leczeniu nowotworów

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL414021A PL229503B1 (pl) 2015-09-21 2015-09-21 Formulacja farmaceutyczna zawierająca izotiocyjaniany i doksorubicynę do zastosowania w leczeniu nowotworów

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL414021A1 PL414021A1 (pl) 2017-03-27
PL229503B1 true PL229503B1 (pl) 2018-07-31

Family

ID=58360332

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL414021A PL229503B1 (pl) 2015-09-21 2015-09-21 Formulacja farmaceutyczna zawierająca izotiocyjaniany i doksorubicynę do zastosowania w leczeniu nowotworów

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL229503B1 (pl)

Cited By (2)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
WO2020050731A1 (en) * 2018-09-04 2020-03-12 Narodowy Instytut Leków W Warszawie Combination of isothiocyanates with organic selenium compounds encapsulated in drug carriers as new pharmaceutical agents with anti-tumor activity
EP3856148A4 (en) * 2018-09-27 2022-06-15 Narodowy Instytut Leków W Warszawie Pharmaceutical formulation containing a selenitetriglyceride and a cytostatic for use in treatment of tumour

Cited By (3)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
WO2020050731A1 (en) * 2018-09-04 2020-03-12 Narodowy Instytut Leków W Warszawie Combination of isothiocyanates with organic selenium compounds encapsulated in drug carriers as new pharmaceutical agents with anti-tumor activity
EP3846790A4 (en) * 2018-09-04 2022-06-01 Narodowy Instytut Leków W Warszawie COMBINATION OF ISOTHIOCYANATES WITH ORGANIC SELENIUM COMPOUNDS ENCAPSULATED IN DRUG VECTORS AS NEW PHARMACEUTICAL AGENTS WITH ANTITUMOR ACTIVITY
EP3856148A4 (en) * 2018-09-27 2022-06-15 Narodowy Instytut Leków W Warszawie Pharmaceutical formulation containing a selenitetriglyceride and a cytostatic for use in treatment of tumour

Also Published As

Publication number Publication date
PL414021A1 (pl) 2017-03-27

Similar Documents

Publication Publication Date Title
JP7028774B2 (ja) ギンセノシドを膜材料として有するリポソームならびにその調製および使用
Zou et al. Peptide-modified vemurafenib-loaded liposomes for targeted inhibition of melanoma via the skin
Zeng et al. Carbon dots as a trackable drug delivery carrier for localized cancer therapy in vivo
DE69730961T2 (de) Verwendung von thexapyrin zur herstellung eines arzneimittels zur verwendung mit einem chemotherapeutikum in der krebs-chemosensibilisierung
EP2648709B1 (en) Disulfiram formulation and uses thereof
CN103976954B (zh) 一种叶酸和tat肽共修饰的载药脂质体及其制备方法
Shi et al. Oxidative stress-driven DR5 upregulation restores TRAIL/Apo2L sensitivity induced by iron oxide nanoparticles in colorectal cancer
US20120219568A1 (en) Epidithiodioxopiprazines and uses thereof in treating cancer
KR20100087030A (ko) 치료제를 함유하는 신규 온도 감응성 리포솜
CN108514565B (zh) 磷基材料在制备治疗肿瘤的药物中的应用
BRPI0616454A2 (pt) métodos de tratamento de cáncer
US11357728B2 (en) Liposome having inner water phase containing sulfobutyl ether cyclodextrin salt
US20150328234A1 (en) Bufalin liposome, preparation method therefor and application thereof
CN105287383A (zh) 新型米托蒽醌脂质体联合化疗药物在抗肿瘤治疗中的应用
DE60025494T2 (de) Epothilon zusammensetzungen
Peredo-Silva et al. Derivatives of alkyl gallate triphenylphosphonium exhibit antitumor activity in a syngeneic murine model of mammary adenocarcinoma
PL238526B1 (pl) Połączenie izotiocyjanianów z organicznymi związkami selenu w nośnikach leków jako nowy środek farmaceutyczny o aktywności przeciwnowotworowej
PL229503B1 (pl) Formulacja farmaceutyczna zawierająca izotiocyjaniany i doksorubicynę do zastosowania w leczeniu nowotworów
Xie et al. Ultrasound-triggered topical oxygen delivery enhances synergistic sonodynamic and antibody therapies against hypoxic gastric cancer
CN103655474A (zh) 一种复合载药脂质体及其制备方法和应用
Jaromin et al. Liposomal formulation of DIMIQ, potential antitumor indolo [2, 3-b] quinoline agent and its cytotoxicity on hepatoma Morris 5123 cells
Hu et al. Simple ROS-responsive micelles loaded Shikonin for efficient ovarian cancer targeting therapy by disrupting intracellular redox homeostasis
CN108158997A (zh) 以鼠李糖脂为膜材料的脂质体及其制备方法和应用
Jiang et al. A metal–organic framework complex for enhancing tumor treatments through synergistic effect of chemotherapy and photodynamic therapy
CN108992672B (zh) 一种治疗肿瘤病的汉黄芩素药物组合物