Pierwszenstwo: 25 listopada 1933 r. i Niemcy).Zamkniecia suwakowe, przykryte na- zewnatrz tasmami, sa juz znane. W za¬ mknieciach suwakowych, w których szere¬ gi ogniwek sa ulozone prostopadle wzgle¬ dem tasm, do których ogniwka sa przymo¬ cowane, i umieszczone w dwóch plaszczy¬ znach równoleglych, tasmy te przykrywa¬ ja zamkniecia po jednej i po drugiej stro¬ nie, wskutek czego zakrycie wspomnianych szeregów ogniwek wynika z samej budo¬ wy tych zamkniec. W zamknieciach suwa¬ kowych, których dotyczy niniejszy wyna¬ lazek i w których szeregi ogniwek sa ulo¬ zone obok siebie w plaszczyznie tasm, do których sa one przymocowane, lub tez równolegle do tych tasm, trzeba stosowac osobne wstazki przykrywajace, co sie u- skutecznia dwoma sposobami, a mianowi¬ cie, albo wstazka zakrywajaca stanowi jedna calosc z tasma, albo tez wstazka zakrywajaca stanowi osobna czesc i jest przyszyta do tasmy lub polaczona z nia w podobny sposób. W kazdym razie w jed¬ nym, i w drugim przypadku trzeba wytwa¬ rzac specjalne tasmy, co zwieksza koszty wytwarzania tych tasm.Wynalazek niniejszy dotyczy zamknie¬ cia suwakowego, nieposiadajacego tych wad. Wynalazek polega na tern, ze do za¬ krywania szeregu ogniwek, ulozonych obok siebie w plaszczyznie równoleglej do pla¬ szczyzny tasm, uzywa sie brzegów samych tasm. Takie zakrycie szeregów ogniwek brzegami tasm uzyskuje sie wedlug wyna-Iazku w ten sposób, ze ogniwka umocowu¬ je sie nie, jak dotad, na brzegu tasmy, lecz w pewnej odleglosci od brzegu tasmy, wskutek czego brzeg wystaje poza ogniwka i przykrywa je w stanie zasunietym razem z czescia przybrzezna drugiej tasmy, znaj¬ dujacej sie w tej samej plaszczyznie po przeciwnej stronie.Na rysunku przedstawiono dla przykla¬ du zamkniecie suwakowe wedlug wyna¬ lazku.Fig. 1 przedstawia pionowy przekrój zamkniecia suwakowego, fig. 2 — przekro¬ je dwóch odmian tasmy, fig. 3 — perspek¬ tywiczny widok innej odmiany zamkniecia suwakowego.W przedstawionych odmianach czesc zgrubiona 2 tasmy nosnej /, do której przy¬ mocowane sa ogniwka 3, znajduje sie nie na brzegu wspomnianej tasmy, lecz w ta¬ kiej odleglosci od brzegu tasmy, ze czesc tasmy, wystajaca poza te czesc zgrubiona, przykrywa ogniwka. W czesci zamykajacej kazdego ogniwka rozwidlenia 4 sa umie¬ szczone w sposób juz znany prostopadle do kierunku podluznego tej czesci.Dolna czesc 5 suwaka jest prowadzona po niezakrytych bokach ogniwek, znajdu¬ jacych sie w plaszczyznie zamkniecia, a górna strona 6 tegoz suwaka przylega do czesci tasmy nosnej, przykrywajacej o- gniwka.W celu utworzenia zgrubien 2 tasmy stosuje sie w sposób juz znany wedlug fig. 2 sznur 7, otoczony czescia przybrzezna tasmy 8, zagieta wdól i odpowiednio przy¬ szyta, przyczem sznur 7 jest przytrzymy¬ wany w miejscu zapomoca szwów 9 i 10.Opisane zamkniecie suwakowe stwarza mozliwosc wytwarzania pólfabrykatu, któ¬ ry moznaby nazwac „sznurem czlonowym" (fig. 3), to znaczy ze na sznurze tym 12 za¬ lozone sa ogniwka 11; wspomniany pólfa¬ brykat przytwierdza sie nastepnie zapo¬ moca szwów, umieszczonych miedzy czlo¬ nami 11, na tasmie 13, tak ze czesc przy¬ brzezna tej tasmy przykrywa ogniwka w sposób, przedstawiony na fig. 1. PL