PL228749B1 - Sposób otrzymywania biodegradowalnej folii na bazie karboksymetylocelulozy, biodegradowalna folia na bazie karboksymetylocelulozy oraz zastosowanie biodegradowalnej folii na bazie karboksymetylocelulozy - Google Patents

Sposób otrzymywania biodegradowalnej folii na bazie karboksymetylocelulozy, biodegradowalna folia na bazie karboksymetylocelulozy oraz zastosowanie biodegradowalnej folii na bazie karboksymetylocelulozy

Info

Publication number
PL228749B1
PL228749B1 PL411403A PL41140315A PL228749B1 PL 228749 B1 PL228749 B1 PL 228749B1 PL 411403 A PL411403 A PL 411403A PL 41140315 A PL41140315 A PL 41140315A PL 228749 B1 PL228749 B1 PL 228749B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
acid
biodegradable
carboxymethyl cellulose
linking
carboxymethylcellulose
Prior art date
Application number
PL411403A
Other languages
English (en)
Other versions
PL411403A1 (pl
Inventor
Magdalena Zdanowicz
Tadeusz Spychaj
Zbigniew Czech
Adrian Krzysztof Antosik
Original Assignee
Zachodniopomorski Univ Technologiczny W Szczecinie
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Zachodniopomorski Univ Technologiczny W Szczecinie filed Critical Zachodniopomorski Univ Technologiczny W Szczecinie
Priority to PL411403A priority Critical patent/PL228749B1/pl
Publication of PL411403A1 publication Critical patent/PL411403A1/pl
Publication of PL228749B1 publication Critical patent/PL228749B1/pl

Links

Landscapes

  • Adhesives Or Adhesive Processes (AREA)
  • Medicinal Preparation (AREA)
  • Biological Depolymerization Polymers (AREA)

Description

(12)OPIS PATENTOWY (i9)PL (n)228749 (13) B1 (21) Numer zgłoszenia: 411403 (22) Data zgłoszenia: 27.02.2015 (51) Int.CI.
C08J 5/18 (2006.01) C08J 3/24 (2006.01) C08K 5/053 (2006.01) C08K 5/098 (2006.01) C08K 5/092 (2006.01) C08L 1/28 (2006.01)
Sposób otrzymywania biodegradowalnej folii na bazie karboksymetylocelulozy, (54) biodegradowalna folia na bazie karboksymetylocelulozy oraz zastosowanie biodegradowalnej folii na bazie karboksymetylocelulozy
(73) Uprawniony z patentu: ZACHODNIOPOMORSKI UNIWERSYTET TECHNOLOGICZNY W SZCZECINIE, Szczecin, PL
(43) Zgłoszenie ogłoszono: 29.08.2016 BUP 18/16 (72) Twórca(y) wynalazku:
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono: MAGDALENA ZDANOWICZ, Strzelce Krajeńskie, PL TADEUSZ SPYCHAJ, Szczecin, PL ZBIGNIEW CZECH, Dobra, PL
30.05.2018 WUP 05/18 ADRIAN KRZYSZTOF ANTOSIK, Tanowo, PL
(74) Pełnomocnik: rzecz, pat. Renata Zawadzka
σ>
'tf roo
CM
CM
Ω.
PL 228 749 B1
Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania biodegradowalnej folii na bazie karboksymetylocelulozy oraz biodegradowalna folia na bazie karboksymetylocelulozy i zastosowanie.
Karboksymetyloceluloza (skrót: CMC) jest biodegradowalnym polisacharydem wykorzystywanym m.in.: w przemyśle spożywczym, kosmetycznym, papierniczym, farmaceutycznym oraz tekstylnym. Stosowana jest jako dodatek do żywności, zagęstnik, środek zapobiegający zbrylaniu, lepiszcze i wypełniacz. Z CMC i jej pochodnych można także otrzymywać hydrożele i sorbenty. Dzięki dobrym właściwościom powłokotwórczym, może być stosowana do otrzymywania biodegradowalnych filmów opakowaniowych, jadalnych folii spożywczych oraz jako powłoki ochronne żywności (owoców, warzyw).
Film z CMC jest rozpuszczalny w wodzie, a jedną z metod ograniczenia rozpuszczalności jest wprowadzenie do układu środka sieciującego; sieciowanie może następować w wyniku tworzenia wiązań kowalencyjnych lub w wyniku tworzenia wiązań jonowych. Reakcja sieciowania w tym pierwszym wypadku polega na tworzeniu wiązań chemicznych między grupami hydroksylowymi CMC a gru pami funkcyjnymi środka sieciującego. Środkami sieciującymi mogą być m.in.: epichlorohydryna, wielofunkcyjne związki glicydylowe, izolat białka sojowego lub kwasy wielokarboksylowe. Preferowanymi środkami sieciującymi są kwasy wielokarboksylowe takie jak: jabłkowy, cytrynowy, winowy, glutarowy, suberynowy, pimelinowy, butanotetrakarboksylowy, a także malonowy, bursztynowy i adypinowy. Najbardziej preferowane są α-hydroksykwasy dwu- lub trójfunkcyjne.
Środkami sieciującymi stosowanymi do sieciowania wg mechanizmu jonowego mogą być sole metali np.: Mg2+, Al3+, Ca2+, Fe3+, Zn2+, Zr4+.
Sole kwasów tłuszczowych spełniają w filmie z CMC rolę środków spieniających, pozwalających na uzyskanie nierównomiernej powierzchni przypominającej naskórek oraz wprowadzenie do filmu długiego alkilowego łańcucha o charakterze hydrofobowym. Stosowane w tym celu mogą być sole sodowe lub potasowe nasyconych kwasów tłuszczowych o długości łańcucha powyżej C7 takich jak: kwas nonanowy, dekanowy, undekanowy, dodekanowy, heksadekanowy, oktadekanowy, a także sole sodowe kwasów nienasyconych np.: kwas 10-undecenowy, kwas (Z)-9-heksadekaenowy, kwas (Z)-9-oktadekaenowy, kwas (Z)-6-oktadekaenowy.
Aby nadać folii z CMC elastyczność i zapobiec pękaniu podczas suszenia, do układu wprowadza się plastyfikatory, np. glicerol, ksylitol, sorbitol lub glikol propylenowy.
Literatura patentowa podaje przykłady otrzymywania i zastosowania biodegradowalnych filmów z udziałem CMC.
W patencie EP0 729 709 przedstawiono otrzymywanie i zastosowanie jadalnej powłoki nakładanej na mięso kurczaka mającej po upieczeniu symulować wyglądem i teksturą prawdziwą skórę kurczaka. Folie otrzymywane były z 25-50 części maltodekstryny, 6-20 części skrobi o wysokiej zawartości amylozy, 0,5-4 części CMC (stopień podstawienia wynosił co najmniej 0,7), 5-15 części sproszkowanego tłuszczu i 6-20 części wstępnie zżelowanej skrobi.
W chińskim opisie patentowym CN1 0215 3783 przedstawiono otrzymywanie metodą odlewania jadalnych filmów opakowaniowych bazujących na karboksymetylowanych pochodnych polisacharydowych z pozostałości ziemniaczanych, CMC, alginianie sodu i karagenianie.
W innym chińskim opisie patentowym CN1 481 907 przedstawiono metodę otrzymywania folii z CMC i karboksymetylochitozanu sieciowanej jonami wapnia, glinu lub żelaza, do zastosowań medycznych.
W amerykańskim patencie US2009/0 035 426 opisano użycie mieszaniny CMC o niskim i wysokim ciężarze cząsteczkowym (stopień podstawienia w zakresie 0,5-1) do wytwarzania jadalnych folii do opakowania żywności również wzbogaconych środkiem smakowym. Folie zawierały 37-80% CMC, 15-45% jadalnego plastyfikatora (np. gliceryna), 0,2-3% jadalnego środka powierzchniowo czynnego (lecytyna słonecznikowa) i 2-15% środka zagęszczającego (skrobi modyfikowanej: dekstryny, maltodekstryny). Dodatkowo stosowano odpieniacz oraz reduktor lepkości. Folie o grubości 50 μm otrzymywano stosując aplikator ręczny - stalową płytkę ogrzaną do 90°C pokrywano roztworem filmotwórczym i pozostawiano do wyschnięcia.
W literaturze patentowej brak doniesień zarówno dotyczących filmów na bazie CMC z pochodnymi kwasów tłuszczowych, jak i zastosowań filmów na bazie CMC z dodatkiem pochodnych kwasów tłuszczowych jako modelu wierzchniej warstwy skóry wykorzystywanej w testach adhezyjnych materiałów zawierających kleje samoprzylepne takich jak plastry i opatrunki.
PL 228 749 B1
Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania biodegradowalnej folii na bazie karboksymetylocelulozy oraz biodegradowalna folia polisacharydowa stosowana jako model naskórka w badaniach adhezyjnych samoprzylepnych materiałów takich jak plastry lub opatrunki.
Do testowania adhezyjnych samoprzylepnych plastrów oraz klejów, można stosować skórę sztuczną, bądź naturalną albo syntetyczną skórę tekstylną. Zastosowanie tych materiałów do tych celów wiąże się jednak z pewnymi utrudnieniami.
Sztuczna skóra, będąca modelem skóry ludzkiej otrzymana metodami inżynierii tkankowej, będąca najdokładniejszym odwzorowaniem ludzkiej skóry, posiadająca strukturę 2D lub 3D, bardzo złożoną warstwową budowę, wykorzystywana m.in. do testowania leków i kosmetyków, badań procesów starzenia, leczenia ran i oparzeń - jest pracochłonna w przygotowaniu i bardzo droga. Wymaga specjalistycznego sprzętu i warunków do jej przygotowania. Otrzymanie warstwy sztucznej skóry trwa kilka tygodni. Generalnie otrzymywanie modelu sztucznej skóry metodami inżynierii tkankowej składa się z kilku etapów. W pierwszym etapie przygotowuje się ekwiwalent skóry właściwej składający się z kolagenu typu I oraz fibroblastów. Po polimeryzacji tej warstwy nanosi się komórki keratynocytowe i melanocytowe. Po upływie pewnego czasu od naniesienia/platerowania i kontrakcji żelu kolagenowego, materiał jest przenoszony na stalową siatkę do utworzenia interfazy powietrze-ciecz. Po 2 tygodniach otrzymuje się sztuczną skórę.
Patent US2013/0 006 355 stanowi opis metody otrzymania sztucznej skóry, w której do środowiska wzrostu komórkowego dodaje się inhibitor metaloproteinazy matrycy i heparanazy w celu uzyskania bardziej uporządkowanej struktury, zbliżonej do naturalnej ludzkiej skóry.
W patencie US2014/0 024 010 opisano nową metodę otrzymywania modelu sztucznej skóry. Metoda opiera się na dostarczeniu komórek pokrytych powierzchniowo filmem. Zewnątrzkomórkowy film zawiera składniki tworzące warstwę tkanek skóry, w których pokryte filmem komórki układają się warstwowo podczas wzrostu tworząc warstwę epidermy na warstwie skórnej. Według tej metody warstwa naskórkowa może tworzyć się bezpośrednio na dermie (skórze właściwej).
Model sztucznej skóry można także otrzymać syntetycznie wykorzystując do tego celu matryce polimerowe. Takie materiały mogą być wykorzystane w leczeniu ran, oparzeń i zapobieganiu infekcji.
W patencie japońskim JP 4 882 162 przedstawiono metodę otrzymania sztucznej skóry pełniącej rolę bandaża, otrzymanej z elastomerowego filmu polimerowego na bazie silikonu zawierającego włókna częściowo zdegradowanych włókien poliglikolidowych. Materiał otrzymano przez wylanie dyspersji wulkanizowanego silikonu (Silastic® Elastomer-Q7-4840 A/B) na film z poli(tereftalanu etylenu), otrzymując po odparowaniu rozpuszczalnika film o grubości rzędu 45 mikronów. Częściowo zdegradowane włókna poliglikolidowe w wyniku hydrolizy na gorąco, sprasowano z filmem silikonowym. Po wysuszeniu, na materiał nałożono warstwę kolagenu, spryskując film 0,3% wodnym roztworem atelokolagenu i suszono w temperaturze pokojowej przez 1 dzień.
Sztuczną skórę posiadającą warstwę przypominającą naskórek na bazie polimerów można także zastosować jako model skóry do tatuowania, co opisano we francuskim patencie WO 2011/1 17 722. Opis przedstawia otrzymywanie warstwowego materiału na bazie silikonu przypominającego ludzką skórę. Materiał składa się z wierzchniej sieciowanej transparentnej warstwy silikonowej o grubości 1 mm imitującej naskórek oraz barwionej, sieciowanej spodniej warstwy silikonowej o grubości 3 mm jako model skóry właściwej. Taki dwuwarstwowy model ma służyć do nauki i ćwiczeń tatuowania, zwłaszcza przy próbach zapoznania się tatuatora z zachowaniem się igły maszyny tatuującej podczas wykonywania tatuażu na skórze.
Z polskiego zgłoszenia patentowego PL 406313 znana jest folia biodegradowalna na bazie pochodnych polisacharydowych, która stanowi produkt sieciowania mieszaniny zawierającej karboksymetyloskrobię i karboksymetylocelulozę wielokarboksylowym środkiem sieciującym w roztworze wodnym. Zawartość karboksymetyloskrobi wynosi 10-90% wagowych. Folia biodegradowalna może również stanowić produkt sieciowania mieszaniny zawierającej karboksymetyloskrobię, karboksymetylocelulozę i skrobię, przy czym wówczas zawartość skrobi wynosi od 10 do 90% wagowych. Karboksymetyloskrobia ma stopień podstawienia od 0,15 do 0,90, zaś karboksymetyloceluloza ma stopień podstawienia od 0,5 do 2,3. Ilość wielokarboksylowego środka sieciującego wynosi od 15 do 70 części wagowych na 100 części wagowych suchej mieszaniny polisacharydów. Środek sieciujący stanowi kwas cytrynowy, kwas winowy, kwas adypinowy, kwas maleinowy, kwas fumarowy. Ze zgłoszenia patentowego PL 408230 znane jest zastosowanie w/w folii do wytwarzania modelu skóry ludzkiej do badań samoprzylepnych plastrów.
PL 228 749 B1
Kleje samoprzylepne stosowane do badań właściwości adhezyjnych taśm, plastrów i/lub innych materiałów opatrunkowych to najczęściej materiały polimerowe silikonowe i akrylowe lub ich pochodne. Główne wymagania jakie muszą spełnić takie kleje to: (i) przyleganie do skóry 24 h - 7 dni, (ii) bez-urazowe usuwanie materiału z powierzchni skóry, (iii) niepozostawianie reszt na skórze po usunięciu materiału samoprzylepnego, (iv) komfort noszenia, niepowodowanie swędzenia ani podrażnień. Głównymi parametrami definiującymi przydatność plastrów samoprzylepnych jest kleistość (tack) oraz adhezja wstępna (peel). Za ich pomocą określa się wstępne przywieranie kleju samoprzylepnego do badanej powierzchni (kleist ość) oraz możliwość odklejania go od niej (adhezja wstępna). W obydwu przypadkach mierzona jest siła potrzebna do oderwania badanego kleju; w przypadku parametru kleistości mierzona pod kątem 90 stopni do podłoża; w przypadku adhezji wstępnej mierzona pod kątem 180 stopni do podłoża. Pomiary wykonuje się najczęściej na maszynie wytrzymałościowej typu Zwick (Zwick-Roell Z1) metodami AFERA 4015 dla kleistości, AFERA 4001 dla adhezji wstępnej.
Testy materiałów samoprzylepnych stosowanych w kontakcie z ludzką skórą mogą opierać się także na obserwacjach i ocenie materiału samoprzylepnego przez noszące je osoby badane. Takie badania jednak wymagają dużych nakładów pieniężnych, ponieważ zaangażowanych w testy musi być wielu badanych z racji różnorodności typów ludzkiej skóry.
Sposób otrzymywania biodegradowalnej folii na bazie karboksymetylocelulozy, według wynalazku, wykorzystujący proces sieciowania α-hydroksykwasem wielokarboksylowym sieciującym w obecności plastyfikatora, charakteryzuje się tym, że sieciowanie prowadzi się w obecności soli sodowej monokwasu karboksylowego o długości łańcucha C8-C12, w emulsji wodnej. Stosunek wagowy składników: karboksymetylocelulozy, plastyfikatora, soli sodowej monokwasu karboksylowego i a- hydroksykwasu wielokarboksylowego sieciującego wynosi 100:17,8-40:8-15:22-55. Następnie emulsję wylewa się do formy z podłożem o właściwościach dehezyjnych, suszy w temperaturze 50-65°C przez okres 8-22 godzin i tak otrzymaną folię zdejmuje z powierzchni.
Stosuje się karboksymetylocelulozę o stopniu podstawienia 0,5-0,8. Jako plastyfikator stosuje się glicerynę i/lub glikol propylenowy. Jako sól sodową monokwasu karboksylowego o długości łańcucha C8-C12 stosuje się sól kwasu nonanowego i/lub dekanowego i/lub dodekanowego. Jako a-hydroksykwas wielokarboksylowy sieciujący stosuje się kwas cytrynowy i/lub kwas jabłkowy.
Biodegradowalna folia na bazie karboksymetylocelulozy, według wynalazku, charakteryzuje się tym, że stanowi produkt sieciowania a-hydroksykwasem wielokarboksylowym sieciującym emulsji wodnej zawierającej karboksymetylocelulozę, plastyfikator, sól sodową monokwasu karboksylowego o długości łańcucha C8-C12, przy stosunku wagowym karboksymetylocelulozy, plastyfikatora, soli sodowej monokwasu karboksylowego i a-hydroksykwasu wielokarboksylowego sieciującego wynoszącym 100:17,8-40:8-15:22-55, metodą wylewania z roztworu i odparowania wody.
Karboksymetyloceluloza ma stopień podstawienia 0,5-0,8. Plastyfikator stanowi gliceryna i/lub glikol propylenowy. Sól sodową monokwasu karboksylowego stanowi sól kwasu nonanowego i/lub dekanowego i/lub dodekanowego, a a-hydroksykwas wielokarboksylowy sieciujący stanowi kwas cytrynowy i/lub kwas jabłkowy.
Zastosowanie biodegradowalnej folii na bazie karboksymetylocelulozy, która stanowi produkt sieciowania a-hydroksykwasem wielokarboksylowym sieciującym emulsji wodnej zawierającej karboksymetylocelulozę, plastyfikator, sól sodową monokwasu karboksylowego o długości łańcucha C8-C12, przy stosunku wagowym karboksymetylocelulozy, plastyfikatora, soli sodowej monokwasu karboksylowego i a-hydroksykwasu wielokarboksylowego sieciującego wynoszącym 100:17,8-40:8-15:2255, metodą wylewania z roztworu i odparowania wody - jako modelu naskórka w badaniach adhezji plastrów samoprzylepnych przeznaczonych do bezpośredniego kontaktu ze skórą ludzką.
Kaboksymetyloceluloza jest polimerem o dobrych właściwościach filmo- i powłokotwórczych, ponadto jest otrzymana z surowców odnawialnych i jest biodegradowalna. Otrzymane folie cechują się dobrymi właściwościami mechanicznymi, biodegradowalnością, nietoksycznością, są nierozpuszczalne w wodzie, jednak w niej pęcznieją.
Model wierzchniej warstwy skóry będący filmem otrzymanym według wynalazku cechuje się organoleptycznymi właściwościami przypominającymi pod wieloma względami powierzchnię skóry naturalnej. Dodatek soli sodowej monokwasu karboksylowego o długości łańcucha C8-C12 pozwala na uzyskanie lekko chropowatej powierzchni, oraz zwiększa charakter hydrofobowy filmu. W otrzymanym materiale biopolimerowym można regulować zawartość wilgoci, np. poprzez zwilżanie, lub kondycjonowanie w komorze klimatycznej i w ten sposób prowadzić, np. badania porównawcze adhezji do modelu
PL 228 749 B1 skóry przesuszonej. Dzięki prowadzeniu testów adhezyjnych na przenośnym fragmencie materiału, który można umocować na maszynie wytrzymałościowej, możliwe jest skwantyfikowanie właściwości adhezyjnych klejów samoprzylepnych stosowanych w kontakcie z ludzką skórą.
Wynalazek przedstawiony jest w przykładach wykonania, w których podano skład ilościowy, warunki otrzymywania oraz właściwości mechaniczne materiałów, przy czym przykłady 1-4 dotyczą otrzymywania filmów na bazie karboksymetylocelulozy, a 5-7 folii na bazie karboksymetylocelulozy zastosowanych jako model warstwy rogowej skóry ludzkiej w kontakcie z plastrami samoprzylepnymi.
P r z y k ł a d 1
Przygotowano 300 g emulsji wodnej w wyniku wprowadzenia do 265 g wody 1,65 g soli sodowej kwasu dodekanowego (12,4 cz. wag./100 cz. wag. matrycy polisacharydowej) i 4,5 g gliceryny jako plastyfikatora, następnie stopniowo wprowadzano 13,35 g CMC. Układ mieszano przez 30 minut (1000 obrotów/min w temperaturze pokojowej, następnie do układu wprowadzono roztwór kwasu cytrynowego w ilości 25 cz. wag./100 cz. wag. CMC. Całość mieszano przez 10 min (800 obrotów/min). Emulsję wylano na szklaną formę o formacie A4 pokrytą silikonowaną folią poliestrową. Układ suszono w temp. 60°C przez 10 godzin, następnie umieszczono go w komorze klimatycznej na 8 godzin w temperaturze 60°C przy wilgotności względnej 45%. Tak otrzymaną folię zdjęto z formy. Wyniki badań wytrzymałościowych uzyskanej folii przedstawiono w tabeli 1.
P r z y k ł a d 2
Przygotowano 300 g emulsji wodnej w wyniku wprowadzenia do 265 g wody 2,0 g soli sodowej kwasu dodekanowego (15,0 cz. wag./100 cz. wag. matrycy polisacharydowej) i 4,5 g gliceryny jako plastyfikatora, następnie do układu stopniowo wprowadzano 13,35 g CMC. Układ mieszano przez 20 min (1000 obrotów/min) w temperaturze pokojowej, następnie do układu wprowadzono roztwór kwasu cytrynowego w ilości 43 cz. wag./100 cz. wag. CMC. Całość mieszano przez 5 minut (800 obrotów/min). Emulsję wylano na szklaną formę o formacie A4 pokrytą silikonowaną folią poliestrową. Układ suszono w temp. 60°C przez 10 godzin, następnie umieszczono go w komorze klimatycznej na 8 godzin w temperaturze 60°C przy wilgotności względnej 45%. Tak otrzymaną folię zdjęto z formy. Wyniki badań wytrzymałościowych uzyskanej folii przedstawiono w tabeli 1.
P r z y k ł a d 3
Przygotowano 300 g emulsji w wyniku wprowadzenia do 265 g wody 1,06 g soli sodowej kwasu nonanowego (8,0 cz. wag./100 cz. wag. matrycy polisacharydowej) i 3,0 g gliceryny jako plastyfikatora, następnie do układu stopniowo wprowadzano 13,35 g CMC. Układ mieszano przez 20 minut (1000 obrotów/min.) w temperaturze pokojowej, następnie wprowadzono roztwór kwasu cytrynowego (55 cz. wag./100 cz. wag. CMC). Całość mieszano przez 5 minut (800 obrotów/min.). Emulsję wylano na szklaną formę o formacie A4 pokrytą silikonowaną folią poliestrową. Układ suszono w temp. 65°C przez 8 godzin, następnie umieszczono go w komorze klimatycznej na 10 godzin w temperaturze 60°C przy wilgotności względnej 45%. Tak otrzymaną folię zdjęto z formy. Wyniki badań wytrzymałościowych uzyskanej folii przedstawiono w tabeli 1.
P r z y k ł a d 4
Przygotowano 300 g emulsji w wyniku wprowadzenia do 265 g wody 1,65 g soli sodowej kwasu dodekanowego (12,4 cz. wag./100 cz. wag matrycy polisacharydowej) i 4,5 g glikolu propylowego jako plastyfikatora, następnie do układu stopniowo wprowadzano 13,35 g CMC. Układ mieszano przez 30 min (1000 obrotów/min) w temperaturze pokojowej, następnie do układu wprowadzono roztwór kwasu cytrynowego w ilości 24 cz. wag./100 cz. wag. CMC. Całość mieszano przez 10 min (800 obrotów/min). Emulsję wylano na szklaną formę o formacie A4 pokrytą silikonowaną folią poliestrową. Układ suszono w temp. 60°C przez 10 godzin, następnie umieszczono go w komorze klimatycznej na 8 godzin w temperaturze 60°C przy wilgotności względnej 45%. Tak otrzymaną folię zdjęto z formy. Wyniki badań wytrzymałościowych uzyskanej folii przedstawiono w tabeli 1.
P r z y k ł a d 5
Przygotowano 300 g emulsji w wyniku wprowadzenia do 265 g wody 1,65 g soli sodowej kwasu dodekanowego (12,4 cz. wag./100 cz. wag. matrycy polisacharydowej) i 4,5 g gliceryny jako plastyfikatora, następnie do układu stopniowo wprowadzano 13,35 g CMC. Układ mieszano przez 30 minut (1000 obrotów/min.) w temperaturze pokojowej, następnie do układu wprowadzono roztwór kwasu jabłkowego w ilości 30 cz. wag./100 cz. wag. CMC. Całość mieszano przez 10 minut (800 obrotów/min.). Emulsję wylano na szklaną formę o formacie A4 pokrytą silikonowaną folią poliestrową. Układ suszono w temp. 60°C przez 10 godzin, następnie umieszczono go w komorze klimatycznej na 8 godzin w temperaturze 60°C przy wilgotności względnej 45%. Otrzymaną folię zdjęto z formy, wycięto fragment o wymiarach
PL 228 749 Β1 cm χ 20 cm i przymocowano za pomocą taśmy samoprzylepnej do stalowej płytki. Następnie za pomocą maszyny wytrzymałościowej typu Zwick zbadano adhezję komercyjnych plastrów na bazie kleju silikonowego, kauczukowego oraz poliakrylowego pod kątem 180° do otrzymanej folii oraz jej wytrzymałość na zrywanie. Wyniki przedstawiono w tabeli 2.
Przykład 6
Przygotowano 300 g emulsji w wyniku wprowadzenia do 265 g wody 1,65 g soli sodowej kwasu dodekanowego (12,4 cz. wag. na 100 cz. wag. matrycy polisacharydowej) i 4,5 g glikolu propylenowego jako plastyfikatora, następnie do układu stopniowo wprowadzano 13,35 g CMC. Układ mieszano przez 20 min (1000 obrotów/min) w temperaturze pokojowej, następnie do układu wprowadzono roztwór kwasu cytrynowego w ilości 42 cz. wag./100 cz. wag. CMC. Całość mieszano przez 5 min (800 obrotów/min). Emulsję wylano na szklaną formę o formacie A4 pokrytą silikonowaną folią poliestrową. Układ suszono w temp. 60°C przez 10 godzin, następnie umieszczono go w komorze klimatycznej na 8 godzin w temperaturze 60°C przy wilgotności względnej 45%. Otrzymaną folię zdjęto z formy, wycięto fragment o wymiarach 10 cm x 20 cm i przymocowano za pomocą taśmy samoprzylepnej do stalowej płytki. Następnie za pomocą maszyny wytrzymałościowej typu Zwick zbadano adhezję komercyjnych plastrów na bazie kleju silikonowego, kauczukowego oraz poliakrylowego pod kątem 180° do otrzymanej folii oraz jej wytrzymałość na zrywanie. Wyniki przedstawiono w tabeli 2.
Przykład 7
Przygotowano 300 g emulsji w wyniku wprowadzenia do 265 g wody 1,65 g soli sodowej kwasu pelargonowego 12,4 cz. wag./100 cz. wag matrycy polisacharydowej) i 6,75 g gliceryny jako plastyfikatora, następnie do układu stopniowo wprowadzano g CMC. Układ mieszano przez 20 minut (1000 obrotów/min) w temperaturze pokojowej, następnie do układu wprowadzono roztwór kwasu cytrynowego w ilości 22 cz. wag./100 cz. wag. CMC. Całość mieszano przez 5 minut (800 obrotów/min). Emulsję wylano na szklaną formę o formacie A4 pokrytą silikonowaną folią poliestrową. Układ suszono w temp. 60°C przez 10 godzin, następnie umieszczono go w komorze klimatycznej na 8 godzin w temperaturze 60°C przy wilgotności względnej 45%. Otrzymaną folię zdjęto z formy, wycięto fragment o wymiarach 10 cm x 20 cm i przymocowano za pomocą taśmy samoprzylepnej do stalowej płytki. Następnie za pomocą maszyny wytrzymałościowej typu Zwick zbadano adhezję komercyjnych plastrów na bazie kleju silikonowego, kauczukowego oraz poliakrylowego pod kątem 180° do otrzymanej folii oraz jej wytrzymałość na zrywanie. Wyniki przedstawiono w tabeli 2.
Tabela 1
Folia wg przykładu Maksymalne obciążenie EN] Naprężenie przy maksymalnym obciążeniu [kPa] Wydłużenie przy maksymalnym obciążeniu [%] Wydłużenie przy zerwaniu [%] Moduł Younga [kPa]
] 18,5 4223 121 123 3907
2 15,5 3280 104 105 3490
3 15,7 3370 90 92 2150
4 16,5 3750 97 98 3360
PL 228 749 Β1
Tabela 2
Rodzaje plastra samoprzylepnego Folia wg przykładu Adhezja [N/25mm] Wytrzymałość folii na zrywanie [N/2,5 cm]
Plaster samoprzylepny z klejem silikonowym 5 0,084 0,460
6 0,l 84 3,615
7 3,020 9,975
Plaster samoprzylepny z klejem kauczukowym 5 0,0726 0,145
6 OJ 44 0,646
7 1,475 5,340
Plaster samoprzylepny z klejem poliakrylanowym 5 0,076 0,100
6 OJ 94 0J13
7 4,740 8,950
Zastrzeżenia patentowe

Claims (1)

  1. Sposób otrzymywania biodegradowalnej folii na bazie karboksymetylocelulozy wykorzystujący proces sieciowania α-hydroksykwasem wielokarboksylowym sieciującym w obecności plastyfikatora, znamienny tym, że sieciowanie prowadzi się w obecności soli sodowej monokwasu karboksylowego o długości łańcucha C8-C12 w emulsji wodnej, przy stosunku wagowym karboksymetylocelulozy, plastyfikatora, soli sodowej monokwasu karboksylowego i sieciującego wielokarboksylowego α-hydroksykwasu wynoszącym 100:17,8-40:8-15:22-55, następnie emulsję wylewa się do formy z podłożem o właściwościach dehezyjnych, suszy w temperaturze 50-65°C przez okres 8-22 godzin i tak otrzymaną folię zdejmuje z powierzchni.
    Sposób otrzymywania biodegradowalnej folii według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się karboksymetylocelulozę o stopniu podstawienia 0,5-0,8.
    Sposób otrzymywania biodegradowalnej folii według zastrz. 1, znamienny tym, że jako plastyfikator stosuje się glicerynę i/lub glikol propylenowy.
    Sposób otrzymywania biodegradowalnej folii według zastrz. 1, znamienny tym, że jako sól sodową monokwasu karboksylowego o długości łańcucha C8-C12 stosuje się sól kwasu nonanowego i/lub dekanowego i/lub dodekanowego.
    Sposób otrzymywania biodegradowalnej folii według zastrz. 1, znamienny tym, że jako a- hydroksykwas wielokarboksylowy sieciujący stosuje się kwas cytrynowy i/lub kwas jabłkowy. Biodegradowalna folia na bazie karboksymetylocelulozy, znamienna tym, że stanowi produkt sieciowania α-hydroksykwasem wielokarboksylowym sieciującym emulsji wodnej zawierającej karboksymetylocelulozę, plastyfikator, sól sodową monokwasu karboksylowego o długości łańcucha C8-C12, przy stosunku wagowym karboksymetylocelulozy, plastyfikatora, soli sodowej monokwasu karboksylowego i α-hydroksykwasu wielokarboksylowego sieciującego wynoszącym 100:17,8-40:8-15:22-55, metodą wylewania z roztworu i odparowania wody. Biodegradowalna folia na bazie karboksymetylocelulozy według zastrz. 6, znamienna tym, że karboksymetyloceluloza ma stopień podstawienia 0,5-0,8.
    Biodegradowalna folia na bazie karboksymetylocelulozy według zastrz. 6, znamienna tym, że plastyfikator stanowi gliceryna i/lub glikol propylenowy.
    Biodegradowalna folia na bazie karboksymetylocelulozy według zastrz. 6, znamienna tym, że sól sodową monokwasu karboksylowego o długości łańcucha C8-C12 stanowi sól kwasu nonanowego i/lub dekanowego i/lub dodekanowego.
    PL 228 749 B1
    10. Biodegradowalna folia na bazie karboksymetylocelulozy według zastrz. 6, znamienna tym, że α-hydroksykwas wielokarboksylowy sieciujący stanowi kwas cytrynowy i/lub kwas jabłkowy.
    11. Zastosowanie biodegradowalnej folii na bazie, karboksymetylocelulozy opisanych w zastrz. 6-10 jako modelu naskórka w badaniach adhezji plastrów samoprzylepnych przeznaczonych do bezpośredniego kontaktu ze skórą ludzką.
    Departament Wydawnictw UPRP
PL411403A 2015-02-27 2015-02-27 Sposób otrzymywania biodegradowalnej folii na bazie karboksymetylocelulozy, biodegradowalna folia na bazie karboksymetylocelulozy oraz zastosowanie biodegradowalnej folii na bazie karboksymetylocelulozy PL228749B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL411403A PL228749B1 (pl) 2015-02-27 2015-02-27 Sposób otrzymywania biodegradowalnej folii na bazie karboksymetylocelulozy, biodegradowalna folia na bazie karboksymetylocelulozy oraz zastosowanie biodegradowalnej folii na bazie karboksymetylocelulozy

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL411403A PL228749B1 (pl) 2015-02-27 2015-02-27 Sposób otrzymywania biodegradowalnej folii na bazie karboksymetylocelulozy, biodegradowalna folia na bazie karboksymetylocelulozy oraz zastosowanie biodegradowalnej folii na bazie karboksymetylocelulozy

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL411403A1 PL411403A1 (pl) 2016-08-29
PL228749B1 true PL228749B1 (pl) 2018-05-30

Family

ID=56760219

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL411403A PL228749B1 (pl) 2015-02-27 2015-02-27 Sposób otrzymywania biodegradowalnej folii na bazie karboksymetylocelulozy, biodegradowalna folia na bazie karboksymetylocelulozy oraz zastosowanie biodegradowalnej folii na bazie karboksymetylocelulozy

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL228749B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL411403A1 (pl) 2016-08-29

Similar Documents

Publication Publication Date Title
US11787922B2 (en) Hydrophobically modified chitosan compositions
TWI611816B (zh) 水溶性玻尿酸凝膠及其製造方法
RU2396985C2 (ru) Материалы, обладающие адгезией к тканям
Huang et al. A tannin-functionalized soy protein-based adhesive hydrogel as a wound dressing
EP1837041A1 (en) Tissue-adhesive materials
Chen et al. Enhanced skin adhesive property of hydrophobically modified poly (vinyl alcohol) films
Du et al. Mussel-Inspired epoxy bioadhesive with enhanced interfacial interactions for wound repair
US20120039959A1 (en) Anti-Adhesion Alginate Barrier of Variable Absorbance
CN115054723B (zh) 一种具有柔韧性的粘合剂
GB2561947A (en) Tissue-adhesive materials
Lir et al. Skin surface model material as a substrate for adhesion-to-skin testing
CN111068098A (zh) 一种高强度聚乙烯醇水凝胶膜的制备方法
CN104623720A (zh) 一种淀粉基止血海绵及其制备方法
CN106474536A (zh) 一种用于战创伤的液体绷带
PL228749B1 (pl) Sposób otrzymywania biodegradowalnej folii na bazie karboksymetylocelulozy, biodegradowalna folia na bazie karboksymetylocelulozy oraz zastosowanie biodegradowalnej folii na bazie karboksymetylocelulozy
KR101649360B1 (ko) 하이드로젤 유착방지제 및 그 제조방법
CN117942420B (zh) 一种以脱细胞基质材料为基材的可降解体内用压敏胶及其制备方法
Antosik et al. Carboxymethylated polysaccharide-based films as carriers for acrylic pressure-sensitive adhesives
EP3169371B1 (en) Surgical hemostatic based rice starch
CN106474537A (zh) 一种制备用于战创伤的液体绷带的方法
CN112007202B (zh) 一种可粘附促愈合止血海绵及其制备方法
PL225787B1 (pl) Zastosowanie biodegradowalnej hydrofilowej folii jako modelu skóry ludzkiej stosowanej do badań samoprzylepnych plastrów
PL225779B1 (pl) Sposób otrzymywania biodegradowalnej folii i biodegradowalna folia
JP2015228969A (ja) 医療用シート材および医療用シート材の製造方法
CN105363075A (zh) 一种用于止血和防粘连的可吸收医用材料及其制备方法