PL228565B1 - Stymulator artykulacji - Google Patents

Description

(21) Numer zgłoszenia: 415849 (51) Int.CI.

A61F 5/58 (2006.01)

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (22) Data zgłoszenia: 22.01.2016 (54)

Stymulator artykulacji

	(73) Uprawniony z patentu: INDUSTI SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ, Lublin, PL
(43) Zgłoszenie ogłoszono: 31.07.2017 BUP 16/17	(72) Twórca(y) wynalazku:
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono:	KRZYSZTOF KURKOWSKI, Lublin, PL ZDZISŁAW MAREK KURKOWSKI, Dys, PL KAMIL OZIRSKI, Łąck, PL JAKUB PARTYKA, Lublin, PL
30.04.2018 WUP 04/18	(74) Pełnomocnik: rzecz, pat. Kinga Wernicka

m co m

co

CM

CM

Ω.

PL 228 565 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest mobilny, personalizowany stymulator artykulacji służący do terapii osób z zaburzeniami mowy oraz monitorowania pacjenta i parametrów otoczenia w czasie trwania terapii.

W dotychczas stosowanych w terapii logopedycznej urządzeniach nie zastosowano tak kompleksowego rozwiązania jak w rozwiązaniu będącym przedmiotem wynalazku. Niektóre ze znanych urządzeń działają na wybrane procesy mówienia, ale żadne nie stymuluje całościowo tego procesu. Wśród znanych rozwiązań nie ma urządzenia ułatwiającego czucie ruchu w procesie artykulacji oraz autokontrolę wzrokową (ruchów warg czy zbliżenia zębów).

Znane są urządzenia wykorzystujące poszczególne elementy symulatora artykulacji według wynalazku. Nie są to jednak urządzenia umożliwiające przeprowadzenie terapii korekcji wad wymowy. Przykładowo, w znanym na rynku urządzeniu wykorzystywanym do procesu autokontroli słuchowej wykorzystuje się słuchawki na przewodnictwo kostne. Urządzenie to służy jednakże wyłącznie do poprawy słyszenia samego siebie i nie pozwala na dodatkowe wzmocnienie kinestezy i słyszenia innych, jak również nie umożliwia modyfikacji fonetycznej struktury dźwięków, co jest istotne w terapii artykulacji. W urządzeniach tego typu wykorzystuje się również słuchawkę na przewodnictwo kostne (pojedynczą), ale w celu stosowania tzw. bramkowania, służącego do mikrogimnastyki ucha.

Nie ma też urządzenia pozwalającego na usprawnianie artykulacji poprzez jednoczesną stymulację z innymi mechanizmami autokontroli (kontrola wzrokowa ruchów warg czy zbliżenia zębów).

Znany jest z patentu nr 207484 pt. „System do korekcji mowy i sposób korekcji mowy” wynalazek dotyczący systemów dla osób z zaburzeniami mowy, mającymi trudności z łatwym i płynnym artykułowaniem mowy. System do korekcji mowy według wynalazku zawiera mikrofon i przetwornik elektroakustyczny oraz środki do elektronicznego przetwarzania sygnału mowy. Charakteryzuje się on tym, że składa się z komputera multimedialnego z dostępem do sieci komputerowej i z interfejsem fonicznym sprzężonego za pomocą cyfrowego złącza transmisyjnego z przenośnym cyfrowym korektorem mowy połączonym z mikrofonem i przetwornikiem elektroakustycznym oraz z zestawu algorytmów do cyfrowej analizy i do cyfrowej modyfikacji sygnałów mowy.

Znane rozwiązania nie umożliwiają jednakże przeprowadzenia na ich podstawie kompleksowej terapii i nie dają możliwości na spersonalizowani ich w zależności od rodzaju schorzenia, które ma podlegać korekcie.

Celem wynalazku jest zatem stworzenie mobilnego urządzenia do terapii osób z zaburzeniami mowy oraz monitorowania pacjenta i parametrów otoczenia w czasie trwania terapii. Stymulator artykulacji według wynalazku ma na celu wzmocnienie kinestezy i autokontroli słuchowej, a dodatkowo wprowadza możliwość kontroli wzrokowej w usprawnianiu artykulacji u osób z zaburzeniami wymowy. Rozwiązanie według wynalazku ma również na celu poprawienie jakości fonetycznej sygnału mowy docierającego do odbiorcy. Ma również pozwolić na monitorowanie stanu relaksacji u pacjenta. Terapia przy zastosowaniu stymulatora artykulacji jest spersonalizowana, dostosowana do jednostki chorobowej, która podlega leczeniu. Urządzenie według wynalazku umożliwia również zbieranie, gromadzenie i przetwarzanie informacji o reakcjach pacjenta w celu dobrania dalszej efektywnej stymulacji pacjenta. Terapia przy użyciu urządzenia według wynalazku ma charakter w pełni spersonalizowany.

Cel ten spełnia rozwiązanie według wynalazku.

Stymulator artykulacji składający się z mobilnego modułu terapeutycznego zawierającego urządzenie sterujące z preinstalowanymi na nim aplikacjami terapeutycznymi i moduł komunikacyjny mobilnego modułu terapeutycznego oraz sensorycznej przystawki rehabilitacyjnej w postaci słuchawek powietrznych, dwóch słuchawek na przewodnictwo kostne, wzmacniacza, modułu zasilającego, modułu komunikacyjnego sensorycznej przystawki rehabilitacyjnej oraz mikrofonu, przy czym mobilny moduł terapeutyczny i sensoryczna przystawka rehabilitacyjna są zintegrowane z serwerem systemu zarządzania terapią, a z nim łączą się terminale systemu do zarządzania terapią charakteryzuje się tym, że mobilny moduł terapeutyczny łączy się bezprzewodowo z sensoryczną przystawką rehabilitacyjną w postaci zintegrowanych z mikrofonem i kamerą słuchawek powietrznych, na pałąku których umi eszcza się czujnik natężenia dźwięku, czujnik natężenia światła i czujnik temperatury oraz dwie słuchawki na przewodnictwo kostne, a z pałąkiem jest połączona co najmniej jedna sensoryczna płytka wewnątrzustna zawierająca co najmniej jeden sensor dotykowy.

Korzystnie moduł zasilający i wzmacniacz umieszcza się na pałąku słuchawek powietrznych.

Korzystnie moduł zasilający i wzmacniacz umieszcza się na obudowie słuchawek powietrznych.

PL 228 565 B1

Korzystnie urządzeniem sterującym jest tablet lub komputer lub telefon.

Korzystnie mobilny moduł terapeutyczny łączy się z sensoryczną przystawką rehabilitacyjną bezprzewodowo.

Korzystnie mobilny moduł terapeutyczny łączy się z sensoryczną przystawką rehabilitacyjną za pomocą kabla.

Korzystnie elementem sensorycznej przystawki rehabilitacyjnej jest opaska monitorująca funkcje życiowe.

Korzystnie sensoryczna płytka wewnątrzustna ma postać szyny termoformowalnej uzyskanej na podstawie wycisku na dolny i/lub górny łuk zębowy.

Korzystnie co najmniej jeden sensor dotykowy umieszcza się na sensorycznej płytce wewnątrzustnej w miejscu pracy języka.

Korzystnie sensor dotykowy umieszcza się na środku sensorycznej płytki wewnątrzustnej od strony języka.

Korzystnie w zależności od sposobu umieszczenia sensorów dotykowych na sensorycznej płytce wewnątrzustnej sensoryczna płytka wewnątrzustna występuje jako płytka górna zadziąsłowa, górna podniebienna, górna zadziąsłowo-podniebienna i dolna zadziąsłowa.

Mobilny moduł terapeutyczny pobiera dane na temat terapii z serwera systemu do zarządzania terapią w trakcie i na końcu wykonania terapii dane na temat poziomu zaawansowania terapii są przesyłane do serwera systemu do zarządzania terapią.

Moduł zasilający pozwala na działanie sensorycznej przystawki rehabilitacyjnej bez konieczności podłączenia jej do sieci elektrycznej. Wzmacniacz pozwala natomiast ustawić właściwy poziom dźwięków mowy w czasie słuchania i artykułowania (autokontroli słuchowej); pozwala również niezależnie regulować poziom dźwięku w słuchawkach powietrznych i kostnych.

Czujnik natężenia światła pozwala określić warunki świetlne panujące w najbliższym otoczeniu, które pozwolą ustalić czy są one sprzyjające relaksacji i ćwiczeniom artykulacyjnym. Za pomocą czujnika temperatury następuje pomiar temperatury otoczenia, dzięki czemu monitorowane są warunki mające wpływ na relaksację. Słuchawki na przewodnictwo kostne mają na celu wzmocnienie wymawianych dźwięków drogą kostną, co znacznie poprawi słyszenie samego siebie (ma to wpływ na utrwalenie właściwej wymowy).

Sensoryczna płytka wewnątrzustna ma na celu wywołanie i utrwalenie głoski „r”, „sz”, „cz”, „s”, „c”, co umożliwia właściwe ułożenie przodu języka za dziąsłem lub za zębami. W zależności od typu głoski, a, tym samym, od ułożenia języka w toku ich wypowiadania, są rozmieszczane sensory dotykowe na sensorycznej płytce wewnątrzustnej.

Urządzenie według wynalazku pozwala na wzmocnienie percepcji słuchowej, dotykowej i wzrokowej w zakresie odpowiadającym za odbiór bodźców charakterystycznych dla poszczególnych dźwięków mowy. Usprawnianie artykulacji wymaga powtarzania ćwiczeń kilka razy dziennie, często przez kilkanaście dni a czasem i kilku miesięcy (np. w afazji). Urządzenie według wynalazku w sposób istotny może poprawić autokontrolę słuchową, dotykową i wzrokową w procesie mówienia. Poprzez atrakcyjne materiały graficzne i słowne może zachęcić do systematycznych ćwiczeń. Użycie czujników oraz opaski monitorującej funkcje życiowe pozwala na zwiększenia efektywności i optymalizację terapii poprzez wyeliminowanie czynników, które mogą rozpraszać pacjenta podczas trwania terapii (np. terapeuta może sprawdzić poziom hałasu podczas terapii domowej). Urządzenie według wynalazku poprawia komfort terapii. Sensory monitorują ułożenie języka w trakcie terapii w naturalny sposób, dzięki czemu niwelują potrzebę niekomfortowej ingerencji szpatułką lub palcem przez terapeutę (np. w przypadku dzieci jest to często bariera uniemożliwiająca przeprowadzenie terapii). Sensoryczna płytka wewnątrzustna nie była do tej pory pod żadną postacią wykorzystywana w terapii zaburzeń wymowy, a w sposób bezpośredni poprawia terapię.

Przedmiot wynalazku uwidoczniono w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia stymulator artykulacji na schemacie poglądowym. Na rysunku przedstawiono poszczególne części składowe sensorycznej przystawki rehabilitacyjnej (od lewej: umieszczona na pacjencie sensoryczna przystawka rehabilitacyjna połączona z mobilnym modułem terapeutycznym, obok którego w sposób schematyczny przedstawiono system do zarządzania terapią).

Stymulator artykulacji składa się z mobilnego modułu terapeutycznego, w którego skład wchodzi urządzenie sterujące 1 w postaci tabletu z umieszczonymi na nim aplikacjami terapeutycznymi odpowiednio dobranymi do wad wymowy korygowanych u pacjenta. Częścią mobilnego modułu terapeutycznego jest również moduł komunikacyjny mobilnego modułu terapeutycznego 2 umieszczony w tablecie.

PL 228 565 B1

Stymulator artykulacji tworzy również sensoryczna przystawka rehabilitacyjna. W jej skład wchodzą słuchawki powietrzne 3 na pałąku 4 oraz umieszczone na pałąku: w centralnej jego części czujnik natężenia dźwięku 5, czujnik natężenia światła 6 i czujnik temperatury 7, dwie słuchawki na przewodnictwo kostne 8 ulokowane na pałąku 4 po przeciwległej stronie czujników (czujnika natężenia dźwięku 5, czujnika natężenia światła 6 i czujnika temperatury 7) oraz umieszczone w lewej słuchawce powietrznej 3: moduł zasilający 9, moduł komunikacyjny sensorycznej przystawki rehabilitacyjnej 10, do którego jest podłączona kamera 11, wzmacniacz 12 i mikrofon 13 wyprowadzony z obudowy 14 słuchawki powietrznej 3. Elementem sensorycznej przystawki rehabilitacyjnej jest połączona z pałąkiem 4 przy użyciu kabla jedna sensoryczna płytka wewnątrzustna 15 zawierająca sensor dotykowy (nie został pokazany na rysunku) umieszczony na szynie termoformowalnej w miejscu pracy języka. W przypadku terapii polegającej na usprawnieniu wymowy głoski „r” użyto górną płytkę zadziąsłową, która składa się z szyny termoformowalnej na górne zęby na której po wewnętrznej stronie dziąsła jest umieszczony sensor dotykowy. W skład sensorycznej przystawki rehabilitacyjnej wchodzi również opaska monitorująca funkcje życiowe 16. Moduł komunikacyjny mobilnego modułu terapeutycznego 2 umieszczony w tablecie i moduł komunikacyjny sensorycznej przystawki rehabilitacyjnej 10 pozwala na wymianę danych między tabletem a sensoryczną przystawką rehabilitacyjną, które to dane są następnie gromadzone i przetwarzane w serwerze 17, a zarządzanie terapią jest możliwe dzięki terminalowi systemu do zarządzania terapią 18, do którego dostęp mają wyłącznie osoby zarządzające terapią. Mobilny moduł terapeutyczny jest połączony z sensoryczną przystawką rehabilitacyjną bezprzewodowo.

Pakiet dedykowany jest do pracy z osobami w różnym wieku, a w szczególności j est zalecany dzieciom, osobom niepełnosprawnym z zaburzeniami artykulacji, gdzie trudno jest uzyskać właściwą autokontrolę słuchową, kinestetyczną i wzrokową.

Claims (11)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Stymulator artykulacji składający się z mobilnego modułu terapeutycznego zawierającego urządzenie sterujące z preinstalowanymi na nim aplikacjami terapeutycznymi i moduł komunikacyjny mobilnego modułu terapeutycznego oraz sensorycznej przystawki rehabilitacyjnej w postaci słuchawek powietrznych, dwóch słuchawek na przewodnictwo kostne, wzmacniacza, modułu zasilającego, modułu komunikacyjnego sensorycznej przystawki rehabilitacyjnej oraz mikrofonu, przy czym mobilny moduł terapeutyczny i sensoryczna przystawka rehabilitacyjna są zintegrowane z serwerem systemu zarządzania terapią, a z nim łączą się terminale systemu do zarządzania terapią, znamienny tym, że mobilny moduł terapeutyczny łączy się bezprzewodowo z sensoryczną przystawką rehabilitacyjną w postaci zintegrowanych z mikrofonem (13) i kamerą (11) słuchawek powietrznych (3), na pałąku (4) których umieszcza się czujnik natężenia dźwięku (5), czujnik natężenia światła (6) i czujnik temperatury (7) oraz dwie słuchawki na przewodnictwo kostne (8), a z pałąkiem (4) jest połączona co najmniej jedna sensoryczna płytka wewnątrzustna (15) zawierająca co najmniej jeden sensor dotykowy.
2. 2. Stymulator według zastrz. 1, znamienny tym, że moduł zasilający (9) i wzmacniacz (12) umieszcza się na pałąku (4) słuchawek powietrznych (3).
3. 3. Stymulator według zastrz. 1, znamienny tym, że moduł zasilający (9) i wzmacniacz (12) umieszcza się w/na obudowie (14) słuchawek powietrznych (3).
4. 4. Stymulator według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienny tym, że urządzeniem sterującym (1) jest tablet lub komputer lub telefon.
5. 5. Stymulator według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, znamienny tym, że mobilny moduł terapeutyczny łączy się z sensoryczną przystawką rehabilitacyjną bezprzewodowo.
6. 6. Stymulator według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, znamienny tym, że mobilny moduł terapeutyczny łączy się z sensoryczną przystawką rehabilitacyjną za pomocą kabla.
7. 7. Stymulator według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, znamienny tym, że elementem sensorycznej przystawki rehabilitacyjnej jest opaska monitorująca funkcje życiowe (16).
8. 8. Stymulator według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, znamienny tym, że sensoryczna płytka wewnątrzustna (15) ma postać szyny termoformowalnej uzyskanej na podstawie wycisku na dolny i/lub górny łuk zębowy.

   PL 228 565 Β1
9. 9. Stymulator według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, znamienny tym, że co najmniej jeden sensor dotykowy umieszcza się na sensorycznej płytce wewnątrzustnej (15) w miejscu pracy języka.
10. 10. Stymulator według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, albo 9, znamienny tym, że sensor dotykowy umieszcza się na środku sensorycznej płytki wewnątrzustnej (15) od strony języka.
11. 11. Stymulator według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, albo 9, albo 10, znamienny tym, że w zależności od sposobu umieszczenia sensorów dotykowych na sensorycznej płytce wewnątrzustnej (15) sensoryczna płytka wewnątrzustna (15) występuje jako płytka górna zadziąsłowa, górna podniebienna, górna zadziąsłowo-podniebienna i dolna zadziąsłowa.