PL227409B1 - Sposób osadzania stopnia złazowego w studni o przekroju kołowym i stopien złazowy, zwłaszcza do studni o przekroju kołowym oraz sposób wykonywania stopnia złazowego - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób osadzania stopnia złazowego w studni o przekroju kołowym i stopień złazowy, zwłaszcza do studni o przekroju kołowym oraz sposób wykonywania stopnia złazowego.

Typowy stopień włazu ma część środkową, na której jest usytuowana powierzchnia spoczynkowa stopnia, oraz ramiona z odcinkami końcowymi, stanowiącymi miejsca mocowania stopnia w ścianie studni. Część środkowa oraz leżące z nią na wspólnej płaszczyźnie ramiona tworzą ze sobą kąty, których miary są zbliżone do kątów prostych. Wymogi norm budowlanych dla osadzania stopni złazowych w studniach, określają mierzoną w osi symetrii ramion stopnia złazowego odległość między powierzchnią wewnętrzną ściany studni i najdalej wysuniętym na zewnątrz fragmentem powierzchni części środkowej stopnia, leżącym w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wspólnej dla ramion stopnia, wartością P > 120 mm, przy czym dla osadzonych w ścianie studni stopni wartość P musi być stała na całej długości studni o stopniowanej średnicy, spełnienie tego warunku, spowoduje, że najdalej wysunięte na zewnątrz fragmenty powierzchni części środkowej stopni, leżące w płaszczyznach prostopadłych do płaszczyzn wspólnych dla ramion w poszczególnych stopniach, tworzących w danej studni drabinę, będą leżały w jednej płaszczyźnie. Zunifikowane i najczęściej stosowane średnice wewnętrzne ściany studni o przekroju kołowym tworzą typoszereg wymiarów 1000 mm, 1200 mm, 1500 mm, 2000 mm oraz 2500 mm. W znanych sposobach osadzania stopnia złazowego w studni o przekroju kołowym na ramionach stopnia wykonuje się znaczniki w miejscach oddalonych o wartość b wynoszącą 150 mm od najdalej wysuniętego na zewnątrz fragmentu powierzchni części środkowej stopnia, leżącego w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wspólnej dla ramion stopnia. W ścianie studni zagłębia się odcinki końcowe ramion stopni tak, aby znaczniki były usytuowane możliwie najbliżej powierzchni wewnętrznej ściany studni, po czym - odcinki końcowe w znany sposób, najczęściej poprzez klejenie, zalanie betonem lub z wykorzystaniem połączenia rozprężnego. Położenie, a tym samym zagłębienie odcinków końcowych w ścianie studni dla stopni montowanych na odcinkach studni o różniących się średnicach co do wartości spełniają wówczas warunek P > 120 mm, jednak nie dla wszystkich stopni montowanych na całej długości studni o stopniowanej średnicy wartość P jest wartością stałą.

Ograniczony zakres możliwości spełnienia wymogów norm jaki daje stosowanie znanych sposobów osadzenia stopni powoduje, że uzyskane rozmieszczenie stopni ma niekorzystny wpływ na bezpieczeństwo eksploatacji stopni złazowych.

Z opisu wzoru użytkowego do polskiego prawa ochronnego na wzór użytkowy numer 54121 znany jest stopień włazowy studni, zwłaszcza studni o przekroju kołowym kanalizacyjnej studzienki rewizyjnej, zawiera metalowy pręt na którym osadzona jest symetrycznie nakładka z tworzywa sztucznego z górną płaską powierzchnią zaopatrzoną w przebiegające w kierunku osiowym krawędzie przeciwpoślizgowe. Na obu końcowych odcinkach nakładki, mających przekrój kołowy usytuowane są poprzecznie płaszczyzny oporowe i z odcinkami tymi związane są płaskie płetwy, przy czym każda płetwa wystaje symetrycznie po obu stronach odcinka końcowego nakładki i leży w płaszczyźnie równoległej do jej górnej płaszczyzny.

Z opisu polskiego wzoru użytkowego numer 54113 znany jest stopień włazowy, zwłaszcza studni kanalizacyjnej, zawierający metalowy pręt, którego ramiona wraz z ich końcowymi odcinkami, stanowiącymi miejsca mocowania stopnia w ścianie studni, tworzą kąt prosty z jego częścią środkową i leżą z nią w jednej płaszczyźnie. Na pręcie osadzona jest symetrycznie nakładka z tworzywa sztucznego o kształcie litery U, której część środkowa ma górną płaską powierzchnię zaopatrzoną w krawędzie przeciwpoślizgowe i ograniczona jest na swych końcach pionowymi płytkami wystającymi ponad tę powierzchnię. Ramiona i ich końcowe odcinki mają przekrój kołowy i usytuowane są poprzeczne płaszczyzny oporowej. W przypadku wprowadzanych do sprzedaży stopni realizowanych według znanych wzorów na ramionach, w miejscach oddalonych o wartość b wynoszącą 150 mm od najdalej wysuniętego na zewnątrz fragmentu powierzchni części środkowej stopnia, leżącego w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wspólnej dla ramion stopnia są naniesione znaczniki mające postać obwodowych rowków.

Znane są klamry włazowe z odbłyśnikami. Klamry takie opisane zostały na przykład w japońskim dokumencie Patent Laid-Open Publication No.H09-195295, gdzie klamra zawiera stopień oraz części boczne po obu stronach stopnia, a odbłyśniki posiadają kształt kolanek w widoku z góry i są połączone pionowo tworząc zestaw odbłyśników a ponadto górna i dolna powierzchnia, przednia

PL 227 409 B1 i tylna powierzchnia stopnia, górna i dolna powierzchnia i przednia i tylna powierzchnia części bocznych w narożach są pokryte odbłyśnikami, a ponadto kolor odbłyśników w jednym narożu różni się od koloru w drugim narożu.

Wg PL194496 B1 klamra włazowa z odbłyśnikami, posiadająca stopień oraz ciągłe części boczne z obu stron stopnia, oraz zawierająca zestaw elementów odbłyśnika składający się z górnego i dolnego odbłyśnika, każdy w kształcie kolanka, przy czym poszczególne odbłyśniki pokrywają górną i dolną powierzchnię oraz przednią i tylną powierzchnię naroży utworzonych pomiędzy stopniem a częściami bocznymi z poszczególnymi elementami odbłyśników, charakteryzuje się tym, że górny odbłyśnik i dolny odbłyśnik tworzą zestaw, w którym kolory odbłyśników różnią się między sobą i górny odbłyśnik w jednym kolorze ma część wypukłą na powierzchni grzbietowej, zaś dolny odbłyśnik w innym kolorze ma część wklęsłą na powierzchni grzbietowej, a ponadto klamra ma część wklęsłą i część wypukłą odpowiadające części wypukłej i części wklęsłej, które są ukształtowane na odpowiednich odbłyśnikach, zaś kolor górnego odbłyśnika w jednym narożu usytuowanym pomiędzy stopniem a częściami bocznymi i kolor dolnego odbłyśnika w innym narożu usytuowanym pomiędzy stopniem a częściami bocznymi są identyczne.

Znany jest sposób wykonywania stopnia złazowego, w którym odcina się na określoną długość metalowy rdzeń, po czym wygina się go tak, aby tworzył kształt zbliżony do kształtu litery „U” gdzie ramiona tworzą kąt prosty z częścią środkową rdzenia i leżą z nią w jednej płaszczyźnie. W miejscach oddalonych o wartość b wynoszącą 150 mm od najdalej wysuniętego na zewnątrz fragmentu powierzchni części środkowej stopnia, leżącego w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wspólnej dla ramion stopnia nanosi się znaczniki mające postać obwodowych rowków.

Znany jest sposób wykonywania stopnia złazowego, w którym odcina się na określoną długość metalowy rdzeń, po czym wygina się go tak, aby tworzył kształt zbliżony do kształtu litery „U” gdzie ramiona tworzą kąt prosty z częścią środkową rdzenia i leżą z nią w jednej płaszczyźnie. Na rdzeniu osadza się symetrycznie nakładkę z tworzywa sztucznego, której część środkowa ma górną płaską powierzchnię zaopatrzoną w krawędzie przeciwpoślizgowe i ograniczona jest na swych końcach pionowymi płytkami wystającymi ponad tę powierzchnię. W przypadku wprowadzanych do sprzedaży stopni realizowanych według znanych wzorów na ramionach, w miejscach oddalonych o wartość b wynoszącą 150 mm od najdalej wysuniętego na zewnątrz fragmentu powierzchni części środkowej stopnia, leżącego w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wspólnej dla ramion stopnia są naniesione znaczniki mające postać obwodowych rowków.

Celem wynalazku jest uzyskanie możliwości prostego, niezawodnego i poprawnego z punktu widzenia bezpiecznej eksploatacji sposobu osadzania stopni złazowych w studniach o stopniowanych przekrojach kołowych.

Istota sposobu osadzania stopnia złazowego w studni o przekroju kołowym, w którym według wynalazku na ramionach stopnia wykonuje się znaczniki, po czym w ścianie studni zagłębia się odcinki końcowe ramion stopni tak, aby znaczniki były usytuowane możliwie najbliżej powierzchni wewnętrznej ściany studni, natomiast odległość między powierzchnią wewnętrzną ściany studni i najdalej wysuniętym na zewnątrz fragmentem powierzchni części środkowej stopnia, leżącym w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wspólnej dla ramion stopnia osadzonego w ścianie studni wyrażała się wartością P > 120 mm, po czym odcinki końcowe utwierdza się w znany sposób, charakteryzuje się tym, że dla wszystkich stopni złazowych w danej studni wybiera się i zachowuje się jedną, konkretną, mierzoną w osi symetrii ramion stopnia złazowego, wartość P odległości między powierzchnią wewnętrzną ściany studni i najdalej wysuniętym na zewnątrz fragmentem powierzchni części środkowej stopnia, leżącym w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wspólnej dla ramion stopnia osadzonego w ścianie studni. Na ramionach każdego stopnia złazowego wykonuje się co najmniej dwie pary znaczników, z których każda para odpowiada innej średnicy studni, przy czym dla każdej z pary znaczników wartość b będącą miarą odległości znacznika od najdalej wysuniętego na zewnątrz fragmentu powierzchni części środkowej stopnia złazowego, leżącego w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wspólnej dla ramion stopni złazowych osadzonych w studni, wyznacza się dla konkretnej średnicy studni, w której stopień złazowy będzie osadzony, z zastosowaniem zależności wyrażonej regułą: b = P - R + Vfi² - L², w której L stanowi połowę szerokości stopnia złazowego mierzonej w jego osi obojętnej, ponadto wartość P jest odległością między powierzchnią wewnętrzną ściany studni i najdalej wysuniętym na zewnątrz fragmentem powierzchni części środkowej stopnia złazowego, leżącym w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wspólnej dla ramion stopnia złazowego, natomiast R jest wartością promienia wewnętrznego ściany studni.

PL 227 409 B1

Istota konstrukcji stopnia złazowego, w której według wynalazku metalowy rdzeń ma kształt zbliżony do kształtu litery „U” gdzie ramiona tworzą kąt prosty z częścią środkową rdzenia i leżą z nią w jednej płaszczyźnie charakteryzuje się tym, że ma na ramionach co najmniej dwie pary znaczników, z których każda para odpowiada innej średnicy studni, przy czym dla każdej z pary znaczników wartość b będąca miarą odległości znacznika od najdalej wysuniętego na zewnątrz fragmentu powierzchni części środkowej stopnia złazowego, leżącego w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wspólnej dla ramion stopni złazowych osadzonych w studni, dla konkretnej średnicy studni, w której stopień złazowy będzie osadzony wyraża się regułą: b = P - R + Vfi² - L², w której L stanowi połowę szerokości stopnia złazowego mierzonej w jego osi obojętnej, ponadto P jest odległością między powierzchnią wewnętrzną ściany studni i najdalej wysuniętym na zewnątrz fragmentem powierzchni części środkowej stopnia złazowego, leżącym w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wspólnej dla ramion stopnia złazowego, natomiast R jest wartością promienia wewnętrznego ściany studni. Według innej, korzystnej cechy wynalazku rdzeń jest pokryty otuliną z tworzywa sztucznego, przy czym część środkowa ma powierzchnię spoczynkową z uformowanym wzorem przeciwpoślizgowym.

Istota sposobu wykonywania stopnia złazowego, w którym według wynalazku odcina się na określoną długość metalowy rdzeń, po czym wygina się go tak, aby tworzył kształt zbliżony do kształtu litery „U” gdzie ramiona tworzą kąt prosty z częścią środkową rdzenia i leżą z nią w jednej płaszczyźnie, charakteryzuje się tym, że na ramionach wykonuje się co najmniej dwie pary znaczników, z których każda para odpowiada innej średnicy studni, przy czym dla każdej z pary znaczników wartość b, mierzoną w osi ramienia stopnia złazowego, będącą miarą odległości znacznika od najdalej wysuniętego na zewnątrz fragmentu powierzchni części środkowej stopnia złazowego, leżącego w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wspólnej dla ramion stopni złazowych osadzonych w studni, wyznacza się dla konkretnej średnicy studni, w której stopień ten będzie osadzony, z zastosowaniem zależności wyrażonej regułą: b = P - R + Vfi² - L², w której L stanowi połowę szerokości stopnia złazowego mierzonej w jego osi obojętnej, ponadto P jest odległością między powierzchnią wewnętrzną ściany studni i najdalej wysuniętym na zewnątrz fragmentem powierzchni części środkowej stopnia złazowego, leżącym w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wspólnej dla ramion stopnia złazowego, natomiast R jest wartością promienia wewnętrznego ściany studni.

Według innej, korzystnej cechy wynalazku rdzeń pokrywa się otuliną z tworzywa sztucznego, przy czym w części środkowej stanowiącej powierzchnię spoczynkową formuje się wzór przeciwpoślizgowy.

Korzystnymi skutkami stosowania wynalazku jest uzyskanie prostego i niezawodnego i poprawnego z punktu widzenia bezpiecznej eksploatacji sposobu osadzania stopni złazowych w studniach o stopniowanych przekrojach kołowych.

Przedmiot wynalazku zostanie bliżej wyjaśniony za pomocą rysunku, na którym fig. 1 jest widokiem z góry przykładowej realizacji stopnia, fig. 2 widokiem z czoła przykładowej realizacji stopnia, a fig. 3 jest widokiem z boku przykładowej realizacji stopnia, natomiast fig. 4 jest schematyczną ilustracją montażu stopnia w studni.

P r z y k ł a d 1

W realizowanym według wynalazku sposobie osadzania stopnia złazowego Z w studni S o przekroju kołowym na ramionach 1 stopnia Z dla wszystkich stopni w danej studni wybiera się i zachowuje się jedną konkretną wartość P wyrażającą się wartością P > 120 mm, po czym na ramionach każdego stopnia złazowego Z wykonuje się cztery pary znaczników 1a, 1b, 1c i 1d. Każda para znaczników 1a, 1b, 1c i 1d odpowiada innej średnicy studni. Dla każdej z pary znaczników 1a, 1b, 1c i 1d wartość b (odpowiednio b1, b2, b3 i b4) mierzoną w osi ramienia stopnia złazowego Z, będącą miarą odległości znacznika 1a, 1b, 1c i 1d od najdalej wysuniętego na zewnątrz fragmentu powierzchni części środkowej 2 stopnia złazowego Z, leżącego w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wspólnej dla ramion 1 stopni złazowych Z osadzonych w studni S, wyznacza się dla konkretnej średnicy studni S, w której stopień złazowy Z będzie osadzony, z zastosowaniem zależności wyrażonej regułą: b = P - R + Vfi² - L², w której L stanowi połowę szerokości stopnia złazowego Z mierzonej w jego osi obojętnej, natomiast P jest mierzoną w osi symetrii ramion stopnia złazowego odległością między powierzchnią wewnętrzną ściany studni S i najdalej wysuniętym na zewnątrz fragmentem powierzchni części środkowej 2 stopnia złazowego Z, leżącym w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wspólnej dla ramion 1 stopnia złazowego Z, poza tym R jest wartością promienia wewnętrznego ściany studni S. Zgodnie z zastosowaną regułą otrzymuje się parę znaczników 1a, którą stosuje się na odcinku studni S o średnicy wynoszącej 1000 mm oraz parę znaczników 1b, którą stosuje się na odcinku studni S o średnicy wynoszącej 1200 mm, a ponadto parę znaczników 1c, którą stosuje się

PL 227 409 B1 na odcinku studni S o średnicy wynoszącej 2000 mm oraz parę znaczników 1d, którą stosuje się na odcinku studni S o średnicy wynoszącej 1500 mm. W ścianie studni S zagłębia się odcinki końcowe 1K ramion 1 stopni złazowych Z tak, aby znaczniki 1a, 1b, 1c i 1d były usytuowane możliwie najbliżej powierzchni wewnętrznej ściany studni S. Wówczas otrzymuje się jednakową odległość między powierzchnią wewnętrzną ściany studni S i najdalej wysuniętymi na zewnątrz fragmentami powierzchni części środkowych 2 stopni złazowych Z, leżących w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wspólnej dla ramion 1 wszystkich stopni złazowych Z osadzonych w ścianie studni S. Po czym odcinki końcowe utwierdza się w znany sposób najczęściej poprzez klejenie, zalanie betonem lub z wykorzystaniem połączenia rozprężnego.

P r z y k ł a d 2

Stopień złazowy Z według przykładowej realizacji wynalazku ma metalowy rdzeń 3 kształtem zbliżony do litery „U”, gdzie ramiona 1 tworzą kąt prosty z częścią środkową 2 rdzenia 3 i leżą z nią w jednej płaszczyźnie. Na ramionach 1 znajdują się pary znaczników 1a, 1b, 1c i 1d, przy czym każda para odpowiada innej średnicy studni S. Dla każdej z pary znaczników 1a, 1b, 1c i 1d wartość b (odpowiednio b1, b2, b3 i b4) mierzoną w osi ramienia stopnia złazowego Z, będąca miarą odległości znacznika 1a, 1b, 1c i 1d od najdalej wysuniętego na zewnątrz fragmentu powierzchni części środkowej 2 stopnia złazowego Z, leżącego w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wspólnej dla ramion 1 stopni złazowych Z osadzonych w studni S, dla konkretnej średnicy studni S, w której stopień złazowy Z będzie osadzony wyraża się regułą: b = P - R + Vfi² - L², w której L stanowi połowę szerokości stopnia złazowego Z mierzonej w jego osi obojętnej, ponadto P jest mierzoną w osi symetrii ramion stopnia złazowego odległością między powierzchnią wewnętrzną ściany studni S i najdalej wysuniętym na zewnątrz fragmentem powierzchni części środkowej 2 stopnia złazowego Z, leżącym w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wspólnej dla ramion 1 stopnia złazowego Z, natomiast R jest wartością promienia wewnętrznego ściany studni S. Rdzeń 3 jest pokryty otuliną z tworzywa sztucznego, przy czym część środkowa 2 ma powierzchnię spoczynkową z uformowanym wzorem przeciwpoślizgowym 2a.

P r z y k ł a d 3

W sposobie wykonywania stopnia złazowego Z, według przykładowej realizacji wynalazku odcina się na określoną długość metalowy rdzeń 3. Rdzeń 3 pokrywa się otuliną z tworzywa sztucznego, a na części środkowej 2 stopnia złazowego Z, stanowiącej powierzchnię spoczynkową formuje się wzór przeciwpoślizgowy 2a, po czym całość wygina się tak, aby tworzyła kształt zbliżony do kształtu litery „U”, gdzie ramiona 1 tworzą kąt prosty z częścią środkową 2 rdzenia 3 i leżą z nią w jednej płaszczyźnie. Na ramionach 1 wykonuje się co najmniej dwie pary znaczników 1a, 1b, 1c i 1d, z których każda para odpowiada innej średnicy studni S, przy czym dla każdej z pary znaczników 1a, 1b, 1c i 1d wartość b (odpowiednio b1, b2, b3 i b4) mierzoną w osi ramienia stopnia złazowego Z, będącą miarą odległości znacznika 1a, 1b, 1c i 1d od najdalej wysuniętego na zewnątrz fragmentu powierzchni części środkowej 2 stopnia złazowego Z, leżącego w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wspólnej dla ramion 1 stopni złazowych Z osadzonych w studni S, wyznacza się dla konkretnej średnicy studni S, w której stopień ten będzie osadzony, z zastosowaniem zależności wyrażonej regułą: b = P - R + Vfi² - L², w której L stanowi połowę szerokości stopnia złazowego Z mierzonej w jego osi obojętnej, ponadto P jest mierzoną w osi symetrii ramion stopnia złazowego odległością między powierzchnią wewnętrzną ściany studni S i najdalej wysuniętym na zewnątrz fragmentem powierzchni części środkowej 2 stopnia złazowego Z, leżącym w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wspólnej dla ramion 1 stopnia złazowego Z, natomiast R jest wartością promienia wewnętrznego ściany studni S.

Claims (5)

1. Sposób osadzania stopnia złazowego w studni o przekroju kołowym, w którym na ramionach stopnia wykonuje się znaczniki, po czym w ścianie studni o zagłębia się odcinki końcowe ramion stopni tak, aby znaczniki były usytuowane możliwie najbliżej powierzchni wewnętrznej ściany studni, natomiast odległość między powierzchnią wewnętrzną ściany studni i najdalej wysuniętym na zewnątrz fragmentem powierzchni części środkowej stopnia, leżącym w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wspólnej dla ramion stopnia osadzonego w ścianie studni wyrażała się wartością P > 120 mm, po czym odcinki końcowe utwierdza się w znany sposób, znamienny tym, że dla wszystkich stopni złazowych (Z) w danej studni (S) wybiera się i zachowuje się jedną, konkretną, mierzoną w osi symetrii ramion stopnia złazo6

PL 227 409 B1 wego wartość (P), po czym na ramionach (1) każdego stopnia złazowego (Z) wykonuje się co najmniej dwie pary znaczników (1a, 1b, 1c i 1d), z których każda para odpowiada innej średnicy studni (S), przy czym dla każdej z pary znaczników (1a, 1b, 1c i 1d) wartość (b) mierzoną w osi ramienia stopnia złazowego (Z) a będącą miarą odległości znacznika (1a, 1b, 1c i 1d) od najdalej wysuniętego na zewnątrz fragmentu powierzchni części środkowej (2) stopnia złazowego (Z), leżącego w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wspólnej dla ramion (1) stopni złazowych (Z) osadzonych w studni (S), wyznacza się dla konkretnej średnicy studni (S), w której stopień złazowy (Z) będzie osadzony, z zastosowaniem zależności wyrażonej regułą: b = P - R + Jr² - L², w której (L) stanowi połowę szerokości stopnia złazowego (Z) mierzonej w jego osi obojętnej, ponadto (P) jest odległością między powierzchnią wewnętrzną ściany studni (S) i najdalej wysuniętym na zewnątrz fragmentem powierzchni części środkowej (2) stopnia złazowego (Z), leżącym w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wspólnej dla ramion (1) stopnia złazowego (Z), natomiast (R) jest wartością promienia wewnętrznego ściany studni (S).

2. Stopień złazowy, w którym metalowy rdzeń ma kształt zbliżony do kształtu litery „U” gdzie ramiona tworzą kąt prosty z częścią środkową rdzenia i leżą z nią w jednej płaszczyźnie , znamienny tym, że ma na ramionach (1) co najmniej dwie pary znaczników (1a, 1b, 1c i 1d), z których każda para odpowiada innej średnicy studni (S), przy czym dla każdej z pary znaczników (1a, 1b, 1c i 1d) wartość (b) będąca miarą odległości znacznika (1a, 1b, 1c i 1d) od najdalej wysuniętego na zewnątrz fragmentu powierzchni części środkowej (2) stopnia złazowego (Z), leżącego w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wspólnej dla ramion (1) stopni złazowych (Z) osadzonych w studni (S), dla konkretnej średnicy studni (S), w której stopień złazowy (Z) będzie osadzony wyraża się regułą: b = P - R + Jr² - L², w której (L) stanowi połowę szerokości stopnia złazowego (Z) mierzonej w jego osi obojętnej, ponadto (P) jest odległością między powierzchnią wewnętrzną ściany studni (S) i najdalej wysuniętym na zewnątrz fragmentem powierzchni części środkowej (2) stopnia złazowego (Z), leżącym w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wspólnej dla ramion (1) stopnia złazowego (Z), natomiast (R) jest wartością promienia wewnętrznego ściany studni (S).

3. Stopień złazowy, według zastrz. 2, znamienny tym, że rdzeń (3) jest pokryty otuliną z tworzywa sztucznego, przy czym część środkowa (2) ma powierzchnię spoczynkową z uformowanym wzorem przeciwpoślizgowym (2a).

4. Sposób wykonywania stopnia złazowego, w którym odcina się na określoną długość metalowy rdzeń, po czym wygina się go tak, aby tworzył kształt zbliżony do kształtu litery „U” gdzie ramiona tworzą kąt prosty z częścią środkową rdzenia i leżą z nią w jednej płaszczyźnie, znamienny tym, że na ramionach (1) wykonuje się co najmniej dwie pary znaczników (1a, 1b, 1c i 1d), z których każda para odpowiada innej średnicy studni (S), przy czym dla każdej z pary znaczników (1a, 1b, 1c i 1d) wartość (b) będącą miarą odległości znacznika (1a, 1b, 1c i 1d) od najdalej wysuniętego na zewnątrz fragmentu powierzchni części środkowej (2) stopnia złazowego (Z), leżącego w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wspólnej dla ramion (1) stopni złazowych (Z) osadzonych w studni (S), wyznacza się dla konkretnej średnicy studni (S), w której stopień ten będzie osadzony, z zastosowaniem zależności wyrażonej regułą: b = P - R + Jr² - L², w której (L) stanowi połowę szerokości stopnia złazowego (Z) mierzonej w jego osi obojętnej, ponadto (P) jest odległością między powierzchnią wewnętrzną ściany studni (S) i najdalej wysuniętym na zewnątrz fragmentem powierzchni części środkowej (2) stopnia złazowego (Z), leżącym w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wspólnej dla ramion (1) stopnia złazowego (Z), natomiast (R) jest wartością promienia wewnętrznego ściany studni (S).

5. Sposób wykonywania stopnia złazowego według zastrz. 4, znamienny tym, że rdzeń (3) pokrywa się otuliną z tworzywa sztucznego, przy czym w części środkowej (2) stanowiącej powierzchnię spoczynkową formuje się wzór przeciwpoślizgowy (2a).