PL226034B1 - Zamek blokady dzwigni zmiany biegow pojazdu - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zamek blokady dźwigni zmiany biegów pojazdu, mający zastosowanie do wszelkich, mechanicznych blokad skrzyni biegów pojazdów.

Mechaniczne blokady skrzyni biegów pojazdów, mające trzpień do blokowania mechanizmów przesuwu, dźwigni zmiany biegów, połączone są elementami przeniesienia ruchu z zamkiem, sytuowanym w pojeździe w miejscu dogodnym dla kierowcy.

Klucz do tego zamka spięty zwyczajowo z innymi kluczami pojazdu, po otwarciu blokady, wyjmowano z zamka i razem z innymi, głównie kluczem do stacyjki, podczas jazdy obciążają stacyjkę. Klucz ten, zbędny podczas jazdy samochodu, może pozostać w zamku blokady.

W dotychczasowych rozwiązaniach, klucz w zamku może być włożony do zamka, lub wyjęty, bez względu na położenie zamka, - otwarte, czy zamknięte.

Zrozumiałym jest, że w przypadku położenia zamka - zamknięte - klucz można włożyć w szczelinę wkładki i dokonać obrotu wkładką, a także go w tym położeniu wyjąć. Natomiast w położeniu - otwarte -, zachodzi konieczność zabezpieczenia klucza we wkładce w celu uniknięcia przypadkowego lub samoistnego wysunięcia klucza z wkładki. Niebagatelną sprawą jest również takie ukształtowanie uchwytu klucza, aby podczas jakichś manewrów pojazdem, czy zmiana położenia użytkownika pojazdu, uchwyt klucza nie spowodował jakiejkolwiek kontuzji.

Przedstawione poniżej rozwiązanie realizuje przedstawione wymagania.

Istota wynalazku, którym jest zamek blokady dźwigni zmiany biegów pojazdu, w postaci usytuowanej w korpusie wkładki z obracanym kluczem bębenkiem, mającym kołki blokujące i sterujące, przemieszczane poprzez kształtowe powierzchnie klucza i połączonym z elementami blokującymi dźwigni zmiany biegów, polega na tym, że w bębenku wkładki ma usytuowany poprzecznie względem osi wkładki kanał na przesuwny poprzecznie blokownik, mający na jednym skraju stopkę do osadzania w gnieździe klucza, zaś na drugim skraju trzpień do sytuowania w gnieździe części stałej zamka.

Korzystnym jest, gdy blokownik ma sprężynę skrętną.

Korzystnym jest też, gdy blokownik jest zespołem jednego znanego z wkładki bębenkowej kołka sterującego do kontaktu z kluczem i jednego kołka blokującego obrót bębenka oraz trzpienia do sytuowania go w gnieździe części stałej zamka, przy czym trzpień stanowi przedłużenie kołka blokującego.

Korzystnym jest także, gdy blokownikiem jest cylindryczny element, ze stopką do osadzania w gnieździe klucza, i trzpień ze sprężyną do osadzania w gnieździe części stałej zamka.

Również korzystnym jest, gdy blokownikiem jest cylindryczny element ze stopką do osadzania w gnieździe klucza, zaś w gnieździe korpusu osadzony jest trzpień mający tarczkę do oparcia się na niej sprężyny.

Poza tym, korzystnym jest, gdy trzpień klucza połączony jest z uchwytem poprzez przegub sworzniowy.

Dzięki zastosowaniu rozwiązania według wynalazku, uzyskano następujące efekty technicznoużytkowe:

- zabezpieczenie przed wyjęciem klucza z zamka po odblokowaniu skrzyni biegów,

- trwałość usytuowania klucza w zamku podczas jazdy pojazdu,

- wyeliminowanie ewentualnych uszkodzeń ciała kierowcy lub pasażera podczas jazdy, dzięki składanemu uchwytowi klucza,

- wyeliminowanie konieczności przechowywania klucza podczas jazdy,

- niskie koszty wytwarzania.

Przedmiot wynalazku uwidoczniono w przykładowym wykonaniu w schematach na rysunku.

Zamek, będący przedmiotem wynalazku, występuje w kilku odmianach wykonania.

Na fig. 1 pokazano zamek w odmianie, gdzie blokownikiem jest trzpień jednego z kołków blok ujących wkładki w pozycji „zamknięte”, na fig. 2 pokazaną tą samą odmianę wykonania w położeniu „otwarte”, na fig. 3 pokazano zamek z blokownikiem usytuowanym we wkładce w widoku w pozycji „zamknięte”, zaś na fig. 4 przekrój w płaszczyźnie A-A z fig. 3, na fig. 5 pokazano zamek z blokownikiem usytuowanym we wkładce w widoku w pozycji „otwarte”, zaś na fig. 6 przekrój w płaszczyźnie B-B z fig. 5, na fig. 7 pokazano zamek z blokownikiem usytuowanym we wkładce, a trzpieniem w części stałej zamka w widoku w pozycji „zamknięte”, zaś na fig. 8 przekrój w płaszczyźnie A-A z fig. 7, na fig. 9 pokazano zamek z blokownikiem usytuowanym we wkładce w widoku w pozycji „otwarte”, zaś na fig. 10 przekrój w płaszczyźnie B-B z fig. 9, natomiast na fig. 11 pokazano klucz ze złożonym uchwyPL 226 034 B1 tem, stosowany w rozwiązaniu przedstawionym na fig. 1 i fig. 2, a na fig. 12 pokazano klucz ze złożonym uchwytem stosowany w pozostałych rozwiązaniach.

Zamek blokady dźwigni zmiany biegów pojazdów, ma usytuowaną w korpusie wkładkę 1 z bębenkiem 2 obracanym kluczem 3, mającym kołki blokujące, przemieszczane poprzez kształtowe powierzchnie klucza 3 i jest połączony z elementami blokującymi dźwigni zmiany biegów nie uwidocznionymi na rysunku. W bębenku 2 wkładka 1 ma poprzeczny kanał 4 na przesuwny blokownik 5, mający na jednym skraju stopkę 6 do osadzania go w gnieździe 7 klucza 3, zaś na drugim skraju trzpień 8 do sytuowania w gnieździe 9 części stałej 10 zamka.

W jednej z odmian wykonania, pokazanej na fig. 3, fig. 4, fig. 5 i fig. 6, klucz 3, po włożeniu do kanału 11 wkładki 1, w położeniu zamkniętej blokady, ma możliwość wzdłużnego przemieszczania się. Podczas wsuwania klucza 3 do kanału 11, stopka 6 blokownika 5 przemieszcza się swobodnie po powierzchni klucza 3, zaś usytuowany z jego drugiego skraja trzpień 8 znajduje się w gnieździe 9 części stałej 10 zamka. W takim położeniu blokownika 5 niemożliwy jest obrót wkładki 1. Gdy stopka 6 blokownika 5 wsunie się w gniazdo 7 klucza 1, nastąpi doosiowe przesunięcie blokownika 5 poprzez sprężynę 12. Blokownik 5 wysunie się z gniazda 9, umożliwiając obrót wkładki 1, a tym samym otwarcie mechanizmu blokady. Blokownik 5, przemieszcza się we wkładce 1, opierając się na wewnętrznej powierzchni części stałej 10 zamka. Takie usytuowanie blokownika uniemożliwia wysunięcie klucza 3 z kanału 11 wkładki 1.

Zamknięcie blokady odbywa się poprzez przekręcenie klucza 3 z wkładką 1 w odwrotnym kierunku. Gdy blokownik 5 znajdzie się w osi gniazda 9 części stałej 10 zamka, pod wpływem sprężyny 12 jego skrajna część wsunie się w gniazdo 9. Istnieje możliwość wysunięcia stopki 6 blokownika 5 z gniazda 7 klucza 3, a tym samym możliwość wysunięcia klucza 3 z kanału 11 wkładki 1.

W innej z odmian wykonania, przedstawionej na fig. 1 i 2, blokownik 5 ma wydłużony trzpień jednego z kołków blokujących wkładki 1. Jego działanie jest identyczne, jak opisano dla poprzedniej odmiany wykonania.

W kolejnej odmianie wykonania, pokazanej na fig. 7, fig. 8, fig. 9 i fig. 10 blokownikiem 5 jest cylindryczny element ze wypustem 6 do osadzania w gnieździe 7 klucza 3, zaś w gnieździe 9 części stałej 10 zamka osadzony jest trzpień 8 mający tarczkę dla sprężyny 12.

W tej odmianie, gdy stopka 6 blokownika wsunie się, pod wpływem sprężyny 12 w gniazdo 7 klucza 3, możliwy jest obrót bębenka 2, gdyż część wewnętrzna blokownika 5 swym wypustem 6 przemieszcza się po wewnętrznej powierzchni części stałej 10 zamka. Nie jest możliwym wyjęcie klucza 3 z zamka. Po zamknięciu blokady łeb blokownika 5 ustawi się współosiowo z trzpieniem 8. Pod wpływem ruchu klucza 3 nastąpi ugięcie sprężyny 12 i przemieszczenie blokownika 5 i trzpienia 8 w kierunku gniazda 9 części stałej 10 zamka. Stopka 6 wysunie się z gniazda 7 klucza 3, umożliwiając jego wyjęcie z kanału 11 wkładki 1.

Do tych rozwiązań zastosowano klucz 3 z połączeniem sworzniowym 13 trzpienia 14 z uchwytem 15.

Claims (6)

1. Zamek blokady dźwigni zmiany biegów pojazdu, w postaci usytuowanej w korpusie wkładki z obracanym kluczem bębenkiem, mającym kołki blokujące i sterujące, przemieszczane poprzez kształtowe powierzchnie klucza i połączonym z elementami blokującymi dźwigni zmiany biegów, znamienny tym, że w bębenku (2) wkładki (1) ma usytuowany poprzecznie względem osi wkładki (1) kanał (4) na przesuwny blokownik (5), mający na jednym skraju stopkę (6) do osadzania w gnieździe (7) klucza (3), zaś na drugim skraju trzpień (8) do sytuowania w gnieździe (9) części stałej (10) zamka.

2. Zamek według zastrz. 1, znamienny tym, że blokownik (5) ma sprężynę (12) skrętną.

3. Zamek według zastrz. 1, znamienny tym, że blokownik (5) jest zespołem jednego znanego z wkładki bębenkowej (1) kołka sterującego do kontaktu z kluczem i jednego kołka blokującego obrót bębenka (2) oraz trzpienia (8) do sytuowania go w gnieździe (9), przy czym trzpień (8) stanowi przedłużenie kołka blokującego.

4. Zamek według zastrz. 1 , znamienny tym, że blokownikiem (5) jest cylindryczny element, ze stopką (6) do osadzania w gnieździe (7) klucza (3), i trzpień (8) ze sprężyną (12) do osadzania w gnieździe (9) części stałej (10) zamka.

PL 226 034 B1

5. Zamek według zastrz. 1, znamienny tym, że blokownikiem (5), jest cylindryczny element ze stopką (6) do osadzania w gnieździe (7) klucza (3), zaś w gnieździe części stałej (10) zamka osadzony jest trzpień (8) mający tarczkę do oparcia się na niej sprężyny (12).

6. Zamek według zastrz. 1, znamienny tym, że trzpień (14) klucza (3) połączony jest z uchwytem (15) poprzez przegub sworzniowy (13).