PL225473B1 - Aspirator do nosa - Google Patents

Abstract

Aspirator ma ustnik połączony ze zbiornikiem poprzez zawór wyposażony w mieszek (10), osadzony w obudowie (7), posiadającej od strony ustnika króciec wylotowy (9), zaś z drugiej strony króciec wlotowy (8), przez który zasysane jest powietrze przechodzące przez otwory wlotowe (13), znajdujące się na jednym z zakończeń mieszka (10), ograniczające ilość zasysanego powietrza z nosa dziecka. Korzystnie zakończenie mieszka (10) od strony króćca wlotowego (8) ma postać szyjki (12) z kołnierzem, przysłaniającym otwory (11) obudowy zaworu, zaś otwory wlotowe (13) usytuowane są w ściankach bocznych szyjki (12), a od strony króćca wylotowego (9) mieszek (10) zakończony jest tulejką (15), którą osadzony jest w obudowie (7), a w bocznych ściankach tulejki (15) są otwory wylotowe (14) o powierzchni większej od powierzchni otworów wlotowych (13). Mieszek (10) wraz z szyjką (12) i tulejką (15) stanowią zwartą całość.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest aspirator do nosa, służący do oczyszczania jamy nosowej z zalegających w niej nieczystości.

Podczas oddychania przez nos, w jamie nosowej, gromadzą się wydzieliny sprawiające dyskomfort i mogące prowadzić do zatkania górnych dróg oddechowych. Dlatego bardzo ważne jest utrzymanie higieny górnych dróg oddechowych, zwłaszcza u małych dzieci w przypadkach infekcji. Młodzi rodzice często nie posiadają doświadczenia w usuwaniu wydzieliny z jamy nosowej.

Znane są powszechnie aspiratory do nosa, posiadające ustnik połączony wężykiem ze zbiornikiem, służącym do gromadzenia odprowadzanych wydzielin z nosa, z którym to zbiornikiem za pom ocą wężyka, połączona jest nasadka wraz z końcówką do nosa służącą do oczyszczania nozdrzy z nieczystości.

Przy użyciu tradycyjnego aspiratora, gwałtowne zassanie powietrza powoduje wytworzenie zbyt dużego podciśnienia mogącego prowadzić do zranienia dziecka i uszkodzenia górnych dróg oddechowych. Opisany powyżej aspirator nie posiada zabezpieczeń przed gwałtownym zassaniem powietrza przez opiekuna podczas wykonywania czynności oczyszczania nosa z nieczystości.

Powyższe niedogodności wyeliminowano poprzez wyposażenie aspiratora w zawór, ograniczający ilość powietrza zasysanego z nosa dziecka i tym samym zapewniający bezpiecznie dla dziecka wykonywanie czynności oczyszczania nosa z nieczystości.

Aspirator do nosa, posiadający ustnik połączony ze zbiornikiem, z którym za pośrednictwem wężyka połączona jest nasadka wraz z końcówką do nosa, według wynalazku charakteryzuje się tym, że ustnik połączony jest ze zbiornikiem poprzez zawór wyposażony w mieszek osadzony w obudowie posiadającej od strony ustnika króciec wylotowy, zaś z drugiej strony króciec wlotowy. Przez króciec wlotowy zasysane jest powietrze przechodzące przez otwory wlotowe znajdujące się na jednym z zakończeń mieszka, ograniczające ilość powietrza zasysanego z nosa dziecka.

Korzystnie, zakończenie mieszka od strony króćca wlotowego ma postać szyjki z kołnierzem, przysłaniającym otwory obudowy zaworu, zaś otwory wlotowe usytuowane są w ściankach bocznych szyjki. Od strony króćca wylotowego mieszek zakończony jest tulejką, którą osadzony jest w obudowie zaworu, a w bocznych ściankach tulejki są otwory wylotowe o powierzchni większej od powierzchni otworów wlotowych. Korzystnie jest, gdy mieszek wraz z szyjką i tulejką stanowią monolit.

W alternatywnym rozwiązaniu, mieszek od strony króćca wlotowego zakończony jest tulejką z otworami wlotowymi, którą osadzony jest w obudowie. Od strony króćca wylotowego mieszek zakończony jest grzybkiem dopasowanym do gniazda króćca wylotowego, przy czym w gnieździe tym wykonane są rowki rozmieszczone promieniowo o polu powierzchni większym od pola powierzchni otworów wlotowych.

Korzystnie, obudowa zbudowana jest z dwóch części połączonych kołnierzowo.

Rozwiązanie według wynalazku w znacznym stopniu zwiększa bezpieczeństwo używania tradycyjnych aspiratorów do nosa oraz ułatwia opiekunom wykonywanie czynności oczyszczania nosa, bez obawy o zranienie dziecka.

Ilość powietrza zasysanego z nosa dziecka jest zdeterminowana polem powierzchni otworów wlotowych zakończenia mieszka, osadzonego w obudowie zaworu. Dzięki połączeniu zaworu przy pomocy wężyków, rozwiązanie według wynalazku z powodzeniem można zastosować w już istniejących konstrukcjach aspiratorów.

Przedmiot wynalazku został przedstawiony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schemat aspiratora wraz z zaworem, fig. 2 - przekrój poprzeczny poprzez zawór, fig. 3 - przekrój poprzeczny poprzez zawór z grzybkiem, a fig. 4 - widok na gniazdo króćca wylotowego z fig. 3.

Aspirator do nosa posiada ustnik 1, przez który zasysane jest powietrze, połączony elastycznym wężykiem 2 z zaworem 6, połączonym ze zbiornikiem 4, w którym gromadzone są nieczystości z nosa. Ze zbiornikiem 4 za pomocą elastycznego wężyka 2, połączona jest nasadka 3 wraz z końcówką aspiratora 5, którą wprowadza się w nozdrza dziecka, w celu usuwania nieczystości.

W przykładzie wykonania zobrazowanym na fig. 2, zawór 6 wyposażony jest w elastyczny mieszek 10, który od strony króćca wlotowego 8 ma postać szyjki 12 z kołnierzem, przysłaniającym otwory 11 obudowy 7 zbudowanej z dwóch części połączonych kołnierzowo. Otwory wlotowe 13 usytuowane są w ściankach bocznych szyjki 12, a od strony króćca wylotowego 9 mieszek 10 zakończony

PL 225 473 B1 jest tulejką 15, którą osadzony jest w obudowie 7. W tulejce 15 są otwory wylotowe 14 o powierzchni większej od powierzchni otworów wlotowych 13.

Gwałtowne zassanie powietrza przez opiekuna, powoduje wytworzenie podciśnienia wewnątrz zaworu 6, czego skutkiem jest skurczenie mieszka 10 zakończonego szyjką 12 z kołnierzem i odsłonięcie otworów 11. Przepływ powietrza przez otwory wlotowe 11 spowoduje wyrównanie ciśnienia w zaworze 6, powrót mieszka 10 do swojej pierwotnej pozycji i przysłonięcie otworów 11 kołnierzem szyjki 12.

W przykładzie wykonania zobrazowanym na fig. 3, zawór 6 wyposażony jest w mieszek 10 zakończony tulejką 15 i osadzony od strony króćca wlotowego 8 w obudowie 7. W ściankach bocznych tulejki 15 są otwory wlotowe 13. Od strony króćca wylotowego 9, mieszek 10 wyposażony jest w grzybek 16 dopasowany do gniazda 17 króćca wylotowego 9. W gnieździe 17 wykonane są rowki 17a rozmieszczone promieniowo o powierzchni większej od powierzchni otworów wlotowych 13, ograniczające przepływ powietrza przez zawór.

Różnica ciśnień pomiędzy powietrzem zassanym przez króciec wlotowy 8, przechodzącym przez otwory wlotowe 13 i opływającym mieszek 10 we wnętrzu obudowy 7 zaworu wywołuje rozciągnięcie mieszka 10. Dzięki czemu grzybek 16 zostanie dociśnięty do gniazda 17 króćca wylotowego 9 i ograniczy ilość powietrza zassaną z zaworu. Po wyrównaniu się poziomów ciśnień, mieszek 10 wraca do swojej pierwotnej pozycji, a stożkowy grzybek 16 zostanie wysunięty z gniazda 17 króćca wylotowego 9.

Claims (5)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Aspirator do nosa, posiadający ustnik połączony ze zbiornikiem, z którym za pośrednictwem wężyka połączona jest nasadka wraz z końcówką do nosa, znamienny tym, że ustnik (1) połączony jest ze zbiornikiem (4) poprzez zawór (6) wyposażony w mieszek (10) osadzony w obudowie (7) posiadającej od strony ustnika (1) króciec wylotowy (9), zaś z drugiej strony króciec wlotowy (8), przez który zasysane jest powietrze przechodzące przez otwory wlotowe (13) znajdujące się na jednym z zakończeń mieszka (10), ograniczające ilość zasysanego powietrza z nosa dziecka.
2. 2. Aspirator, według zastrz. 1, znamienny tym, że zakończenie mieszka (10) od strony króćca wlotowego (8) ma postać szyjki (12) z kołnierzem, przysłaniającym otwory (11) obudowy zaworu (6), zaś otwory wlotowe (13) usytuowane są w ściankach bocznych szyjki (12), a od strony króćca wylotowego (9) mieszek (10) zakończony jest tulejką (15), którą osadzony jest w obudowie (7), a w bocznych ściankach tulejki (15) są otwory wylotowe (14) o powierzchni większej od powierzchni otworów wlotowych (13).
3. 3. Aspirator, według zastrz. 2, znamienny tym, że mieszek (10) wraz z szyjką (12) i tulejką (15) stanowią monolit.
4. 4. Aspirator, według zastrz. 1, znamienny tym, że mieszek (10) od strony króćca wlotowego (8) zakończony jest tulejką (15) z otworami wlotowymi (13), którą osadzony jest w obudowie (7), a od strony króćca wylotowego (9) mieszek zakończony jest grzybkiem (16) dopasowanym do gniazda (17) króćca wylotowego (9), przy czym w gnieździe (17) wykonane są rowki (17a) rozmieszczone promieniowo o polu powierzchni większym od pola powierzchni otworów wlotowych (13).
5. 5. Aspirator, według zastrz. 1, znamienny tym, obudowa (7) zbudowana jest z dwóch części połączonych kołnierzowo.