PL224321B1 - Układ inicjowania detonacji - Google Patents

Układ inicjowania detonacji

Info

Publication number
PL224321B1
PL224321B1 PL406579A PL40657913A PL224321B1 PL 224321 B1 PL224321 B1 PL 224321B1 PL 406579 A PL406579 A PL 406579A PL 40657913 A PL40657913 A PL 40657913A PL 224321 B1 PL224321 B1 PL 224321B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
explosive charge
primary explosive
primary
explosive
initiation system
Prior art date
Application number
PL406579A
Other languages
English (en)
Other versions
PL406579A1 (pl
Inventor
Marcin Nita
Radosław Warchoł
Jan Bagrowski
Bogdan Maciej Krysiński
Jacek Borkowski
Rafał Bazela
Maciej Miszczak
Marek Wielgo
Mirosław Puławski
Original Assignee
Wojskowy Inst Techniczny Uzbrojenia
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Wojskowy Inst Techniczny Uzbrojenia filed Critical Wojskowy Inst Techniczny Uzbrojenia
Priority to PL406579A priority Critical patent/PL224321B1/pl
Publication of PL406579A1 publication Critical patent/PL406579A1/pl
Publication of PL224321B1 publication Critical patent/PL224321B1/pl

Links

Landscapes

  • Pressure Welding/Diffusion-Bonding (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest układ inicjowania detonacji zasadniczego ładunku wybuchowego, zwłaszcza inżynieryjno-saperskiego lub wykorzystywanego w amunicji morskiej, w tym podwodnej, nie zawierający materiału wybuchowego inicjującego, zbudowany z zespołu zapłonowego inicjującego działanie pierwotnego ładunku wybuchowego umieszczonego we wnęce wtórnego kruszącego ładunku wybuchowego.
Najbardziej zbliżone pod względem konstrukcyjnym do wynalazku są rozwiązania układów inicjowania detonacji nie zawierające inicjujących materiałów wybuchowych m.in. piorunianu rtęci, azydku ołowiu, trinitrorezorcynianu ołowiu i tetrazenu, podane w międzynarodowym zgłoszeniu patentowym WO 2008/113108 oraz amerykańskim US 2012/0240806, zaś najbardziej zbliżony do wynalazku układ inicjowania detonacji (nie zawierający inicjujących materiałów wybuchowych) ze względu na mechanizm działania opisany jest w amerykańskim patencie US 3978791. W ramach dwóch pierwszych ww. dokumentów wynalazczych układy inicjowania detonacji składają się z układu inicjującego działanie pierwotnego ładunku wybuchowego umieszczonego we wnęce wtórnego ładunku wybuchowego, przy czym pierwotny ładunek wybuchowy pobudza wtórny ładunek wybuchowy do detonacji.
W międzynarodowym zgłoszeniu WO 2008/113108 opisane są układy inicjowania detonacji przydatne w pracach górniczych-odkrywkowych oraz badaniach geologicznych, w tym sejsmologicznych, nie zawierające inicjujących materiałów wybuchowych, składające się z pierwotnego ładunku wybuchowego otoczonego na powierzchni bocznej osłoną, korzystnie cylindryczną i od czoła otwartą albo zamkniętą cienkościenną przegrodą - membraną. Pierwotny ładunek wybuchowy osadzony jest we wnęce wtórnego ładunku wybuchowego. Gdy nie występuje membrana, pierwotny ładunek wybuchowy może dotykać swą nieosłoniętą powierzchnią czołową do wtórnego ładunku wybuchowego. Pierwotny ładunek wybuchowy może być wykonany z pentrytu albo tetrylu albo heksogenu albo oktogenu albo pentolitu, tj. kompozycji topliwej, składającej się z trotylu i pentrytu. Wtórny ładunek wybuchowy może być wykonany tylko z kruszących materiałów wybuchowych, na przykład wyżej wymienionych. Osłona pierwotnego ładunku wybuchowego może być wykonana z metalu, na przykład aluminium albo stali albo z tworzywa sztucznego o wysokiej wytrzymałości mechanicznej. Pierwotny ładunek wybuchowy jest zapalany promieniowaniem laserowym poprzez światłowód. Spalanie się pierwotnego ładunku wybuchowego przechodzi w detonację, inicjując z kolei detonację wtórnego ładunku wybuchowego.
W amerykańskim zgłoszeniu wynalazku US 2012/0240806 opisano układy inicjujące detonację przydatne do pobudzania zasadniczych ładunków wybuchowych amunicji małowrażliwej, składające się z pierwotnego ładunku wybuchowego występującego w postaci lontu prochowego albo lontu detonującego albo spłonki zapalającej albo spłonki detonującej (pobudzającej). Pierwotny ładunek wybuchowy usytuowany jest we wnęce wtórnego ładunku wybuchowego zbudowanego z segmentów usytuowanych szeregowo i przylegających do siebie czołowo, wprasowanych w osłonę. Segmenty te wykonane są z kruszących materiałów wybuchowych, korzystnie z heksogenu albo oktogenu. Gęstość ładunków segmentowych wzrasta w kierunku dna ich osłony.
Mechanizm prowadzący do powstawania detonacji wtórnych ładunków wybuchowych występujący w ramach układów inicjowania detonacji przedstawionych w zgłoszeniach patentowych WO 2008/113108 oraz US 2012/0240806 zawiera etap pobudzenia pierwotnego ładunku wybuchowego w wyniku jego zapłonu, deflagracji pierwotnego ładunku wybuchowego i jej przejścia w detonację, a następnie propagacji fali uderzeniowej do wtórnego ładunku wybuchowego, inicjującej jego detonację.
Inny mechanizm pobudzania do detonacji wtórnego ładunku wybuchowego opisany jest w amerykańskim patencie US 3978791, według którego pierwotny i wtórny ładunek wybuchowy usytuowane są w cylindrycznych osłonach, szeregowo i oddzielone od siebie tuleją z przelotowym kanałem wraz z płytką metalową przylegającą do czoła pierwotnego ładunku wybuchowego. W wyniku zadziałania elektrycznego układu zapłonowego pierwotny ładunek wybuchowy zapala się, a następnie ulega deflagracji. Pod wpływem powstałego w procesie spalania wysokiego ciśnienia część środkowa metalowej płytki zostaje wycięta, rozpędzona, a następnie uderza z dużą szybkością w odkrytą, czołową powierzchnię wtórnego ładunku wybuchowego, generując nim falę uderzeniową.
Istota układu inicjowania detonacji według wynalazku polega na tym, że pierwotny ładunek wybuchowy znajduje się we wnęce osłony zamkniętej od czoła i usytuowanej we wnęce wtórnego ładunku wybuchowego umieszczonego w osłonie zewnętrznej.
PL 224 321 B1
Osłona pierwotnego ładunku wybuchowego może mieć postać tulei zamkniętej od czoła, zaś osłona zewnętrzna wtórnego ładunku wybuchowego może mieć postać rury otwartej albo zamkniętej na jednym albo obu końcach. Stosunek średnicy wnęki osłony pierwotnego ładunku wybuchowego do jego średnicy krytycznej mieści się w przedziale 0,1 do 100. Grubość ścianki bocznej wtórnego ładunku wybuchowego na wysokości jego wnęki mieści się w przedziale od 0,1 do 100 jego średnic krytycznych.
Pierwotny ładunek wybuchowy stanowi mieszanina pirotechniczna albo proch bezdymny albo pentryt (PETN) albo heksogen (RDX) albo oktogen (HMX) albo tetryl albo trotyl (TNT) albo 3-nitro-1,2,4-triazol-5-on (NTO) albo (2,4,6,8,10,12-heksanitro-2,4,6,8,10,12-heksaazatetracyklo[5.5.0.05,9.03,11]dodekan (CL-20) albo 1,1-diamino-2,2-dinitroeten (FOX-7) albo heksanitrostilben (HNS) albo (4,10-dinitro-2,6,8,12-tetraoksa-4,10-diazatetracyklo[5.5.0.05,9.03,11]dodekan (TEX) albo 2,4,6-triamino-1,3,5-trinitrobenzen (TATB) albo pierwotny ładunek wybuchowy stanowi mieszanina zawierająca co najmniej jeden z wyżej wymienionych materiałów wybuchowych albo mieszanina zawierająca azotan(V) amonu albo chloran(VII) amonu albo chloran(V) potasu albo chloran(VII) potasu albo azotan(V) potasu albo manganian(VII) potasu.
Wtórny ładunek wybuchowy stanowi pentryt albo heksogen albo oktogen albo tetryl albo trotyl albo 3-nitro-1,2,4-triazol-5-on (NTO) albo (2,4,6,8,10,12-heksanitro-2,4,6,8,10,12-heksaazatetracyklo[5.5.0.05,9.03,11]dodekan (CL-20) albo 1,1-diamino-2,2-dinitroeten (FOX-7) albo heksanitrostilben (HNS) albo (4,10-dinitro-2,6,8,12-tetraoksa-4,10-diazatetracyklo[5.5.0.05,9.03,11]dodekan (TEX) albo 2,4,6-triamino-1,3,5-trinitrobenzen (TATB) albo mieszania zawierająca co najmniej jeden z ww. materiałów wybuchowych albo mieszanina zawierająca azotan(V) amonu albo chloran(VII) amonu albo chloran(V) potasu albo chloran(VII) potasu albo azotan(V) potasu albo manganian(VII) potasu.
Stosunek pola powierzchni przekroju poprzecznego wnęki osłony pierwotnego ładunku wybuchowego do pola powierzchni przekroju poprzecznego wnęki osłony zewnętrznej wtórnego ładunku wybuchowego zawiera się w przedziale od 0,001 do 99.
Długość osłony zewnętrznej wtórnego ładunku wybuchowego oraz długość osłony pierwotnego ładunku wybuchowego mieści się w przedziale od 4 mm do 200 mm, każda.
Stosunek grubości ścianki osłony zewnętrznej wtórnego ładunku wybuchowego do grubości ścianki osłony pierwotnego ładunku wybuchowego mieści się w przedziale od 0,001 do 1000.
Wyeliminowanie w układach inicjowania detonacji według wynalazku materiałów wybuchowych inicjujących, zazwyczaj zawierających związki metali ciężkich, takich jak ołów i rtęć oraz związki chloru, powoduje, iż skutki działania tych układów są znacznie bardziej przyjazne dla środowiska niż układów zawierających inicjujące materiały wybuchowe. Ponadto, zastąpienie w układach inicjowania detonacji według wynalazku inicjujących materiałów wybuchowych znacznie mniej wrażliwymi materiałami wysokoenergetycznymi na bodźce zewnętrzne wywołujące wybuch/detonację, takimi jak kruszące materiały wybuchowe, prochy bezdymne i mieszaniny pirotechniczne, znacznie podwyższa poziom bezpieczeństwa prac z takimi układami. Dodatkowo, na podniesienie poziomu bezpieczeństwa eksploatacji układów inicjowania detonacji według wynalazku oraz niezawodności ich działania ma również wpływ zastosowanie wytypowanych pierwotnych i wtórnych ładunków wybuchowych usytuowanych współśrodkowo i osłoniętych, spełniających określone wymagania materiałowe i geometryczne, takie jak dobór średnic krytycznych oraz gęstości ładowania. Istotne ze względu bezpieczeństwa i niezawodności działania układów inicjowania detonacji według wynalazku są również materiały wykorzystywane do budowy osłon, stosunek pól powierzchni przekrojów poprzecznych wnęk osłon oraz stosunek grubości ich ścianek. Spełnienie powyższych wymagań konstrukcyjnych, w tym geometrycznych oraz materiałowych umożliwia niezawodne pobudzenie wtórnych ładunków wybuchowych bezpośrednio w wyniku udaru mechanicznego w nieosłoniętą powierzchnię wtórnego ładunku wybuchowego przez osłonę pierwotnego ładunku wybuchowego ulegającego reakcji egzoenergetycznej.
Przedmiot wynalazku uwidoczniono w dwóch przykładach wykonania, na rysunku, na którym Fig. 1 przedstawia pierwszy przykład, tj. cylindryczny układ inicjowania detonacji, w którym osłona pierwotnego ładunku wybuchowego przylega do dwusegmentowego, wtórnego ładunku wybuchowego, zaś Fig. 2 przedstawia drugi przykład, tj. cylindryczny układ inicjowania detonacji, w ramach którego pierwotny ładunek wybuchowy wraz ze swoją osłoną jest oddzielony od jednoczęściowego, wtórnego ładunku wybuchowego szczeliną powietrza.
P r z y k ł a d 1
Układ inicjowania detonacji, nie zawierający materiału wybuchowego inicjującego, zbudowany jest z elektrycznego zespołu zapłonowego 1 zawierającego główkę zapalczą działającą od impulsu
PL 224 321 B1 prądowego inicjującego działanie pierwotnego ładunku wybuchowego 2 w postaci nitrocelulozowego drobnoziarnistego prochu bezdymnego o gęstości ładowania 0,7 g/cm wypełniającego wnękę osłony 3 w postaci stalowej tulei o średnicy wnęki wynoszącej 7 mm i średnicy zewnętrznej wynoszącej 10 mm oraz całkowitej długości 45 mm, zamkniętej od czoła i umieszczonej we wnęce dwusegmentowego, wtórnego ładunku wybuchowego 4 usytuowanego w stalowej, cylindrycznej osłonie 5 zamkniętej od czoła, o średnicy wewnętrznej 15 mm i zewnętrznej 18 mm oraz długości 50 mm. Wtórny ładunek wybuchowy 4 składa się z cylindrycznego, pentrytowego segmentu 6 z nieprzelotową wnęką, otaczającego pierwotny ładunek wybuchowy 2 i przylegającego do jego osłony 3 - oraz z heksogenowego segmentu 7 w postaci walca przylegającego powierzchnią czołową do czoła pentrytowego segmentu 6.
W wyniku zadziałania elektrycznego układu zapłonowego 1 pierwotny ładunek wybuchowy 2 w postaci nitrocelulozowego drobnoziarnistego prochu bezdymnego zapala się, szybko ulegając deflagracji. W wyniku deflagracji pierwotnego ładunku wybuchowego 2, jego osłona 3 ulega rozpęczaniu, uderzając i ściskając pentrytowy segment 6, który ulega detonacji. Wygenerowana w wyniku detonacji pentrytowego segmentu 6 fala uderzeniowa przekazywana jest do heksogenowego segmentu 7, wywołując jego detonację, umożliwiając następnie detonację zasadniczego ładunku wybuchowego.
P r z y k ł a d 2
Układ inicjowania detonacji, nie zawierający materiału wybuchowego inicjującego, zbudowany jest z elektrycznego zespołu zapłonowego 1 zawierającego główkę zapalczą działającą od impulsu prądowego, inicjującego działanie pentrytowego, pierwotnego ładunku wybuchowego 2, wypełniającego wnękę osłony 3 w postaci stalowej tulei o średnicy wnęki wynoszącej 7 mm i średnicy zewnętrznej wynoszącej 10 mm oraz, całkowitej długości wynoszącej 45 mm, zamkniętej od czoła i umieszczonej we wnęce wtórnego ładunku wybuchowego 4 wykonanego z pentrytu, usytuowanego w stalowej, rurowej osłonie 5 o średnicy wewnętrznej 15 mm i zewnętrznej 18 mm oraz długości 50 mm. Między osłoną 3 pierwotnego ładunku wybuchowego 2 a wtórnym ładunkiem wybuchowym 4 występuje szczelina powietrzna 8.
W wyniku zadziałaniu elektrycznego układu zapłonowego 1 pierwotny ładunek wybuchowy 2 zapala się, szybko ulegając deflagracji, która przechodzi w detonację, w wyniku której osłona 3 ulega rozpęczaniu, uderzając w pentrytowy, wtórny ładunek wybuchowy 4, który detonuje pod wpływem jej udaru, umożliwiając następnie detonację zasadniczego ładunku wybuchowego.

Claims (9)

1. Układ inicjowania detonacji, nie zawierający materiału wybuchowego inicjującego, zbudowany z zespołu zapłonowego inicjującego działanie pierwotnego ładunku wybuchowego, przy czym pierwotny ładunek wybuchowy oddzielony jest od wtórnego, kruszącego ładunku wybuchowego i znajduje się w jego wnęce, znamienny tym, że pierwotny ładunek wybuchowy (2) znajduje się we wnęce osłony (3) zamkniętej od czoła i usytuowanej we wnęce wtórnego ładunku wybuchowego (4) umieszczonego w zewnętrznej osłonie (5).
2. Układ inicjowania detonacji według zastrz. 1, znamienny tym, że osłona (3) pierwotnego ładunku wybuchowego (2) ma postać tulei zamkniętej od czoła, zaś zewnętrzna osłona (5) wtórnego ładunku wybuchowego (4) ma postać rury otwartej albo zamkniętej na jednym albo obu końcach.
3. Układ inicjowania detonacji według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że stosunek średnicy wnęki osłony (3) pierwotnego ładunku wybuchowego (2) do jego średnicy krytycznej mieści się w przedziale 0,1 do 100.
4. Układ inicjowania detonacji według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że grubość ścianki bocznej wtórnego ładunku wybuchowego (4) na wysokości jego wnęki mieści się w przedziale od 0,1 do 100 jego średnic krytycznych.
5. Układ inicjowania detonacji według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że pierwotny ładunek wybuchowy (2) stanowi mieszanina pirotechniczna albo proch bezdymny albo pentryt albo heksogen albo oktogen albo tetryl albo trotyl albo 3-nitro-1,2,4-triazol-5-on albo 2,4,6,8,10,12-heksanitro-2,4,6,8,10,12-heksaazatetracyklo[5.5.0.05,9.03,11]dodekan albo 1,1-diamino-2,2-dinitroeten albo heksanitrostilben albo 4,10-dinitro-2,6,8,12-tetraoksa-4,10-diazatetracyklo[5.5.0.05,9.03,11]dodekan albo 2,4,6-triamino-1,3,5-trinitrobenzen albo pierwotny ładunek wybuchowy (2) stanowi mieszanina zawierająca co najmniej jeden z wyżej wymienionych materiałów wybuchowych albo mieszanina zaPL 224 321 B1 wierająca azotan(V) amonu albo chloran(VII) amonu albo chloran(V) potasu albo chloran(VII) potasu albo azotan(V) potasu albo manganian(VII) potasu.
6. Układ inicjowania detonacji według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że wtórny ładunek wybuchowy (4) stanowi pentryt albo heksogen albo oktogen albo tetryl albo trotyl albo 3-nitro-1,2,4-triazol-5-on albo 2,4,6,8,10,12-heksanitro-2,4,6,8,10,12-heksaazatetracyklo[5.5.0.05,9.03,11]dodekan albo 1,1-diamino-2,2-dinitroeten albo heksanitrostilben albo 4,10-dinitro-2,6,8,12-tetraoksa-4,10-diazatetracyklo[5.5.0.05,9.03,11]dodekan albo 2,4,6-triamino-1,3,5-trinitrobenzen albo mieszanina zawierająca co najmniej jeden z ww. materiałów wybuchowych albo mieszanina zawierająca azotan(V) amonu albo chloran(VII) amonu albo chloran(V) potasu albo chloran(VII) potasu albo azotan(V) potasu albo manganian(VII) potasu.
7. Układ inicjowania detonacji według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że stosunek pola powierzchni przekroju poprzecznego wnęki osłony (3) pierwotnego ładunku wybuchowego (2) do pola powierzchni przekroju poprzecznego wnęki osłony zewnętrznej (5) wtórnego ładunku wybuchowego (4) zawiera się w przedziale od 0,001 do 99.
8. Układ inicjowania detonacji według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że długość zewnętrznej osłony (5) wtórnego ładunku wybuchowego (4) oraz długość osłony (3) pierwotnego ładunku wybuchowego (2) mieści się w przedziale od 4 mm do 200 mm, każda.
9. Układ inicjowania detonacji według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że stosunek grubości ścianki zewnętrznej osłony (5) wtórnego ładunku wybuchowego (4) do grubości ścianki osłony (3) pierwotnego ładunku wybuchowego (2) mieści się w przedziale od 0,001 do 1000.
PL406579A 2013-12-18 2013-12-18 Układ inicjowania detonacji PL224321B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL406579A PL224321B1 (pl) 2013-12-18 2013-12-18 Układ inicjowania detonacji

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL406579A PL224321B1 (pl) 2013-12-18 2013-12-18 Układ inicjowania detonacji

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL406579A1 PL406579A1 (pl) 2015-06-22
PL224321B1 true PL224321B1 (pl) 2016-12-30

Family

ID=53396790

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL406579A PL224321B1 (pl) 2013-12-18 2013-12-18 Układ inicjowania detonacji

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL224321B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL406579A1 (pl) 2015-06-22

Similar Documents

Publication Publication Date Title
AU586983B2 (en) Non-primary explosive detonator and initiating element therefor
Ahmad et al. Laser ignition of energetic materials
CA2843954C (en) Explosive pellet
US8443731B1 (en) Reactive material enhanced projectiles, devices for generating reactive material enhanced projectiles and related methods
PL193901B1 (pl) Sposób zapalania sprasowanego ładunku udarowego wspłonce, element inicjujący do stosowania w spłonce oraz spłonka
RU2083948C1 (ru) Детонирующее устройство механического взрывателя
US8371224B1 (en) Variable yield device and method of use
US9689246B2 (en) Stimulation devices, initiation systems for stimulation devices and related methods
Zygmunt et al. Application and properties of aluminum in primary and secondary explosives
CN101629795A (zh) 点火升压器装置的起爆
CA1331935C (en) Multi-directional initiator for explosives
US3587466A (en) Relay charge with a fuse of weakened explosive power
PL224321B1 (pl) Układ inicjowania detonacji
WO2000026603A1 (en) Non-primary detonators
SE542347C2 (en) A method of disarming an unexploded blasting charge in a drill hole
CA2252353C (en) Non-primary detonator
RU2092776C1 (ru) Заряд баллиститного ракетного топлива
CA1295185C (en) Non-primary explosive detonator
Shishkov et al. Rock splitting with pyrotechnic compositions and secondary propellants
RU2056036C1 (ru) Способ расснаряжения боеприпасов в оболочке
Sharma et al. A Review: Developments In Commercial Explosives Over The Years
RU2643844C1 (ru) Комбинированный взрывной заряд
AU757884B2 (en) Non-primary detonators
CZ39175U1 (cs) Iniciační směsi pro malé detonátory a mikrodetonátory
Brzezinka Pyrotechnic Recognition