PL224031B1 - Sposób regulowania ilości wody gruntowej usuwanej z obszaru wykopu ograniczonego systemem przegród odcinających - Google Patents

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest sposób obniżania poziomu wody gruntowej na obszarze wykopu, ograniczonego zamkniętym systemem sztucznych lub naturalnych i sztucznych przegród, odcinających wykop, polegający na usuwaniu wody gruntowej z wnętrza obszaru, ograniczonego przegrodami odcinającymi, i jej grawitacyjnym odprowadzaniu poza przegrody, przy czym podczas usuwania wody gruntowej z obszaru wykopu (3) i odprowadzania jej poza przegrody mierzy się poziom zwierciadła wody gruntowej na zewnątrz systemu przegród odcinających i stosownie do tego bilansuje ilość wody usuwanej z obszaru wykopu (3), zwłaszcza przez zmniejszenie strumienia wody podawanego poza przegrody lub zwiększenie obszaru odprowadzenia wody w obrębie nawadnianego kompleksu terenu tak, aby zwierciadło wody gruntowej utrzymywać na zewnątrz systemu przegród w zadanym przedziale zmian dopuszczalnych.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób regulowania ilości wody gruntowej usuwanej z obszaru wykopu ograniczonego systemem przegród odcinających, stosowany w celu kontrolowanego obniżenia poziomu wody gruntowej na obszarze wykopu ograniczonego systemem sztucznych, lub naturalnych i sztucznych, stabilnych przegród odcinających, a mający w szczególności zastosowanie przy wykonywaniu głębokich wykopów oraz płyt dennych pomieszczeń podziemnych, zgłębionych w grunt, zamkniętych ścianami szczelinowymi, ściankami szczelnymi, ścianami oporowymi i tego typu przegrodami odcinającymi, w warunkach wysokiego poziomu zwierciadła wody gruntowej oraz braku możliwości zagłębienia przegród odcinających w naturalnej, nieprzepuszczalnej warstwie geologicznej.

Wykonywanie głębokich wykopów oraz płyt dennych wewnątrz zamkniętego systemu przegród nie przepuszczających wody, zwłaszcza ścian szczelinowych, ścianek szczelnych, czy ścian oporowych, jest możliwe wówczas, gdy poziom wody gruntowej wewnątrz tego systemu jest obniżony przynajmniej do głębokości spodu płyty dennej, która ma zamknąć dopływ wody gruntowej z zewnątrz układu do jego wnętrza.

Wypompowanie wody gruntowej z wnętrza układu zamkniętego systemu przegród nie przepuszczających wody i zagłębionych w grunt przepuszczający wodę i usuwanie jej poza teren budowy na ogół jest dopuszczalne pod warunkiem uzyskania stosownych zezwoleń administracyjnych.

Jednakże, w przypadku prac wykopowych w często dziś spotykanych trudnych warunkach, gdy w sąsiedztwie planowej budowy występuje szereg budynków, budowli czy ciągów komunikacyjnych, na przykład w terenie silnie zurbanizowanym - istnieje realne zagrożenie uszkodzenia istniejących już obiektów wskutek obniżenia zwierciadła wody gruntowej spowodowanego wypompowywaniem i usuwaniem wody gruntowej z wykonywanej w ich pobliżu budowy. Dlatego przy pracach ziemnych w takim terenie, nie jest w ogóle dopuszczalne doprowadzanie do depresji poziomu zwierciadła wody gruntowej na zewnątrz wykonywanego wykopu zamkniętego przegrodami odcinającymi.

W japońskim opisie wynalazku JP 2002 256538 ujawniono sposób i urządzenie do ciśnieniowego zawracania wody gruntowej z powrotem pod powierzchnię gruntu, na drodze takiego pompowania wody gruntowej, aby nie dopuścić do zatykania się porów gruntu przez tlenkowy granulowany materiał, który może powstać z żelaza rozpuszczonego w zawracanej wodzie gruntowej.

Ujawniony sposób polega na odpompowywaniu wody gruntowej przez zasysającą ją rurę okładzinową, zakopaną w gruncie i zawracaniu odpompowanej wody ponownie do gruntu przez zwrotną rurę okładzinową zakopaną w gruncie.

W urządzeniu przewidziano szereg przepompowujących wodę zwrotnych kanałów, którymi płynie woda odpompowana ssącą rurą okładzinową i które są utworzone dla zawracania wody do g runtu na drodze ciśnieniowego wtryskiwania jej przez zwrotną rurę okładzinową. Wspomniany szereg przepompowujących wodę kanałów zwrotnych jest uformowany jako kanały zamknięte, odcięte od atmosfery, aby zabezpieczyć odpompowaną wodę gruntową przed zetknięciem z atmosferą, zanim powróci ona do gruntu przez zwrotną rurę okładzinową.

Również z niemieckiego zgłoszenia patentowego DE 10 2004 017709 znany jest ciśnieniowy sposób zamkniętego, lokalnego i przejściowego (czasowego) obniżania poziomu wody gruntowej przez pompowanie jej przez zespół lanc filtracyjnych z dyszami rozpylającymi, które ciśnieniowo zawracają wodę gruntową do warstw wodonośnych.

Woda gruntowa jest odciągana z gruntu przez odsysanie przynajmniej jedną pompą albo systemem pomp, transportowana ciśnieniowymi przewodami odlotowymi do przynajmniej jednego łapacza piasku i przy pomocy przynajmniej jednego urządzenia pompującego wodę gruntową jest przesyłana do przewodów ciśnieniowych, które są połączone z obszarem infiltracji zawierającym dysze rozpylające, który to obszar zawiera konieczną liczbę lanc filtracyjnych, wpuszczonych w grunt na jedną głębokość ich dolnej krawędzi wyładowczej i przez które woda gruntowa jest zawracana do warstw wodonośnych.

Z kolei z japońskiego zgłoszenia patentowego JPS 57130631 znany jest grawitacyjny sposób ciągłej i wydajnej utylizacji dużej ilości wody gruntowej przy niskim koszcie metodą, w której woda gruntowa zawarta w gruncie wykopywanym przy pracach ziemnych poniżej powierzchni gruntu, jest kierowana do zbiorczego tanku wodnego, a potem uwalniana przez rurę spustową - zakopaną w gruncie poza ścianką odcinającą wykop - przy wykorzystaniu różnicy poziomów zwierciadła wody w tanku i zwierciadła wody gruntowej.

PL 224 031 B1

Istotą tego znanego rozwiązania jest, że woda wypływająca z gruntu, który jest wykopywany albo woda gruntowa - odpompowywana jest ze studni punktowej lub głębokiej studni i przez wodny system pompujący kierowana do zbiorczego tanku na powierzchni gruntu. W zbiorczym tanku woda gruntowa jest filtrowana, aby usunąć piasek i zanieczyszczenia, czasowo przetrzymywana, a potem uwalniana przez otwarcie regulacyjnego zaworu na każdej wylotowej rurze, pod warunkiem, że poziom wody w tanku jest przez cały czas utrzymywany w wyznaczonym zakresie. Uwolniona z tanku woda jest w sposób ciągły zawracana do gruntu poza ściankami odcinającymi wykonanymi w gruncie, który jest wykopywany spomiędzy tych ścianek. Woda jest zawracana do gruntu grawitacyjnie poprzez rury spustowe przy wykorzystaniu energii potencjalnej wynikającej z różnicy poziomów.

Według opisanego powyżej, znanego grawitacyjnego rozwiązania, kontroli podlega poziom wody odpompowanej z wykopu i zgromadzonej w zbiorczym tanku wodnym, bez możliwości nadzorowania czy przy wykonywanych pracach ziemnych zachowany zasadniczo został pierwotny poziom wód gruntowych, a także sprawdzenia, czy wskutek wypompowywania wody z wykopu w okolicy budowy tworzy się depresja.

Zagadnieniem technicznym postawionym do rozwiązania jest opracowanie sposobu regulowania ilości wody gruntowej usuwanej z obszaru wykopu ograniczonego systemem przegród odcinających, w celu kontrolowanego, lokalnego i przejściowego obniżania zwierciadła wody gruntowej na obszarze wykonywanego wykopu, ograniczonego przez zamknięty system sztucznych lub naturalnych i sztucznych przegród odcinających - na drodze grawitacyjnego zwracania wody gruntowej wypompowanej z ograniczonego przegrodami obszaru z powrotem pod powierzchnię gruntu, przy jednoczesnym zachowaniu zwierciadła wody gruntowej na zewnętrz tego układu przegród odcinających wykop, na poziomie zasadniczo odpowiadającym poziomowi istniejącego pierwotnie, przed rozpoczęciem ziemnych prac wykopowych.

Zgodnie z. wynalazkiem, sposób regulowania ilości wody gruntowej usuwanej z obszaru wykopu ograniczonego systemem przegród odcinających, zwłaszcza systemem ścian szczelinowych, ścianek szczelnych, ścian oporowych, obejmujący kontrolowane usuwanie wody gruntowej z wnętrza obszaru ograniczonego przegrodami odcinającymi i jej grawitacyjne odprowadzanie rurami poza przegrody odcinające, przy czym mierzy się korzystnie piezometrami, przynajmniej na zewnątrz systemu odcinających przegród poziom zwierciadła wody gruntowej, zaś grunt spomiędzy odcinających przegród wybiera się ręcznie lub mechanicznie, a na obszarze wewnątrz przegród odcinających teren wykopu, na którym zwierciadło wody gruntowej ma zostać obniżone, wykonuje się ręcznie lub mechanicznie przynajmniej jedną, a korzystnie szereg odwadniających studni, które łączy się rurowym systemem hydraulicznym zawierającym pompy z tymi końcami rur spustowych, które są usytuowane od wewnątrz obszaru wyznaczonego systemem odcinających przegród, charakteryzuje się tym, że:

1) zadaje się przedział dopuszczalnych zmian pierwotnego poziomu wód gruntowych na obszarze sąsiadującym z obszarem wykonywanych prac wykopowych;

2) wyprowadza się na zewnątrz odcinających przegród poziome rury spustowe, korzystnie usytuowane równomiernie na obwodzie obszaru ograniczonego systemem odcinających przegród oraz korzystnie perforowane przynajmniej na końcach, przy czym rury umieszcza się powyżej pierwotnego poziomu wód gruntowych, lecz w zadanym przedziale dopuszczalnych zmian pierwotnego poziomu wód gruntowych;

3) usuwa się wodę gruntową ze studni usytuowanych w obrębie ograniczonym systemem odcinających przegród i odprowadza ją rurami spustowymi poza przegrody, jednocześnie mierząc korzystnie piezometrami poziom zwierciadła wody gruntowej na nawadnianym kompleksie terenu na zewnątrz systemu odcinających przegród, przy czym zwierciadło wody gruntowej na zewnątrz systemu przegród utrzymuje się w zadanym przedziale zmian dopuszczalnych poprzez regulację ilości wody usuwanej z obszaru wykopu przez zmniejszanie strumienia wody podawanego poza przegrody lub przez zwiększanie obszaru odprowadzenia wody w obrębie nawadnianego kompleksu terenu.

Zrozumiałym przy tym dla znawcy jest, że określenie (zadanie) dopuszczalnego przedziału zmian zwierciadła wody gruntowej na terenie kompleksu nawadnianego (tj. na terenie budowy, na zewnątrz systemu przegród odcinających) można oprzeć dla niektórych obszarów na wynikach uzyskiwanych od Państwowych Służb Hydrologicznych, a w razie braku takich danych określić (zadać) uwzględniając wyniki własnych, typowych inżynierskich pomiarów i obliczeń hydrogeologicznych, wykonanych w terenie na etapie projektowania lokalizacji inwestycji.

W rozwinięciu wynalazku, przynajmniej część ze wspomnianych rur spustowych łączy się przynajmniej z jednym systemem drenarskich rur nawadniających (tj. z przynajmniej jedną opaską drenar4

PL 224 031 B1 ską), zagłębionych w gruncie na zewnątrz systemu przegród odcinających wykop i ulokowanych w obrębie nawadnianego kompleksu terenu, celem umożliwienia w razie takiej konieczności powiększenia obszaru odprowadzenia wody przy regulowanym bilansowaniu ilości wody usuwanej z wykopu.

Ponadto, zależnie od konfiguracji wykonywanego wykopu oraz istniejących warunków hydrogeologicznych, wspomniane odwadniające studnie łączy się systemem pompowym bezpośrednio i/lub pośrednio z końcami rur spustowych, usytuowanymi od wewnątrz systemu przegród odcinając ych.

W szczególności korzystne jest, gdy wspomniane odwadniające studnie łączy się systemem pompowym z końcami przynajmniej części rur spustowych poprzez przynajmniej jeden układ hydrauliczny, wspólny przynajmniej dla części rur spustowych, a zwłaszcza poprzez jeden wspólny dla rur spustowych układ hydrauliczny, który ma postać kolektora, korzystnie uformowanego w opaskę biegnącą przy przegrodach odcinających.

Oczywistym i zrozumiałym dla znawcy jest to, że przegrody odcinające, które ograniczają wykonywany wykop i tworzą zamknięty system, mogą na obwodzie wykopu być różnego rodzaju, oraz to, iż w specyficznych warunkach, na przykład gdy wykop przylega jednym bokiem do zwartego i stabilnego górotworu praktycznie nie przepuszczającego wody, sztuczne przegrody odcinające mogą tworzyć system, który w części jest domknięty istniejącą przegrodą naturalną.

Sposób według wynalazku pozwala wytworzyć w zasadzie zamknięty obieg wody gruntowej przez jej kontrolowaną recyrkulację z obszaru wewnątrz systemu przegród odcinających do kompleksu terenu nawadnianego na zewnątrz przegród odcinających. Umożliwia to powstanie w warstwie wodonośnej, w której zagłębione są dolne końce przegród, strefy podniesionego ciśnienia hydrostatycznego w bezpośrednim sąsiedztwie zewnętrza przegród odcinających, która to strefa stanowi barierę hydrauliczną, ograniczającą infiltrację wody do obszaru wewnątrz systemu przegród odcinających .

Jednocześnie dzięki stałemu regulowaniu (bilansowaniu) ilości wody odprowadzanej z wykopu do nawadnianego kompleksu terenu na zewnątrz systemu przegród, poziom zwierciadła wody gruntowej na terenie sąsiadującym z wykopem jest chroniony przed niekontrolowanym obniżeniem lub podwyższeniem.

Wynalazek pozwala wybierać grunt z wykopu aż do zaprojektowanego poziomu prac ziemnych w miarę obniżania się poziomu zwierciadła wody gruntowej wewnątrz systemu przegród odcinających. Dzięki temu umożliwia wyeliminowanie wszelkiego rodzaju wstępnych uszczelnień dna wykopu wewnątrz układu przegród odcinających, których wykonywanie było dotychczas niezbędne w przypadku braku w obszarze wykopu naturalnej warstwy nieprzepuszczalnego gruntu lub bardzo głębokiego jej występowania.

Dwa praktyczne, proste warianty zastosowania wynalazku w warunkach wysokiego poziomu zwierciadła wody gruntowej podczas prac ziemnych przy wybieraniu głębokiego wykopu w celu wykonania płyty dennej w zamkniętym systemie przegród, przybliżone zostały poniżej w przykładach, w których do realizacji wynalazku użyto przykładowych instalacji, pokazanych na załączonym rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematyczny widok z góry instalacji i wykopu, ograniczonego systemem sztucznych przegród odcinających i odwadnianego metodą według wynalazku w pierwszym przykładzie, a fig. 2 - schematyczny przekrój pionowy z fig. 1, natomiast fig. 3 przedstawia schematyczny widok z góry instalacji i wykopu, ograniczonego systemem złożonym z naturalnej i sztucznych przegród odcinających, odwadnianego metodą według wynalazku w drugim przykładzie, a fig. 4 - schematyczny przekrój pionowy z fig. 3.

Jednocześnie, dla jaśniejszego zilustrowania wynalazku, na załączonym rysunku pokazano widoki i przekroje tak, jakby warstwa gruntu wokół wykonywanego wykopu była przezroczysta.

P r z y k ł a d I

Przed przystąpieniem do prac ziemnych, wykonuje się na wyznaczonym terenie budowy znane inżynierskie badania hydrogeologiczne, które pozwalają ustalić pierwotny poziom A wody gruntowej, a także wyliczyć inżynierskimi metodami przedział zmian dopuszczalnych zwierciadła wody i konieczną powierzchnię drenowanego kompleksu, do którego wprowadzana będzie woda z wykopu ograniczonego sztucznymi przegrodami odcinającymi 1, zwłaszcza ścianami szczelinowymi.

Na wyznaczonym terenie, wytycza się i wykonuje, zgodnie z projektem budowlanym, ściany szczelinowe 1 w obwodzie zamkniętym, na przykład metodą bezwykopową, do zaprojektowanej głębokości, większej od pierwotnej głębokości zwierciadła A wody gruntowej.

Wokół ścian szczelinowych 1, przynajmniej na takim obszarze (kompleksie) terenu, który będzie nawadniany w wyniku realizacji sposobu, rozmieszcza się piezometry 2, służące do pomiaru poziomów zwierciadeł wód gruntowych podczas realizacji sposobu.

PL 224 031 B1

W obszarze zamkniętym ścianami 1 wykonuje się wymaganą projektem ilość odwadniających punktowych studni 4 wierconych, w których osadza się rury ssawne o perforowanych koszach oraz łączy się rury ssawne studni 4 poprzez pompy 5 z kolektorem (rurociągiem zbiorczym) 6.

Rurociąg zbiorczy 6 formuje się w zamkniętą pętlę wzdłuż wewnętrznego obwodu ścian szczelinowych 1, na poziomie odpowiadającym pierwotnemu poziomowi A wody gruntowej lub poniżej tego poziomu i łączy z poziomymi rurami spustowymi 7, wyprowadzonymi na zewnątrz poprzez otwory w ścianach 1 na poziomie odpowiadającym pierwotnemu poziomowi A wody gruntowej lub nieco powyżej tego poziomu.

W niniejszym przykładzie, dla przejrzystszego zilustrowania wynalazku przedstawiono połączenie wszystkich rur spustowych 7 jednym kolektorem (rurociągiem zbiorczym) 6, stanowiącym jeden wspólny dla nich układ hydrauliczny, który pośredniczy w połączeniu wszystkich rur spustowych 7 poprzez pompy 5 ze wszystkimi odwadniającymi studniami 4. Jednakże w praktyce okazać się może, że korzystniejsze lub konieczne jest bezpośrednie połączenie pompami 5 wszystkich studni 4 z rurami spustowymi 7, względnie bezpośrednie połączenie pompami 5 niektórych studni 4 z niektórymi rurami spustowymi 7 przy jednoczesnym połączeniu pompami 5 innych studni 4 z innymi rurami spustowymi 7 za pośrednictwem jednego lub większej ilości rurociągów zbiorczych (kolektorów), tworzących dla tych rur jeden lub kilka układów hydraulicznych.

Rury spustowe 7 służą do odprowadzania wody ze studni 4 do nawadnianego kompleksu terenu, na zewnątrz ścian szczelinowych 1.

W prezentowanym przykładzie rury spustowe 7 mają perforowane końce i są nierównej długości, w celu zwiększenia powierzchni nawadnianego kompleksu gruntu na zewnątrz ścian szczelinowych 1.

Wiadomo powszechnie jest, że wykonanie wykopu 3 (niezależnie czy ręcznie czy mechanicznie) do głębokości większej niż naturalny pierwotny poziom A zwierciadła wody gruntowej wymaga obniżenia tegoż zwierciadła przy pomocy systemu studni 4 odwadniających, do poziomu odpowiadającego zaprojektowanemu poziomowi dna wykopu.

W znanych z praktyki przypadkach, jeżeli dolne krawędzie ścian szczelinowych 1 nie są zagłębione w warstwie gruntu nieprzepuszczalnego (wodoszczelnego), wówczas odpompowanie wody wewnątrz zamkniętego obwodu ściany 1 powoduje obniżenie naturalnego, pierwotnego poziomu A zwierciadła wody gruntowej na zewnątrz ściany 1, co skutkuje powstaniem tzw. depresji. Jest to zjawisko niedopuszczalne ze względów m.in. hydrogeologicznych, budowlanych i ekologicznych, które wynalazek ma wyeliminować.

W prezentowanym przykładzie, odwadnianie obszaru wewnątrz systemu ścian 1, następuje przez wypompowywanie wody przy pomocy odwadniających studni 4 z wnętrza układu ścian 1 do poziomu niezbędnego dla realizacji wykopu. Wypompowaną z wnętrza wykopu 3 wodę odprowadza się bezpośrednio na poziomie A, pierwotnego - naturalnego zwierciadła wody na zewnątrz systemu ścian 1 z taką regulowaną wydajnością, aby zapewnić utrzymanie w narzuconym przedziale naturalnego poziomu A zwierciadła wody na zewnątrz ścian 1.

Wykop gruntowy 3 wykonuje się wewnątrz obszaru zamkniętego wykonaną uprzednio ścianą szczelinową 1, do zaprojektowanej głębokości.

Pomiar przyrostu poziomu wody na zewnątrz systemu ścian 1 prowadzi się piezometrami 2 rozmieszczonymi wokół wykonywanego wykopu 3 i stosownie do wyniku pomiarów reguluje się wielkość strumienia wody odprowadzanej z wykopu 3 do gruntu.

P r z y k ł a d II

W tym przykładzie pokazano realizację wynalazku, gdy projektowany wykop 3 przylega z jednej strony do naturalnej skarpy ze skał pozbawionych warstw wodonośnych. Dlatego obszar wykopu może zostać ograniczony ścianami szczelinowymi 1 w takim zakresie, aby wraz z naturalną przegrodą utworzyły one zamknięty system przegród.

Wszystkie czynności związane z badaniami hydrogeologicznymi przed rozpoczęciem budowy, ustaleniem pierwotnego poziomu A wody, wytyczeniem i wykonaniem ścian szczelinowych 1, rozmieszczeniem piezometrów 2, wybieraniem wykopu 3, wykonywaniem odwadniających studni 4, osadzaniem w nich rur ssawnych oraz łączeniem rur ssawnych poprzez pompy 5 z rurociągiem zbiorczym 6 - można wykonać jak w przykładzie I. Jednak, w prezentowanym przykładzie rurociąg zbiorczy 6 formuje się w podkowę wzdłuż wewnętrznej strony ścian szczelinowych 1 i układa na poziomie poniżej pierwotnego poziomu A wody gruntowej. Rurociąg zbiorczy 6 łączy się z rurami spustowymi 7, pozio6

PL 224 031 B1 mymi i wyprowadzonymi na zewnątrz systemu przegród odcinających przez otwory w ścianach 1 na poziomie odpowiadającym pierwotnemu poziomowi A wody gruntowej lub nieco powyżej tego poziomu.

Rury spustowe 7, tak jak w przykładzie I mają korzystnie perforowane końce, lecz są równej długości, z wyjątkiem spustowej rury 8, usytuowanej pośrodku najdłuższej ściany szczelinowej 1. Wspomniana spustowa rura 8 jest połączona z rurociągiem zbiorczym 6 poprzez regulacyjny zawór 9, zaś wyprowadzony poza ścianę 1 koniec rury 8 jest połączony z zakopaną w gruncie nawadniającą opaską drenarską z perforowanej rury 10. Dzięki temu, można w razie potrzeby powiększyć powierzchnię nawadnianego kompleksu gruntu wokół ścian odcinających 1 dla zwiększenia strumienia wody odprowadzanej do gruntu bez ryzyka nadmiernego miejscowego wzrostu poziomu wody gruntowej. Takie rozwiązanie może być przydatne, gdyby na przykład z nieprzewidzianego powodu wzrosła infiltracja wody do wnętrza wykopu 3, albo podczas prac ziemnych wystąpiły gwałtowne opady atmosferyczne.

Przedstawiony powyżej w przykładach zamknięty, zrównoważony i kontrolowany obieg wody gruntowej z wnętrza i do wewnątrz układu przegród odcinających wykop gwarantuje nienaruszanie pierwotnych stosunków hydrogeologicznych na zewnątrz układu ścian 1 i pozwala na obniżenie poziomu zwierciadła wody gruntowej wewnątrz układu, przy utrzymaniu zasadniczo niezmienionego poziomu zwierciadła wody gruntowej w otoczeniu - na zewnątrz układu ścian szczelinowych 1.

Rozwiązanie pozwala na kontrolowanie systemem pomiarowym, na przykład piezometrami 2, regulowane odpompowywanie wody z wnętrza układu ścian szczelinowych 1 do wymaganego poziomu przy jednoczesnym utrzymywaniu na zewnątrz układu ścian 1 poziomu zwierciadła wody gruntowej bez ryzyka powstania depresji - przez cały okres czasu niezbędnego do wykonania płyty dennej, uszczelniającej wnętrze układu ścian szczelinowych 1.

Oczywistym i zrozumiałym jest, że przedstawionych powyżej przykładów realizacji nie należy uważać za zawężające istotę wynalazku czy ograniczające jego zakres ochrony, bowiem stanowią one jedynie szczegółową, praktyczną ilustrację rozwiązania.

Claims (12)

1) zadaje się przedział dopuszczalnych zmian pierwotnego poziomu wód gruntowych (A) na obszarze sąsiadującym z obszarem wykonywanych prac wykopowych;

1. Sposób regulowania ilości wody gruntowej usuwanej z obszaru wykopu ograniczonego systemem przegród odcinających, zwłaszcza systemem ścian szczelinowych, ścianek szczelnych, ścian oporowych, obejmujący kontrolowane usuwanie wody gruntowej z wnętrza obszaru ograniczonego przegrodami odcinającymi i jej grawitacyjne odprowadzanie rurami poza przegrody odcinające, przy czym mierzy się korzystnie piezometrami, przynajmniej na zewnątrz systemu odcinających przegród poziom zwierciadła wody gruntowej, zaś grunt spomiędzy odcinających przegród wybiera się ręcznie lub mechanicznie, a na obszarze wewnątrz przegród odcinających teren wykopu, na którym zwierciadło wody gruntowej ma zostać obniżone, wykonuje się ręcznie lub mechanicznie przynajmniej jedną, a korzystnie szereg odwadniających studni, które łączy się rurowym systemem hydraulicznym zawierającym pompy z tymi końcami rur spustowych, które są usytuowane od wewnątrz obszaru wyznaczonego systemem odcinających przegród, znamienny tym, że:

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że przynajmniej część rur spustowych (7) łączy się przynajmniej z jednym systemem nawadniających drenarskich rur (10), zagłębionych w gruncie na zewnątrz systemu przegród (1), odcinających wykop (3) i ulokowanych w obrębie nawadnianego kompleksu terenu.

2) wyprowadza się na zewnątrz odcinających przegród (1) poziome rury spustowe (7), korzystnie usytuowane równomiernie na obwodzie obszaru ograniczonego systemem odcinających przegród (1) oraz korzystnie perforowane przynajmniej na końcach, przy czym rury umieszcza się powyżej pierwotnego poziomu (A) wód gruntowych, lecz w zadanym przedziale dopuszczalnych zmian pierwotnego poziomu (A) wód gruntowych;

3. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że odwadniające studnie (4) łączy się rurowym systemem hydraulicznym zawierającym pompy (5) bezpośrednio z końcami rur spustowych (7), usytuowanymi od strony wnętrza systemu odcinających przegród (1).

3) usuwa się wodę gruntową ze studni (4) usytuowanych w obrębie ograniczonym systemem odcinających przegród (1) i odprowadza ją rurami spustowymi (7) poza przegrody (1), jednocześnie mierząc korzystnie piezometrami (2) poziom zwierciadła wody gruntowej na nawadnianym kompleksie terenu na zewnątrz systemu odcinających przegród (1), przy czym zwierciadło wody gruntowej na zewnątrz systemu przegród utrzymuje się w zadanym przedziale zmian dopuszczalnych poprzez regulację ilości wody usuwanej z obszaru wykopu (3) przez zmniejszanie strumienia wody podawanego poza przegrody (1) lub przez zwiększanie obszaru odprowadzenia wody w obrębie nawadnianego kompleksu terenu.

PL 224 031 B1

4. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że odwadniające studnie (4) łączy się rurowym systemem hydraulicznym zawierającym pompy (5) z końcami przynajmniej części rur spustowych (7), usytuowanymi od strony wnętrza systemu odcinających przegród (1), poprzez przynajmniej jeden kolektor (6), wspólny przynajmniej dla części rur spustowych (7).

5. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że odwadniające studnie (4) łączy się rurowym systemem hydraulicznym zawierającym pompy (5) z końcami rur spustowych, usytuowanymi od strony wnętrza systemu przegród odcinających, poprzez przynajmniej jeden kolektor (6), wspólny przynajmniej dla części rur spustowych (7).

6. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że odwadniające studnie (4) łączy się rurowym systemem hydraulicznym zawierającym pompy (5) z końcami rur spustowych (7), usytuowanymi od strony wnętrza systemu przegród odcinających, poprzez jeden kolektor (6), wspólny dla wszystkich rur spustowych (7).

7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że poziom zwierciadła wody gruntowej na zewnątrz systemu odcinających przegród (1) mierzy się na nawadnianym kompleksie terenu.

8. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że rury spustowe (7) umieszcza się równomiernie na obwodzie obszaru ograniczonego systemem odcinających przegród (1).

9. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że rury spustowe (7) zaopatruje się w perforację (7), przynajmniej na końcach.

10. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że kolektor (6), jest uformowany w opaskę biegnącą przy odcinających przegrodach (1).

11. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że kolektor (6), jest uformowany w opaskę biegnącą przy odcinających przegrodach (1).

12. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że kolektor (6), jest uformowany w opaskę biegnącą przy odcinających przegrodach (1).