PL223944B3 - Sposób wytwarzania donicy do uprawy roślin - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania donicy do uprawy roślin z funkcjonalną warstwą nawilżająco-nawożącą.

Dostępne na rynku donice są wykonane z materiałów ceramicznych albo polimerów termoplastycznych i pełnią wyłącznie funkcję zbiorników na ziemię, w których są uprawiane rośliny. Takie donice są obojętne względem wody, to znaczy nie wykazują zdolności absorpcyjnych. Ze względu na małe objętości donic wprowadzana w czasie podlewania woda szybko odparowuje gdyż jest słabo związana z ziemią. Aby utrzymać wymaganą wilgotność ziemi w donicach, konieczną do uprawy roślin, wymagane jest częste uciążliwe podlewanie, co przy niedoborze wody powoduje usychanie korzeni, natomiast przy nadmiernej ilości wprowadzonej wody następuje przelanie donic i następnie gnicie korzeni.

Znane są donice samonawadniające o specjalnej konstrukcji, składające się z dwóch zbiorników. Dolny zbiornik stanowi pojemnik na wodę, a górny zbiornik stanowi pojemnik na ziemię. Dla utrzymania odpowiedniego poziomu wody w dolnym zbiorniku stosuje się wskaźnik pływakowy. Woda z dolnego zbiornika zasysana jest do górnego zbiornika przez wkładki agrowłókninowe, które z jednej strony zanurzone są w wodzie, a z drugiej ułożone na dnie zbiornika z ziemią. Efektywność nawadniania ziemi w górnym zbiorniku przez wkładki agrowłókninowe jest ograniczona, gdyż ziemia w zbiorniku górnym kontaktuje się z wkładką agrowłókninową tylko na dnie donicy. Poza tym agrowłókniny absorbują wodę w nieznacznej ilości dochodzącej 1000% wag. Donice takie wprawdzie umożliwiają zmniejszenie częstotliwości podlewania ale złożona konstrukcja konieczna do wypełnienia funkcji konstrukcyjnych, nawadniania oraz funkcji dekoracyjnych powoduje konieczność zastosowania wieloelementowych konstrukcji i wysokie koszty produkcji.

Znane są materiały absorbujące wodę wykorzystywane do zatrzymywania wody, które stosowane są w rolnictwie i ogrodnictwie, wykonane z włóknin celulozowych, których chłonność wody dochodzi 1200% wag.

Ze względu na duże zapotrzebowanie na donice, wynikające z potrzeby przyozdabiania mieszkań i domów kwiatami, poszukiwane są na rynku donice proste i tanie, które oprócz funkcji zbiornika na ziemię i dekoracyjnych nie wymagałyby dużego nakładu pracy dla zapewnienia optymalnych warunków wegetacji roślin.

Poszukiwane są również na rynku donice wykonane z polimerów, gdyż są wygodniejsze w użytkowaniu od donic ceramicznych.

Na rynku znane są termoplastyczne polimery stosowane do wytwarzania donic w technologiach wtryskiwania jednokomponentowego. Znane są również termoplastyczne polimery stosowane do wytwarzania donic w technologiach wtryskiwania dwukomponentowego. Są to jednak polimery spełniające jedynie funkcje konstrukcyjno-nośne, zapewniające odpowiednią sztywność ścianek w donicy, na przykład na jednowarstwowe pojemniki na ziemię wytwarzane w technologii jednokomponentowej lub funkcje ozdobne, na przykład na donice dwuwarstwowe, wytwarzane w technologii dwukomponentowej dla uzyskania różniących się kolorów warstwy zewnętrznej i warstwy wewnętrznej donicy lub jej przezroczystej warstwy zewnętrznej i kolorowej warstwy wewnętrznej.

Brak jest jednak na rynku materiałów polimerowych, które w konstrukcjach donic, oprócz właściwości konstrukcyjnych i dekoracyjnych, spełniałyby potrzebne funkcje użytkowe, takie jak magazynowanie wody i nawozów w dużych ilościach oraz kontrolowane uwalnianie ich do środowiska korzeni, w długim okresie uprawy roślin w ilościach jakie aktualnie potrzebują. W celu wypełnienia tej luki na rynku donic przeznaczonych do uprawy roślin, zwłaszcza kwiatów domowych, potrzebne są nowe, odpowiednie materiały oraz sposób wytwarzania donic, umożliwiający otrzymanie produktu wypełni ającego wszystkie potrzebne funkcje.

Zastosowanie kilku materiałów, których cechy odpowiadają specyficznym wymaganiom funkcjonalnym i jakościowym donic oraz technologii wtrysku wielokomponentowego, umożliwiającego przetwórstwo i łączenie tych materiałów w jeden wyrób w jednej operacji wtryskiwania umożliwi wytworzenie i dostarczenie na rynek poszukiwanego wyrobu.

O ile termoplastyczne materiały polimerowe posiadające cechy zabezpieczające funkcje konstrukcyjne i dekoracyjne są dostępne na rynku to termoplastyczne polimery posiadające wysokoefektywne właściwości absorpcyjne względem wody i jej roztworów oraz posiadające właściwości kontrolowanej desorpcji zmagazynowanej wody i jej roztworów do ziemi oraz materiały wykazujące adhezję do materiałów polimerowych, stosowanych w konstrukcjach donic, nie są znane na rynku.

PL 223 944 B1

Znane są natomiast materiały superabsorbujące, charakteryzujące się dużą absorbcją wody dochodzącą do 20 000% wag., które stosowane są w rolnictwie, ale ze względu na niską odporność termiczną i mechaniczną stosowane są jako dodatki luźno wprowadzane do ziemi lub cząstki klejone do włóknin lub powierzchni wyrobów nawadniających. Wadą tych materiałów jest także utrata właściwości absorpcyjnych w kontakcie z roztworami soli jakimi są nawozy stosowane w rolnictwie. Materiały te ze względu na wysoką krystaliczność oraz niską odporność termiczną nie mogą być przetwarzane metodami termoplastycznymi.

Potrzebne są zatem termoplastyczne materiały polimerowe i sposoby ich wytwarzania z przeznaczeniem na donice, o właściwościach dużej absorpcji wody i jej roztworów oraz kontrolowanej desorpcji do ziemi, wykazujących adhezję do takich polimerów jak PP, PPC, PS, ABS, PMMA, umożliwiające zastosowanie technologii wtryskiwania dwukomponentowego.

Znany jest z polskiego zgłoszenia wynalazku nr P.400212 sposób wytwarzania donicy do uprawy roślin, wykonanej z tworzywa sztucznego, przy czym ścianka donicy co najmniej w części jest co najmniej dwuwarstwowa, a warstwa zewnętrzna donicy jest warstwą nośną, konstrukcyjno-dekoracyjną, zaś jej warstwa wewnętrzna jest warstwą magazynującą wodę i/lub roztwór nawożący oraz uwalniającą je stopniowo do obszaru korzeni uprawianej rośliny, w którym to sposobie donicę wtryskuje się jednoczęściowo w formie wtryskowej dwukomponentowej, na wtryskarce dwukomponentowej, przy czym jako jeden z komponentów, przeznaczony na warstwę zewnętrzną donicy stosuje się standardowy polimer termoplastyczny, zaś jako drugi komponent, na warstwę wewnętrzną donicy stosuje się bazowy polimer termoplastyczny, wykazujący właściwości adhezyjne do polimeru warstwy zewnętrznej i modyfikowany aktywnym polimerem absorpcyjnym w kontakcie z wodą i/lub jej roztworami. Korzystnie polimer absorpcyjny modyfikowanego bazowego polimeru warstwy wewnętrznej donicy wybiera się z grupy: poliakrylany sodowy lub potasowy, polikarboksylowe kwasy, akryloamidy i ich pochodne, przy czym modyfikację bazowego polimeru warstwy wewnętrznej donicy prowadzi się z zastosowaniem mieszania w mieszalniku szybkoobrotowym ciepło/zimnym przedmieszki kilku składników mieszanki, gdzie następuje ich plastyfikacja, a następnie kompoundowania z pozostałymi składnikami na wytłaczarce, a ponadto strukturę porowatą warstwy wewnętrznej donicy wytwarza się poprzez wyługowanie wodą jednego ze składników kompoundu, korzystnie polialkoholu winylowego.

Sposób wytwarzania donicy do uprawy roślin, wykonanej z tworzywa sztucznego, przy czym ścianka donicy co najmniej w części jest co najmniej dwuwarstwowa, a warstwa zewnętrzna donicy jest warstwą nośną, konstrukcyjno-dekoracyjną, zaś jej warstwa wewnętrzna jest warstwą magazynującą wodę i/lub roztwór nawożący oraz uwalniającą je stopniowo do obszaru korzeni uprawianej rośl iny, w którym to sposobie donicę wtryskuje się jednoczęściowo w formie wtryskowej dwukomponentowej, na wtryskarce dwukomponentowej, przy czym jako jeden z komponentów, przeznaczony na warstwę zewnętrzną donicy stosuje się standardowy polimer termoplastyczny, zaś jako drugi komponent, na warstwę wewnętrzną donicy stosuje się bazowy polimer termoplastyczny, wykazujący właściwości adhezyjne do polimeru warstwy zewnętrznej i modyfikowany aktywnym polimerem absorpcyjnym w kontakcie z wodą i/lub jej roztworami, według zgłoszenia wynalazku nr P.400212, według wynalazku charakteryzuje się tym, że jako polimer absorpcyjny do modyfikacji bazowego polimeru termoplastycznego warstwy wewnętrznej w donicy stosuje się polimer superabsorpcyjny wykazujący superabsorpcyjną aktywność w kontakcie z wodą i/lub roztworami soli z absorpcją wody ponad 1000% wag. oraz przetwarzalny termoplastycznie i kompatybilny z bazowym polimerem warstwy wewnętrznej w donicy, przy czym polimer superabsorpcyjny stosuje się w postaci jego nanokompozytu ze zdyspergowaną w nim organoglinką.

Korzystnie polimer superabsorpcyjny modyfikowanego bazowego polimeru warstwy wewnętrznej donicy wybiera się z grupy: poliakrylany sodowy lub potasowy, polikarboksylowe kwasy, akryloamidy i ich pochodne.

Kolejne korzyści są uzyskiwane, jeśli modyfikację bazowego polimeru warstwy wewnętrznej d onicy prowadzi się poprzez wykonanie przedmieszki z zastosowaniem mieszania w mieszalniku szybkoobrotowym ciepło/zimnym kilku składników mieszanki, gdzie wstępnie plastyfikuje się polimer superabsorpcyjny poprzez wprowadzenie do receptury kompoundu związków o niskim ciężarze cząsteczkowym, takich jak gliceryna i wstępnie dysperguje się organoglinkę, a następnie kompounduje się składniki przedmieszki z pozostałymi termoplastycznymi składnikami kompoundu na wytłaczarce. Polimer superabsorpcyjny modyfikowany jest przez jego plastyfikację poprzez wprowadzenie do receptury kompoundu związków o niskim ciężarze cząsteczkowym, takich jak gliceryna, powodujących rozluźnienie wiązań międzycząsteczkowych oraz umożliwiające dalsze wprowadzenie organoglinki

PL 223 944 B1 tworzącej z polimerem superabsorpcyjnym strukturę nanokompozytu. Taka modyfikacja polimeru superabsorpcyjnego powoduje znaczną poprawę jego odporności termicznej i wytrzymałości mechanicznej, które są niezbędne w dalszym procesie termoplastycznego kompoundowania z nośnym, bazowym polimerem. Dodatkową korzyścią zastosowania nanokompozytu polimeru superabsorpcyjnego z organoglinką jest utrzymanie jego wysokiej zdolności sorpcyjnej nie tylko w stosunku do czystej wody ale również w stosunku do wodnych roztworów soli (nawozów) co jest konieczne w procesie ko ntrolowanej sorpcji i desorpcji wody i/lub nawozów do ziemi w całym okresie wegetacji roślin.

Dalsze korzyści uzyskuje się, jeżeli strukturę porowatą warstwy wewnętrznej donicy wytwarza się poprzez wyługowanie wodą jednego ze składników kompoundu, korzystnie polialkoholu winylowego i/lub spienienie kompoundu przy pomocy poroforu w operacji wtryskiwania warstwy wewnętrznej donicy.

Dzięki wynalazkowi jest opracowana donica dwukomponentowa, wytwarzana sposobem wtryskiwania wielokomponentowego. Donica składa się co najmniej z dwóch warstw polimerowych, z których zewnętrzna warstwa pełniąca funkcję konstrukcyjną i dekoracyjną jest wykonana z polimeru sztywnego, takiego jak polipropylen i jego kopolimery albo polistyren i jego kopolimery albo polimetakrylan i jego kopolimery, natomiast warstwa wewnętrzna jest wykonana z kompoundu polimerów, wykazujących właściwości superabsorpcyjne, umożliwiające magazynowanie wody i roztworów wodnych oraz ich kontrolowane uwalnianie do ziemi w czasie. Donica dwukomponentowa z polimerów term oplastycznych zbudowana jest jako jeden zwarty element konstrukcyjny. Donica wykonywana jest w jednej operacji na wtryskarce dwukomponentowej z dwóch rodzajów polimerów termoplastycznych. Warstwa zewnętrzna wykonywana jest ze standardowych polimerów barwion ych na wtryskarce, natomiast warstwa wewnętrzna wykonywana jest z kompoundu wykonanego zgodnie z wynalazkiem. Bazowym polimerem warstwy wewnętrznej jest termoplastyczny elastomer posiadający porowatą strukturę utworzoną przez wyługowany wodą jeden ze składników kompoundu wykonanego zgodnie z wynalazkiem i/lub uzyskaną poprzez spienienie przy pomocy poroforu w czasie operacji wtryskiwania. Na skutek tak utworzonych porów aktywny polimer superabsorpcyjny, zdyspergowany w polim erze nośnym, ma możliwość chłonięcia wody znacznie zwiększając swoją objętość. Na skutek silnego związania wody i/lub jej roztworów, osmotycznymi siłami fizykochemicznymi nie następuje jej odpar owanie do atmosfery. Zmagazynowana w warstwie wewnętrznej donicy woda uwalniana jest do korzeni uprawianych roślin w takich ilościach jakie aktualnie potrzebuje roślina.

Donica jest w postaci jednoczęściowej wypraski dwuwarstwowej, a warstwa wewnętrzna donicy jest porowata. Warstwa zewnętrzna donicy wykonana jest ze standardowego polimeru termoplastycznego, zaś jej warstwa wewnętrzna jest z bazowego polimeru termoplastycznego, korzystnie elastom eru, wykazującego właściwości adhezyjne do polimeru warstwy zewnętrznej i modyfikowanego aktywnym, w kontakcie z wodą i/lub jej roztworami, kompozytem polimeru superabsorpcyjnego i organoglinki. Z kolei polimerem superabsorpcyjnym modyfikowanego bazowego polimeru warstwy wewnętrznej donicy jest polimer wybrany z grupy: poliakrylany sodowy lub potasowy, polikarboksylowe kwasy, akryloamidy i ich pochodne. Bazowy polimer warstwy wewnętrznej donicy jest modyfikowany polialkoholem winylowym, ługowanym wodą dla utworzenia struktury porowatej tej warstwy wewnętrznej i/lub utworzenie struktury porowatej następuje poprzez spienienie kompoundu przy pomocy poroforu w operacji wtryskiwania warstwy wewnętrznej donicy.

Przedmiot wynalazku jest bliżej wyjaśniony poniżej w przykładach wykonania, przy czym donica jest pokazana na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia donicę w przekroju pionowym, fig. 2 - donicę w widoku z boku, fig. 3 - donicę w widoku z góry, zaś fig. 4 - donicę w widoku perspektywicznym z przodu, boku i góry.

Donica 1 jest wykonana z tworzywa sztucznego i ma kształt zbliżony do prostopadłościanu otwartego od góry oraz jest wyposażona w podstawkę 2. Ścianka donicy 1 od strony jej każdego boku i w obszarze jej dna jest dwuwarstwowa. Warstwa zewnętrzna 3 donicy 1 jest warstwą nośną, konstrukcyjno-dekoracyjną, zaś jej warstwa wewnętrzna 4 jest warstwą magazynującą wodę i roztwory soli nawożących, a także uwalniającą tę wodę i roztwory nawożące stopniowo do obszaru korzeni uprawianej rośliny. Donica 1 jest w postaci jednoczęściowej wypraski dwuwarstwowej, przy czym d onicę 1 wtryskuje się jednoczęściowo w formie wtryskowej dwukomponentowej, na wtryskarce dwukomponentowej, zaś warstwa wewnętrzna 4 donicy 1 jest porowata.

Do wykonania warstwy zewnętrznej 3 donicy 1 jest zastosowany standardowy polimer termoplastyczny taki jak PP lub PPC lub PS lub ABS lub PMMA. Warstwa wewnętrzna 4 donicy 1 jest wykonana z modyfikowanych zgodnie z wynalazkiem termoplastycznych bazowych polimerów (elastomerów), dobranych zależnie od zastosowanego polimeru warstwy zewnętrznej 3 i których właściwości

PL 223 944 B1 superabsorpcyjne nadawane są poprzez kompoundowanie bazowego polimeru ze specjalnymi dodatkami funkcjonalnymi umożliwiającymi plastyfikację polimeru superabsorpcyjnego, dyspergowanie w nim organoglinki oraz sprzężenie z polimerem kompatybilizującym, posiadającym aktywne grupy funkcyjne karbonylowe lub karboksylowe.

Właściwości superabsorpcyjne są nadawane bazowemu polimerowi stosowanemu na warstwę wewnętrzną 4 donicy 1 poprzez wprowadzenie, w procesie jego uplastycznienia, aktywnych polim erów superabsorpcyjnych, które w kontakcie z wodą lub jej roztworami wykazują silne właściwości absorpcji wody ponad 1000% wag. Polimerami superabsorpcyjnymi mogą być poliakrylany sodowy lub potasowy, polikarboksylowe kwasy, akryloamidy i ich pochodne.

Mieszanina polimerów superabsorpcyjnych, organoglinki i gliceryny dyspergowana jest wstępnie w termoplastycznym polimerze posiadającym grupy funkcyjne karbonylowe lub karboksylowe wchodzące w reakcję substytucji z grupami funkcyjnymi polimeru superabsorpcyjnego.

Struktura porowata w kompoundzie bazowego polimeru z polimerami superabsorpcyjnymi, stanowiącego warstwę wewnętrzną 4 donicy 1 jest nadawana polialkoholem winylowym, który po wyługowaniu w kontakcie z wodą, zwalnia wolne przestrzenie wewnątrz warstwy nośnego, bazowego polimeru, umożliwiające powiększenie objętości polimeru superabsorpcyjnego, pęczniejącego pod wpływem absorbowanej wody i/lub utworzenie struktury porowatej następuje poprzez spienienie kompoundu przy pomocy poroforów w operacji wtryskiwania warstwy wewnętrznej 4 donicy 1.

W celu umożliwienia dyspersji organoglinki oraz termoplastycznego przetwórstwa polimerów superabsorpcyjnych wykonuje się ich plastyfikację poprzez wprowadzenie do receptury związku o niskim ciężarze cząsteczkowym, takiego jak gliceryna. Plastyfikacja polega na rozluźnieniu wiązań wodorowych obecnych w krystalicznej strukturze polimeru superabsorpcyjnego przez wbudowanie cząsteczek gliceryny, co stwarza możliwość jego termoplastycznego przetwórstwa.

Jako środek dyspergujący stosuje się monooleinian gliceryny oraz dodatek wosku EBS.

W celu poprawy kompatybilności składników mieszaniny stosuje się kompatybilizatory, takie jak kopolimery szczepione bezwodnikiem maleinowym lub kopolimery etylenu i kwasu akrylowego.

Mieszanie składników kompoundu wykonuje się dwuetapowo.

W pierwszym etapie wykonuje się mieszanie polimerów superabsorpcyjnych z plastyfikatorami, organoglinką i woskiem w mieszalniku szybkoobrotowym (mikserze) ciepło/zimnym w temperaturze do 80-120°C, w czasie 4-10 min, po czym mieszaninę schładza się do temperatury 30°C.

Bazowy polimer z kompatybilizującym podaje się proporcjonalnie do głównej gardzieli zasilającej wytłaczarki. Przedmieszka uzyskana w pierwszym etapie podawana jest przez boczny podajnik do strumienia uplastycznionych polimerów.

Rozproszenie aktywnych dodatków w matrycy bazowego polimeru odbywa się w układzie plastyfikującym wytłaczarki dwuślimakowej ZSK, wyposażonym w strefę intensywnego mieszania stopu na ślimakach. Zastosowanie takich elementów układu plastyfikującego umożliwia zabezpieczenie odpowiednich warunków szybkości ścinania, ułatwiając proces dyspergowania polimerów aktywnych w matrycy nośnego, bazowego polimeru. Dobra dyspersja aktywnych substancji w bazie polimerowej jest podstawowym warunkiem poprawnej pracy absorbującej warstwy wewnętrznej 4 w donicy 1.

Opis procesu wytłaczania kompoundu superabsorbującego:

- Mieszanie kompozycji wykonuje się na wytłaczarce dwu ślimakowej typ ZSK.

- Konfiguracja ślimaka powinna zabezpieczyć niskie szybkości ścinania.

- Cylinder plastyfikujący wyposażony jest w 10 stref ogrzewania.

- Przedmieszka podawana jest proporcjonalnie przez boczny podajnik pomiędzy strefami 4 i 5.

- Mieszanie składników receptury odbywa się w strefach 6 i 7.

- Strefa odgazowania stopu znajduje się między strefami 8-9.

- Profil temperaturowy:

- Strefa 1-3 temperatura 18-50°C

- Strefa 4-5 temperatura 115-125°C

- Strefa 6-8 temperatura 160-170°C

- Strefa 9-10 temperatura 132-165°C

- Temperatura stopu 155°C

- Chłodzenie wytłoczonych nitek kompoundu wykonuje się w roztworze soli: NaCl, Na₂CO₃, NaHCO₃.

Uzyskany tym sposobem granulat modyfikowanego polimeru jest stosowany jako jeden z surowców do wytwarzania donicy 1 dwukomponentowej.

Claims (4)

1. Sposób wytwarzania donicy do uprawy roślin, wykonanej z tworzywa sztucznego, przy czym ścianka donicy co najmniej w części jest co najmniej dwuwarstwowa, a warstwa zewnętrzna donicy jest warstwą nośną, konstrukcyjno-dekoracyjną, zaś jej warstwa wewnętrzna jest warstwą magazynującą wodę i/lub roztwór nawożący oraz uwalniającą je stopniowo do obszaru korzeni uprawianej rośl iny, w którym to sposobie donicę wtryskuje się jednoczęściowo w formie wtryskowej dwukomponentowej, na wtryskarce dwukomponentowej, przy czym jako jeden z komponentów, przeznaczony na warstwę zewnętrzną donicy stosuje się standardowy polimer termoplastyczny, zaś jako drugi komponent, na warstwę wewnętrzną donicy stosuje się bazowy polimer termoplastyczny, wykazujący właściwości adhezyjne do polimeru warstwy zewnętrznej i modyfikowany aktywnym polimerem absorpcyjnym w kontakcie z wodą i/lub jej roztworami, według zgłoszenia wynalazku nr P.400212, znamienny tym, że jako polimer absorpcyjny do modyfikacji bazowego polimeru termoplastycznego warstwy wewnętrznej (4) w donicy (1) stosuje się polimer superabsorpcyjny wykazujący superabsorpcyjną aktywność w kontakcie z wodą i/lub roztworami soli z absorpcją wody ponad 1000% wag. oraz przetwarzalny termoplastycznie i kompatybilny z bazowym polimerem warstwy wewnętrznej (4) w donicy (1), przy czym polimer superabsorpcyjny stosuje się w postaci jego nanokompozytu ze zdyspergowaną w nim organoglinką.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że polimer superabsorpcyjny modyfikowanego bazowego polimeru warstwy wewnętrznej (4) donicy (1) wybiera się z grupy: poliakrylany sodowy lub potasowy, polikarboksylowe kwasy, akryloamidy i ich pochodne.

3. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że modyfikację bazowego polimeru warstwy wewnętrznej (4) donicy (1) prowadzi się poprzez wykonanie przedmieszki z zastosowaniem mieszania w mieszalniku szybkoobrotowym ciepło/zimnym kilku składników mieszanki, gdzie wstępnie plastyfikuje się polimer superabsorpcyjny poprzez wprowadzenie do receptury kompoundu związków o niskim ciężarze cząsteczkowym, takich jak gliceryna i wstępnie dysperguje się organoglinkę, a n astępnie kompounduje się składniki przedmieszki z pozostałymi termoplastycznymi składnikami kompoundu na wytłaczarce.

4. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że strukturę porowatą warstwy wewnętrznej (4) donicy (1) wytwarza się poprzez wyługowanie wodą jednego ze składników kompoundu, korzystnie polialkoholu winylowego i/lub spienienie kompoundu przy pomocy poroforu w operacji wtryskiwania warstwy wewnętrznej (4) donicy (1).