PL223402B1 - Wiertarka, zwłaszcza dla przemysłu meblarskiego oraz sposób wiercenia otworów, zwłaszcza w przemyśle meblarskim - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest wiertarka, zwłaszcza dla przemysłu meblarskiego oraz sposób wiercenia otworów, zwłaszcza w przemyśle meblarskim.

Wiertarki i urządzenia wiercące stosowane są powszechnie w przemyśle meblarskim zarówno do prac związanych z prefabrykacją elementów meblowych, jak też w ostatecznym procesie montażu.

W największych fabrykach stosowane są obrabiarki numeryczne jakie wykonują szereg za programowanych operacji, wykonując wszystkie otwory jakie przewidziane są dla poszczególnych elementów, w szczególności części mebli. Obrabiarki tego typu wykonują serie otworów o jednakowej średnicy definiując położenie otworów w odniesieniu do znanego punktu odniesienia. Takie definiowanie położenia otworów nie uwzględnia jednak zmian wymiarów obrabianych płyt, w szczególności płyt meblowych w skutek wahań wilgotności przed dostarczeniem ich do obróbki. Po wykonaniu serii otworów wykwalifikowany operator musi zatrzymać urządzenie i zmienić narzędzie robocze. Zarówno sama obrabiarka CNC, jak też zatrudnienie wykwalifikowanego operatora do jej obsługi związane jest ze znacznymi kosztami, co w realiach małych i średnich przedsiębiorstw z góry skazuje takie podmioty na brak tego typu inwestycji.

Znane są także wiertarki wielowrzecionowe, w których na jednej ramie ustawione są obok siebie kolejne wrzeciona robocze lub odrębne wiertarki. W wypadku wiertarek wielowrzecionowych, w których wrzeciona robocze napędzane są jednym silnikiem poprzez przekładnię (zwykle zębata) kolejne wrzeciona robocze obracane są w przeciwnych kierunkach. Dlatego stosuje się w nich naprzemiennie wiertła zwykłe oraz drogie wiertła lewoskrętne, co istotnie podnosi koszty użytkowania tych urządzeń. Dodatkowo wrzeciona wiertarek wielowrzecionowych o jednym źródle napędu nie posiadają możliwości szybkiej zmiany położenia (np. rozsunięcia wrzecion roboczych), gdyż wymaga to ingerencji w elementy konstrukcyjne urządzenia i wymianę zespołu zębatek na odpowiednio większe lub mniejsze.

Z kolei w wiertarkach wielowrzecionowych z odrębnym napędem kolejnych wrzecion roboczych, na przykład ujawnionej w patencie PL172819 wiercenie odbywa się poprzez jednoczesne przemies zczenie wielu zamocowanych na ramie wiertarek. W dalszym ciągu jednak koszt takiej wiertarki wielowrzecionowej przekracza często możliwości finansowe małych i średnich przedsiębiorców.

Dodatkowo znane rozwiązania wymagają obsługi przez wykwalifikowany personel, co dodatkowo podnosi koszt działalności. Mimo przyjętych i utrwalonych, także w przemyśle meblarskim modułów wymiarów napisanie programu dla obrabiarki numerycznej CNC lub dokonanie pomiarów, właściwe rozmieszczenie wrzecion roboczych lub przebudowa ich układu, a następnie oznakowanie miejsc wiercenia jest skomplikowane i czasochłonne.

Dlatego celowym było opracowanie wiertarki oraz sposobu wiercenia otworów jaki zapewniałby maksymalną dokładność pracy z jednoczesnym zastosowaniem typowych i utrwalonych już, także w przemyśle meblarskim modułów wymiarowych, w szczególności modułów. Stosowane moduły wymiarowe 16; 32; 33,5; 37; 60,6 oraz 64 mm, jakie może być obsługiwane przez niewykwalifikowany i nieprzeszkolony personel.

Wiertarka, zwłaszcza dla przemysłu meblarskiego zawiera umieszczony w prostopadłościennej, wyposażonej w osłonę obudowie napęd napędzający poprzez przekładnię co najmniej jedno, korzystnie trzy wrzeciona robocze. Jedno z wrzecion roboczych jest wrzecionem głównym, natomiast pozostałe wrzeciona są wrzecionami przeciwstawnymi jakich kierunek pracy jest przeciwny w stosunku do kierunku pracy wrzeciona głównego. Wrzeciona robocze umieszczone są tak, że ich osie są równoległe wzajemnie oraz do krawędzi wzdłużnych prostopadłościennej obudowy. Prostopadłościenna ob udowa wykonana jest jako układ ażurowych, wyposażonych w siatkę otworów czterech płaszczyzn, w których strukturze, co najmniej równolegle do osi co najmniej jednego wrzeciona, korzystnie równ olegle i prostopadle do osi co najmniej jednego wrzeciona, wykonane są rowkowe kanały do modułowego łączenia wiertarek według wynalazku ze sobą.

Korzystnie gdy na każdą z płaszczyzn prostopadłościennej obudowy przypadają co najmniej dwa rowkowe kanały równoległe do osi co najmniej wrzeciona głównego. Oś rowkowych kanałów jest umieszczona korzystnie równolegle do osi wrzeciona głównego w odległości stanowiącej moduł 16 mm od osi wrzeciona głównego.

Prostopadłościenna obudowa ma prostokątny przekrój, korzystnie o wymiarach 64 x 60,5 (+18 mm) i wyposażona jest w łączoną rozłącznie z obudową osłonę. Osłona wytworzona jest jako prostopadł ościenna, łączona współpracującymi z gniazdami podstaw obudowy gniazdami bolce kopułka, której

PL 223 402 B1 wymiary nie przekraczają wymiarów przekroju obudowy. Korzystnie gdy osłona oraz prostopadłościenna obudowa wyposażone są we współpracujące wzajemnie złącza oraz wyłączniki, korzystnie zwarciowe umożliwiające zasilenie wiertarki pośrednio poprzez elementy osłony. Korzystnie gdy co najmniej jeden wyłącznik, korzystnie zwarciowy umieszczony na każdej z podstaw prostopadłościennej obudowy jest umieszczony tak, że załącza napęd wiertarki po kontakcie narzędzia roboczego z obrabianym materiałem lub tak, że wyłącza zasilanie wiertarki po osiągnięciu ustalonej głębokości wiercenia. Zasilenie wiertarki następuje korzystnie po załączeniu co najmniej dwóch włączników umieszczonych po jednym na podstawie prostopadłościennej obudowy. Korzystnie gdy w innym przykładzie wykonania co najmniej jedno wrzeciono wyposażone jest w zestawiony z nim czujnik nacisku, a uruchomienie napędu wrzeciona/wrzecion roboczych następuje po wykryciu przez czujnik nacisku kontaktu z obrabianym materiałem.

Wrzeciono główne umieszczone jest tak, że płaszczyzna przechodząca przez jego oś prostopadła do krótszej krawędzi podstawy dzieli krótszą krawędź podstawy na dwa odcinki o długości 32 mm, a płaszczyzna prostopadła do dłuższych krawędzi podstawy przechodząca przez oś wrzeciona głównego dzieli tę krawędź na odcinki 37 oraz 33,5 (+18) mm.

Osie wrzecion przeciwstawnych jakich kierunek pracy jest przeciwny w stosunku do kierunku pracy wrzeciona głównego umieszczone są tak, iż od osi tych wrzecion do krawędzi obudowy wynosi 16 mm od dłuższych krawędzi podstawy prostopadłościennej obudowy, a odległość od krótszych k rawędzi podstawy obudowy pokrywa się z odległością osi wrzeciona głównego od tych krawędzi.

Korzystnie gdy prostopadłościenna obudowa wiertarki wyposażona jest w gniazdo do zamocowania uchwytu wiertarskiego.

Sposób wiercenia otworów, zwłaszcza w przemyśle meblarskim polega na umieszczeniu obrabianego materiału w prostopadłościennej przestrzeni roboczej, korzystnie prostopadłościennej skrzyni oraz wytworzeniu w strukturze obrabianego materiału otworów za pomocą wiertarki według wynala zku. Przy czym w zależności od pożądanego położenia otworu określonego modułami meblarskimi 16; 32; 33,5; 37; 60,6 oraz 64 mm prostopadłościenną obudowę wiertarki według wynalazku orientuje się tak, że pomiędzy osią wrzeciona/wrzecion roboczych, a co najmniej jedną płaszczyzną względem której ma być zorientowany otwór tak, że odpowiada wielkości modułowej, a następnie załącza się napęd wrzeciona i przemieszcza się wrzeciono robocze w kierunku obrabianego materiału. Korzystnie gdy włączenie napędu następuje po załączeniu włącznika, korzystnie zwarciowego zlokalizowanego na podstawie prostopadłościennej obudowy.

W wypadku wykonywania serii otworów wiertarki według wynalazku łączy się w zestawy zawierające co najmniej dwie wiertarki według wynalazku z wykorzystaniem rowkowych kanałów i łączników.

Po wywierceniu pierwszej serii otworów (po pierwszym wierceniu) wiertarkę/wiertarki według wynalazku wycofuje się z obrabianego materiału, a następnie przy użyciu modułowych podkładek odsuwa się w kierunku kolejnych miejsc wiercenia. Modułowe podkładki mają postać wykonanych korzystnie z nieodkształcalnego materiału, korzystnie aluminium prostopadłościanów o wymiarach co najmniej 3, 8, 10, 12, 14, 16, 18 mm.

Wiertarka, zwłaszcza dla przemysłu meblarskiego do realizacji sposobu wiercenia otworów, zwłaszcza w przemyśle meblarskim według wynalazku przedstawiona została na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia rzut wiertarki z boku, fig. 2 przedstawia rzut podstawy prostopadłościennej obudowy z wrzecionem głównym, fig. 3 przedstawia rzut podstawy prostopadłościennej obudowy z wrzecionami przeciwstawnymi, fig. 4 przedstawia geometryczne rozmieszczenie osi wrzecion roboczych w korzystnym przykładzie wykonania.

P r z y k ł a d I

Wiertarka, zwłaszcza dla przemysłu meblarskiego według wynalazku zawiera umieszczony w prostopadłościennej, wyposażonej w osłonę 1 obudowie 2 napęd napędzający poprzez przekładnię trzy wrzeciona robocze. Jedno z wrzecion roboczych jest wrzecionem głównym 3, natomiast pozostałe wrzeciona są wrzecionami przeciwstawnymi 4 jakich kierunek pracy jest przeciwny w stosunku do kierunku pracy wrzeciona głównego 3. Wrzeciona robocze 3 i 4 umieszczone są tak, że ich osie są równoległe wzajemnie oraz do krawędzi wzdłużnych prostopadłościennej obudowy 2. Prostopadłościenna obudowa 2 wykonana jest jako układ ażurowych, wyposażonych w siatkę otworów czterech płaszczyzn, w których strukturze, równolegle do osi jednego wrzeciona 3 wykonane są rowkowe kanały 5 do modułowego łączenia wiertarek według wynalazku ze sobą.

PL 223 402 B1

Na każdą z płaszczyzn prostopadłościennej obudowy 2 przypadają dwa rowkowe kanały 5 równoległe do osi wrzeciona głównego 3. Oś rowkowych kanałów 5 jest umieszczona równolegle do osi wrzeciona głównego 3 w odległości stanowiącej moduł 16 mm od osi wrzeciona głównego 3.

Prostopadłościenna obudowa 2 ma prostokątny przekrój o wymiarach 64 x 60,5 (+18 mm) i wyposażona jest w łączoną rozłącznie z obudową 2 osłonę 1. Osłona 1 wytworzona jest jako prostop adłościenna, łączona współpracującymi z gniazdami podstaw obudowy gniazdami bolce kopułka, której wymiary nie przekraczają wymiarów przekroju obudowy 2. Osłona 1 oraz prostopadłościenna obudowa 2 wyposażone są we współpracujące wzajemnie złącza oraz wyłączniki/włączniki 6 umożliwiające zasilenie wiertarki pośrednio poprzez elementy osłony 1. Wyłącznik/włącznik 6 umieszczony na każdej z podstaw prostopadłościennej obudowy 2 jest umieszczony tak, że załącza napęd wiertarki po kontakcie narzędzia roboczego z obrabianym materiałem. Zasilenie wiertarki następuje po załączeniu dwóch włączników/wyłączników umieszczonych po jednym na każdej podstawie prostopadłościennej obudowy, przy czym jeden włącznik 6 jest załączony poprzez umieszczoną na prostopadłościennej obudowie 2 osłonę 1.

Wrzeciono główne 3 umieszczone jest tak, że płaszczyzna przechodząca przez jego oś prostopadła do krótszej krawędzi podstawy dzieli krótszą krawędź podstawy na dwa odcinki o długości 32 mm, a płaszczyzna prostopadła do dłuższych krawędzi podstawy przechodząca przez oś wrzeciona głó wnego dzieli tę krawędź na odcinki 37 oraz 33,5 (+18) mm.

Osie wrzecion przeciwstawnych 4 jakich kierunek pracy jest przeciwny w stosunku do kierunku pracy wrzeciona głównego 3 umieszczone są tak, iż od osi tych wrzecion do krawędzi obudowy 2 wynosi 16 mm od dłuższych krawędzi podstawy prostopadłościennej obudowy, a odległość od krótszych krawędzi podstawy obudowy 2 pokrywa się z odległością osi wrzeciona głównego od tych krawędzi.

Prostopadłościenna obudowa 2 wiertarki wyposażona jest w gniazdo 7 do zamocowania uchw ytu 8 wiertarskiego.

Sposób wiercenia otworów, zwłaszcza w przemyśle meblarskim polega na umieszczeniu obrabianego materiału w prostopadłościennej przestrzeni roboczej, oraz wytworzeniu w strukturze obrabianego materiału otworów za pomocą wiertarki według wynalazku. Przy czym w zależności od pożądanego położenia otworu określonego modułami meblarskimi 16; 32; 33,5; 37; 60,6 oraz 64 mm prostopadłościenną obudowę wiertarki według wynalazku orientuje się tak, że pomiędzy osią wrzeciona/wrzecion roboczych, płaszczyznami względem których ma być zorientowany otwór tak, że odpowiada wielkości modułowej, a następnie załącza się napęd wrzeciona i przemieszcza się wrzeciono robocze w kierunku obrabianego materiału. Włączenie napędu następuje po załączeniu włącznika zlokalizowanego na podstawie prostopadłościennej obudowy.

W wypadku wykonywania serii otworów wiertarki według wynalazku łączy się w zestawy zawierające kilka wiertarek według wynalazku z wykorzystaniem rowkowych kanałów i łączników.

Po wywierceniu pierwszej serii otworów (po pierwszym wierceniu) wiertarkę/wiertarki według wynalazku wycofuje się z obrabianego materiału, a następnie przy użyciu modułowych podkładek odsuwa się w kierunku kolejnych miejsc wiercenia. Modułowe podkładki mają postać wykonanych korzystnie z nieodkształcalnego materiału, korzystnie aluminium prostopadłościanów o wymiarach co najmniej 3, 8, 10, 12, 14, 16, 18 mm.

P r z y k ł a d II

Wiertarka, zwłaszcza dla przemysłu meblarskiego według wynalazku zawiera umieszczony w prostopadłościennej, wyposażonej w osłonę 1 obudowie 2 napęd napędzający poprzez przekładnię trzy wrzeciona robocze. Jedno z wrzecion roboczych jest wrzecionem głównym 3, natomiast pozostałe wrzeciona są wrzecionami przeciwstawnymi 4 jakich kierunek pracy jest przeciwny w stosunku do kierunku pracy wrzeciona głównego 3. Wrzeciona robocze 3 i 4 umieszczone są tak, że ich osie są równoległe wzajemnie oraz do krawędzi wzdłużnych prostopadłościennej obudowy 2. Prostopadłościenna obudowa 2 wykonana jest jako układ ażurowych, wyposażonych w siatkę otworów czterech płaszczyzn, w których strukturze, równolegle do osi jednego wrzeciona 3 wykonane są rowkowe kan ały 5 do modułowego łączenia wiertarek według wynalazku ze sobą.

Na każdą z płaszczyzn prostopadłościennej obudowy 2 przypadają dwa rowkowe kanały 5 ró wnoległe do osi wrzeciona głównego 3. Oś rowkowych kanałów 5 jest umieszczona równolegle do osi wrzeciona głównego 3 w odległości stanowiącej moduł 16 mm od osi wrzeciona głównego 3.

Prostopadłościenna obudowa 2 ma prostokątny przekrój o wymiarach 64 x 60,5 (+18 mm) i wyposażona jest w łączoną rozłącznie z obudową 2 osłonę 1. Osłona 1 wytworzona jest jako prostop aPL 223 402 B1 dłościenna, łączona współpracującymi z gniazdami podstaw obudowy gniazdami bolce kopułka, której wymiary nie przekraczają wymiarów przekroju obudowy 2. Osłona 1 oraz prostopadłościenna obudowa 2 wyposażone są we współpracujące wzajemnie złącza.

Wrzeciono robocze wyposażone jest w zestawiony z nim włącznik (czujnik nacisku), który po przyłożeniu wiertła do obrabianego materiału wykrywa nacisk na wrzeciono robocze i załącza napęd.

Wrzeciono główne 3 umieszczone jest tak, że płaszczyzna przechodząca przez jego oś prostopadła do krótszej krawędzi podstawy dzieli krótszą krawędź podstawy na dwa odcinki o długości 32 mm, a płaszczyzna prostopadła do dłuższych krawędzi podstawy przechodząca przez oś wrzeciona głównego dzieli tę krawędź na odcinki 37 oraz 33,5 (+18) mm.

Osie wrzecion przeciwstawnych 4 jakich kierunek pracy jest przeciwny w stosunku do kierunku pracy wrzeciona głównego 3 umieszczone są tak, iż od osi tych wrzecion do krawędzi obudowy 2 wynosi 16 mm od dłuższych krawędzi podstawy prostopadłościennej obudowy, a odległość od krótszych krawędzi podstawy obudowy 2 pokrywa się z odległością osi wrzeciona głównego od tych krawędzi.

Prostopadłościenna obudowa 2 wiertarki wyposażona jest w gniazdo 7 do zamocowania uchwytu 8 wiertarskiego.

Sposób wiercenia otworów, zwłaszcza w przemyśle meblarskim polega na umieszczeniu obrabianego materiału w prostopadłościennej przestrzeni roboczej, oraz wytworzeniu w strukturze obrabianego materiału otworów za pomocą wiertarki według wynalazku. Przy czym w zależności od pożądanego położenia otworu określonego modułami meblarskimi 16; 32; 33,5; 37; 60,6 oraz 64 mm prostopadłościenną obudowę wiertarki według wynalazku orientuje się tak, że pomiędzy osią wrzeciona / wrzecion roboczych, płaszczyznami względem których ma być zorientowany otwór tak, że odpowiada wielkości modułowej, a następnie załącza się napęd wrzeciona i przemieszcza się wrzeciono robocze w kierunku obrabianego materiału. Włączenie napędu następuje po załączeniu włącznika zlokalizowanego na podstawie prostopadłościennej obudowy.

W wypadku wykonywania serii otworów wiertarki według wynalazku łączy się w zestawy zawierające kilka wiertarek według wynalazku z wykorzystaniem rowkowych kanałów i łączników.

Po wywierceniu pierwszej serii otworów (po pierwszym wierceniu) wiertarkę / wiertarki według wynalazku wycofuje się z obrabianego materiału, a następnie przy użyciu modułowych podkładek odsuwa się w kierunku kolejnych miejsc wiercenia. Modułowe podkładki mają postać wykonanych korzystnie z nieodkształcalnego materiału, korzystnie aluminium prostopadłościanów o wymiarach co najmniej 3, 8, 10, 12, 14, 16, 18 mm.

Claims (17)

Zastrzeżenia patentowe

1. Wiertarka, zwłaszcza dla przemysłu meblarskiego która zawiera umieszczony w prostopadłościennej, wyposażonej w osłonę (1) obudowie (2) napęd napędzający poprzez przekładnię co najmniej jedno, korzystnie trzy wrzeciona robocze, z których jedno jest wrzecionem głównym (3), natomiast pozostałe wrzeciona są wrzecionami przeciwstawnymi (4) jakich kierunek pracy jest przeciwny w st osunku do kierunku pracy wrzeciona głównego, znamienna tym, że wrzeciona robocze umieszczone są tak, że ich osie są równoległe wzajemnie oraz do krawędzi wzdłużnych prostopadłościennej obudowy (2), a prostopadłościenna obudowa (2) wykonana jest jako układ ażurowych, wyposażonych w siatkę otworów czterech płaszczyzn, w których strukturze, równolegle do osi co najmniej jednego wrzeciona wykonane są rowkowe kanały do modułowego łączenia wiertarek według wynalazku ze sobą.

2. Wiertarka według zastrz. 1, znamienna tym, że prostopadłościenna obudowa (2) wykonana jest jako układ ażurowych, wyposażonych w siatkę otworów czterech płaszczyzn, w których strukturze, równolegle oraz prostopadle do osi co najmniej jednego wrzeciona wykonane są rowkowe kanały (5) do modułowego łączenia wiertarek według wynalazku ze sobą.

3. Wiertarka według zastrz. 2, znamienna tym, że na każdą z płaszczyzn prostopadłościennej obudowy (2) przypadają dwa rowkowe kanały (5) równoległe do osi wrzeciona głównego (3).

4. Wiertarka według zastrz. 2 albo 3, znamienna tym, że oś rowkowych kanałów (5) jest umieszczona równolegle do osi wrzeciona głównego (3) w odległości stanowiącej moduł 16 mm od osi wrzeciona głównego (3).

PL 223 402 B1

5. Wiertarka według zastrz. 2 albo 3 albo 4, znamienna tym, że prostopadłościenna obudowa (2) ma prostokątny przekrój o wymiarach 64 x 60,5 (+18 mm) i wyposażona jest w łączoną rozłącznie z obudową (2) osłonę (1).

6. Wiertarka według zastrz. 2 albo 3, albo 4, albo 5, znamienna tym, że osłona (1) wytworzona jest jako prostopadłościenna, łączona współpracującymi z gniazdami podstaw obudowy gniazdami bolce kopułka, której wymiary nie przekraczają wymiarów przekroju obudowy (2).

7. Wiertarka według zastrz. 6, znamienna tym, że osłona (1) oraz prostopadłościenna obudowa (2) wyposażone są we współpracujące wzajemnie złącza oraz wyłączniki (6) umożliwiające zasilenie wiertarki pośrednio poprzez elementy osłony.

8. Wiertarka według zastrz. 7, znamienna tym, że wyłączniki/włączniki (6) są wyłącznikami/ włącznikami zwarciowymi.

9. Wiertarka według zastrz. 7 albo 8, znamienna tym, że wyłącznik/włącznik umieszczony jest na każdej z podstaw prostopadłościennej obudowy tak, że załącza napęd wiertarki po kontakcie narzędzia roboczego z obrabianym materiałem lub tak, że wyłącza zasilanie wiertarki po osiągnięciu ustalonej głębokości wiercenia, a zasilenie wiertarki następuje po załączeniu dwóch włączników umieszczonych po jednym na podstawie prostopadłościennej obudowy.

10. Wiertarka według dowolnego z wcześniejszych zastrzeżeń, znamienna tym, że co najmniej jedno wrzeciono główne (3) zestawione jest z czujnikiem nacisku sterującym napędem wiertarki.

11. Wiertarka według dowolnego z wcześniejszych zastrzeżeń, znamienna tym, że wrzeciono główne (3) umieszczone jest tak, że płaszczyzna przechodząca przez jego oś prostopadła do krótszej krawędzi podstawy obudowy (2) dzieli krótszą krawędź podstawy na dwa odcinki o długości 32 mm, a płaszczyzna prostopadła do dłuższych krawędzi podstawy przechodząca przez oś wrzeciona głó wnego (3) dzieli tę krawędź na odcinki 37 oraz 33,5 (+18) mm.

12. Wiertarka według dowolnego z wcześniejszych zastrzeżeń, znamienna tym, że osie wrzecion przeciwstawnych (4) jakich kierunek pracy jest przeciwny w stosunku do kierunku pracy wrzeciona głównego (3) umieszczone są tak, iż od osi tych wrzecion do krawędzi obudowy wynosi 16 mm od dłuższych krawędzi podstawy prostopadłościennej obudowy, a odległość od krótszych krawędzi podstawy obudowy pokrywa się z odległością osi wrzeciona głównego od tych krawędzi.

13. Wiertarka według dowolnego z wcześniejszych zastrzeżeń, znamienna tym, że prostopadłościenna obudowa (2) wiertarki wyposażona jest w gniazdo do zamocowania uchwytu wiertarskiego.

14. Sposób wiercenia otworów, zwłaszcza w przemyśle meblarskim który polega na umieszczeniu obrabianego materiału w prostopadłościennej przestrzeni roboczej oraz wytworzeniu w strukturze obrabianego materiału otworów za pomocą wiertarki według wynalazku, prostopadłościenna przestrzeń robocza ma postać prostopadłościennej skrzyni, znamienny tym, że w zależności, od pożądanego położenia otworu określonego modułami meblarskimi 16; 32; 33,5; 37; 60,6 oraz 64 mm prostopadłościenną obudowę (2) wiertarki według wynalazku orientuje się tak, że pomiędzy osią wrzeciona/wrzecion roboczych, a co najmniej jedną płaszczyzną względem której ma być zorientowany otwór tak, że odległość osi wrzeciona od płaszczyzny odpowiada wielkości modułowej, a następnie załącza się napęd wrzeciona i przemieszcza się wrzeciono robocze w kierunku obrabianego materiału.

15. Sposób według zastrz. 14, znamienny tym, że włączenie napędu następuje po załączeniu włącznika, korzystnie zwarciowego zlokalizowanego na podstawie prostopadłościennej obudowy.

16. Sposób według zastrz. 14 albo 15, znamienny tym, że w wypadku wykonywania serii otworów wiertarki według wynalazku łączy się w zestawy zawierające co najmniej dwie wiertarki według wynalazku z wykorzystaniem rowkowych kanałów i łączników.

17. Sposób według zastrz. 14 albo 15, lub 16, znamienny tym, że po wywierceniu pierwszej serii otworów (po pierwszym wierceniu) wiertarkę/wiertarki według wynalazku wycofuje się z obrabianego materiału, a następnie przy użyciu modułowych podkładek odsuwa się w kierunku kolejnych miejsc wiercenia. Modułowe podkładki mają postać wykonanych korzystnie z nieodkształcalnego m ateriału, korzystnie aluminium prostopadłościanów o wymiarach co najmniej 3, 8, 10, 12, 14, 16, 18 mm.