PL222931B1 - Ząb sekcji do uprawy gleby i wysiewu nawozów - Google Patents

Abstract

Ząb sekcji do uprawy gleby i wysiewu nawozu przeznaczony jest do głębokiego spulchniania gleby dla aplikacji nawozów podczas uprawy roślin. Ząb sekcji do uprawy gleby i wysiewu nawozu zbudowany jest z trzonu (1), redlicy (2), stopy i wysiewającego rurkowego przewodu (5). Czołowa przednia ściana trzonu zaopatrzona jest w krój (4), a do wysuniętej do przodu dolnej czołowej ściany trzonu (1) zamocowana jest przy pomocy kołka (7) redlica (2), a tylna ściana trzonu (1) posiada wzdłużne wybranie, w którym osadzony jest wysiewający nawóz rurkowy przewód (5), ponadto w dolnej części trzonu (1), za redlicą (2), umocowana jest za pomocą kołków (8) stopa. Stopa posiada dwa symetryczne płytowe segmenty (9), przy czym powierzchnie robocze płytowych segmentów stopy usytuowane są względem powierzchni ścian bocznych trzonu (1) pod kątem zawartym w przedziale od 90 do 120 stopni, a płytowe segmenty (9) stopy posiadają przelotowy kanał, w którym ustalony jest rurkowy przewód (5), wysiewający nawoź.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest ząb sekcji do uprawy gleby i wysiewu nawozu przeznaczony do głębokiego spulchniania gleby dla aplikacji nawozów.

W rolnictwie stosuje się agregaty, które umożliwiają jednoczesną uprawę gleby i aplikację nawozu. Elementami roboczymi takich agregatów są talerze lub zęby, za którymi aplikowany jest nawóz. Talerze aplikują nawóz płytko i powodują intensywne wymieszanie go ze spulchnianą glebą, dlatego stosowane są głównie w agregatach przeznaczonych do przygotowania gleby pod rośliny uprawiane w rzędach o małym rozstawie lub siewie rozproszonym. Zęby wyposażone w redlice z krojami nożowymi umożliwiają spulchnianie gleby i aplikacje nawozu na głębokość taką samą lub większą niż talerze, a dzięki rzędowej aplikacji nawozu umożliwiają umieszczanie go blisko rzędów roślin. Taka aplikacja nawozu ma szczególne znaczenie w przypadku roślin uprawianych w rzędach o szerokim rozstawie. Aplikacja taka jest znana z polskiego zgłoszenia patentowego nr P.370329 w agregacie przystosowanym do jednoczesnego siewu nawozu w głąb gleby i materiału siewnego w warstwie powierzchniowej. W agregacie tym zęby wyposażone są w gęsiostopki o małym zakresie głębokości uprawy, a nawóz podawany jest za zęby elastycznymi przewodami, które ograniczają ich prześwity robocze i zwiększają możliwość zapchania resztkami roślinnymi.

Znane są również agregaty firmy Horsch, w których stosuje się zęby z redlicami wysiewającymi jednocześnie nawóz i nasiona, podawane oddzielnymi przewodami. Redlica wysiewa na większej głębokości rząd nawozu, a na mniejszej głębokości dwa pasma nasion. Zaletą tego rozwiązania jest jednoczesny wysiew nasion i nawozu, a wadą duża ilość przewodów umieszczonych za zębami, co zwiększa ryzyko powstania zapchania resztkami roślinnymi oraz możliwość wysiewu nawozu na głębokość niewiele większą niż głębokość siewu nasion rośliny uprawnej. Zęby spulchniające głęboko glebę wyposaża się w wąskie dłuta lub redlice z dodatkowymi nożami bocznymi, które zwiększają spulchnienie gleby, ale w wyniku przepychania jej do przodu wzrastają znacznie opory robocze, co zwiększa zapotrzebowanie mocy. Natomiast przewody wysiewające nawóz są narażone na uszkodzenia i zapchania resztkami roślinnymi, a innym mankamentem jest zalepianie wylotu przewodu spulchnioną glebą, zwłaszcza w przypadku grawitacyjnego podawania nawozu. Wówczas konieczne jest pneumatyczne podawanie nawozu zapewniające oczyszczanie wylotu przewodu wysiewającego nawóz przy pomocy strumienia sprężonego powietrza.

Znane jest z polskiego opisu patentowego nr PL171509 inne rozwiązanie redlicy sadzarki, składającej się z części dziobowej, trzonka, skrzydeł i elementów usztywniających. W redlicy przestrzeń ograniczona dziobem i zewnętrznymi skrzydłami podzielona jest na trzy komory skrzydłami wewnętr znymi, przy czym w komorach zewnętrznych utworzonych pomiędzy skrzydłami zamocowane są pierścienie dla przewodów nawozowych, natomiast pomiędzy skrzydłami wewnętrznymi znajduje się k omora wewnętrzna na sadzeniaki, a w jej przedniej części zamontowany jest skrobak przymocowany do płaskownika usztywniającego.

Istota rozwiązania według wynalazku polega na tym, że czołowa przednia ściana trzonu zaopatrzona jest w krój, a do wysuniętej do przodu dolnej czołowej ściany trzonu zamocowana jest przy pomocy kołka redlica, a tylna ściana trzonu posiada wzdłużne wybranie, w którym osadzony jest wysiewający nawóz rurkowy przewód, ponadto w dolnej części trzonu za redlicą umocowana jest za pomocą kołków stopa, natomiast stopa posiada dwa symetryczne płytowe segmenty, przy czym powierzchnie robocze płytowych segmentów stopy usytuowane są względem powierzchni ścian bocznych trzonu pod kątem zawartym w przedziale od 90 do 120 stopni, a stopa posiada przelotowy kanał w którym ustalony jest rurkowy przewód wysiewający nawóz.

Korzystnym jest gdy krój posiada głowę o przekroju poprzecznym w kształcie trapezu.

Korzystnym jest gdy rurkowy przewód wysiewający nawóz osadzony w tylnej ścianie bocznej stopy i przelotowym kanale stopy ma kształt owalny, a grubość d rurkowego przewodu jest równa lub mniejsza od grubości a trzonu.

Korzystnym jest gdy powierzchnie robocze płytowych segmentów stopy osadzone są względem powierzchni ścian bocznych trzonu, najkorzystniej pod kątem a równym 100 stopni.

Dzięki wynalazkowi zmodernizowano konstrukcję zęba przez połączenie elementów składowych za pomocą kołków, trwałe osadzenie w trzonie i w stopie rurkowego przewodu wysiewającego nawóz poprzez zmianę jego kształtu w przekroju poprzecznym, zastosowanie stopy zwiększającej szerokość spulchnienia gleby i osłaniającej wylot rurkowego przewodu.

PL 222 931 B1

Korzystnie w odróżnieniu od znanych konstrukcji ząb według wynalazku zapewnia głębokie spulchnienie gleby bez nadmiernego wypiętrzania jej na powierzchni i jednoczesną aplikacje nawozu w szerokim zakresie głębokości, w tym również na głębokości kilkukrotnie większej niż głębokość siewu rośliny uprawnej. Poszczególne elementy robocze zęba zapewniają spulchnianie gleby bez nadmiernych oporów roboczych, gdyż stopa zwiększająca szerokość spulchnienia gleby zamocowana jest za wąską redlicą i unosi glebę tylko na bokach trzonu zęba, nie przepychając jej do przodu. Rurkowy przewód wysiewający nawóz przytwierdzony jest pewnie do trzonu i stopy, bez użycia elementów zwiększających ryzyko zapchania resztkami roślinnymi, gdyż wylot rurkowego przewodu osłonięty jest od góry stopą, przez co wykazuje odporność na zalepianie spulchnianą glebą, co z kolei umożliwia grawitacyjne opadanie nawozu.

Przedmiot wynalazku uwidoczniono w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia ząb, na którym górna część pokazana jest w widoku z boku, natomiast dolna część zęba pokazana jest w widoku przednio-bocznym w ujęciu perspektywicznym, fig. 2 - ząb w przekroju w płaszczyźnie poziomej w miejscu A-A, fig. 3 - ząb w widoku z tyłu.

Ząb zbudowany jest z trzonu 1, redlicy 2, stopy 3, kroju 4, rurkowego wysiewającego przewodu 5. Trzon 1 usytuowany jest w płaszczyźnie pionowej zgodnej z kierunkiem ruchu maszyny i ma grubość ścian bocznych określoną na rysunku jako a. W górnej części trzonu 1 znajdują się otwory 6 pod śruby mocujące trzon 1 w uchwycie maszyny. Do dolnej wysuniętej do przodu części trzonu 1 zamocowana jest redlica 2 kołkiem 7. Redlica 2 unosi glebę powodując jej spulchnienie, a szerokość redlicy 2, określona na rysunku jako wymiar b jest większa od grubości a trzonu 1. Do dolnej części trzonu 1, za redlicą 2 zamocowana jest stopa 3 kołkami 8. Powierzchnia robocza płytowych segmentów 9 stopy 3 położonych po obu stronach trzonu 1 oraz rurkowego wysiewającego przewodu 5, powyżej dziobu 10 redlicy 2, i poniżej górnej krawędzi 11 redlicy 2, jednocześnie powierzchnie robocze płytowych segmentów 9 stopy 3 tworzą z trzonem 1 po obu stronach kąt a zawarty w przedziale od 90 do 120 stopni, najkorzystniej wynoszącym 100 stopni. Stopa 3 unosi glebę po obu stronach trzonu 1, a szerokość stopy 3 oznaczonej na rysunku jako c, jest większa od szerokości b redlicy 2. Do czołowej krawędzi trzonu 1 przytwierdzony jest krój 4 rozcinający glebę unoszoną redlicą 2. W tylnej ścianie trzonu 1 znajduje się wzdłużne wybranie 12, w którym osadzony i przytwierdzony jest do trzonu 1 rurkowy przewód 5 wysiewający nawóz. Rurkowy przewód 5 w części górnej wystającej powyżej trzonu jest okrągły, co umożliwia połączenie z elastycznym przewodem siewnika nawozu, natomiast w części osadzonej w wybraniu 12 trzonu 1 ma kształt owalny, tak, że jej grubość, oznaczona na rysunku jako d, jest równa lub mniejsza od grubości a trzonu 1. Wylot 14 rurkowego przewodu 5 wysiewającego nawóz znajduje się poniżej powierzchni roboczej płytowych segmentów 9 stopy 3.

Claims (4)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Ząb sekcji do uprawy gleby i wysiewu nawozu zawierający trzon, redlicę, stopę i wysiewający rurkowy przewód, znamienny tym, że czołowa przednia ściana trzonu (1) zaopatrzona jest w krój (4), a do wysuniętej do przodu dolnej czołowej ściany trzonu (1) zamocowana jest przy pomocy kołka (7) redlica (2), a tylna ściana trzonu (1) posiada wzdłużne wybranie (12), w którym osadzony jest wysiewający nawóz rurkowy przewód (5), ponadto w dolnej części trzonu (1) za redlicą (2) umocowana jest za pomocą kołków (8) stopa (3), natomiast stopa (3) posiada dwa symetryczne płytowe segmenty (9), przy czym powierzchnie robocze płytowych segmentów (9) stopy (3) usytuowane są względem powierzchni ścian bocznych trzonu (1) pod kątem (a) zawartym w przedziale od 90 do 120 stopni, a stopa (3) posiada przelotowy kanał, w którym ustalony jest rurkowy przewód (5) wysiewający nawóz.
2. 2. Ząb sekcji według zastrz. 1 , znamienny tym, że krój (4) posiada głowę o przekroju poprzecznym w kształcie trapezu.
3. 3. Ząb sekcji według zastrz. 1, znamienny tym, że rurkowy przewód (5) wysiewający nawóz osadzony w tylnej ścianie trzonu i przelotowym kanale stopy (3) ma kształt owalny, a grubość (d) rurkowego przewodu (5) jest równa lub mniejsza od grubości (a) trzonu (1).
4. 4. Ząb aparatu według zastrz. 1, znamienny tym, że powierzchnie robocze płytowych segmentów (9) stopy (3) osadzone są względem powierzchni ścian bocznych trzonu (1), najkorzystniej pod kątem (a) równym 100 stopni.