Wyrób metali i stopów ubogich w we¬ giel, np. ubogiego w wegiel chromu i man¬ ganu oraz ich stopów, a zwlaszcza chro- mozelaza wzglednie manganozelaza i chro- mostali wzglednie manganostali, jest pola¬ czony z duzemi trudnosciami wskutek znacznego powinowactwa metali do wegla.Stal nierdzewiejaca np. wytwarza sie zwykle z wysokoprocentowego i ubogiego w wegiel zelazochromu, którego sie dodaje do gotowej kapieli stalowej.Ten posredni sposób wyrobu jest oczy¬ wiscie bardzo drogi zarówno wskutek strat przy wyrobie zelazochromu, jak i wskutek strat przy topieniu. Z tego powodu przepro¬ wadzono liczne próby tak zwanym sposo¬ bem bezposrednim, w którym metal stopu wytraca sie bezposrednio na glównym me¬ talu.Wedlug jednego z tych sposobów drob- nozmielona rude chromowa z zelazokrze¬ mem lub innym zawierajacym krzem srod^ kiem redukcyjnym i dodatkami formuje sie w cegielki, poczem cegielki te poddaje sie dzialaniu przegrzanej kapieli zelaznej. Me¬ tal stopu wytraca sie nastepnie w plynnej kapieli metalowej, przyczem otrzymuje sie droga bezposrednia stop o pozadanym skladzie, np. stal nierdzewiejaca.Jednakze nawet przy tym sposobie, we¬ dlug którego nie stosuje sie srodka reduk¬ cyjnego, zawierajacego wegiel, oraz unikasie bezposredniego zetkniecia elektrod z cieklym metalem podczas procesu redukcji, wytworzony produkt zawiera zmienna i za duza ilosc wegla. Pobrany wegiel pochodzi z surowców, z rudy, z zelazokrzemu i z top¬ nika. Jak wykazaly analizy, stosowane ru¬ dy zawieraja od 0,04 do 0,10% lub jeszcze wiecej wegla. To samo dotyczy stosowane¬ go zelazokrzemu i wapniaka. Wegiel pocho¬ dzi prawdopodobnie glównie z- mechanicz¬ nych zanieczyszczen, powstalych podczas przewozenia lub przechowywania w otwar¬ tych skladach, jak np. z wlókien roslinnych, lisci, ziemi i podobnych zanieczyszczen.Poniewaz najwyzsza wydajnosc metalu wynosi 60 — 70%, a najwieksza czesc we¬ gla zarówno z rudy, jak i ze srodka reduk¬ cyjnego oraz z topnika pobiera ciekly me¬ tal, jest wiec rzecza jasna, ze produkt kon¬ cowy moze z latwoscia posiadac zbyt duza oraz zmienna* zawartosc wegla.Sposób wedlug niniejszego wynalazku ma na celu usuniecie tych niedogodnosci.Ladunek rudy, zelazokrzemu i wapnia¬ ka w ilosci, obliczonej odpowiednio w sto¬ sunku do rudy i srodka redukujacego, pod¬ daje sie dzialaniu silnego zaru wzglednie wstepnej redukcji w temperaturze 1000° — 1100°C w plomieniu silnie utleniajacym, wskutek czego wegiel, zawarty w ladunku, zostaje spalony, a wapniak przetwarza sie w wapno.Ladunek w kawalkach odpowiednio roz¬ drobnionych (wielkosci orzecha, grubej kaszki lub mniejszej) dobrze sie miesza i rozklada cienka warstwa (grubosci okolo 10 cm) na bez przerwy biegnacej tasmie o- grzewczej, która styka sie z gazami spali- nowemi goracego i silnie utleniajacego plo¬ mienia, np. w piecu wedlug patentu Nr 22206.Po traktowaniu rozzarzona mase wrzu¬ ca sie do zamknietych zelaznych zbiorni¬ ków, w których chlodzi sie ja i przechowuje.O ile gazy spalinowe maja byc zasto¬ sowane ponownie w celach ogrzewczych, wówczas uchodzacy gaz musi byc oczy¬ szczony od dwutlenku wegla, np. przez przepuszczenie go przez filtr z wodorotlen¬ ku potasu lub podobny. Dla uzyskania do¬ brych wyników oczyszczanie to, które jed¬ noczesnie usuwa siarke, jest niezbedne; równiez wielkie znaczenie posiada stosowa¬ nie silnie utleniajacego plomienia.W ten sposób wstepnie potraktowany i uwolniony od wegla materjal mozna na¬ stepnie bezposrednio zaladowac do gotowej i juz odpowiednio potraktowanej kapieli metalowej o wysokiej temperaturze, np. do kapieli zelaznej o niewielkiej zawartosci wegla. Obliczona ilosc wyzarzonego mate- rjalu dodaje sie bezposrednio do kapieli z zamknietych zbiorników, w których sie go przechowuje, poczem redukcja zachodzi juz bez trudnosci tak, iz w sposób bezpo¬ sredni otrzymuje sie ubogi w wegiel stop o pozadanym skladzie.Stosowane dotychczas formowanie w ce¬ gielki materjalu przed przeróbka nie jest konieczne. PL