PL221213B1 - Pochodne 1,2,4-triazolo-5-tionu oraz ich zastosowanie - Google Patents

Pochodne 1,2,4-triazolo-5-tionu oraz ich zastosowanie

Info

Publication number
PL221213B1
PL221213B1 PL401956A PL40195612A PL221213B1 PL 221213 B1 PL221213 B1 PL 221213B1 PL 401956 A PL401956 A PL 401956A PL 40195612 A PL40195612 A PL 40195612A PL 221213 B1 PL221213 B1 PL 221213B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
triazole
hiv
derivatives
isoquinolin
reverse transcriptase
Prior art date
Application number
PL401956A
Other languages
English (en)
Other versions
PL401956A1 (pl
Inventor
Piotr Paneth
Agata Siwek
Tomasz Frączek
Original Assignee
Politechnika Łódzka
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Łódzka filed Critical Politechnika Łódzka
Priority to PL401956A priority Critical patent/PL221213B1/pl
Publication of PL401956A1 publication Critical patent/PL401956A1/pl
Publication of PL221213B1 publication Critical patent/PL221213B1/pl

Links

Landscapes

  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku są pochodne 1,2,4-triazolo-5-tionu oraz ich zastosowanie.
Znane są z czasopisma Croatica Chemica Acta 83(2010) 299-306, pochodne 1,2,4-triazolo-5-tionu o wzorze ogólnym 1
w których w których R1, oznacza podstawnik pirydyno-4-metylenowy, alkiloaminowy, 1-metyleno-1,2,4-triazolowy, 2-metyleno-1-metylopirolowy, metylowy, R2 oznacza podstawnik 4-nitrofenylowy, 4-metoksyfenylowy, 2-fluorofenylowy, allilowy, 4-fluorofenylowy, benzylowy, fenylowy, etylowy, 4-bromofenylowy, R3 oznacza atom wodoru lub podstawnik allilowy, hydroksymetylowy.
Wynalazek dotyczy pochodnych 1,2,4-triazolo-5-tionu, o wzorze ogólnym 1, w którym R1 oznacza grupę izochinolino-3-ylo, R2 oznacza grupę benzylową, 2-metoksyfenylową lub 4-bromofenylową, zaś R3 oznacza atom wodoru.
Postać związków według wynalazku oraz ich parametry fizyko-chemiczne podano poniżej.
Związek Parametry fizykochemiczne
analiza elementarna [%] 1H NMR t.t. [°C]
4-benzylo-3-(izochinolin-3-ylo)-1,2,4-triazolo-5-tion (1) - ciało stałe o białej barwie teoretycznie: C 67.9 H 4.4 N 17.6 oznaczono: C 67.7 H 4.5 N 17.4 (DMSO-d6) δ (ppm): 5.91 (s, 2H), 7.10-7.22 (m, 5H) 7.76-7.89 (m, 2H) 8.09-8.12 (d, 1H) 8.19-8.22 (d, 1H), 8.46 (s, 1H), 9.42 (s, 1H) 14.25 (s, 1H) 249-250
3-(izochinolin-3-ylo)-4-(2-metoksyfenylo)-1,2,4-triazolo-5-tion (2); ciało stałe o białej barwie teoretycznie: C 64.7 H 4.2 N 16.8 oznaczono: C 64.5 H 4.4 N 16.6 (DMSO-d6) δ (ppm): 3.46 (s, 3H), 7.04-7.09 (m, 2H) 7.38-7.46 (m, 2H) 7.71-7.77 (m, 1H) 7.80-7.86 (m, 1H), 8.05-8.10 (t, 2H), 8.30 (s, 1H) 9.05 (s, 1H) 14.25 (s, 1H) 251-253
4-(4-bromofenylo)-3-(izochinolin-3-ylo)-1,2,4-triazolo-5-tion (3); ciało stałe o białej barwie teoretycznie: C 53.3 H 2.9 N 14.6 oznaczono: C 53.5 H 3.0 N 14.5 (DMSO-d6) δ (ppm): 7.30-7.33 (m, 2H) 7.63-7.66 (m, 2H) 7.77-7.79 (m, 1H) 7.83-7.89 (m, 1H) 8.09-8.12 (d, 2H) 8.41 (s, 1H) 9.10 (s, 1H) 14.30 (s, 1H) 293-295
Sposób otrzymywania związków stanowiących przedmiot wynalazku polega na tym, że roztwór odpowiedniej pochodnej tiosemikarbazydu tj. 4-benzylo-1-[(izochinolin-3-ylo)karbonylo]tiosemikarbazydu,
PL 221 213 B1
1-[(izochinolin-3-ylo)karbonylo]-4-(2-metoksyfenylo)tiosemikarbazydu lub 4-(4-bromofenylo)-1-[(izochinolin-3-ylo)karbonylo]tiosemikarbazydu w wodnym roztworze wodorotlenku sodowego ogrzewa się w temperaturze wrzenia, po czym mieszaninę reakcyjną chłodzi się do temperatury pokojowej, sączy pod zmniejszonym ciśnieniem, a otrzymany przesącz zobojętnia się roztworem wodnym kwasu solnego. Wytrącony produkt reakcji krystalizuje się z rozpuszczalnika organicznego, korzystnie metanolu lub etanolu. Pochodne 4-10 podstawionego 1-(izochinolin-3-ylokarbonylo)tiosemikarbazydu otrzymuje się w reakcji hydrazydu kwasu izochinolino-3-karboksylowego z izotiocyjanianem benzylu, 2-metoksyfenylu lub 4-bromofenylu, przy stosunku molowym substratów 1:1, w temperaturze 80-100°C w czasie 8-12 godzin, po czym produkt tej reakcji przemywa się eterem dietylowym od resztek nieprzereagowanego izotiocyjanianu i krystalizuje z rozpuszczalnika organicznego, korzystnie metanolu lub etanolu.
Decydujące znaczenie w cyklu replikacyjnym wirusa HIV mają trzy białka enzymatyczne: odwrotna transkryptaza, proteaza oraz integraza. Pierwszy z enzymów katalizuje proces odwrotnej transkrypcji w infekowanej komórce. Drugi enzym - proteaza bierze udział w cyklu odtwarzania dojrzałej, zakaźnej kopii wirusa HIV według pierwotnego wzorca. Integraza natomiast uczestniczy we wprowadzeniu retrowirusowego DNA do chromosomów zainfekowanej komórki gospodarza. Stosowane dotychczas leki przeciw wirusowi HIV hamują działanie dwóch pierwszych białek enzymatycznych, czyli odwrotnej transkryptazy (RT) i proteazy (P).
Pacjentów zakażonych HIV obecnie leczy się za pomocą nukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy (NRTIs), nienukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy (NNRTIs), nukleotydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy (NtRTIs) i inhibitorów proteazy HIV (PIs). Obecnie stosowane inhibitory odwrotnej transkryptazy (RTIs) HIV należą do trzech różnych grup. Pierwsza grupa obejmuje inhibitory nukleozydowe (NRTIs), które ulegają wewnątrzkomórkowej konwersji do nukleozydowych trifosforanów. Te zaś konkurują z naturalnymi deoksynukleotydami o wbudowanie do nici wirusowego DNA. Chemiczne modyfikacje, które odróżniają te związki od naturalnych nukleozydów prowadzą do wydarzeń zakończenia łańcucha DNA wirusa. Obecnie dostępne NRTIs obejmują zydowudynę (AZT), dydanozynę (ddl), zalcytabinę (ddC), stawudynę (d4T), lamiwudynę (3TC) i abakawir (ABC). Druga grupa obejmuje inhibitory nukleotydowe (NtRTIs), takie jak tenofowir, których mechanizm działania, podobnie jak NRTIs, sprowadza się głównie do zahamowania elongacji łańcucha DNA w czasie procesu replikacji. Pojawienie się mutacji powoduje, że zarówno NRTIs jak i NtRTIs stają się nieskuteczne. Trzecia grupa obejmuje inhibitory nienukleozydowe (NNRTIs), których mechanizm działania polega na inhibicji odwrotnej transkryptazy przez wiązanie do centrum allosterycznego. Obecnie dostępne NNRTIs obejmują newirapinę, delawirdynę i efawirenzynę, są znane z podatności na względnie szybkie powstawanie oporności ze względu na mutacje w resztach aminokwasów wyścielających miejsce wiązania NNRTIs.
Działanie tych leków zwykle sprzęga się stosując terapię wielolekową, tak zwaną wysoce aktywną terapię antyretrowirusową, w której podstawową zasadą jest jednoczesne podawanie pacjentowi co najmniej trzech leków przeciwretrowirusowych w kombinacji zalecanej przez światowych ekspertów. Jest ona jednak droga, nie zawsze dobrze tolerowana przez pacjentów, a po dłuższym czasie stosowania, ze względu na zdolność wirusa do szybkiego wytwarzania mutacji, terapia staje się mniej lub nieskuteczna.
Z tego względu istnieje medyczne zapotrzebowanie na dalsze związki przeciw wirusowi HIV, których celem ataku jest odwrotna transkryptaza HIV.
Prowadzone obecnie na świecie badania dotyczące poszukiwania nienukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy HIV (NNRTIs)) koncentrują się głównie wokół grupy niskocząsteczkowych układów heterocyklicznych. Jako HIV-1 NNRTIs przy stężeniu mikromolowym lub submikromolowym zostały zidentyfikowane pochodne sulfanyloacetamidu podstawionego przy atomie siarki pierścieniem triazolowym (czasopisma Bioorganic & Medicinal Chemistry Letters 2006; 16: 4174-4177 i Antimicrobial Agents and Chemotherapy 2007; 51: 429-437), pierścieniem tetrazolowym (czasopismo Bioorganic & Medicinal Chemistry Letters 2006; 16 2748-2752), pierścieniem tiadiazolowym (czasopisma Bioorganic & Medicinal Chemistry Letters 2008; 18: 5368-5371 i Chemical Biology & Drug Design 2010; 76: 330-339) lub benzimidazolowym (Chemical Biology & Drug Design 2010; 76: 330-339). Aktywność pochodnych azolowych potwierdzona została również w czasopismach Bioorganic & Medicinal Chemistry Letters 2009; 19: 5599-5602 i Bioorganic & Medicinal Chemistry Letters 2009; 19: 5603-5606 i Bioorganic & Medicinal Chemistry Letters 2009; 20: 5857-5860, w których wykazano, iż pochodne pirazolu hamują aktywność odwrotnej transkryptazy przy stężeniu mikromolowym lub niższym. Ponadto wiadomo jest, że pochodne triazolu, przy stężeniu mikromolowym lub niższym, wyka4
PL 221 213 B1 zują aktywność przeciwwirusową wobec szczepów HIV-1 opornych na efawirezynę i newirapinę (czasopismo Bioorganic & Medicinal Chemistry Letters 2006; 16: 4444-4449).
Zastosowanie według wynalazku polega na tym, że związki o wzorze 1, stanowiące przedmiot wynalazku, stosuje się do wytwarzania leków antyretrowirusowych przeznaczonych do leczenia pacjentów zakażonych wirusem niedoboru odporności HIV-1, których mechanizm działania polega na inhibicji odwrotnej transkryptazy (RT), jednego z trzech białek enzymatycznych mających decydujące znaczenie w cyklu replikacyjnym wirusa HIV-1.
Związki według wynalazku wykazują silniejszą zdolność do inhibicji enzymu odwrotnej transkryptazy w porównaniu ze związkami dotychczas stosowanymi do tego celu.
Przedmiot wynalazku ilustrują poniższe przykłady.
P r z y k ł a d I.
Mieszaninę hydrazydu kwasu izochinolino-3-karboksylowego (0.01 mola) i izotiocyjanianu benzylu (0.01 mola) ogrzewano w kolbce okrągłodennej zaopatrzonej w chłodnicę powietrzną w temperaturze 80-100°C przez 12 godzin. Następnie mieszaninę reakcyjną przemyto eterem dietylowym od resztek nieprzereagowanego izotiocyjanianu i przekrystalizowano z 96% etanolu. Otrzymano 2.86 g (85% wydajności teoretycznej) 4-benzylo-1-[(izochinolin-3-ylo)karbonylo]tiosemikarbazydu o tempera1 turze topnienia 250-252°C. Wyniki analizy elementarnej i analizy 1H otrzymanego związku:
analiza elementarna: teoretycznie: C 64.3, H 4.8, N 16.7 oznaczono: C 64.6, H 4.5, N 16.4 (DMSO-cfe) δ (ppm): 4.73-4.75 (d, 2H), 7.20-7.35 (m, 5H), 7.80-7.92 (m, 2H), 8.22-8.28 (m, 2H), 8.52 (s, 1H), 8.63 (s, 1H), 9.41 (s, 1H), 9.55 (s, 1H), 10.77 (s, 1H) w pełni potwierdziły jego budowę.
Mieszaninę otrzymanego 4-benzylo-1-[(izochinolin-3-ylo)karbonylo]tiosemikarbazydu (0.01 mola) i 50 mL 2% roztworu wodnego NaOH ogrzewano w kolbce okrągłodennej zaopatrzonej w chłodnicę wodną we wrzeniu przez 2 godziny. Następnie mieszaninę reakcyjną oziębiono do temperatury pokojowej, przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem, a otrzymany przesącz zobojętniono 2M HCl. Otrzymany osad przekrystalizowano z 96% etanolu.
Otrzymano 2.80 g (88% wydajności teoretycznej) 4-benzylo-3-(izochinolin-3-ylo)-1,2,4-triazolotionu o wzorze 2 /
wzór 2 o temperaturze topnienia 249-250°C. Dane spektralne otrzymanego produktu w pełni potwierdziły jego budowę.
P r z y k ł a d II.
Mieszaninę hydrazydu kwasu izochinolino-3-karboksylowego (0.01 mola) i izotiocyjanianu 2-metoksyfenylu (0.01 mola) ogrzewano w kolbce okrągłodennej zaopatrzonej w chłodnicę powietrzną w temperaturze 80-100°C przez 10 godzin. Następnie mieszaninę reakcyjną przemyto eterem dietylowym od resztek nieprzereagowanego izotiocyjanianu i przekrystalizowano z 96% etanolu. Otrzymano 3.20 g (91% wydajności teoretycznej) 1-[(izochinolin-3-ylo)karbonylo]-4-(2-metoksyfenylo)tiosemi1 karbazydu o temperaturze topnienia 251-253°C. Wyniki analizy elementarnej i analizy 1H otrzymanego związku:
analiza elementarna: teoretycznie: C 61.3, H 4.6, N 15.9 oznaczono: C 61.2, H 4.5, N 16.1 (DMSO-d6) δ (ppm): 3.75 (s, 3H), 6.91-6.97 (m, 1H), 7.02-7.05 (m, 1H), 7.11-7.17 (m, 1H),
7.82-7.94 (m, 2H), 8.13-8.15 (d, 1H), 8.23-8.30 (dd, 2H), 8.64 (s, 1H), 9.19 (s, 1H), 9.45 (s, 1H), 9.89 (s, 1H), 11.06 (s, 1H) w pełni potwierdziły jego budowę.
Mieszaninę otrzymanego 1-[(izochinolin-3-ylo)karbonylo]-4-(2-metoksyfenylo)tiosemikarbazydu (0.01 mola) i 50 ml 2% roztworu wodnego NaOH ogrzewano w kolbce okrągłodennej zaopatrzonej w chłodnicę wodną we wrzeniu przez 1 godzinę. Następnie mieszaninę reakcyjną oziębiono do temPL 221 213 B1 peratury pokojowej, przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem, a otrzymany przesącz zobojętniono przez dodanie 2M HCl. Otrzymany osad przekrystalizowano z 96% etanolu.
Otrzymano 2.51 g (75% wydajności teoretycznej) 3-(izochinolin-3-ylo)-4-(2-metoksyfenylo)-1,2,4-triazolo-5-tionu o wzorze 3
o temperaturze topnienia 251-253°C. Dane spektralne otrzymanego produktu w pełni potwierdziły jego budowę.
P r z y k ł a d III.
Mieszaninę hydrazydu kwasu izochinolino-3-karboksylowego (0.01 mola) i izotiocyjanianu
4-bromofenylu (0.01 mola) ogrzewano w kolbce okrągłodennej zaopatrzonej w chłodnicę powietrzną w temperaturze 80-100°C przez 11 godzin. Następnie mieszaninę reakcyjną przemyto eterem dietylowym od resztek nieprzereagowanego izotiocyjanianu i przekrystalizowano z 96% etanolu. Otrzymano
3.08 g (77% wydajności teoretycznej) 4-(4-bromofenylo)-1-[(izochinolin-3-ylo)karbonylo]tiosemikarbazydu 1 o temperaturze topnienia 215-217°C. Wyniki analizy elementarnej i analizy H otrzymanego związku: analiza elementarna: teoretycznie: C 50.9, H 3.3, N 14.0 oznaczono: C 51.0, H 3.5, N 14.2 (DMSO-d6) δ (ppm): 7.50 (s, 4H), 7.81-7.92 (m, 2H), 8.22-8.29 (m, 2H), 8.63 (s, 1H), 9.43 (s, 1H), 9.82 (s, 2H), 10.89 (s, 1H) w pełni potwierdziły jego budowę.
Mieszaninę otrzymanego 4-(4-bromofenylo)-1-[(izochinolin-3-ylo)karbonylo]tiosemikarbazydu (0.01 mola) i 50 ml 2% roztworu wodnego NaOH ogrzewano w kolbce okrągłodennej zaopatrzonej w chłodnicę wodną we wrzeniu przez 2 godziny. Następnie mieszaninę reakcyjną oziębiono do temperatury pokojowej, przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem, a otrzymany przesącz zobojętniono 2M HCl. Otrzymany osad przekrystalizowano z 96% etanolu.
Otrzymano 3.51 g (92% wydajności teoretycznej) 4-(4-bromofenylo)-3-(izochinolin-3-ylo)-1,2,4-triazolo-5-tionu o wzorze 4
o temperaturze topnienia 293-295°C. Dane spektralne otrzymanego produktu w pełni potwierdziły jego budowę.
P r z y k ł a d IV.
Wyznaczono wartość entalpii swobodnej AG związków otrzymanych w przykładach I-III. W tym celu struktury otrzymanych związków zostały wstępnie zoptymalizowane na poziomie półempirycznym, a następnie poddane dokowaniu w centrum allosterycznym odwrotnej transkryptazy HIV-1 za pomocą modułu FlexX programu LeadIT. Wykorzystano centrum wiązania inhibitora struktury krystalicznej 2RKI zdeponowanej w Protein data Bank. Dla każdej struktury przeanalizowano najkorzystniejszych energetycznie konformacji zadokowanego inhibitora.
PL 221 213 B1
Wyznaczone wartości entalpii podano poniżej.
Nr przykładu Wzór ΔG*
1 H z N—N So -9.75
2 H z N—N ά -9.50
3 H z r^\ N-n %-N i 1 Br -9.44
*kJ/mol
Wyznaczone ujemne wartości entalpii swobodnej potwierdziły zdolność związków (pochodnych
1,2,4-triazolo-5-tionu) otrzymanych w przykładach I-III do inhibicji enzymu odwrotnej transkryptazy HIV-1.

Claims (2)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Pochodne 1,2,4-triazolo-5-tionu, o wzorze ogólnym 1, w którym R1 oznacza grupę izochinolino-3-ylo, R2 oznacza grupę benzylową, 2-metoksyfenylową lub 4-bromofenylową, zaś R3 oznacza atom wodoru.
  2. 2. Zastosowanie związków o wzorze 1, określonych zastrzeżeniem 1, do wytwarzania leków antyretrowirusowych przeznaczonych do leczenia pacjentów zakażonych wirusem niedoboru odporności HIV-1, o działaniu polegającym na inhibicji odwrotnej transkryptazy (RT), jednego z trzech białek enzymatycznych mających decydujące znaczenie w cyklu replikacyjnym wirusa HIV-1.
PL401956A 2012-12-10 2012-12-10 Pochodne 1,2,4-triazolo-5-tionu oraz ich zastosowanie PL221213B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL401956A PL221213B1 (pl) 2012-12-10 2012-12-10 Pochodne 1,2,4-triazolo-5-tionu oraz ich zastosowanie

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL401956A PL221213B1 (pl) 2012-12-10 2012-12-10 Pochodne 1,2,4-triazolo-5-tionu oraz ich zastosowanie

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL401956A1 PL401956A1 (pl) 2014-06-23
PL221213B1 true PL221213B1 (pl) 2016-03-31

Family

ID=50943640

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL401956A PL221213B1 (pl) 2012-12-10 2012-12-10 Pochodne 1,2,4-triazolo-5-tionu oraz ich zastosowanie

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL221213B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL401956A1 (pl) 2014-06-23

Similar Documents

Publication Publication Date Title
AU2014285733B2 (en) Bicyclic compounds useful for treating diseases caused by retroviruses
Monforte et al. Design and synthesis of N1-aryl-benzimidazoles 2-substituted as novel HIV-1 non-nucleoside reverse transcriptase inhibitors
JP7036939B2 (ja) 癌細胞の成長抑制効果を示す新規なピリミジン誘導体及びそれを含む薬剤学的組成物
JP5240899B2 (ja) トリアゾロフタラジン
US20030149057A1 (en) Anti-cancer compounds
EP3653620B9 (en) New heteroaryl amide derivatives as selective inhibitors of histone deacetylases 1 and 2 (hdac1-2)
KR20150084968A (ko) 술폭시민 기를 함유하는 5-플루오로-n-(피리딘-2-일)피리딘-2-아민 유도체
TW200815426A (en) New pyridine analogues II 333
MXPA04008807A (es) Derivados de 4-(imidazol-5-il)-2-(4-sulfonilanilino)pirimidina con actividad inhibidora de cdk.
RS57658B1 (sr) Novi derivati benzimidazola kao inhibitori kinaza
BG65086B1 (bg) Триазоли с допамин-d3 рецепторен афинитет
CA3036245A1 (en) Substituted chromane-8-carboxamide compounds and analogues thereof, and methods using same
EP3968991B1 (en) Protein kinase inhibitors and uses thereof for the treatment of diseases and conditions
AU2016417542A1 (en) Imidazopyridine thioglycolic acid derivative, preparation method therefor and application thereof
Gawali et al. Design, synthesis, docking studies and biological screening of 2-thiazolyl substituted-2, 3-dihydro-1H-naphtho [1, 2-e][1, 3] oxazines as potent HIV-1 reverse transcriptase inhibitors
KR20150082604A (ko) 술폭시민 기를 함유하는 n-(피리딘-2-일)피리미딘-4-아민 유도체
JPH0225913B2 (pl)
Barot et al. Design, synthesis and docking studies of some novel (R)-2-(4′-chlorophenyl)-3-(4′-nitrophenyl)-1, 2, 3, 5-tetrahydrobenzo [4, 5] imidazo [1, 2-c] pyrimidin-4-ol derivatives as antitubercular agents
Meng et al. Design, synthesis and evaluation of novel HIV-1 NNRTIs with dual structural conformations targeting the entrance channel of the NNRTI binding pocket
Naseem et al. Therapeutic potential of 1, 3, 4-oxadiazoles as potential lead compounds for the treatment of Alzheimer's disease
Geisman et al. 1, 6-Bis [(benzyloxy) methyl] uracil derivatives—Novel antivirals with activity against HIV-1 and influenza H1N1 virus
Sun et al. In situ click chemistry-based discovery of 1, 2, 3-triazole-derived diarylpyrimidines as novel HIV-1 NNRTIs by exploiting the tolerant region I in binding pocket
US12012402B2 (en) Pyrido[2,3-d]pyrimidin-7-ones and related compounds as inhibitors of protein kinases
Zhou et al. Structure-guided design of novel HEPT analogs with enhanced potency and safety: From Isopropyl-HEPTs to Cyclopropyl-HEPTs
Al‐Humaidi et al. Synthesis and Molecular Docking of Curcumin‐Derived Pyrazole‐Thiazole Hybrids as Potent α‐Glucosidase Inhibitors