PL219270B1 - Sposób wzmocnienia połączenia warstwy fakturowej wielkopłytowej ściany prefabrykowanej - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wzmocnienia połączenia warstwy fakturowej wielkopłytowej ściany prefabrykowanej.

Znany jest sposób z opisu patentowego nr 192811 polegający na zabezpieczeniu przed odpadaniem warstwy fakturowej ścian z wielkiej płyty polegający na wykorzystaniu zespołu dwóch kotew, kotwy naprężanej kątowo i kotwy poziomo ściskanej. Kotwę kątową umieszcza się w otworze kątowym wywierconym w ścianie pod kątem 45° poprzez warstwę fakturową, izolacyjną i wewnętrzną, zaś kotwę poziomą umieszcza się w otworze poziomym, przy czym kotwę poziomą montuje się częściowo zdemontowaną w pierwszej fazie montażu i uzupełnianą o segment rozprężny w drugiej fazie kotwienia. Obie kotwy stanowią element kratownicy zwiększającej wytrzymałość i spójność całej ściany warstwowej.

Istotą wynalazku jest sposób wzmocnienia połączenia warstwy fakturowej wielkopłytowej ściany prefabrykowanej polegająca na nawierceniu w warstwie konstrukcyjnej otworów o średnicy większej o 2-3 mm od średnicy nagwintowanej kotwy stalowej. Natomiast w warstwie fakturowej i w warstwie termoizolacyjnej nawierca się otwory o średnicy 0 80-100 mm. Następnie w warstwie konstrukcyjnej, za pośrednictwem zaprawy cementowej o wytrzymałości nie mniejszej niż 40 MPa, osadza się kotwy stalowe ze stałym pierścieniem oporowym, aż do momentu, aby pierścień ten przylegał ściśle do powierzchni warstwy konstrukcyjnej. Otwór warstwy termoizolacyjnej wypełnia się wtłaczaną ciśnieniowo pianką poliuretanową, a otwór w warstwie fakturowej wypełnia się stopniowo, zaprawą cementową o wytrzymałości nie mniejszej niż 40 MPa. Kolejnym etapem jest wkręcenie drugiego, ruchomego pierścienia oporowego, na głębokość od ok. 1/3 do ok. 1/2 grubości warstwy fakturowej, wyciskając nadmiar zaprawy cementowej. Finalnie uzupełnia się otwór zaprawą cementową aż do lica warstwy fakturowej, uzyskując gładką powierzchnię, przygotowaną do prac ocieplających.

Zaletą rozwiązania jest przeniesienie sił oraz naprężeń ścinających i odrywających poprzez betonowy korek o wytrzymałości ok. 40 MPa oraz poprzez krawędź stalowego pierścienia. Umieszczenie elementów wzmacniających w grubości istniejącego elementu osłonowego pozwala na uniknięcie mostka termicznego pojawiającego się przy klasycznym rozwiązaniu z płaszczyzną docisku na powierzchni płyty betonowej. Eliminuje się konieczność profilowania powierzchni docisku, która jako elewacyjna warstwa fakturowa, jest niejednorodna, np. w postaci kamieni lub grysiku. Zaletą jest też brak ingerencji do wnętrza lokali mieszkalnych.

Przedmiot wynalazku pokazano na rysunkach na których fig. 1 przedstawia konstrukcję wzmocnienia połączenia warstwy fakturowej ściany szczytowej, fig. 2 przedstawia konstrukcję wzmocnienia połączenia warstwy fakturowej ściany osłonowej, zaś fig. 3, fig. 4 i fig. 5 - kolejne etapy wykonania wzmocnienia.

Konstrukcja wzmocnienia połączenia warstwy fakturowej wielkopłytowej ściany prefabrykowanej polega na zastosowaniu technologii łączenia warstwy fakturowej z warstwą konstrukcyjną przy pomocy stalowych łączników kotwiących 1.

Dla płyty ściany szczytowej, w której grubość warstwy konstrukcyjnej 2 wynosi 14-15 cm zastosowano łącznik typu ciężkiego, zaś dla podłużnych ścian osłonowych, w których grubość warstwy konstrukcyjnej 2 wynosi 6-8 cm stosuje się łącznik typu lekkiego. Łączniki wykonane są ze stali trudnordzewiejącej 10HAVP. Przed rozpoczęciem procesu osadzania łączników, w warstwie fakturowej 3 i warstwie termoizolacyjnej 4 realizowano otwory o średnicy 0 80-100 mm, a w elementach konstrukcyjnych wiercono otwory o przekroju adekwatnym do średnic nagwintowanych prętów kotwiących 1. Po montażu i stabilizacji pierścieni oporowych 5 w warstwach konstrukcyjnych, przestrzeń termoizolacyjną 4 uzupełnia się pianką poliuretanową 6 a następnie wykonuje się „trzpienie betonowe” 7 z szybkowiążącej zaprawy cementowej o wytrzymałości odpowiadającej klasie B40, na przykład typu CERESIT CX 15.

Claims (1)

1. Sposób wzmocnienia połączenia warstwy fakturowej wielkopłytowej ściany prefabrykowanej, znamienny tym, że w warstwie konstrukcyjnej (2) nawierca się otwory, o średnicy większej o 2-3 mm od średnicy nagwintowanej kotwy stalowej (1), zaś w warstwie fakturowej (3) i w warstwie termoizolacyjnej (4) wykonuje się otwory o średnicy 0 80-100 mm, następnie w warstwie konstrukcyjnej (2), za

   PL 219 270 B1 pośrednictwem zaprawy cementowej (7) o wytrzymałości nie mniejszej niż 40 MPa, osadza się kotwy stalowe (1) ze stałym pierścieniem oporowym (5), aż do momentu, aby pierścień ten przylegał ściśle do powierzchni warstwy konstrukcyjnej (2), zaś otwór warstwy termoizolacyjnej (4) wypełnia się pianką poliuretanową (6) wtłaczaną ciśnieniowo, a otwór w warstwie fakturowej (3) wypełnia się stopniowo, zaprawą cementową (7) o wytrzymałości nie mniejszej niż 40 MPa, a kolejnym etapem jest wkręcenie drugiego, ruchomego pierścienia oporowego, na głębokość od ok. 1/3 do ok.1/2 grubości warstwy fakturowej (3) wyciskając nadmiar zaprawy cementowej (7) i finalnie uzupełnia się otwór zaprawą cementową (7) aż do lica warstwy fakturowej (3), uzyskując gładką powierzchnię, przygotowaną do prac ocieplających.