Wynalazek niniejszy dotyczy hamulców do samolotów, w szczególnosci hydraulicz¬ nych hamulców, w których wywierane jest jednakowe cisnienie hamownicze, gdy statek napowietrzny laduje w prostej linji, i róz¬ nicowe cisnienie, gdy pozadane jest, aby sa¬ molot wykonal zwrot w jedna lub w druga strone.Wynalazek niniejszy umozliwia lotniko¬ wi zastosowanie jednakowego, ale róznico^ wego cisnienia do dwóch hamulców lub ze¬ spolów hamulców przedniej i tylnej osi sa¬ molotu, przyczem w celu umozliwienia otrzy¬ mania róznicowych cisnien w hamulcach z obydwóch stron samolotu stosuje sie samo¬ czynne urzadzenie, które dziala wtedy, gdy lotnik odchyla ster w celu skierowania sa¬ molotu w prawo lub w lewo.W urzadzeniu wedlug wynalazku nie za¬ chodzi niepozadany wzrost cisnienia hamow- niczego w hamulcu lub w hamulcach po we¬ wnetrznej stronie zakretu, to znaczy z tej strony samolotu, w która wykonany jest zwrot, przez co unika sie niebezpieczenstwa zatrzymania kola, bedacego chwilowym punktem obrotu. Poza tern urzadzenie we¬ dlug wynalazku moze równiez dzialac w ten sposób, ze po zastosowaniu cisnienia do ha¬ mulców cisnienie na zewnetrznej stronie za¬ kretu mozna bardzo szybko obnizyc juz na poczatku zakretu, tak iz unika sie niebezpie¬ czenstwa kapotazu samolotu przez uniknie-cie niepozadanego zwiekszenia cisnienia po wewnetrznej stronie, oraz powolnego zmniej¬ szenia cisnienia po stronie zewnetrznej za¬ kretu. Nastepnie samolot, wyposazony w po¬ wyzsze urzadzenie, moze byc sterowany w prawo lub w lewo przez odchylenie drazka sterowego w sposób zwykly bez uruchomie¬ nia hamulców, z wyjatkiem przypadku uru¬ chomiania hamulców zapomoca drazka ste¬ rowego w zaleznosci od woli lotnika.Urzadzenie wedlug wynalazku zajmuje malo miejsca, a wszystkie jego czesci rucho¬ me sa smarowane samoczynnie, gdyz pracu¬ ja w zamknietej oslonie ochronnej, która mie¬ sci w sobie plynny czynnik napedny, np. olej, a poza tern oslona ochronna stanowi równiez zbiornik olejowy, w którym plynny czynnik moze swobodnie mieszac sie po przeplywie przez urzadzenie hamulcowe, u- latwiajac w ten sposób wyrównywanie tem¬ peratury w calym ukladzie.Wedlug niniejszego wynalazku urzadze¬ nie hamulcowe posiada zbiornik na plynny czynnik napedny i szereg tloków, urucho¬ mianych zapomoca narzadów, poruszanych podluznie i obrotowo wewnatrz komór zbior¬ nika, z którego napedny czynnik jest wytla¬ czany zapomoca tloków przy zmiennem ci¬ snieniu. Tloki posiadaja po dwa narzady przesuwne wewnatrz wydrazonych komór zbiornika, a osie tych narzadów zbiegaja sie symetrycznie na osi trzeciego narzadu, za¬ wierajacego tlok, uruchomiany zewnetrz- nem cisnieniem czynnika napednego. Po¬ wyzsze narzady sa polaczone z dwoma na¬ rzadami do podtrzymywania tloków, przy- czem jeden narzad moze poruszac sie za¬ równo podluznie, jak i obrotowo na wale, przyczem jeden z narzadów porusza sie wzdluz prowadnicy wewnatrz narzadu, któ¬ ry obraca sie wokolo nieruchomego srodka.Na rysunku przedstawiono przyklad wy¬ konania urzadzenia wedlug wynalazku. Fig 1 przedstawia widok urzadzenia zprzodu z czesciowym przekrojem, fig. 2 — równiez czesciowy przekrój przez to urzadzenie wzdluz linji C—C na fig. 1, fig. 3 —- przed¬ stawia schematycznie calosc urzadzenia we¬ dlug wynalazku wraz z polaczeniami z beb¬ nem hamulcowym i drazkiem sterowym, fig. 4 — przekrój zbiornika do plynnego czynni¬ ka napednego, zasilajacego pompke reczna i komory tlokowe, fig. 5 — schemat ukladu hamulcowego, uzmyslawiajacy przesuniecia tloków, gdy hamulce sa uruchomione równo¬ miernie lub róznicowo, fig. 6 — boczny wi¬ dok pompki recznej, a fig. 7 i 8 przedstawia¬ ja dwa czesciowe prostopadle wzgledem siebie przekroje przez powyzsza pompke reczna.Urzadzenie wedlug wynalazku sklada sie z oslony 1, wykonanej jako odlew z metalu lekkiego, która posiada dwie komory 2 i 3, skierowane ukosnie nazewnatrz oslony i sta¬ nowiace jedna calosc ze srodkowa czescia oslony, t. j. z glówna jej czescia, polozona symetrycznie wzgledem komór 2 i 3.Srodkowa czesc oslony moze miec w przyblizeniu ksztalt trójkata, którego wierz¬ cholek lezy pomiedzy wewnetrznemi boka¬ mi wystajacych komór 2 i 3. Zaokraglona dolna czesc srodkowej czesci oslony 1 po¬ siada trzecia komore 4, umieszczona na linji srodkowej w osi C—C, symetrycznie wzgle¬ dem osi komór 2 i 3.Komory 2 i 3, zaopatrzone w tloki i tlo- czyska, sa otwarte ku oslonie, która jest cal¬ kowicie wypelniona olejem lub innym odpo¬ wiednim plynnym czynnikiem napednym.Zewnetrzny koniec kazdej z tych komór jest nagwintowany od wewnatrz i zamkniety pokrywa 5, zaopatrzona w otwór srodkowy.Zewnetrzne powierzchnie pokryw 5 komór 2 i 3 sa plaskie, a wewnetrzne sa stozkowe, tak iz pokrywa jest grubsza w srodku, niz na brzegach.Na wewnetrznej stozkowej czesci kaz¬ dej z pokryw 5 komór 2 i 3 jest osadzona spiralna sprezyna srubowa 6, której zwój o najwiekszej srednicy opiera sie o brzeg powierzchni wewnetrznej pokrywy 5, nato¬ miast zwój o najmniejszej srednicy opiera — 2 —sie o tarcze 7, zaopatrzona w otwór srodko¬ wy i wykonana z materjalu podatnego, np. z gumy. Tarcza 7 posiada na obwodzie kol¬ nierz, stanowiacy uszczelnienie dla czynnika napednego i umozliwiajacy poslizgowy ruch tej tarczy wzdluz gladzi scianki komory.Druga, t. j. wewnetrzna powierzchnia tarczy opiera sie na zewnetrznej plaskiej powierzchni tloka 8, zaopatrzonego w srod¬ ku w kanal przepustowy 9 o stosunkowo ma¬ lej srednicy, biegnacy od wewnetrznej czo¬ lowej powierzchni tloka 8 do zewnetrznej jego powierzchni czolowej.Wewnetrzna strona tloka wpoblizu srodkowego otworu 9 laczy sie ze stozko¬ wym lejem 10, którego obwód zakonczony jest kolnierzem 11, scisle przylegajacym do cylindrycznej powierzchni komory, stano¬ wiac dodatkowa powierzchnie prowadnicza bocznej obwodowej powierzchni 8 tloka.Wewnetrzna powierzchnia 12 stozkowego leja 10 sluzy do wprowadzania konca kor- bowodu 13 wglab stozkowego wydrazenia w tloku 8, zakonczonego kulista lub walcowa powierzchnia lozyskowa 14 z waskim kana¬ lem 9 w srodku.Ta kulista powierzchnia lozyskowa sta¬ nowi gniazdo dla kulistego lba 15, stanowia¬ cego zewnetrzny koniec korbowodu 13, któ¬ ry jest polaczony wahliwie zapomoca prze¬ gubu 16 z lacznikiem 17, poruszajacym sie przesuwnie i obrotowo wzdluz wspólnej osi C—C pomiedzy ukosnie ustawionemi komo¬ rami 2 i 3, z których kazda jest zaopatrzo¬ na w tlok, obciazony sprezyna, i tloczysko, jak wspomniano wyzej.Gdy tlok 8 jest przesuniety nazewnatrz w polozenie robocze, przedstawione na fig. 1 i 2, to kulisty leb 15 kazdego tloczyska 13 zaslania waski kanal 9 w tloku, a poniewaz plynny czynnik napedny nie moze wtedy przeplywac do oslony 1, przeto tlok wytla¬ cza go do hamulca lub zespolu hamulców przez przewody 18 i 19.Odwrotnie, gdy tlok jest przesuwany z powyzszego polozenia, przedstawionego na fig. 1 i 2, w kierunku odwrotnym, to wtedy niema szczelnego zamkniecia kanalu 9 i wówczas plynny czynnik napedny, np. olej, moze powracac do oslony 1, mieszajac sie z czynnikiem, znajdujacym sie w tej oslonie.Z chwila zaniku nacisku, przesuwajace¬ go tlok 8 nazewnatrz, spiralna sprezyna sru¬ bowa 6 przesuwa tlok 8 za korbowodem 13 tak, iz tlok cofa sie wraz z odpowiednim slu¬ pem plynnego czynnika, który wyplywa z u- rzadzenia 57 bebna hamulcowego pod naci¬ skiem sily napiecia sprezyny, która obciazo¬ na jest obrecz odnosnego hamulca (fig. 3).Poniewaz przy jednakowej temperaturze czynnika we wszystkich bebnach równe za¬ cisniecie obreczy ciernych hamulców zalezy od równych ilosci czynnika, tloczonego za¬ pomoca tloków 8, przeto stosuje sie dwa zde¬ rzaki 20, których konce stykaja sie z kol¬ nierzami 11 tloków, a ograniczajac dlugosc suwów tloków 8 ku wewnatrz, okreslaja tern samem pojemnosc przestrzeni, wypelnionej czynnikiem, który wytlaczaja powyzsze tloki.Zderzaki 20 sa wkrecone w gwintowane otworki, znajdujace sie na koncach podsta¬ wy 21, która ze swej strony jest przymoco¬ wana zapomoca dwóch srub 22 do kadluba 1 zbiornika pomiedzy komorami 2 i 3.Wkrecajac lub wykrecajac zderzaki 20, mozna regulowac w miare potrzeby dlugosci suwów tloków, a tem samem wyrównywac wszelkie róznice, wywolane róznicami tem¬ peratur.Nalezy zaznaczyc, ze srodkowa oslona juz sama przez sie przyczynia sie w znacz- nym stopniu do wyrównywania róznic tempe¬ ratur, poniewaz czynnik, powracajacy z ha¬ mulców, moze swobodnie mieszac sie w tej oslonie.Zderzaki 20 sa dostepne fak samo, jak pozostale urzadzenie wewnetrzne po zdje¬ ciu scianki 23 zbiornika (fig. 1 i 2).Scianka 23 jest przymocowana do ka¬ dluba 24 oslony 1 srubami 25, a cale urza¬ dzenie jest normalnie przymocowane do ka- — 3 —dluba samolotu lub innej plaskiej podpory zapomoca srub, przechodzacych przez u- cha 26.Zderzaki 20 moga byc równiez przedlu¬ zone w taki sposób, aby ich zaokraglone lby wychodzily nazewnatrz oslony, umozliwiajac nastawienie zderzaków z zewnatrz bez o- twierania oslony /.Zaokraglona podstawa trójkatnej oslony posiada w dolnej swej czesci, wzdluz osi sy- metrji C—C, nadlew rurowy z otworem, któ¬ ry posiada pokrywke 5 i gladz wewnetrzna, dzieki czemu ten nadlew stanowi taka sama komore 4, jak komory 2 i 3.Otwór w pokrywie 5 komory 4 jest po¬ laczony przewodem 28 ze zródlem plynnego lub gazowego czynnika napednego, znajdu¬ jacego sie pod cisnieniem, przyczem zró¬ dlem takiem moze byc pompka reczna 29.W komorze 4 jest umieszczona tarcza 30 z podatnego materjalu, zaopatrzona w kol¬ nierz i przymocowana do tloka 31 zapomoca sruby srodkowej i podkladki.Tlok 31 jest cylindryczny, lecz posiada na wewnetrznej stronie wydrazenie stozko¬ we, zakonczone kulistem gniazdem, lecz po¬ zbawione jednak zupelnie otworu lub kanalu, które umozliwilyby przeplyw cieczy pomie¬ dzy oslona i pompka reczna lub zewnetrz- nem zródlem znajdujacego sie pod cisnie¬ niem czynnika.W tern stozkowem i zakonczonem kuli¬ sto gniezdzie, wykonanem wewnatrz tloka 31, miesci sie kulisty leb 32, wykonany na zewnetrznym koncu tloczyska 33, przyczem przeciwlegly koniec tloczyska jest polaczo¬ ny przegubowo z krótkim walem 34 (fig. 2), którego os jest prostopadla do osi tloka 31 oraz do przedniej i tylnej scianki oslony /.Os walu 34 znajduje sie normalnie w plaszczyznie symetrji C—C, przechodzacej przez srodek oslony i przepolowiajacej kat pomiedzy osiami pochylo ustawionych ko¬ mór bocznych 2 i 3.Konce walu 34 moga przesuwac sie w szczelinach 35, wykonanych w ramie, która sklada sie z dwóch równoleglych, lecz od¬ sunietych od siebie plytek 36 w ksztalcie strzalek, których wierzcholek jest normalnie skierowany wzdluz linji C—C.Szczeliny prowadnicze 35 w plytkach 36 pokrywaja sie ze soba. Rama w ksztalcie strzalki, w której sa wyciete te szczeliny, mo¬ ze byc obrócona wokolo nieruchomej osi, przebiegajacej wpoblizu podstawy ramy; w tym celu jedna z plytek w ksztalcie strzalki jest polaczona z walem 37, równoleglym do walu 34 (druga plytka jest polaczona z cy¬ lindryczna nasadka 38 osadzona w kadlubie oslony 1). Wal 37, przymocowany prosto¬ padle do jednej z tych plytek, wystaje na¬ zewnatrz poprzez lozysko w oslonie, mniej wiecej w srodku kadluba oslony.Wal 37 jest polaczony z drazkiem kor¬ bowym 39 (fig. 1 i 3), wystajacym wbok i polaczonym za posrednictwem lacznika 41 z drazkiem sterowym 40 lub przekladnia ste¬ rowa, Prócz prowadzenia konców walu 34 w szczelinach obrotowej ramy z plytek 36 w ksztalcie strzalek srodkowa czesc walu jest umieszczona w dwóch otworach innej ramy, zlozonej z dwóch oddalonych od siebie czworobocznych plytek 17 o ksztalcie zasad¬ niczo trójkatnym. Plytki 17 sa polaczone z plytkami 36 w ksztalcie strzalek w ten spo¬ sób, ze tworza lacznie z niemi uklad w ksztalcie litery X, stanowiacy ruchome po¬ dluznie i obrotowo polaczenie, sprzegajace wszystkie trzy tloczyska 13, 13 i 33.Dwa krótsze boki tych trójkatnych ply¬ tek 17 wpoblizu komór 2 i 3 sa lekko na¬ chylone ku sobie, dluzsze zas boki zbiega¬ ja sie pod ostrym katem do walu 34 i lacza sie poprzez zaokraglenia z krótszemi boka¬ mi pod katem nieco mniejszym od 90^ Pomiedzy plytkami trójkatnemi 17 u wierzcholków tych katów, które sa nieco mniejsze od kata prostego, sa osadzone wah- liwie konce tloczysk 13, wspóldzialajacych z tlokami komór bocznych 2 i 3.Trójkatne plytki 17 ramy sa oddzielone — 4 —od siebie tulejka rozporowa 43 (fig. 2), u- mocowana przy rozwartym kacie przeciecia sie boków krótszych.Tulejka ta przesuwa sie z rama 17 wzdluz osi symetrji C—C w prowadnicy widelkowej 44, która jest przymocowana do scianki oslony i wystaje na krótka odle¬ glosc pomiedzy komorami bocznemi 2 i 3 ku srodkowi oslony glównej 1.Dzieki temu rama 17, 17 jest ruchoma w kierunku podluznym, jak równiez moze sie obracac wokolo tulejki 43 w prowadnicy 44, podczas gdy plytki 36 w ksztalcie strzalek moga obracac sie wokolo nieruchomej osi walu 37 i nasadki 38.Wzgledny przesuw podluzny plytek 36 i plytek trójkatnych 17 odbywa sie po prze¬ zwyciezeniu napiecia dwóch sprezyn srubo¬ wych 27, wlaczonych pomiedzy trzpienie na plytkach w ksztalcie strzalki i nieruchome haczyki 42.Gdy glówny nacisk na tlok 30 zanika, sprezyny 27 przesuwaja szybko tloczyska 13 o taka odleglosc, ze kanaly przepustowe 9 pozostaja odsloniete, gdy kolnierze 11 tlo¬ ka opra sie o zderzaki 20, Otrzymany w ten sposób uklad przegu¬ bowy mozna odksztalcic przez odchylenie srodkowego przegubu w prawo lub w lewo, jak równiez przez zwiekszenie lub zmniej¬ szenie ogólnej wysokosci ukladu wzdluz osi C—C.Zewnetrzne cisnienie cieczy, sluzace do przesuwania tloka 30, otrzymuje sie zapo- moca pompki recznej, przedstawionej na fig. 6, 7 i 8. Pompka ta posiada rozszerzony u góry kadlub 29, w którym jest osadzony wal 45, polaczony z korba 46, obracana za- pomoca rekojesci dzwigni 47. Korba 46 jest polaczona jednym koncem z korbowodem 48, którego drugi koniec, zakonczony ku¬ listym lbem, miesci sie w gniezdzie kulistem, wykonanem w nurniku 49, i zaslania kanal 51. Górna czesc oslony jest polaczona przewodem 50 z malym zbiornikiem olejo¬ wym (nieprzedstawionym na rysunku), tak iz czesc oslony 29 pompy ponizej nurnika jest zawsze wypelniona olejem.Przy podniesieniu dzwigni 47 korbowód 48 odslania kanal 51, przechodzacy przez nurnik, dzieki czemu komora pod nurnikiem wypelnia sie olejem.Komora pompy ponizej nurnika jest po¬ laczona z komora 4 tloka 30 przewodem 28.Ruch powrotny nurnika powoduje srubowa sprezyna 52, przyczem ten ruch jest ograni¬ czony u góry obrzezem 53, tak iz po pod¬ niesieniu dzwigni 47 wgóre az do konca leb korbowodu 48 odslania kanal 51.Aby lotnik nie byl zmuszony naciskac stale reka na dzwignie 47, dzwignia ta po¬ siada mala dzwignie zapadkowa 54, która po przycisnieciu do trzonu dzwigni 47 odsu¬ wa zapadke 55 od lukowatej zebatki 56.W ten sposób lotnik moze wywolac za¬ dane cisnienie, którego wartosc moze odczy¬ tywac na widocznym manometrze, i nastep¬ nie puscic raczke po osiagnieciu pozadane¬ go cisnienia.Podczas pracy, gdy nalezy otrzymac równe cisnienia na obydwa kola lub zespo¬ ly kól z przeciwleglych boków kadluba sa¬ molotu, lotnik posluguje sie pompka reczna w celu wywarcia cisnienia na tlok 31.Poniewaz rama 36 w ksztalcie strzalki jest symetryczna, przeto szczelina prowad- nicza 35 i wal 34 pozostaja wtedy na osi C~C i dzieki temu plytki trójkatne 17 sa przesuwane jedynie w kierunku osi symetrji C—C. Polozenie symetryczne poszczegól¬ nych narzadów wzgledem osi C—C jest przedstawione zapomoca linij ciaglych na fig. 5 rysunku.Kuliste lby 15 korbowodów 13 wysuwa¬ ja sie nazewnatrz, a po osiagnieciu styku z tlokami 8 zamykaja kanaly przepustowe 9 i przesuwaja tloki 8, wytlaczajac jednocze¬ snie plynny czynnik napedowy, znajdujacy sie za niemi, do odpowiednich rurek, przy¬ czem cisnienie w obydwóch hamulcach jest wówczas jednakowe. Odwrotnie, gdy cisnie¬ nie glówne zanika, to korbowód 13 i tloki 8 — 5 —cofaja sie, czynnik powraca do oslony, która stanowi rodza) zbiornika.Plynny czynnik, zawarty w tym zbiorni¬ ku, smaruje wiec wszystkie czesci pracujace i uniemozliwia zanieczyszczenie wnetrza oslony 1 pylem.Gdy w hamulcach maja byc wywolane cisnienia nierówne, to lotnik tak samo wytwa¬ rza najpierw cisnienie glówne zapomoca pompki recznej lub tez w inny sposób, a na¬ stepnie obraca w miare potrzeby ster lub tez, postepujac w odwrotnej kolejnosci, moze obrócic najpierw ster, a nastepnie wytworzyc cisnienie w hamulcach, uruchomiajac pomp¬ ke reczna.Jezeli np. trzeba wykonac zwrot w lewo, wtedy lewy koniec drazka sterowego lub tez lewy pedal nalezy posunac ku górze, jak przedstawiono na fig. 3 zapomoca strzalki A, dzieki czemu otrzymuje sie odpowiedni ruch drazka korbowego 39, laczacego drazek ste¬ rowy z walem i plytkami w ksztalcie strza¬ lek, które wskutek tego zostaja obrócone wraz z prowadnica w kierunku ruchu strza¬ lek zegara.Plytki trójkatne 17 obracaja sie wówczas w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, jak przedstawiono schematycznie na fig. 5, a lewy korbowód 13 zostaje wysunie¬ ty z gniazda glowicy tloka 8, przez co zmniejsza sie cisnienie w hamulcach z pra¬ wej strony, z któremi jest polaczona komora 3 (komora 2 jest polaczona z hamulcami le¬ wej strony)..Chcac skrecic w lewo lotnik wychyla ku przodowi Lewa strone drazka sterowego, któ¬ ry obraca sie na przegubie srodkowym w kie¬ runku strzalki A (fig. 3)* przyczem plytki w ksztalcie strzalek obracaja sie w kierunku ruchu wskazówek zegara, jak w pierwszW przypadku i wówczas stosunkowo duze ci¬ snienie zostaje przekazane z komory 2 do hamulców lewych, natomiast hamulce prawe pozostaja nieczynne.Wszelkie gwaltowne lub niebezpieczne zwiekszenie cisnienia w hamulcu lewym po¬ nad okreslona zgóry wartosc nie moze sie w tym przypadku zdarzyc, poniewaz z chwila gdy lotnik zmniejsza srednice zakretu w le¬ wo przez obrót steru w lewo o wiekszy kat, to zwieksza sie kat obrotu plytek trójkatnych w kierunku odwrotnym do ruchu wskazówek zegara, wskutek czego cisnienie bardzo szyb¬ ko spada w hamulcach prawych, lecz pozo¬ staje prawie takie samo, jak poprzednio, w hamulcach lewych, dzieki czemu samoczyn¬ nie zapobiega sie niebezpiecznemu i niepo¬ zadanemu zwiekszeniu cisnienia hamowania, które mogloby spowodowac gwaltowne za¬ trzymanie kola lub kól z tej strony, w która wykonywa sie skret.Wzajemne symetryczne i niesymetryczne przesuniecie czesci jest przedstawione sche¬ matycznie linjami przerywanemi na fig. 5, przyczem, jak mozna wnioskowac z ukladu na fig. 5, w chwili, gdy przegub 16 lewego korbowodu zostaje przesuniety z polozenia 16 w polozenie 16a wskutek odchylenia draz¬ ka sterowego, przegub 16 drugiego tloczyska pozostaje zasadniczo nieruchomy, aczkol¬ wiek wal 34 zostal przesuniety po luku kola w polozenie 34a, tulejka 43 zas zostala po¬ sunieta wzdluz prowadnicy widelkowej 35 scisle w kierunku osi C — C w polozenie 43a.Aczkolwiek opisano powyzej pompe na plynny czynnik napedny, sluzacy do wytwa¬ rzania cisnienia glównego, to jednak jest oczywiste, ze mozna tu stosowac inny dowol¬ ny czynnik do wytwarzania cisnienia glów¬ nego, np. sprezone powietrze, pobierajac sprezone powietrze przez zawór z odpowied¬ niego zbiornika powietrznego.Urzadzenie hamulcowe zawiera równiez zbiornik 61 (fig. 4), umieszczany wewnatrz skrzynki 58, która moze miec ksztalt za¬ okraglonego kolpaka metalowego, przymo¬ cowanego rozlacznie kolnierzem 59 do obsa¬ dy 60, umieszczonej w odpowiedniem miej¬ scu kabiny lotnika.Skrzynka 58 zawiera gietki zbiornik 61, napelniany przez odpowiedni korek 62, do — 6 -którego mocna miec dostep po zdjecu skrzyn¬ ki 58.Wewnetrzny zbiornik 61 i oslona jego sa umieszczone pionowo nad poziomem pompki 29, dzieki czemu plynny czynnik, zawarty w gietkim zbiorniku 61, splywa dzieki sile dazenia przez przewód 63 do zlacza 67 (fig. 3).Od tego zlacza odgalezione sa dwa prze¬ wody, z których jeden przewód 50 zasila pompke, drugi zas przewód 64 jest polaczo¬ ny zapomoca krócca 65 z oslona 1 urzadze¬ nia, wypelniajac te oslone i dostarczajac plynny czynnik napedowy do komór 2 i 3 tloków 8.Z chwila uruchomienia pompki recznej 29 nurnik 49 pompki i tloki 8 komór 2, 3 i tlok 31 wytlaczaja czynnik z odpowiednich komór, jednak nie powstaje próznia, jaka moglaby sie przypuszczalnie wytworzyc w oslonie, a to dzieki zassaniu do tej oslony czynnika z odksztalcalnego zbiornika 61.Stosujac pompe powietrzna lub zbiornik powietrzny do przesuwania tloka 31, wystar¬ czy polaczyc zbiornik 58 tylko z oslona / urzadzenia.Najlepiej jest, gdy przewody 18, 19, pro¬ wadzace do hamulców, i przewody 28, 50 i 64, laczace pompe z oslona /, sa wykonane z jednolitych rurek miedzianych, aby unik¬ nac wszelkiej straty cisnienia. Poza tern przewody 18, 19 nalezy zaopatrzyc w kom¬ pensatory 66 (fig. 3), które umozliwiaja ru¬ chy podwozia wzgledem korpusu urzadzenia, przyczem te kompensatory moga byc w razie potrzeby wykonane z krótkich odcinków we¬ za gumowego, wzmocnionego w odpowiedni sposób.Jak widac z ukladu na fig. 3, kat pomie¬ dzy drazkiem sterowym 40 i lacznikiem 41 oraz pomiedzy lacznikiem 41 i drazkiem korbowym 39 wynosi 90°, gdy poszczególne narzady sa w polozeniach, jak na schemacie, t. j. gdy drazek sterowy jest w polozeniu nieczynnem, gdy zas drazek sterowy jest wychylany ze swego wyjsciowego polozenia, to powinien byc umozliwiony obrót drazka korbowego 39 o kat okolo 30° w kierunku ruchu wskazówek zegara i w kierunku prze- ' ciwnyift. PL