PL216376B1 - Sposób otrzymywania nanocząstek tlenku glinu - Google Patents

Sposób otrzymywania nanocząstek tlenku glinu

Info

Publication number
PL216376B1
PL216376B1 PL379999A PL37999906A PL216376B1 PL 216376 B1 PL216376 B1 PL 216376B1 PL 379999 A PL379999 A PL 379999A PL 37999906 A PL37999906 A PL 37999906A PL 216376 B1 PL216376 B1 PL 216376B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
air
nanometric
solvent
trialkylaluminum
alumina
Prior art date
Application number
PL379999A
Other languages
English (en)
Other versions
PL379999A1 (pl
Inventor
Antoni Kunicki
Krzysztof Jan Kurzydłowski
Andrzej Olszyna
Antoni Pietrzykowski
Wanda Ziemkowska
Aneta Zawada
Original Assignee
Politechnika Warszawska
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Warszawska filed Critical Politechnika Warszawska
Priority to PL379999A priority Critical patent/PL216376B1/pl
Publication of PL379999A1 publication Critical patent/PL379999A1/pl
Publication of PL216376B1 publication Critical patent/PL216376B1/pl

Links

Landscapes

  • Compounds Of Alkaline-Earth Elements, Aluminum Or Rare-Earth Metals (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania nanocząstek tlenku glinu o geometrii przestrzennej krótkich włókien.
Produkty o nanometrycznych rozmiarach cząstek, tj. takich, w których jeden z rozmiarów jest mniejszy lub równy 100 nm, nabierają coraz większego znaczenia w wielu obszarach techniki. Stosując np. tlenki, azotki, węgliki metali o nanometrycznych rozmiarach cząstek otrzymano w wyniku ich spiekania wyroby charakteryzujące się bądź poprawionymi bądź nowymi właściwościami, nie wykazywanymi w wypadku zastosowania do ich wytworzenia cząstek o rozmiarach mikrometrycznych i większych.
Zmniejszenie wielkości cząstek w materiałach ceramicznych do skali nanometrycznej powoduje wzrost plastyczności tych materiałów. Niektóre materiały ceramiczne zbudowane z ziaren o wielkości od 400 do 500 nm mogą być np. poddawane odkształceniu do 150%. Wytworzenie wysokotemperaturowych konstrukcyjnych materiałów ceramicznych, takich jak: azotek krzemu, sialony, węglik krzemu w postaci nanomateriałów typu zerowymiarowego, gdzie w osnowie rozmieszczone są cząstki drugiej fazy o wymiarze nanometrycznym, daje możliwość zwiększenia odporności na pełzanie prawie o rząd wielkości. Nanomateriały ceramiczne lub kompozyty wytworzone z udziałem nanocząstek wykazują lepszą powtarzalność wytrzymałości w wysokich temperaturach, wzrost do 200% wytrzymałości mechanicznej, wzrost do 300% odporności na zginanie, wzrost o 35% odporności na kruche pękanie, wzrost twardości o 30%, a także wzrost odporności na ścieranie.
Miniaturyzacja w obszarze elektroniki, zaawansowane prace nad wykorzystaniem zamiast elektronów ich spinów w urządzeniach informatycznych nowej generacji - spinotronice, są między innymi możliwe dzięki wielu technologiom wykorzystującym produkty mające rozmiary nanometryczne.
Unikatowe właściwości nanomateriałów ceramicznych wynikają nie tylko z nanometrycznej wielkości ziaren czy różnej ich budowy, ale są także związane ze składem chemicznym i fazowym nieosiągalnym do uzyskania metodami konwencjonalnymi.
Nanocząstki, podobnie jak inne materiały ceramiczne, mogą mieć różną geometrię przestrzenną. Znane są nanocząstki o kształtach począwszy od izometrycznego - kula, przez wydłużone kule, aż do igłowego, ostrokrawędzistego, dendrytycznego, włóknistego, płytkowego, nieregularnego. Kształt nanocząstek często decyduje o właściwościach wyrobu, do wytworzenia którego cząstki te użyto.
Materiały w postaci proszków można otrzymać różnymi metodami wykorzystując zjawiska fizyczne lub chemiczne. Do otrzymania proszków wykorzystuje się np. tworzenie zoli, żeli, strącanie, nietrwałość niektórych połączeń chemicznych, spalanie, reakcje chemiczne w ciele stałym, odparowanie i kondensację w łuku elektrycznym lub stosując wiązkę lasera albo wiązkę elektronów.
W literaturze opisano wiele przykładów otrzymywania nanometrycznego tlenku glinu. Z publikacji M. I. F. Macedo, C. C. Osawa, C. A. Bertran; J. Sol-Gel Sci. Technol. 30 (2004) 135 oraz B. Pacewska, M. Keshr, O. Kluk; J. Therm. Anal. Cal. 74 (2003) 595 znane jest wykorzystywanie jako substratów do wytwarzania nanocząstek tlenku glinu nieorganicznych soli glinu Al(NO3)3, jak i związków alkoksyglinowych typu Al(OR)3 W procesach używano różnych dodatków spełniających rolę surfaktantów (np. poliole) oraz kontrolujących pH roztworów (kwasy organiczne i nieorganiczne, mocznik, woda amoniakalna). Stwierdzono, że sole amonowe glinu nie są dobrymi prekursorami nanometrycznego AI2O3, ponieważ występuje silne oddziaływanie świeżo powstałego osadu z jonami prekursora i stwarza to trudności w przygotowaniu żelu w czystej formie. W celu uniknięcia tych trudności żel tlenku glinu przygotowywano w wyniku hydrolizy związków alkoksyglinowych Al(OR)3 lub innych tlenowych związków glinu jak np. kompleksy alkiloglinowe z glikolem zwane alukonami.
Nanotlenek glinu otrzymywano także w wyniku termicznego rozkładu związków trialkoksyglinowych w wysokowrzących rozpuszczalnikach lub oleju mineralnym. Np. γ - nanotlenek glinu otrzymano wygrzewając w autoklawie w 315°C zawiesinę Al(OiPr)3 w toluenie lub oleju mineralnym, a następnie tak otrzymany γ - tlenek glinu wygrzano w temperaturze 1150°C pozyskując jego odmianę α [O. Mekasuwandumrong, P. Praserthdam, M. Inoue, V. Pavarajarn, W. Tanakulrungsank; J. Mater. Sci. 29 (2004) 2417].
Metoda LFFSP (ang.: Liquid-Feed Flame Spray Pyrolysis) polegająca na pirolizie rozproszonych ciekłych prekursorów nanometrycznego AI2O3, pozwala na otrzymanie nanoproszków o różnych właściwościach w zależności od użytego prekursora. Prekursory są rozpuszczane w rozpuszczalnikach, rozpylane w atmosferze tlenu, a następnie po odparowaniu zapalane osiągając temperaturę
PL 216 376 B1 płomienia ok. 1500°C. Aby otrzymać nanometryczny tlenek glinu stosowano związki glinoorganiczne i alkoksyglinowe takie jak trialkiloglin, alumatran (N(CH2CH2O)3Al) czy triacetyloacetonianglinu
[T. Hinklin, B. Toury, C. Gervais, F. Babonneau, J. J. Gislason, R. W. Morton, R. M. Laine, Chem.
Mater. 16 (2004) 21; J. R. Jensen, T. Johannessen, S. Wedel, H. Livbjerg, J. Nanoparticle Res.
(2000) 363], Otrzymany z tych prekursorów tlenek charakteryzuje się powierzchnią właściwą 2 m2/g i średnicą ziarna ok. 20 nm, jednak nie ma postaci krótkich włókien.
Sposób wytwarzania nanocząstek tlenku glinu w kształcie krótkich włókien o długości w granicach 100-1000 nm, według wynalazku charakteryzuje się tym. że do (CH3)3Al rozpuszczonego w rozpuszczalniku organicznym wprowadza się powietrze, następnie usuwa się rozpuszczalnik, a pozostałość po odparowaniu poddaje się rozkładowi termicznemu wobec powietrza, w temperaturze od 300 do 1100°C. Możliwe jest również, że związek glinoorganiczny o wzorze ogólnym AlR3, w którym R oznacza podstawnik alkilowy C1-C9, rozpuszczony w rozpuszczalniku organicznym, traktuje się alkoholem metylowym, a następnie wprowadza się powietrze i dalej postępuje się jak w przypadku roztworu (CH3)3Al.
Jako rozpuszczalnik stosuje się węglowodory alifatyczne lub aromatyczne zawierające od 3 do 9 atomów węgla albo etery zawierające jeden lub więcej atomów tlenu.
W wyniku zastosowania sposobu według wynalazku otrzymuje się tlenek glinu w postaci nanoproszku, zawierający cząstki w postaci krótkich włókien o średnicy w granicach 10-100 nm i długości w granicach 100-1000 nm.
Przedmiot wynalazku jest objaśniony w przykładach wykonania.
P r z y k ł a d 1 3
Do kolby przepłukanej gazem obojętnym - azotem lub argonem, zawierającej 200 cm3 bezwod3 nego i odtlenionego pentanu, wprowadzono w atmosferze gazu obojętnego 5 cm3 trimetyloglinu - Al(CH3)3. Odcięto dopływ gazu obojętnego umożliwiając dopływ powietrza i mieszano przez 48 godz. Po usunięciu rozpuszczalnika, pozostałość, którą stanowił biały proszek, poddano rozkładowi termicznemu w atmosferze powietrza stopniowo podwyższając temperaturę do 900°C. Otrzymano cząstki tlenku glinu o rozmiarach nanometrycznych w postaci krótkich włókien o wymiarach d2 = 40 nm i długości 200-500 nm, co pokazano na zdjęciu Fig. 1.
P r z y k ł a d 2 3
Do kolby zawierającej 200 cm3 nie osuszanego i nie odtlenianego heksanu wprowadzono w at3 mosferze gazu obojętnego 5 cm3 trimetyloglinu - Al(CH3)3. Odcięto dopływ gazu obojętnego umożliwiając dopływ powietrza i mieszano przez 48 godz. Po usunięciu rozpuszczalnika, pozostałość, którą stanowił biały proszek, poddano rozkładowi termicznemu w atmosferze powietrza stopniowo podwyższając temperaturę do 1000°C. Otrzymano cząstki tlenku glinu o rozmiarach nanometrycznych w postaci krótkich włókien.
P r z y k ł a d 3 3
Do kolby zawierającej 200 cm3 bezwodnego i odtlenionego toluenu wprowadzono w atmosferze gazu obojętnego 5 cm3 trietyloglinu - Al(C2H5)3, a następnie wkroplono 4,4 cm3 metanolu, CH3OH. Odcięto dopływ gazu obojętnego umożliwiając dopływ powietrza i mieszano przez 60 godz. Po usunięciu rozpuszczalnika, pozostałość, którą stanowił biały proszek, poddano rozkładowi termicznemu w atmosferze powietrza stopniowo podwyższając temperaturę do 1000°C. Otrzymano tlenek glinu o rozmiarach nanometrycznych w postaci krótkich włókien.
P r z y k ł a d 4 3
Do kolby zawierającej 200 cm3 bezwodnego i odtlenionego toluenu wprowadzono w atmosferze gazu obojętnego 5 cm3 triizobutyloglinu Al(i-C4H9)3, a następnie wkroplono 2,4 cm3 metanolu, CH3OH. Odcięto dopływ gazu obojętnego umożliwiając dopływ powietrza i mieszano przez 72 godz. Po usunięciu rozpuszczalnika, pozostałość, którą stanowił biały proszek, poddano rozkładowi termicznemu w atmosferze powietrza stopniowo podwyższając temperaturę do 1000°C. Otrzymano tlenek glinu o rozmiarach nanometrycznych w postaci krótkich włókien.
P r z y k ł a d 5 3
Do kolby zawierającej 200 cm3 osuszonego i odtlenionego tetrahydrofuranu lub eteru dietylo3 wego wprowadzono w atmosferze gazu obojętnego 5 cm3 trimetyloglinu - Al(CH3)3. Odcięto dopływ gazu obojętnego umożliwiając dopływ powietrza i mieszano przez 72 godz. Po usunięciu rozpuszczalnika, pozostałość, którą stanowił biały proszek, poddano rozkładowi termicznemu w atmosferze powietrza stopniowo podwyższając temperaturę do 1000°C. Otrzymano tlenek glinu o rozmiarach nanometrycznych w postaci krótkich włókien.

Claims (1)

  1. Zastrzeżenie patentowe
    Sposób wytwarzania nanocząstek tlenku glinu w kształcie krótkich włókien o długości w granicach 100-1000 nm, w którym wykorzystuje się proces rozkładu termicznego związków trialkiloglinowych, znamienny tym, że do trialkiloglinu o wzorze ogólnym AIR3, w którym R oznacza podstawnik alkilowy C1-C9, rozpuszczonego w rozpuszczalniku organicznym, którym jest węglowodór alifatyczny lub aromatyczny zawierający od 3 do 9 atomów węgla lub eter zawierający jeden lub więcej atomów tlenu, wprowadza się powietrze, następnie usuwa się rozpuszczalnik, a pozostałość po odparowaniu poddaje się rozkładowi termicznemu wobec powietrza, w temperaturze od 300 do 1100°C, przy czym, jeżeli R oznacza podstawnik alkilowy C2-C9, roztwór trialkiloglinu w rozpuszczalniku organicznym traktuje się alkoholem metylowym przed wprowadzeniem powietrza.
PL379999A 2006-06-21 2006-06-21 Sposób otrzymywania nanocząstek tlenku glinu PL216376B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL379999A PL216376B1 (pl) 2006-06-21 2006-06-21 Sposób otrzymywania nanocząstek tlenku glinu

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL379999A PL216376B1 (pl) 2006-06-21 2006-06-21 Sposób otrzymywania nanocząstek tlenku glinu

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL379999A1 PL379999A1 (pl) 2007-12-24
PL216376B1 true PL216376B1 (pl) 2014-03-31

Family

ID=43028035

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL379999A PL216376B1 (pl) 2006-06-21 2006-06-21 Sposób otrzymywania nanocząstek tlenku glinu

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL216376B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL379999A1 (pl) 2007-12-24

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Najafi et al. Influence of pH and temperature parameters on the sol-gel synthesis process of meso porous ZrC nanopowder
Bača et al. Adapting of sol–gel process for preparation of TiB2 powder from low-cost precursors
CN1289389C (zh) 含有磷酸铝组合物的材料以及磷酸铝组合物
Lu et al. Polymer-derived Ta4HfC5 nanoscale ultrahigh-temperature ceramics: Synthesis, microstructure and properties
Zhang et al. Ablation resistant ZrC coating modified by polymer-derived SiC/TiC nanocomposites for ultra-high temperature application
Helble Combustion aerosol synthesis of nanoscale ceramic powders
da Silva et al. Porous mullite blocks with compositions containing kaolin and alumina waste
Masoudifar et al. Molten salt synthesis of a SiC coating on graphite flakes for application in refractory castables
Behboudi et al. Molten salt synthesis of in-situ TiC coating on graphite flakes
Ren et al. Ultrahigh temperature ceramic HfB2-SiC coating by liquid phase sintering method to protect carbon materials from oxidation
Liu et al. Facile preparation of morph-genetic SiC/C porous ceramic at low temperature by processed bio-template
Zainul et al. Study of Internal Morphology on Preparation of Cu2OThin-Plate using Thermal Oxidation
Xiang et al. Hydrothermal‐carbothermal synthesis of highly sinterable AlN nanopowders
Liu et al. Catalytic nitridation preparation of high-performance Si3N4 (w)-SiC composite using Fe2O3 nano-particle catalyst: Experimental and DFT studies
Xu et al. Synthesis and pyrolysis evolution of glucose-derived hydrothermal precursor for nanosized zirconium carbide
Ye et al. Effect of different preparation methods on the microstructure and mechanical properties of Si3N4 ceramic composites
Jiang et al. Investigation on the preparation and machinability of the B4C/BN nanocomposites by hot-pressing process
Tian et al. Role of nano-ZrO2 powder in in-situ formation of ceramic whiskers in Al2O3-C slide plate materials
Boyer et al. Yttrium silicate powders produced by the sol–gel method, structural and thermal characterization
Patra et al. Green synthesis of nanosized Tantalum carbide (TaC) via natural polymer/tantalum oxide hybrid composites: a sustainable approach towards enhanced processing and properties
Wang et al. Synthesis and oxidation behavior of Ti-Zr-Ta (Hf) high entropy carbide nanopowders by sol-gel method
Sayyedan et al. Synthesis and characterization of sol-gel derived non-stoichiometric aluminum phosphate coating
PL216376B1 (pl) Sposób otrzymywania nanocząstek tlenku glinu
Crişan et al. TiO 2-based nanopowders obtained from different Ti-alkoxides
Ravi et al. Microwave-assisted preparation and sintering of mullite and mullite–zirconia composites from metal organics

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20140621