Wynalazek niniejszy dotyczy sposobu pi¬ rogenetycznego rozkladu i koksowania mie¬ szanin oleju weglowodorowego i stalego lub pólstalego materjalu weglistego, takiego jak wegiel, torf, wegiel brunatny, lupek bitu¬ miczny i podobne materjaly, w celu wytwa¬ rzania koksu o malej zawartosci skladników lotnych, gazu, lekkich destylatów, przezna¬ czonych np. na paliwo do silników, oraz po¬ srednich produktów cieklych, które moga byc poddawane dalszemu rozkladowi w tern samem lub oddzielnem urzadzeniu albo mo¬ ga byc zbierane jako koncowy produkt przeróbki materjalów wyjsciowych. Najod¬ powiedniejsza mieszanina do przeróbki jest wegiel z olejem.Wedlug wynalazku niniejszego stosuje sie pirogenetyczny rozklad i koksowanie miesza¬ nin drobno rozdzielonego stalego materjalu weglistego i oleju weglowodorowego, przy- czem stosuje sie najpierw temperatury, w których koksowanie przewaznie nie zacho¬ dzi, poczem ogrzany materjal wprowadza sie do strefy koksowania, w której pary oddzie¬ laja sie od nielotnej pozostalosci, a pozo¬ stalosc zostaje skoksowana we wzglednie cienkiej warstwie na powierzchni, ogrzanej do odpowiednio wysokiej temperatury. Wy¬ dzielone skladniki lotne poddaje sie nastep¬ nie frakcjonowanemu skraplaniu i oddziele¬ niu od gazów.Sposób wedlug wynalazku niniejszegonajlepiej jest wykonywac tak, aby koksowa¬ nie odbywalo sie w wiekszej liczbie pracu¬ jacych na zmiane pieców koksowniczych.Mieszanina surowców, zlozona z oleju i sta¬ lego materjalu weglistego, zostaje najpierw ogrzana w wezownicy, najlepiej do tempera¬ tury lagodnego krakowania oleju, lecz nie¬ dostatecznej do spowodowania zbytniego osadzania sie koksu; nastepnie tak ogrzana mieszanine wprowadza sie na silnie ogrzany podklad, wykonany najlepiej z odpowied¬ niego przewodzacego cieplo i nietopliwego materjalu, takiego jak weglik krzemu (kar- borund), stopiony tlenek glinu, krzemian glinu, odpowiednio ogniotrwala glina (sza¬ moty) lub cegla. Na powierzchni tej pozwa¬ la sie osiadac powstajacemu koksowi we wzglednie cienkiej warstwie o pozadanej grubosci, która mozna nastepnie usunac za- pomoca hydraulicznego stepora lub w jaki¬ kolwiek inny odpowiedni, dobrze znany spo¬ sób. Konstrukcja tego typu pieców koksowni¬ czych pozwala na stosowanie wyzszych tem¬ peratur, anizeli to zazwyczaj jest dopu¬ szczalne w metalowych komorach koksowa¬ nia, bez koniecznosci stosowania scian, wy¬ konanych z kosztownych stopów metalowych.Przy zewnetrznem ogrzewaniu takich ko¬ mór trudno jest otrzymac jednolity produkt koksowy, z powodu niklego przewodnictwa cieplnego koksu. W piecach takich, jak po¬ wyzej opisano, cieplo doprowadza sie bez¬ posrednio do dolnej powierzchni podkladu, wykonanej z ogniotrwalego materjalu o du- zem przewodnictwie cieplnem, i przenosi sie bezposrednio przez ten podklad do substan- cyj, przeznaczonych do koksowania, przy- czem wytwarzajacy sie koks zbiera sie na tym podkladzie. Tego typu strefy koksowania, mogace pracowac przy cisnieniu zmniejszo- nem, cisnieniu atmosferycznem i cisnieniu lekko zwiekszonem, daja sie latwo o- czyszczac z koksu przy zastosowaniu hydra¬ ulicznych steporów w sposób, podobny do uzywanego przy zwyklych retortach koksow¬ niczych, wskutek czego czas trwania procesu nie jest ograniczony pojemnoscia retort koksowniczych.Pewny szczególny sposób wykonywania wynalazku niniejszego obejmuje poddanie surowej mieszaniny oleju weglowodorowego i drobno rozdzielonego materjalu weglistego czesciowemu rozkladowi w wezownicy, ogrzanej do temperatury, w której kokso¬ wanie jeszcze nie zachodzi, nastepnie wpro¬ wadzenie tak ogrzanego materjalu do wiek¬ szej liczby pieców koksowniczych, pracuja¬ cych na zmiane, w których pozostalosci z wezownicy sa przerabiane na koks, przy- czem koks zostaje calkowicie odgazowany na wysoko ogrzanym ogniotrwalym podkla¬ dzie; odprowadzenie powstalych par z pie¬ ców koksowniczych; oddzielenie od tych par wysoko wrzacych, ciezkich skladników, oraz poddanie pozostalych par dalszemu frakcjo¬ nowaniu, przyczem frakcje, wrzace wyzej od lekkich destylatów koncowych, a nizej od skladników ciezkich, tworzacych koks, zo¬ staja skroplone jako frakcje srednie; wresz¬ cie skroplenie odfrakcjonowanych par o po¬ zadanej górnej granicy wrzenia oraz zebra¬ nie i oddzielenie powstajacego destylatu i gazu. Skladniki ciezkie, tworzace koks, wy¬ dzielone z par, wytworzonych w piecach koksowniczych, mozna, gdy to jest pozadane, wyprowadzic z obiegu, w celu przechowy¬ wania lub dalszej ich przeróbki w inny do¬ wolny sposób, lecz najlepiej jest skierowac je zpowrotem do dalszej przeróbki w tern samem urzadzeniu i doprowadzic je bezpo¬ srednio do pieców koksowniczych lub do¬ mieszac do surowej mieszaniny. Srednie frakcje kondensatu, zebrane osobno z par, pochodzacych z pieców koksowniczych, moz¬ na równiez wyprowadzic z obiegu i przecho¬ wac. Najlepiej jest skierowac je zpowrotem do wezownicy, w celu dalszej przeróbki. Te srednie, czyli wzglednie lekkie frakcje sa zazwyczaj idealne jako dobrze krakujacy sie surowiec i jako taki moga byc uzyte w tej samej lub innej przeróbce.Odmiane wykonania powyzej opisanego — 2 —sposobu stanowi doprowadzenie irakcyj srednich kondensatu lub, na zyczenie, calego kondensatu, zebranego z par, pochodzacych z pieców koksowniczych, do wezownicy, w celu ponownego ich rozkladu oraz wprowa¬ dzenie otrzymanych goracych przetworów do pieców koksowniczych, w którym to przy¬ padku najlepiej jest doprowadzac cala mie¬ szanine surowa, zlozona z oleju weglowodo¬ rowego oraz drobno rozdzielonego stalego lub pólstalego materjalu weglistego, albo czesc tej mieszaniny skierowac bezposrednio do pieców koksowniczych bez przeprowadzania jej przez wezownice. Ten ostatnio wymienio¬ ny sposób pozwala na szybszy rozklad ma- terjalu w wezownicy zwlaszcza wtedy, gdy tylko srednie frakcje doprowadza sie do niej, przyczem otrzymuje sie zwiekszone ilosci pa¬ liwa silnikowego/posiadajacego w wysokim stopniu wlasciwosc zapobiegania stukaniu w silniku.Na rysunku przedstawiono uklad apara¬ tów, sluzacych'do wykonywania sposobu we¬ dlug wynalazku niniejszego. Ropa, pozosta¬ losci ropne, olej opalowy*, smole weglowa, pak lub inny ciezki olej weglowodorowy do¬ prowadza sie przewodem 1 z zaworem 2 do pompy 3, zapomoca której dostarcza sie go przez przewód 4 i zawór 5 do mieszalnika 6, w którym zostaje on dodany do innych skladników surowca i scisle z niemi wymie¬ szany. Wegiel lub inny odpowiedni staly lub pólstaly materjal weglisty wprowadza sie do mieszalnika, najlepiej w postaci drobno rozdzielonej oraz w odpowiednim stosunku ilosciowym do oleju surowego, przez lej za¬ ladowczy 7 lub przez inne odpowiednie urza¬ dzenie. Mieszalnik 6 jest zaopatrzony w mieszadlo 8 jakiejkolwiek odpowiedniej bu¬ dowy, zapomoca którego materjal weglisty zostaje dobrze rozdzielony w calej masie oleju. Oleje, wytworzone podczas samego procesu, moga byc dodawane do materjalów w mieszalniku. Zmieszane ze soba materjaly surowe zostaja odprowadzone z mieszalnika przez przewód 9 i zawór 10 do pompy 11, która tloczy je przez przewód 12 i zawór 13 do wezownicy 14. Jezeli surowiec jest ciezki i lepki, moze sie okazac konieczne ogrzewa¬ nie plynnego surowca oraz mieszaniny su¬ rowców lub tylko mieszaniny surowców; w tym celu przewody lub mieszalnik otacza sie plaszczem parowym lub ogrzewa w jakikol¬ wiek inny odpowiedni znany sposób. Cieplo, konieczne do tego celu, mozna uzyskac z sa¬ mego procesu, stosujac wymienniki ciepla* lub w inny sposób.Wezownica 14 jest umieszczona w piecu 15 jakiejkolwiek odpowiedniej budowy, w celu ogrzania materjalu surowego do poza¬ danej temperatury, najlepiej pod cisnieniem wyzszem od atmosferycznego. Gdy przepro¬ wadza sie przez wezownice oleje ciezkie lub staly albo pólstaly materjal weglisty, to wielkosc wezownicy, szybkosc przeplywu materjalów przez nia i stopien jej ogrzewa¬ nia obiera sie najlepiej tak, aby zadana tem¬ peratura w wezownicy zostala osiagnieta w takim czasie, iz nie zostanie spowodowane szkodliwe tworzenie sie koksu i osadzanie sie go w wezownicy; najlepiej jest stosowac w tym celu silne ogrzewanie wezownicy w piecu oraz utrzymywanie w niej duzej szyb¬ kosci przeplywu oleju. Ogrzane materjaly przechodza z wezownicy 14 przez przewód 16, zawór 17 i przewody 18, 21, 21', i 21", regulowane odpowiedniemi zaworami 22, 22* i 22", do pieca koksowniczego 20.Piec koksowniczy 20 sklada sie (najle¬ piej) z wiekszej liczby komór koksowni¬ czych 23, 23* i 23", które moga pracowac na zmiane, w celu umozliwienia ich oczyszczania oraz w celu uczynienia procesu ciaglym. Ro¬ zumie sie, ze mozna zastosowac dowolna liczbe podobnych komór koksowniczych.Kazda z tych komór koksowniczych posiada pomost 24, zbudowany (najlepiej) z odpo¬ wiedniego ogniotrwalego materjalu o Wy¬ sokiem przewodnictwie cieplnem (np. we¬ glika krzemu, stopionego tlenku glinu, krze- ^mianu glinu lub podobnych materjalów), o- grzewanego od dolu do wysokiej temperatu- — 3 —ry przez spalanie jakiegokolwiek srodka opalowego w komorach paleniskowych 25.Ogrzane produkty wprowadza sie z we- zownicy 14 na górna powierzchnie wysoko ogrzanego pomostu lub podkladu jednej ko¬ mory lub wiekszej ich liczby, w których olej zostaje skoksowany, przyczem koks osiada na powierzchni pomostu wzglednie cienka warstwa o grubosci mniej wiecej 6 cali (150 mm), poczem pomost grzewa sie jeszcze przez pewien czas, w celu odgazowania koksu do pozadanego stopnia, przyczem, podczas te¬ go okresu odgazowywania koksu, olej kieruje sie do innej komory koksowniczej, poczem wreszcie usuwa sie warstwe odgazowanego koksu zapomoca stepora hydraulicznego lub w jakikolwiek inny odpowiedni sposób. Pary, wytworzone w komorach koksowniczych, sa odprowadzane przewodami 26, 26* i 26", za- opatrzonemi w zawory 27 wzglednie 27* i 27", i przechodza przewodem 28 do kolum¬ ny frakcyjnej 29. W dolnej czesci kolumny ciezkie skladniki par, które tworza obficie koks, gdy sie je poddaje ponownej przerób¬ ce, smola i podobne substancje zostaja od¬ dzielone od nizej wrzacych skladników tych par. Te nizej wrzace skladniki frakcjonuje sie dalej, w celu oddzielenia frakcyj sred¬ nich, wrzacych wyzej, anizeli lekki destylat koncowy, a nizej od opisanych skladników ciezkich.Odfrakcjonowane pary lekkiego destyla¬ tu koncowego odprowadza sie razem z ga¬ zami, wytworzonemi przy pirogenetycznym rozkladzie i koksowaniu, z górnej czesci ko¬ lumny frakcyjnej 29 przez przewód 30 i za¬ wór 31 do skraplacza 32, w którym sie je chlodzi i skrapla. Powstaly destylat i gazy odpadkowe przechodza przez przewód 33 i zawór 34 do odbieralnika 35, w którym sie one zbieraja i rozdzielaja. Gaz mozna usu¬ wac z odbieralnika przez przewód 36 i za¬ wór 37. Destylat mozna odprowadzac z od¬ bieralnika przez przewód 38 i zawór . 39 i magazynowac lub przerabiac dalej. W razie potrzeby, czesc destylatu, zebranego w od¬ bieralniku 35, mozna w znany sposób skieror wac zpowrotem do górnej czesci kolumny frakcyjnej 29, w celu wzmozonego chlodze¬ nia par, tworzenia flegmy i utrzymania po¬ zadanej temperatury par u wylotu koluniny frakcyjnej. W ten sposób mozna regulowac górna granice wrzenia lekkiego destylatu koncowego.Przy wykonywaniu sposobu niniejszego stosuje sie w komorach koksowniczych naj¬ lepiej cisnienia nizsze od atmosferycznego lub próznie. Azeby uniknac przytem prze¬ chodzenia goracych par z pieca koksownicze* go przez pompe prózniowa lub sprezarka utrzymuje sie zmniejszone cisnienie równiez i w dalszych czesciach aparatury, to jest w kolumnie frakcyjnej, skraplaczu i odbieralni¬ ku. W tym celu przewidziano, jak to uwi¬ doczniono na rysunku, pompe lub sprezarka 40, która ssie gazy z odbieralnika 35 przez przewód 41 i zawór 42 i odprowadza je przez przewód 43 i zawór 44 do gazometru lub gdziekolwiek, wedlug zyczenia.Wysoko wrzace, latwo koksujace sie skladniki: oleje, smoly i podobne substancje* oddzielone z par, pochodzacych z pieca kok¬ sowniczego, w kolumnie frakcyjnej 29, która sluzy równoczesnie jako oddzielacz smoly, usuwa sie z dolnej czesci tej kolumny przez przewód 45 i zawór 46 do pompy 47. Pom¬ pa ta tloczy te oleje przewodem 48 i odpro¬ wadza je z aparatury w calosci lub tV czesci przez przewód 49 i zawór 50 do magazyno¬ wania lub do dalszej innej, nieopisywanej tutaj przeróbki. Najlepiej jednak jest odpro¬ wadzic pewna czesc lub calosc tych mate- rjalów przewodami 48 i 51 do dalszej prze¬ róbki, a mianowicie: przez przewód 52 i za* wór 53, przewód 18 i przewody 21, 21' i 21" oraz odnosne zawory 22, 22' i 22" do komór koksowniczych, albo przez przewód 54, za¬ wór 55 i przewód 12 bezposrednio do w^- zownicy 14, albo wreszcie przez zawór 56 W przewodzie 51 oraz przez przewód 70 do mieszalnika 6.Frakcje posrednie, uzyskane przy frak- — 4 —ejono^rarinintycri bemytni\fKW}ifpochodisacfyrfl z pieców koksowniczych, odprowadza sief4 koluiiiii^ifratc^rief23y jbiw joKfenjitrumien bbtthgpitlb wódf^7 vizaitór W do ciulany poflttóttlczej 5S, rw4którejaLofLiafc fiie^e/^enowiicbium^a^ niw spetaccas pa^l*a^e^idbpfi»^dttfefl^ prfl^^iewed^i23si^i»^ttfbrW^y pbWusdhi spo&lsg c^lc^^«dpi^