PL216015B1 - Przestrzenna, dziana geosiatka komórkowa oraz maszyna dziewiarska do jej wytwarzania - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest przestrzenna, dziana geosiatka komórkowa przeznaczona do wzmacniania podłoży dróg, stabilizowania skarp i zboczy, zapobiegania erozji gruntu, oraz maszyna dziewiarska do jej wytwarzania.

Znane są geosiatki płaskie, wykonane z mas plastycznych oraz dziane wykończone preparacjami usztywniającymi, o różnej wielkości prześwitów oraz wytrzymałości. Płaskie siatki dziane są wytwarzane na dziewiarskich maszynach osnowowych.

Znane są także geosiatki przestrzenne, zbudowane z usytuowanych pionowo, perforowanych wstęg z polietylenu, o różnej wysokości, zgrzewanych ze sobą z utworzeniem kratownicy o różnej wielkości komór, które wypełnia się określonym materiałem. Siatki te wypełnione kruszywem, zastosowane jako podłoże dróg zwiększają ich żywotność, umożliwiają znaczne ograniczenie grubości podłoża i ograniczają migrację materiału podłoża wywoływaną działaniem wody. Zastosowane na skarpach i zboczach stabilizują je.

Wytwarzanie perforowanych wstęg polietylenowych i zgrzewanie ich ze sobą jest procesem mało wydajnym i kosztownym.

Przestrzenna, dziana geosiatka komórkowa, którą stanowią usytuowane pionowo, jedna obok drugiej, wstęgi połączone ze sobą z utworzeniem komór, według wynalazku charakteryzuje się tym, że jej wstęgi stanowią wstęgi dzianiny, połączone ze sobą w pary za pomocą węzłów utworzonych na całej szerokości wstęg w drodze przeplecenia oczek, z których są wykonane, przy czym każda z wstęg stanowi element jednocześnie dwóch par wstęg i węzły każdej pary wstęg znajdują się w połowie odległości między węzłami sąsiadujących z nią par wstęg. Każda wstęga dzianiny jest wytworzona z dwóch układów nitek osnowy tak, iż co drugi rządek oczek jest wytworzony z nitek tego samego układu i oczka sąsiednich kolumienek każdej wstęgi są połączone łącznikami znajdującymi się w zewnętrznych warstwach dzianiny.

Maszyna dziewiarska do wytwarzania przestrzennej, dzianej geosiatki komórkowej, wyposażona w urządzenie zasilające nitkami osnowy do doprowadzania nitek osnów do strefy formowania oczek maszyny, wyposażona nadto w urządzenie do odbierania wytworzonego wyrobu, urządzenie do jego magazynowania oraz urządzenia napędowe do napędzania poszczególnych urządzeń maszyny złączone z silnikami elektrycznymi, której urządzenie zasilające nitkami osnowy zawiera cztery wały osnowowe z nawiniętymi nitkami osnowy, prowadniki nitek oraz regulatory odwijania nitek osnów, zaś strefa formowania oczek jest wyposażona w płaszczki do formowania oczek, według wynalazku charakteryzuje się tym, że płaszczki do formowania oczek są osadzone, równolegle względem siebie i w równych od siebie odstępach, na wałkach usytuowanych w poprzek maszyny i jednocześnie równolegle względem siebie, zamocowanych w korpusie maszyny z możliwością wykonywania ruchu wahadłowego wokół własnej osi, ruchu posuwisto-zwrotnego wzdłuż własnej osi, ruchu w kierunku góra-dół oraz ruchu w kierunku ku sobie, pogrupowanych w pary wałków usytuowane w odstępach od siebie równych w przybliżeniu odległości między wałkami w każdej parze wałków. Pary wałków są z kolei pogrupowane w zestawy wałków, z których każdy stanowią dwie sąsiadujące ze sobą pary wałków. Każdy z wałków w zestawie wałków jest wyposażony w odrębny napęd. Płaszczki mają kształt zbliżony do kształtu krzywika, przy czym jeden koniec każdej płaszczki, znacznie szerszy od drugiego jej końca, jest osadzony na wałku, zaś drugi, węższy koniec każdej płaszczki, zakończony czubkiem, jest zagięty, w przybliżeniu pod kątem prostym, w stosunku do pozostałej części płaszczki. Nadto część węższego końca każdej płaszczki, sąsiadująca z czubkiem, jest odgięta wraz z czubkiem od płaszczyzny płaszczki w kierunku równoległym do osi wałków tak, iż odległość czubka od płasz₁ czyzny płaszczki jest nieco większa od ¹/4 odległości między płaszczkami na wałkach. Płaszczki są osadzone na wałkach stanowiących parę wałków tak, iż są zwrócone ku sobie zagiętymi końcami i płaszczki osadzone na jednym z pary wałków są przesunięte w stosunku do płaszczek drugiego z pary wałków o połowę odległości między płaszczkami na wałkach. Każda z płaszczek jest wyposażona w prowadniki nitki do prowadzenia nitki wzdłuż płaszczki do jej czubka, przy czym do prowadników nitek płaszczek osadzonych na każdym spośród sąsiednich czterech wałków są wprowadzone nitki z oddzielnego wału osnowowego.

Geosiatki dzianinowe wytwarza się w jednym procesie programując odpowiednio ich strukturę, a co za tym idzie i ich właściwości mechaniczne.

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia geosiatkę w widoku perspektywicznym, fig. 2 - splot geosiatki, fig. 3 - płaszczkę maszyny

PL 216 015 B1 dziewiarskiej do wytwarzania geosiatki, w widoku z boku i w widoku z góry, fig. 4 a-f - kolejne etapy formowania splotu wstęgi geosiatki, fig. 5 - strefę formowania oczek maszyny wraz z wytworzonymi w niej wstęgami geosiatki, w widoku perspektywicznym.

Geosiatkę komórkową stanowią usytuowane pionowo, jedna obok drugiej wstęgi 1 dzianiny, połączone ze sobą w pary za pomocą węzłów 2 utworzonych na całej szerokości wstęg 1 w drodze przeplecenia oczek, z których są wykonane. Każda z wstęg 1 stanowi element jednocześnie dwóch par wstęg i węzły 2 każdej pary wstęg 1 znajdują się w połowie odległości między węzłami 2 sąsiedniej pary wstęg 1. Każda wstęga 1 dzianiny jest wytworzona z dwóch układów nitek osnowy tak, iż co drugi rządek oczek jest wytworzony z nitek tego samego układu i oczka sąsiednich kolumienek każdej wstęgi 1 są połączone łącznikami znajdującymi się w zewnętrznych warstwach dzianiny.

Maszyna dziewiarska do wytwarzania geosiatki komórkowej jest wyposażona w urządzenie zasilające nitkami 5 osnowy do doprowadzania tych nitek do strefy formowania oczek maszyny, urządzenie do odbierania wytworzonego wyrobu, urządzenie do jego magazynowania oraz urządzenia napędowe do napędzania poszczególnych urządzeń maszyny złączone z silnikami elektrycznymi. Urządzenie zasilające nitkami 5 osnowy zawiera cztery wały osnowowe z nawiniętymi nitkami osnowy, prowadniki nitek oraz regulatory odwijania nitek. Strefa formowania oczek maszyny jest wyposażona w usytuowane w poprzek maszyny i jednocześnie równolegle względem siebie wałki 4, zamocowane w korpusie maszyny z możliwością wykonywania ruchu wahadłowego wokół własnej osi, ruchu posuwisto-zwrotnego wzdłuż własnej osi, ruchu w kierunku góra-dół oraz ruchu w kierunku ku sobie, pogrupowane w pary wałków AB, CD, A1B1, C1D1, A2B2, C2D2 usytuowane w odstępach od siebie równych w przybliżeniu odległości między wałkami w każdej parze wałków 4. Pary wałków 4 są z kolei pogrupowane w zestawy wałków, z których każdy stanowią dwie sąsiadujące ze sobą pary wałków 4. Każdy z wałków 4 w zestawie wałków jest wyposażony w odrębny napęd. Na wałkach 4 są osadzone, równolegle względem siebie i w równych od siebie odstępach, metalowe płaszczki 3 o kształcie zbliżonym do kształtu krzywika, przy czym na wałkach 4 są osadzone końce płaszczek znacznie szersze od drugich ich końców zagiętych, w przybliżeniu pod kątem prostym, w stosunku do pozostałej części płaszczki. Nadto część węższego końca każdej płaszczki 3, sąsiadująca z czubkiem płaszczki, jest odgięta wraz z czubkiem od płaszczyzny płaszczki w kierunku równoległym do osi wałków 4 tak, iż ₁ odległość czubka płaszczki od płaszczyzny płaszczki jest nieco większa od ¹/4 odległości między płaszczkami 3 na wałkach 4. Płaszczki 3 są osadzone na wałkach 4 stanowiących parę wałków tak, iż są zwrócone ku sobie zagiętymi końcami i płaszczki 3 osadzone na jednym z pary wałków 4 są przesunięte w stosunku do płaszczek 3 drugiego z pary wałków 4 o połowę odległości między płaszczkami 3 na wałkach 4. W każdej z płaszczek 3 są dwa przelotowe otwory 6, przez które jest przewleczona nitka 5 osnowy. Nadto w zagiętym końcu każdej płaszczki 3 jest prowadnik 7 nitki 5. Do prowadników nitek płaszczek 3 osadzonych na każdym spośród sąsiednich czterech wałków 4 są wprowadzone nitki 5 z oddzielnego wału osnowowego.

Każda z par wałków 4 formuje oczka splotu jednej z wstęg 1 geosiatki, przy czym wszystkie wstęgi 1 geosiatki są wykonywane równocześnie. Formowanie oczek każdej z wstęg 1 odbywa się w wyniku ruchu wahadłowego oraz ruchu posuwisto-zwrotnego w kierunku osi wałków 4 każdej pary tych wałków wraz z osadzonymi nań płaszczkami 3. Cykl formowania dwóch kolejnych rządków wstęgi 1 na każdej z par wałków 4, przedstawiony na fig.4 a-f, składa się z opisanych niżej etapów. W wyniku obrotu wałków 4 wokół własnej osi w lewo, płaszczki 3 obydwu wałków 4 zostają odchylone w lewo (fig. 4a) i na płaszczki 3 prawego wałka 4 zostają nałożone nitki 5 prowadzone przez płaszczki 3 lewego wałka 4, po czym wałki 4 wraz z osadzonymi nań płaszczkami 3 przemieszczają się wzdłuż własnej osi o odcinek drogi stanowiący wielokrotność rozstawienia płaszczek na wałku. Wielkość tego przemieszczenia decyduje o długości łącznika w splocie, a więc o jego strukturze. W następnym etapie (fig. 4b) płaszczki 3 lewego wałka 4, w wyniku obrotu tego wałka wokół własnej osi, przemieszczają się w prawo i wprowadzają prowadzone przez siebie nitki 5 w przestrzenie między oczkiem zawieszonym na prawej płaszczce 3 i nitką 5 wyprowadzaną z zagiętego, dolnego końca każdej z płaszczek 3 prawego wałka 4. Następnie płaszczki 3 obydwu wałków 4, w wyniku obrotu wałków 4 wokół własnej osi, przemieszczają się w prawo (fig. 4c), w wyniku czego następuje nałożenie na płaszczki lewego wałka 4 nitek 5 prowadzonych przez płaszczki 3 prawego wałka 4. W wyniku dalszego obrotu prawego wałka 4 wokół własnej osi w prawo (fig. 4d), oczka splotu spadają z płaszczek 3 prawego wałka 4 i zostają wrobione w splot dzianiny stanowiący wstęgi 1. Omówiony wyżej cykl powtarza się przy formowaniu oczek splotu na płaszczkach 3 lewego wałka 4. Wałki 4 wraz z osadzonymi nań płaszczkami 3 przemieszczają się wzdłuż własnej osi o odcinek drogi stanowiący

PL 216 015 B1 wielokrotność odległości płaszczek na wałku. Następnie (fig. 4e) w wyniku obrotu prawego wałka 4 wokół własnej osi w lewo płaszczki 3 osadzone na prawym wałku 4 wprowadzają prowadzone przez siebie nitki 5 w przestrzenie między oczkiem zawieszonym na lewej płaszczce 3 i nitką 5 wyprowadzoną z zagiętego dolnego końca każdej z płaszczek lewego wałka 4. Następnie płaszczki 3 obydwu wałków 4, w wyniku obrotu wałków 4 wokół własnej osi, przemieszczają się w lewo, w wyniku czego następuje nałożenie na płaszczki prawego wałka 4 nitek 5 prowadzonych przez płaszczki lewego wałka 4. W wyniku dalszego obrotu lewego wałka 4 wokół własnej osi w lewo (fig. 4f), oczka splotu spadają z płaszczek lewego wałka 4 i zostają wrobione w splot dzianiny stanowiącej wstęgi 1.

Omówione wyżej cykle formowania oczek na płaszczkach prawego i lewego wałka 4 powtarzają się cyklicznie. W celu połączenia wstęg 1 wytwarzanych na dwóch sąsiednich parach wałków 4 A i B, C i D stanowiących zespół, wałki wewnętrzne B i C zespołu zostają uniesione do góry, natomiast wałki zewnętrzne A i D tego zespołu zostają przysunięte do siebie i para wałków zewnętrznych A i D formuje oczka splotu węzła 2 dzianiny, w środek którego zostają wprowadzone, w postaci prostych odcinków, nitki 5 prowadzone przez płaszczki 3 wałków wewnętrznych zespołu B i C W celu połączenia wstęg 1 dzianiny formowanych na dwóch sąsiednich parach wałków 4 C i D, A1 i B1, wałki wewnętrzne D i A1 tego zespołu zostają uniesione do góry, natomiast wałki zewnętrzne C i B1 tego zespołu zostają przysunięte do siebie i para wałków C i B1 formuje oczka węzła 2 splotu dzianiny, w środek których zostają wprowadzone, w postaci prostych odcinków, nitki 5 prowadzone przez płaszczki 3 wałków wewnętrznych D i A1.

Claims (3)

1. Przestrzenna, dziana geosiatka komórkowa, którą stanowią usytuowane pionowo, jedna obok drugiej, wstęgi połączone ze sobą z utworzeniem komór, znamienna tym, że jej wstęgi (1) stanowią wstęgi dzianiny, połączone ze sobą w pary za pomocą węzłów (2) utworzonych na całej szerokości wstęg (1) w drodze przeplecenia oczek, z których są wykonane, przy czym każda z wstęg (1) stanowi element jednocześnie dwóch par wstęg, węzły (2) każdej pary wstęg (1) znajdują się w połowie odległości między węzłami (2) sąsiadujących z nią par wstęg (1) i każda wstęga (1) dzianiny jest wytworzona z dwóch układów nitek (5) osnowy tak, iż co drugi rządek oczek jest wytworzony z nitek (5) tego samego układu i oczka sąsiednich kolumienek każdej wstęgi (1) są połączone łącznikami znajdującymi się w zewnętrznych warstwach dzianiny.

2. Maszyna dziewiarska do wytwarzania przestrzennej, dzianej geosiatki komórkowej, wyposażona w urządzenie zasilające nitkami osnowy do doprowadzania nitek osnów do strefy formowania oczek maszyny, wyposażona nadto w urządzenie do odbierania wytworzonego wyrobu, urządzenie do jego magazynowania oraz urządzenia napędowe do napędzania poszczególnych urządzeń maszyny złączone z silnikami elektrycznymi, której urządzenie zasilające nitkami osnowy zawiera cztery wały osnowowe z nawiniętymi nitkami osnowy, prowadniki nitek oraz regulatory odwijania nitek, zaś strefa formowania oczek jest wyposażona w płaszczki do formowania oczek, znamienna tym, że płaszczki (3) do formowania oczek są osadzone, równolegle względem siebie i w równych od siebie odstępach, na wałkach (4) usytuowanych w poprzek maszyny i jednocześnie równolegle względem siebie, zamocowanych w korpusie maszyny z możliwością wykonywania ruchu wahadłowego wokół własnej osi, ruchu posuwisto-zwrotnego wzdłuż własnej osi, ruchu w kierunku góra-dół oraz ruchu w kierunku ku sobie, pogrupowanych w pary wałków usytuowane w odstępach od siebie równych w przybliżeniu odległości między wałkami (4) w każdej parze wałków, a pary wałków (4) są z kolei pogrupowane w zestawy wałków, z których każdy stanowią dwie sąsiadujące ze sobą pary wałków (4) i każdy z wałków (4) w zestawie wałków jest wyposażony w odrębny napęd, przy czym płaszczki (3) mają kształt zbliżony do kształtu krzywika i jeden koniec każdej płaszczki (3), znacznie szerszy od drugiego jej końca, jest osadzony na wałku (4), zaś drugi, węższy koniec każdej płaszczki (3), zakończony czubkiem, jest zagięty, w przybliżeniu pod kątem prostym, w stosunku do pozostałej części płaszczki, nadto część węższego końca każdej płaszczki (3), sąsiadująca z czubkiem, jest odgięta wraz z czubkiem od płaszczyzny płaszczki w kierunku równoległym do osi wałków (4) tak, iż odległość czubka ₁ płaszczki (3) od płaszczyzny płaszczki jest nieco większa od ¹/4 odległości między płaszczkami (3) na wałkach (4), nadto płaszczki (3) są osadzone na wałkach (4) stanowiących parę wałków tak, iż są zwrócone ku sobie zagiętymi końcami i płaszczki (3) osadzone na jednym z pary wałków (4) są

PL 216 015 B1 przesunięte w stosunku do płaszczek drugiego z pary wałków (4) o połowę odległości między płaszczkami (3) na wałkach.

3. Maszyna według zastrz. 2, znamienna tym, że każda z płaszczek (3) jest wyposażona w prowadniki (6,7) do prowadzenia nitki (5) wzdłuż płaszczki (3) do jej czubka, przy czym do prowadników (6,7) nitek (5) płaszczek (3) osadzonych na każdym spośród sąsiednich czterech wałków (4) są wprowadzone nitki (5) z oddzielnego wału osnowowego.